மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.84.1
भ्रातॄणां मतमाज्ञाय नारदस्य च धीमतः ।
पितामहसमं धौम्यं प्राह राजा युधिष्ठिरः ॥ ३.८४.१ ॥
சகோதரர்களின் கருத்தையும் ஞானியான நாரதரின் கருத்தையும் அறிந்த அரசன் யுதிஷ்டிரன், பிதாமகருக்கு ஒப்பான தௌம்யரிடம் கூறினான்.
3.84.2
मया स पुरुषव्याघ्रो जिष्णुः सत्यपराक्रमः ।
अस्त्रहेतोर्महाबाहुरमितात्मा विवासितः ॥ ३.८४.२ ॥
ஆயுதங்களுக்காக நான் அந்த மனிதர்களில் புலியான, வெற்றியாளன், உண்மையான வீரமுள்ள, பெரும் தோள்களும் அளவற்ற மனமும் கொண்ட அர்ஜுனனை அனுப்பினேன்.
3.84.3
स हि वीरोऽनुरक्तश् समर्थश्च तपोधनः ।
कृती च भृशमप्यस्त्रे वासुदेव इव प्रभुः ॥ ३.८४.३ ॥
அவன் வீரனும், பற்றுள்ளவனும், ஆற்றல் மிக்கவனும், தவமே செல்வமாகக் கொண்டவனும்; ஆயுதங்களில் மிகவும் திறமையானவன், வாசுதேவனைப் போன்ற வல்லமை உடையவன்.
3.84.4
अहं ह्येतावुभौ ब्रह्मन्कृष्णावरिविघातिनौ ।
अभिजानामि विक्रान्तौ तथा व्यासः परन्तपौ ॥ ३.८४.४ ॥
பிராமணரே, எதிரிகளை அழிப்பவர்களும், வீரமிக்கவர்களும், பகைவரை வாட்டுபவர்களுமான அந்த இரு கிருஷ்ணர்களையும் நான் அறிவேன்; வியாசரும் அவ்வாறே அறிவார்.
3.84.5
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ ।
नारदोऽपितथा वेद योष्यशंसत्सदा मम ॥ ३.८४.५ ॥
மூன்று யுகங்களிலும் உள்ள தாமரைக்கண்ணர்களான வாசுதேவனும் தனஞ்சயனும்; நாரதரும் அவ்வாறே அறிந்திருந்தார், எப்போதும் எனக்கு அதைச் சொல்லிவந்தார்.
3.84.6
तथाऽहमपि जानामि नरनारायणावृषी ।
शक्तोऽयमित्यतो मत्वा मया स प्रेषितोऽर्जुनः ॥ ३.८४.६ ॥
அவ்வாறே நானும் நர நாராயணர் என்ற இரு ரிஷிகளை அறிவேன். 'இவன் வல்லவன்' என்று எண்ணி, நான் அர்ஜுனனை அனுப்பினேன்.
3.84.7
इन्द्रादनवरः शक्रं सुरसूनुः सुराधिपम् ।
द्रष्टुमस्त्राणि चादातुमिन्द्रादिति विवासितः ॥ ३.८४.७ ॥
இந்திரனுக்குக் குறைந்தவனல்லாத தேவகுமாரன் (அர்ஜுனன்), தேவர்களின் தலைவரான சக்ரனை (இந்திரனைக்) காணவும், அவரிடமிருந்து அஸ்திரங்களைப் பெறவும் இவ்வாறு அனுப்பப்பட்டான்.
3.84.8
भीष्मद्रोणावतिरथौ कृपो द्रौणिश्च दुर्जयः ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सुधृताः सुमहाबलाः ॥ ३.८४.८ ॥
பீஷ்மரும் துரோணரும் பெரும் தேர்வீரர்கள்; கிருபரும் வெல்லற்கரிய துரோணரின் மகனும் (அஸ்வத்தாமன்) ஆவர். திருதராஷ்டிரனின் மகனால் நன்கு ஆதரிக்கப்பட்ட இவர்கள் மிகுந்த பலமுடையவர்கள்.
3.84.9
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वेऽस्त्रकुशलास्तथा ।
सर्वे महारथा मुख्याः सर्वे जितपरिश्रमाः।
योद्धुकामाश्च पार्थेन सततं ये महाबलाः ॥ ३.८४.९ ॥
அவர்கள் அனைவரும் வேதம் அறிந்தவர்கள், வீரர்கள், அஸ்திரப் பயிற்சியில் வல்லவர்கள்; அனைவரும் மகாரதர்கள், தலைவர்கள், களைப்பை வென்றவர்கள்; பார்த்தனுடன் எப்போதும் போர்புரிய விரும்பிய மகாபலசாலிகள்.
3.84.10
स च दिव्यास्त्रवित्कर्णः सूतपुत्रो महारथः ।
योऽस्त्रवेगानिलबलः शरार्चिस्तलनिःस्वनः।
रजोधूमोऽस्त्रसंपातो धार्तराष्ट्रानिलोद्धतः ॥ ३.८४.१० ॥
தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த மகாரதன் சூதபுத்திரன் கர்ணன் அவன்; அஸ்திரங்களின் வேகக் காற்றே அவன் பலம்; அம்புகளே அவன் சுடர்; வில்நாணின் ஒலியே அவன் முழக்கம்; புழுதியே அவன் புகை; அஸ்திரங்களின் பொழிவே அவன் வீழ்ச்சி; திருதராஷ்டிரர் மக்களின் காற்றால் அவன் கிளர்ந்தெழுந்தான்.
3.84.11
निसृष्ट इव कालेन युगान्तज्वलनो यथा ।
मम सैन्यमयं कक्षं प्रधक्ष्यति न संशयः ॥ ३.८४.११ ॥
காலத்தால் ஏவப்பட்ட யுகமுடிவின் நெருப்பு போல, அவன் என் இந்தப் படையாகிய காட்டை எரித்துவிடுவான்; இதில் ஐயமில்லை.
3.84.12
तं स कुष्णानिलोद्धूतो दिव्यास्त्रज्वलनो महान् ।
श्वेतवाजिबलाकाभृद्गण्डीवेन्द्रायुधोल्बणः ॥ ३.८४.१२ ॥
கிருஷ்ணனின் காற்றால் கிளர்ந்த, தெய்வீக அஸ்திரங்களின் பெரும் நெருப்பாகிய அவன் (அர்ஜுனன்), வெள்ளைக் குதிரைகளையும் கொக்குகளின் வெண்மையையும் தாங்கியவன்; காண்டீவமும் இந்திரனின் படையும் போல் பயங்கரமானவன்.
3.84.13
संरब्धः शरधाराभिः सुधीप्तं कर्णपावकम् ।
उदीर्णोऽर्जुनमेघोऽयं शमयिष्यति संयुगे ॥ ३.८४.१३ ॥
சினம் கொண்டு, அம்புகளின் தாரைகளால், மிகவும் எரியும் கர்ண நெருப்பை இந்த எழுந்த அர்ஜுன மேகம் போரில் அணைத்துவிடும்.
3.84.14
स साक्षादेव सर्वाणि शक्रात्परपुरंजयः ।
दिव्यान्यस्त्राणि वीभत्सुर्यथावत्प्रतिपत्स्यते ॥ ३.८४.१४ ॥
பகைநகரங்களை வெல்பவனான அந்த வீபத்சு (அர்ஜுனன்) இந்திரனிடமிருந்தே எல்லா தெய்வீக அஸ்திரங்களையும் முறைப்படி நேரில் பெறுவான்.
3.84.15
अलं स तेषां सर्वेषामिति मे धीयते मतिः ।
नास्ति त्वतिक्रिया तस् रणेऽरीणां प्रतिक्रिया ॥ ३.८४.१५ ॥
அவன் அவர்கள் அனைவருக்கும் போதுமானவன் என்பதே என் கருத்து; போரில் அவனுடைய செயலை மிஞ்சும் செயல் இல்லை, பகைவரின் எதிர்ச்செயலும் இல்லை.
3.84.16
ते वयं पाण्डवं सर्वे गृहीतास्त्रमरिंदमम् ।
द्रष्टारो न हि बीभत्सुर्भारमुद्यम्य सीदति ॥ ३.८४.१६ ॥
நாம் அனைவரும் அந்த பாண்டவனை—ஆயுதம் ஏந்திய பகைவரை அடக்குபவனை—காண்போம்; வீபத்சு (அர்ஜுனன்) சுமையைத் தூக்கித் தளர்வதில்லை.
3.84.17
वयं तु तमृते वीरं वनेऽस्मिन्द्विपदांवर ।
अवधानं न गच्छामः काम्यके सह कृष्णया ॥ ३.८४.१७ ॥
ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே! நாம் அந்த வீரன் இல்லாமல், இந்தக் காட்டில், காம்யகத்தில், கிருஷ்ணையுடன் கவனம் செலுத்துவதில்லை.
3.84.18
भवानन्यद्वनं साधु बह्वन्नं फलवच्छुचि ।
आख्यातु रमणीयं च सेवितं पुण्यक्रमभिः ॥ ३.८४.१८ ॥
நீ வேறொரு காட்டைச் சொல்லு—நல்லதும், உணவு மிகுந்ததும், பலன் தருவதும், தூய்மையானதும், இனியதும், புண்ணியர்களால் சேவிக்கப்படுவதுமான ஒன்றை.
3.84.19
यत्रकंचिद्वयं कालं वसन्तः सत्यविक्रमम् ।
प्रतीक्षामोऽर्जुनं वरं वृष्टिकामा इवाम्बुदम् ॥ ३.८४.१९ ॥
உண்மையான வீரம் கொண்ட சிறந்த அர்ஜுனனுக்காக, மழை விரும்புவோர் மேகத்தை எதிர்பார்ப்பது போல, நாங்கள் சிறிது காலம் தங்கி காத்திருப்போம்.
3.84.20
विविधानाश्रमान्कांश्चिद्द्विजातिभ्यः प्रतिश्रुतान् ।
सरांसि सरितश्चैव रमणीयांश्च पर्वतान् ॥ ३.८४.२० ॥
அந்தணர்கள் கூறிய பல்வேறு ஆசிரமங்கள், ஏரிகள், ஆறுகள் மற்றும் அழகிய மலைகளையும்.
3.84.21
आचक्ष्व न हि मे ब्रह्मन्रोचते तमृतेऽर्जुनम् ।
वनेऽस्मिन्काम्यके वासो गच्छामोऽन्यां दिशंप्रति ॥ ३.८४.२१ ॥
பிராமணரே, அர்ஜுனன் இல்லாமல் அதை சொல்வது எனக்கு விருப்பமில்லை; இந்த காம்யக வனத்தில் வசித்து, வேறு திசைக்குச் செல்வோம்.