ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कथं विराटनगरे मम पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषिता दुर्योधनभयार्दिताः ॥ ४.१.१ ॥
ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ನರನಿಗೆ, ನರೋತ್ತಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೆ, ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನಂತರ ಜಯವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಪಿತಾಮಹರು ದುರ್ಯೋಧನನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅಜ್ಞಾತವಾಸದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸಿದರು?
4.1.2
पतिव्रता महाभागा सततं सुखभागिनी ।
द्रौपदी सा कथं ब्रह्मन्नज्ञाता दुःखिताऽवसत् ॥ ४.१.२ ॥
ಪತಿವ್ರತೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಸದಾ ಸುಖವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ದ್ರೌಪದಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವಳು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸಿದಳು?
4.1.3
ते च ब्राह्मणमुख्याश्च सूतपौरोगवैः सह ।
अज्ञातवासमुषिताः कथं च परिचारकाः ॥ ४.१.३ ॥
ಅವರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸೂತರು ಮತ್ತು ಅಡುಗೆಯವರೊಂದಿಗೆ, ಅಜ್ಞಾತವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಪರಿಚಾರಕರು ಹೇಗೆ?
4.1.4
यथा विराटनगरे तव पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषितास्तावद्वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ ४.१.४ ॥
ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಪಿತಾಮಹರು ಅಜ್ಞಾತವಾಸದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸಿದರೆಂಬುದನ್ನು, ಅಷ್ಟನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
4.1.5
तथा स तान्वराँल्लब्ध्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
गत्वाऽऽश्रमं ब्राह्मणेभ्य आचख्यौ वृत्तमात्मनः ॥ ४.१.५ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತನ್ನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
4.1.6
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः ।
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ॥ ४.१.६ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅರಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
4.1.7
ततो युधिष्ठिरो राजा कुन्तीपुत्रो दृढव्रतः ।
समाहूयानुजान्सर्वानिति होवाच भारत ॥ ४.१.७ ॥
ಆಗ ದೃಢವ್ರತನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರನ್ನು ಕರೆದು, ಭಾರತ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.1.8
द्वादशेमानि वर्षाणि राष्ट्राद्विप्रोषिता वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.८ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾವು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ಮೋಸದಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಕಸಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಹಲವು ಬಾರಿ ನಾವು ನಿರ್ಗತಿಕರಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು.
4.1.9
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादश वत्सरान् ।
अज्ञातचर्यां वत्स्यामश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.९ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಂತೆ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾವು ಗುರುತು ಸಿಗದಂತೆ ಅಡಗಿ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.
4.1.10
धर्मेण तेऽभ्यनुज्ञाताः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ।
अज्ञातवासं वत्स्यन्तश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.१० ॥
ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಬದುಕುವರು.
4.1.11
उपोपविश्य विद्वांसः स्नातकाः संशितव्रताः ।
ये तत्र ब्राह्मणा आसन्वनवाससहायिनः ।
ये च भक्ता वसन्ति स्म वनवासे तपस्विनः ॥ ४.१.११ ॥
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಸ್ನಾತಕರು, ಕಠಿಣವ್ರತಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವನವಾಸದಲ್ಲಿ ಸಹಚರರಾದವರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತರು.
4.1.12
तानब्रुवन्महात्मानो हृष्टाः प्राञ्जलयः स्थिताः । ॥ ४.१.१२ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮರು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
4.1.13
विदितं भवतां सर्वं धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.१३ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಕಪಟದಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಹಲವು ಬಾರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರ್ಧನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿದೆ.
4.1.14
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादशवत्सरान् ।
भवद्भिरेव सहिता वन्याहारा द्विजोत्तमाः ॥ ४.१.१४ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಿದೆವು.
4.1.15
अज्ञातवाससमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामो वयं छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.१५ ॥
ಅಜ್ಞಾತವಾಸದ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ ಉಳಿದಿದೆ; ಅದರಂತೆಯೇ ನಾವು ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
4.1.16
सुयोधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
जानन्तो विषमं कुर्युरस्मास्वत्यन्तवैरिणः ॥ ४.१.१६ ॥
ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಸುಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣ, ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ (ಶಕುನಿ) ಸೇರಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ವೈರವುಳ್ಳವರು ತಿಳಿದು ನಮಗೆ ಕೆಡುಕು ಮಾಡುವರು.
4.1.17
युक्तचाराश्च यत्ताश्च दाये स्वस्य जनस्य च ।
दुरात्मनां हि कस्तेषां विश्वासं गन्तुमर्हति ॥ ४.१.१७ ॥
ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜನರಲ್ಲಿ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ನೇಮಿಸಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರುವ ಆ ದುರಾತ್ಮರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಯಾರು ಗಳಿಸಬಲ್ಲರು?
4.1.18
अपि नस्तद्भवेद्भूयो यद्वयं ब्राह्मणैः सह ।
समस्तेषु च राष्ट्रेषु स्वराज्यस्था भवेम हि ॥ ४.१.१८ ॥
ಬಹುಶಃ ಅದು ಮತ್ತೆ ಆಗಬಹುದು; ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ನೆಲೆಸಬಹುದು.
4.1.19
इत्युक्त्वा दुःखशोकार्तः शुचिर्धर्मसुतस्तदा ।
संमूर्च्छितोऽभवद्राजा सास्रकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶುಚಿಯಾದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆಗ ಮೂರ್ಛೆಹೋದನು; ಅವನ ಕಂಠ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದವಾಯಿತು.
4.1.20
तमथाश्वासयन्सर्वे ब्राह्मणा भ्रातृभिः सह ॥ ४.१.२० ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದರು.
4.1.21
प्रबुध्य दुःखमोहार्तो धौम्यं धर्मभृतांवरम् ।
प्रावैक्षत तदा राजा साश्रुकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.२१ ॥
ದುಃಖ ಮೋಹಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದ ಕಂಠದಿಂದ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧೌಮ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
4.1.22
अथ धौम्योऽब्रवीद्वाक्यं महार्थं नृपतिं तदा ।
आश्वासयंस्तं स नृपं भ्रातॄंश्च ब्राह्मणैः सह ॥ ४.१.२२ ॥
ಆಗ ಧೌಮ್ಯನು ರಾಜನಿಗೆ ಮಹಾ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಆ ರಾಜನನ್ನೂ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
4.1.23
राजन्विद्वान्भवान्दान्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
नैवंविधाः प्रमुह्यन्ति धीराः कस्यांचिदापदि ॥ ४.१.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ನೀನು ವಿದ್ವಾಂಸನು, ಸಂಯಮಿಯು, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನು; ಇಂಥ ಧೀರರು ಯಾವುದೇ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
4.1.24
देवैरप्यापदः प्राप्ताश्छन्नैश्च बहुभिस्तदा ।
तत्रतत्र सपत्नानां निग्रहार्थं महात्मभिः ॥ ४.१.२४ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಆಪತ್ತುಗಳು ಬಂದಿವೆ; ಆಗ ಅಡಗಿದ್ದ ಅನೇಕ ಆಪತ್ತುಗಳೂ ಬಂದವು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಮಹಾತ್ಮರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು.
4.1.25
दितिपुत्रैर्हृते राज्ये देवराजः सुदुःखितः ।
ब्रह्माणं तोषयिष्यंश्च ब्रह्मरूपं विधाय च ॥ ४.१.२५ ॥
ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಾಗ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು ಬಹಳ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
4.1.26
इन्द्रेण निषधं प्राप्य गिरिप्रस्थाह्वये पुरे ।
छन्नेनोष्य कृतं कर्म द्विषतां बलनिग्रहे ॥ ४.१.२६ ॥
ಇಂದ್ರನು ನಿಷಧ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿ ಗಿರಿಪ್ರಸ್ಥ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಗಳ ಬಲವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
4.1.27
प्रसादाद्ब्रह्मणो राजन्दितेः पुत्रान्महाबलान् ।
निर्जित्य तरसा शत्रून्पुनर्लोकाञ्जुगोप च ॥ ४.१.२७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ದಿತಿಯ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಜಯಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
4.1.28
विष्णुनाऽश्मगिरिं प्राप्य तदा दित्यां निवत्स्यता ।
गर्भे वधार्थं दैत्यानामज्ञातेनोषितं चिरम् ॥ ४.१.२८ ॥
ಆಗ ವಿಷ್ಣು ಅಶ್ಮಗಿರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ವಧಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾತನಾಗಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದನು.
4.1.29
प्रोष्य वामनरूपेण च्छन्नेन ब्रह्मचारिणा ।
बलेर्यथा हृतं राज्यं विक्रमैस्तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.२९ ॥
ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ವಾಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಬಲಿಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಪಹರಿಸಿದನೆಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿರುವೆ.
4.1.30
और्वेण वसता छन्नमूरौ ब्रह्मर्षिणा तदा ।
यत्कृतं तात लोकेषु तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ ४.१.३० ॥
ಮಗನೇ! ಆಗ ಔರ್ವ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯು ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದನು; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಕೇಳಿರುವೆ.
4.1.31
प्रच्छन्नेनापि सर्वत्र हरिणा वृत्रनिग्रहे ।
वज्रं प्रविश्य शक्रस्य यत्कृतं तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.३१ ॥
ವೃತ್ರನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೂ ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೀ.
4.1.32
हुताशनेन यच्चापः प्रविश्य च्छन्नमूषितम् ।
विबुधानां हि यत्कर्म कृतं तच्चापि ते श्रुतम् ॥ ४.१.३२ ॥
ಅಗ್ನಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು, ದೇವತೆಗಳ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೀ.
4.1.33
यथा विवस्वता तात छन्नेनोत्तमतेजसा ।
निर्दग्धाः शत्रवः सर्वे वसता गवि वर्षशः ॥ ४.१.३३ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವಿವಸ್ವಾನ್ (ಸೂರ್ಯ) ಮರೆಯಾಗಿ ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಂತೆ.
4.1.34
विष्णुना वसता चात्र गृहे दशरथस्य वै ।
दशग्रीवो हतश्छन्नं संयुगे भीमकर्मणा ॥ ४.१.३४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದಶರಥನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ವಿಷ್ಣು, ಭೀಕರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಶಗ್ರೀವನನ್ನು (ರಾವಣನನ್ನು) ಕೊಂದನು.
4.1.35
एवमेते महात्मानः प्रच्छन्नास्तत्रतत्र हि ।
अजयञ्छात्रवान्मुख्यांस्तथा त्वमपि जेष्यसि ॥ ४.१.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಮುಖ್ಯ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು; ಅಂತೆಯೇ ನೀನೂ ಗೆಲ್ಲುವೆ.
4.1.36
इति धौम्येन धर्मज्ञो वाक्यैः स परिहर्षितः ।
शान्तबुद्धिः पुनर्भूत्वा व्यष्टम्भत युधिष्ठिरः ॥ ४.१.३६ ॥
ಧೌಮ್ಯನ ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಶಾಂತಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ದೃಢನಾದನು.
4.1.37
अथाब्रवीन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
राजानं बलिनां श्रेष्ठो गिरा संपरिहर्षयन् ॥ ४.१.३७ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
4.1.38
अवेक्षय महाराज तव गाण्डीवधन्वना ।
धर्मार्थपरया बुद्ध्या न किंचित्साहसं कृतम् ॥ ४.१.३८ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠವಾದ ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿಯು ಯಾವ ಸಾಹಸವನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
4.1.39
सहदेवो मया नित्यं नकुलश्च निवारितौ ।
शक्तौ विध्वंसने तेषां शत्रुघ्नौ भीमविक्रमौ ॥ ४.१.३९ ॥
ಸಹದೇವ ಮತ್ತು ನಕುಲರನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ತಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಶತ್ರುಘ್ನರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
4.1.40
न वयं वर्त्म हास्यामो यस्मिन्योक्ष्यति नो भवान् ।
तद्विधत्तां भवान्सर्वं क्षिप्रं जेष्यामहे परान् ॥ ४.१.४० ॥
ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತೀರೋ ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾವು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ನೀವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲೋಣ.
4.1.41
इत्युक्तो भीमसेनेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सुखोपविष्टो विद्वद्भिस्तापसैः संशितव्रतैः ॥ ४.१.४१ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಮತ್ತು ದೃಢವ್ರತ ತಪಸ್ವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
4.1.42
ये तद्भक्त्याऽभवंस्तस्मिन्वनवासे तपस्विनः ।
तानब्रवीन्महाप्राज्ञः शिष्टान्राजा कृताञ्जलिः ।
अभ्यनुज्ञापयिष्यन्वै तस्मिन्वासे धृतव्रतः ॥ ४.१.४२ ॥
ಅವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ವನವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ರಾಜನು ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಿದನು; ಆ ವಾಸದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ದೃಢವ್ರತ.
4.1.43
विदितं भवतां सर्वे र्धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
संमन्त्राहृतराज्याश्च निस्स्वाश्च बहुशः कृताः ।
उषिताः स्मो वने कृच्छ्रं तथा वर्षाणि द्वादश ॥ ४.१.४३ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ನಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಸಂಚಿನ ಮಾತುಕತೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಕಸಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಹಲವು ಬಾರಿ ನಾವು ನಿರ್ಧನರಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು. ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದೆವು.
4.1.44
अज्ञातचर्यासमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामः क्वचिच्छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.४४ ॥
ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷ, ಗುರುತು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ಬದುಕುವ ಕಾಲ, ಉಳಿದಿದೆ. ಅದರಂತೆಯೇ ನಾವು ಎಲ್ಲೋ ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
4.1.45
इत्युक्ता धर्मराजेन ब्राह्मणाः परमाशिषः ।
प्रयुज्यापृच्छ्य भरतान्यथास्वं प्रययुर्गृहान् ॥ ४.१.४५ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಭರತವಂಶೀಯರಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
4.1.46
सर्वे वेदविदो मुख्या यतयो मुनयस्तदा ।
आशीरुक्त्वा यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४६ ॥
ಆಗ ವೇದಜ್ಞರಾದ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಯತಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ತೆರಳಿದರು.
4.1.47
ते तु भृत्याश्च दूताश्च शिल्पिनः परिचारकाः ।
अनुज्ञाप्य यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४७ ॥
ಆ ಸೇವಕರು, ದೂತರು, ಶಿಲ್ಪಿಗಳು, ಪರಿಚಾರಕರು ಕೂಡ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ತೆರಳಿದರು.
4.1.48
सह धौम्येन विद्वांसस्तथा ते पञ्च पाण्डवाः ।
उत्थाय प्रययुर्वीराः कृष्णामादाय भारत ॥ ४.१.४८ ॥
ಧೌಮ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ, ಐವರು ಪಾಂಡವರೂ ಎದ್ದು ಹೊರಟರು. ಓ ಭಾರತ, ವೀರ ಪಾಂಡವರು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಹೊರಟರು.
4.1.49
क्रोशमात्रमतिक्रम्य तस्माद्वासान्निमित्ततः ।
श्वोभूते मनुजव्याघ्राश्छन्नवासार्थमुद्यताः ॥ ४.१.४९ ॥
ಆ ವಾಸಸ್ಥಳದಿಂದ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರ ಹೋಗಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮರುದಿನ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗಳಂತಿದ್ದ ಅವರು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ವಾಸಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು.
4.1.50
पृथक् शास्त्रविदः सर्वे सर्वे मन्त्रविशारदाः ।
सन्धिविग्रहतत्वज्ञा मन्त्राय समुपाविशन् ॥ ४.१.५० ॥
ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಸಂಧಿ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಆಲೋಚನೆಗಾಗಿ ಕುಳಿತರು.