மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.96.1
ततो जगाम कौरव्य सोऽगस्त्यो भिक्षितुं वसु ।
श्रुतर्वाणं महीपालं यं वेदाभ्यधिकं नृपैः ॥ ३.९६.१ ॥
பின்னர், குருவின் வழித்தோன்றலே, அகஸ்தியர் செல்வம் பெறுவதற்காகச் சென்றார்; அந்த அரசன் ஶ்ருதர்வான், மற்ற மன்னர்களை விட வேதங்களில் மேம்பட்டவர்.
3.96.2
स विदित्वा तु नृपतिः कुम्भयोनिमुपागतम् ।
विषयान्ते सहामात्यः प्रत्यगृह्णात्सुसत्कृतम् ॥ ३.९६.२ ॥
அரசன் குடத்தில் பிறந்த அகஸ்தியர் தம் நாட்டின் எல்லைக்கு வந்திருப்பதை அறிந்து, அமைச்சர்களுடன் அவரை மிகுந்த மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.96.3
तस्मै चार्घ्यं थान्यायमानीय पृथिवीपतिः ।
प्राञ्जलिः प्रयतो भूत्वापप्रच्छागमनेऽर्थिताम् ॥ ३.९६.३ ॥
நிலத்தின் அரசன் அவருக்கு அர்க்கியம் கொண்டுவந்து கொடுத்து, கைகூப்பி, பணிவுடன் நின்று, அவர் வருகையின் நோக்கத்தையும் கோரிக்கையையும் கேட்டான்.
3.96.4
वित्तार्थिनमनुप्राप्तं विद्धि मां पृथिवीपते ।
थाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ मे ॥ ३.९६.४ ॥
நிலத்தின் தலைவனே, செல்வம் வேண்டி வந்தவன் நான் என்று அறிவாயாக. பிறருக்குத் தீங்கின்றி, உன் சக்திக்கு ஏற்ப எனக்கும் ஒரு பங்கைக் கொடு.
3.96.5
तत आयव्ययौ पूर्णो तस्मै राजा न्यवेदयत् ।
अतो विद्वन्नुपादत्स्व यदत्रव्यतिरिच्यते ॥ ३.९६.५ ॥
பின்னர் அரசன் அவருக்கு வரவு செலவுகளின் முழுக் கணக்கைத் தெரிவித்தான். ஆகையால், அறிந்தவரே, இங்கு மீதமிருப்பதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.
3.96.6
तत आयव्ययौ दृष्ट्वा समौ सममतिर्द्विजः ।
सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत ॥ ३.९६.६ ॥
பின்னர் அந்தணர், வரவும் செலவும் சமமாக இருப்பதைக் கண்டு, சம மனமுடையவராய், உயிர்களுக்கு எவ்வகையிலும் துன்பம் விளைவித்து எடுத்துக்கொள்வது தகாது என்று எண்ணினார்.
3.96.7
स श्रुतर्वाणमादाय ब्रध्नश्वमगमत्ततः ।
स च तौ विषयस्यान्ते प्रत्यगृह्णाद्यथाविधि ॥ ३.९६.७ ॥
அவர் சுருதர்வாவை அழைத்துக்கொண்டு பிருத்நாஸ்வனிடம் சென்றார். அவன் எல்லையில் அவ்விருவரையும் விதிப்படி ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.96.8
तयोरर्ध्यं च पाद्यं च ब्रध्नश्वः प्रत्यवेदयत् ।
अनुज्ञाप्यच पप्रच्छ प्रयोजनमुपक्रमे।
वद कामं मुनिश्रेष्ठ धन्योस्म्यागमनेन ते ॥ ३.९६.८ ॥
பிருத்நாஸ்வன் அவ்விருவருக்கும் அர்க்கியமும் பாத்யமும் அளித்தான். பின் அனுமதி பெற்று, "முனிசிறந்தவரே, விரும்புவதைக் கூறுங்கள். உங்கள் வருகையால் நான் பேறுபெற்றவன்" என்று தொடக்கத்தில் கேட்டான்.
3.96.9
वित्तकामाविह प्राप्तौ विद्ध्यावां पृथिवीपते ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नौ ॥ ३.९६.९ ॥
பூமியின் தலைவனே, நாங்கள் இருவரும் செல்வத்தை விரும்பி இங்கு வந்துள்ளோம் என்று அறிவாயாக. பிறருக்குத் தீங்கின்றி உன் சக்திக்கேற்ப எங்களுக்குப் பங்கு அளிப்பாயாக.
3.96.10
तत आयव्ययौ पूर्णौ ताभ्यां राजा न्यवेदयत् ।
अतो ज्ञात्वा तु गृह्णीतं यदत्रव्यतिरिच्यते ॥ ३.९६.१० ॥
பின்னர் அரசன் அவ்விருவருக்கும் வருமானமும் செலவும் முழுமையாக அறிவித்தான். ஆகவே அறிந்து, இங்கு மிஞ்சுவதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.
3.96.11
तत आयव्ययौ दृष्ट्वासमौ सममतिर्द्विजः ।
सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत ॥ ३.९६.११ ॥
பின் வருமானமும் செலவும் சமமாக இருப்பதைக் கண்ட சம மனமுடைய அந்த இருபிறப்பாளர், பொருளை எடுத்துக்கொள்வதால் உயிர்கள் எல்லா வகையிலும் துன்பப்படும் என்று எண்ணினார்.
3.96.12
पौरुकुत्सं ततो जग्मुस्त्रसदस्युं महाधनम् ।
अगस्त्यश्च श्रुतर्वा च ब्रध्नश्वश्च महीपतिः ॥ ३.९६.१२ ॥
பின்னர் அவர்கள் மிகுந்த செல்வமுடைய புருகுத்சனின் மகனான த்ரசதஸ்யுவிடம் சென்றனர். அகஸ்த்யரும், சுருதர்வாவும், மன்னன் பிருத்நாஸ்வனும் சென்றனர்.
3.96.13
त्रसदस्युस्तु तान्दृष्ट्वा प्रत्यगृह्णाद्यथाविधि ।
अभिगम्य महाराज विषयान्ते महामनाः ॥ ३.९६.१३ ॥
த்ரசதஸ்யு அவர்களைக் கண்டு முறைப்படி அவர்களை வரவேற்றான். மகாராஜனே, தன் நாட்டின் எல்லையில் வந்து அந்த மகாமனம் கொண்டவன் இதைச் செய்தான்.
3.96.14
अर्चयित्वा यथान्यायमैक्ष्वाको राजसत्तमः ।
समस्तांश्च ततोऽपच्छत्प्रयोजनमुपक्रमे ॥ ३.९६.१४ ॥
முறைப்படி அவர்களை வழிபட்டு, இட்சுவாகு குலத்தின் சிறந்த அரசன் அனைவரிடமும் தொடக்கத்திலேயே வந்த காரணத்தைக் கேட்டான்.
3.96.15
वित्तकामानिह प्राप्तान्विद्धि नः पृथिवीपते ।
यथाशक्त्यवीहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९६.१५ ॥
பூமிபதியே, செல்வம் விரும்பி இங்கு வந்தவர்கள் நாங்கள் என்று அறிவாயாக. பிறருக்கு துன்பம் செய்யாமல், உன் சக்திக்கேற்ப எங்களுக்குப் பங்கைக் கொடு.
3.96.16
तत आयव्ययौ पूर्णौ तेषां राजा न्यवेदयत् ।
एतज्ज्ञात्वा ह्युपादद्ध्वं यदत्रव्यतिरिच्यते ॥ ३.९६.१६ ॥
பின்பு அரசன் அவர்களுக்கு தனது வரவு செலவுகளை முழுமையாக அறிவித்தான். இதை அறிந்து, இங்கு மிஞ்சியிருப்பதை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
3.96.17
तत आयव्ययौ दृष्ट्वासमौ सममतिर्द्विजः ।
सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत ॥ ३.९६.१७ ॥
பின்பு வரவும் செலவும் சமமாக இருப்பதைக் கண்ட, சம மனம் கொண்ட அந்தணர், எல்லா வகையிலும் உயிர்களுக்குத் துன்பம் தரும் அந்த எடுத்தலை ஏற்கத் தகாதது என்று கருதினார்.
3.96.18
ततः सर्वे समेत्याथ ते नृपास्तं महामुनिम् ।
इदमूचुर्महाराज समवेक्ष्य परस्परम् ॥ ३.९६.१८ ॥
பின்பு அந்த அரசர்கள் அனைவரும் அந்த மகாமுனிவரிடம் கூடி, மகாராஜனே, ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டு இதைச் சொன்னார்கள்.
3.96.19
अयं वै दानवो ब्रह्मन्निल्वलो वसुमान्भुवि ।
तमतिक्रम्य सर्वेऽद्यवयं चार्तामहे वसु ॥ ३.९६.१९ ॥
பிராமணரே, இந்த இல்வலன் என்ற தானவன் பூமியில் செல்வம் நிறைந்தவன். அவனைத் தவிர்த்து, இன்று நாம் அனைவரும் செல்வத்தை யாசிப்போம்.
3.96.20
तेषां तदासीदुचितमिल्वलस्यैव भिक्षणम् ।
ततस्ते सहिता राजन्निल्वलं समुपाद्रवन् ॥ ३.९६.२० ॥
அவர்களுக்கு இல்வலனிடமே யாசிப்பது பொருத்தமாகத் தோன்றியது. பிறகு, அரசே, அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி இல்வலனை நோக்கி விரைந்தனர்.