மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.78.1
भगवान्काम्यकात्पार्थे गते मे प्रपितामहे ।
पाण्डवाः किमकुर्वंस्ते तमृते सव्यसाचिनम् ॥ ३.७८.१ ॥
ஐயா, காம்யக வனத்திலிருந்து பார்த்தன் சென்றபின், சவ்யசாசினி இல்லாமல் என் பெரும் பாட்டனார் பாண்டவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?
3.78.2
स हि तेषां महेष्वासो गतिरासीदनीकजित् ।
आदित्यानां यथा विष्णुस्तथैव प्रतिभाति मे ॥ ३.७८.२ ॥
அவரே அவர்களுக்குப் புகலிடமாக இருந்தார்; படைகளை வென்ற மாபெரும் வில்லாளி. ஆதித்யர்களில் விஷ்ணு போல அவர் எனக்குத் தோன்றுகிறார்.
3.78.3
तेनेन्द्रसमवीर्येण संग्रामेष्वनिवर्तिना ।
विनाभूता वने वीराः कथमासन्पितामहाः ॥ ३.७८.३ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான வீரியம் கொண்டவரும், போர்களில் பின்வாங்காதவருமான அவர் இல்லாமல், காட்டில் அந்த வீரப் பாட்டனார்கள் எப்படி இருந்தார்கள்?
3.78.4
गते तु पाण्डवेतात काम्यकात्सव्यसाचिनि ।
बभूवुः कौरवेयास्ते दुःखशोकपरायणाः ॥ ३.७८.४ ॥
பாண்டுவின் அன்பு மகனாகிய சவ்யசாசினி காம்யக வனத்திலிருந்து சென்றபின், அந்தக் குரு வழிவந்தவர்கள் துன்பத்திலும் துயரத்திலும் மூழ்கினர்.
3.78.5
आक्षिप्तसूत्रा मणयश्छिन्नपक्षा इवाण्डजाः ।
अप्रीतमनसः सर्वे बभूवुरथ पाण्डवाः ॥ ३.७८.५ ॥
நூல் அறுந்த மணிகளைப் போலவும், இறக்கை வெட்டப்பட்ட பறவைகளைப் போலவும், பாண்டவர்கள் அனைவரும் மனம் வாடினர்.
3.78.6
वनं तु तदभूत्तेन हीनमक्लिष्टकर्मणा ।
कुबेरेण यथाहीनं वनं चैत्ररथं तथा ॥ ३.७८.६ ॥
சிரமமின்றிச் செயலாற்றும் அவர் இல்லாமல் அந்தக் காடு, குபேரன் இல்லாத சைத்ரரத வனம் போல ஆனது.
3.78.7
तमृते ते नरव्याघ्राः पाण्डवा जनमेजय ।
मुदमप्राप्नुवन्तो वै काम्यके न्यवसंस्तदा ॥ ३.७८.७ ॥
ஜனமேஜயா, அவன் இல்லாமல் அந்த நரவியாக்கிரர்களான பாண்டவர்கள் மகிழ்ச்சி அடையாதவர்களாக அப்போது காம்யக வனத்தில் வசித்தனர்.
3.78.8
ब्राह्मणार्थे पराक्रान्ताः शुद्धैर्वाणैर्महारथाः ।
निघ्नन्तो भरतश्रेष्ठ मेध्यान्बहुविधान्मृगान् ॥ ३.७८.८ ॥
பரதச்ரேஷ்டனே, பிராமணர்களுக்காக முயன்ற அந்த மகாரதர்கள் தூய அம்புகளால் பலவகை யாகத்திற்குரிய மான்களைக் கொன்றனர்.
3.78.9
नित्यंहि पुरुषव्याघ्रा वन्याहारमरिंदमाः ।
प्रविसृत्य समाहृत्य ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयन् ॥ ३.७८.९ ॥
நரவியாக்கிரர்களும் எதிரிகளை அடக்குபவர்களுமான அவர்கள் எப்போதும் காட்டு உணவை எடுத்து வந்து பிராமணர்களுக்கு அர்ப்பணித்தனர்.
3.78.10
एवं ते न्यवसंस्तत्रसोत्कणअठाः पुरुषर्षभाः ।
अहृष्टमनसः सर्वेगते राजन्धनंजये ॥ ३.७८.१० ॥
இவ்வாறு அந்த புருஷரிஷபர்கள் அங்கு ஏக்கத்துடன் வசித்தனர்; அரசே, தனஞ்சயன் சென்றதால் அனைவரின் மனமும் மகிழ்ச்சியற்றிருந்தது.
3.78.11
अथ विप्रोषितं राजन्पाञ्चाली मध्यमं पतिम् ।
स्मरन्ती पाण्डवश्रेष्ठमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७८.११ ॥
பின்னர், அரசே, தொலைவில் சென்ற நடுவிலுள்ள கணவனை நினைத்த பாஞ்சாலி பாண்டவர்களில் சிறந்தவனைப் பற்றி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
3.78.12
योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना ।
तमृते पाण्डवश्रेष्ठं वनं न प्रतिभाति मे ॥ ३.७८.१२ ॥
அர்ஜுனனுக்குச் சமமானவன், இருகைகள் கொண்டும் பல கைகள் கொண்டவனுக்கு ஒப்பானவன்; அந்த பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் இல்லாமல் இந்த வனம் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை.
3.78.13
शून्यामिव प्रपश्यामि तत्रतत्र महीमिमाम् ।
बह्वाश्चर्यमिदं चापि वनं कुसुमितद्रुमम् ॥ ३.७८.१३ ॥
இங்கும் அங்கும் இந்தப் பூமி வெறுமையாகத் தெரிகிறது; பூத்த மரங்களும் பல அதிசயங்களும் கொண்ட இந்தக் காடும் அப்படியே தோன்றுகிறது.
3.78.14
न तथा रमणीयं वै तमृते सव्यसाचिनम् ।
नीलाम्बुदसमप्रख्यं मत्तमातङ्गगामिनम् ॥ ३.७८.१४ ॥
நீல மேகம் போல் ஒளிரும், மதயானையின் நடையுடைய சவ்யசாசியை (அர்ஜுனனை) தவிர இது அவ்வளவு அழகாகத் தெரியவில்லை.
3.78.15
तमृते पुण्डरीकाक्षं काम्यकं नातिभाति मे ।
यस्य वा धनुषो घोषः श्रूयते चाशनिस्वनः।
न लभे शर्म वै राजन्स्मरन्ती सव्यसाचिनम् ॥ ३.७८.१५ ॥
தாமரைக் கண்ணனை (அர்ஜுனனை) தவிர காம்யக வனம் எனக்கு அவ்வளவு ஒளியுடையதாகத் தெரியவில்லை; அவனுடைய வில்லின் முழக்கம் இடியோசை போலக் கேட்கப்பட்டது. ராஜனே, சவ்யசாசியை நினைத்து எனக்கு அமைதி கிடைக்கவில்லை.
3.78.16
तथा लालप्यमानां तां निशाम्य परवीरहा ।
भीमसेनो महाराज द्रौपदीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७८.१६ ॥
இவ்வாறு புலம்பும் அவளைக் கேட்ட எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் பீமசேனன், மகாராஜனே, திரௌபதியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.78.17
मनःप्रीतिकरं भद्रे यद्ब्रवीषि सुमध्यमे ।
तन्म प्रीणाति हृदयममृतप्राशनोपमम् ॥ ३.७८.१७ ॥
நற்குணவதியே, சுமத்யமையே, நீ சொல்வது மனதிற்கு இனிமையானது; அது என் இதயத்தை அமிர்தம் அருந்தியது போல் மகிழ்விக்கிறது.
3.78.18
यस्य दीर्घौ समौ पीनौ भुजौ परिघसन्निभौ ।
मौर्वीकृतकिणौ वृत्तौ खङ्गायुधधनुर्धरौ ॥ ३.७८.१८ ॥
யாருடைய நீண்ட, சமமான, திரண்ட கரங்கள் இரும்புத் தண்டுபோல் உள்ளனவோ, வில்நாணால் தழும்பேறியவையும் வட்டமானவையும் வாள், ஆயுதம், வில் தாங்குபவையுமானவையோ (அவன் அர்ஜுனன்).
3.78.19
निष्काङ्गदकृतापीडौ पञ्चशीर्षाविवोरगौ ।
तमृते पुरुषव्याघ्रं नष्टसूर्यमिवाम्बरम् ॥ ३.७८.१९ ॥
தங்கக் கைவளையும் மகுடமும் அணிந்த இரு ஐந்து-தலை நாகங்கள் போல், அந்த நரவியாக்ரன் இல்லாமல் சூரியன் மறைந்த வானம் போல்.
3.78.20
यमाश्रित्य महाबाहुं पाञ्चालाः कुरवस्तथा ।
सुराणामपि यत्तानां पृतनासु न बिभ्यति ॥ ३.७८.२० ॥
மகாபாகுவை நம்பி பாஞ்சாலரும் குருக்களும், போருக்குத் தயாராக நிற்கும் தேவர்களின் படைகளிலும்கூட அஞ்சுவதில்லை.
3.78.21
यस्य बाहू समाश्रित्य वयं सर्वेमहात्मनः ।
मन्यामहे जितानाजौ परान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ३.७८.२१ ॥
அந்த மகாத்மாவின் கைகளை நம்பி, நாம் அனைவரும் போரில் எதிரிகளை வென்றதாகவும், பூமியைப் பெற்றதாகவும் எண்ணுகிறோம்.
3.78.22
तमृते फल्गुनं वीरं न लभे काम्यके धृतिम् ।
पश्यामि च दिशः सर्वास्तिमिरेणावृता इव ॥ ३.७८.२२ ॥
அந்த வீரன் பால்குனன் இல்லாமல் காம்யக வனத்தில் எனக்கு மன அமைதி கிடைப்பதில்லை; எல்லாத் திசைகளும் இருளால் மூடப்பட்டவையாகத் தெரிகின்றன.
3.78.23
ततोऽब्रवीत्साश्रुकण्ठो नकुलः पाण्डुनन्दनः ।
यस्मिन्दिव्यानि कर्माणि कथयन्ति रणाजिरे।
देवा अपि युधांश्रेष्ठं तमृतेका रतिर्वने ॥ ३.७८.२३ ॥
அப்போது கண்ணீர் நிறைந்த குரலில் பாண்டுவின் மகன் நகுலன் சொன்னான் — போர்க்களத்தில் தேவர்களும் எவனுடைய திவ்ய செயல்களை வர்ணிக்கிறார்களோ, அந்த வீரர்களில் சிறந்தவன் இல்லாமல் இந்தக் காட்டில் எனக்கு இன்பம் ஒன்றுமில்லை.
3.78.24
उदीचीं चो दिशं गत्वा जित्वा युधि महाबलान् ।
गन्धर्वमुख्याञ्शतशो हर्याँल्लेबे महाद्युतिः ॥ ३.७८.२४ ॥
வடக்குத் திசைக்குச் சென்று, போரில் வலிமைமிக்க கந்தர்வத் தலைவர்கள் நூற்றுக்கணக்கானவர்களை வென்று, அந்த மகாதேஜஸ்வி சிறந்த குதிரைகளைப் பெற்றான்.
3.78.25
राज्ञे तित्तिरिकल्माषाञ्श्रीमतोऽनिलरंहसः ।
प्रादाद्भात्रे प्रियः प्रेम्णा राजसूये महाक्रतौ ॥ ३.७८.२५ ॥
ராஜசூய மகாயாகத்தில் அன்புக்குரியவன் அர்ஜுனன், அன்பினால் வாயுவின் வேகமுடைய, காட்டுக்கோழி புள்ளிகள் கொண்ட சிறந்த குதிரைகளை தன் அண்ணன் அரசனுக்குக் கொடுத்தான்.
3.78.26
तमृतेभीमधन्वानं भीमादवरजं वने ।
कामये काम्यके वासं नेदानीममरोपमम् ॥ ३.७८.२६ ॥
பீமனின் இளையவனாகிய, பீமதன்வா என்ற அந்த அர்ஜுனனை விட்டு, இப்போது தேவர்களுக்கு ஒப்பான காம்யக வனத்தில் வசிக்க நான் விரும்பவில்லை.
3.78.27
यो धनानिन कन्याश्च युधि हित्वा महाबलान् ।
शतशो घातयित्वाऽरीन्पृतनामध्यगस्तदा।
आजहार पुरा राज्ञे राजसूये महाक्रतौ ॥ ३.७८.२७ ॥
போரில் மகாபலசாலிகளை வெல்லும் வகையில், நூற்றுக்கணக்கான எதிரிகளை வீழ்த்தி, படையைக் கடந்து, முன்பு ராஜசூய மகாயாகத்தில் செல்வங்களையும் கன்னியரையும் கொண்டு வந்து அரசனுக்குக் கொடுத்தவன் அவன்.
3.78.28
यः समेतान्मृधे जित्वायादवानमितद्युतिः ।
सुभद्रामाजहारैको वासुदेवस्य संमते ॥ ३.७८.२८ ॥
போரில் கூடிய யாதவர்களை வென்று, வாசுதேவனின் சம்மதத்துடன், அளவற்ற ஒளியுடைய அவன் தனியாக சுபத்ரையை அழைத்துச் சென்றான்.
3.78.29
येनार्धराज्यमाच्छिद्य द्रुपदस्य महात्मनः ।
आचार्यदक्षिणा दत्ता रणे द्रोणश्यभारत ॥ ३.७८.२९ ॥
ஓ பாரதா! போரில் மகாத்மா துருபதனின் அரைராஜ்யத்தைக் கைப்பற்றி, ஆசார்யர் துரோணருக்கு குருதட்சிணையாக அளித்தவன் அவன்.
3.78.30
तस्य जिष्णोर्बृसीं दृष्ट्वा सून्यत्रेव निवेशने ।
हृदयं मे महाराज न शाम्यात्रकदाचन ॥ ३.७८.३० ॥
ஓ மகாராஜா! வெற்றியாளன் அர்ஜுனனின் இருக்கை வீட்டில் வெறுமையாகக் கிடப்பதைக் கண்டு என் இதயம் ஒருபோதும் அமைதி அடையவில்லை.
3.78.31
विनादस्माद्विवासं तु रोचयेऽहमरिंदम ।
न हि नस्तमृते वीरं रमणीयमिदं वनम् ॥ ३.७८.३१ ॥
அரிந்தமா! இந்த வனவாசம் இன்றி கூட நான் இதை விரும்புகிறேன். ஆனால் அந்த வீரன் இல்லாமல் இந்த அழகிய வனம் நமக்கு இனிமையாக இல்லை.