மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कथं विराटनगरे मम पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषिता दुर्योधनभयार्दिताः ॥ ४.१.१ ॥
நாராயணரையும், நரரையும், நரர்களில் சிறந்தவரையும் வணங்கி, தேவி சரஸ்வதியையும் வியாசரையும் வணங்கி, பின்னர் ஜயம் என்று உரைக்க வேண்டும். விராட நகரில் என் முன்னோர்கள் எவ்வாறு அஞ்ஞாத வாசத்தில் வாழ்ந்தனர், துரியோதனனின் அச்சத்தால் துன்புற்று?
4.1.2
पतिव्रता महाभागा सततं सुखभागिनी ।
द्रौपदी सा कथं ब्रह्मन्नज्ञाता दुःखिताऽवसत् ॥ ४.१.२ ॥
கணவனுக்கு அர்ப்பணித்த, மிகு பாக்கியவதியான, எப்போதும் இன்பத்தைப் பகிர்ந்த திரௌபதி, அந்தணரே, அவள் அறியப்படாமல் துன்பத்தில் எவ்வாறு வாழ்ந்தாள்?
4.1.3
ते च ब्राह्मणमुख्याश्च सूतपौरोगवैः सह ।
अज्ञातवासमुषिताः कथं च परिचारकाः ॥ ४.१.३ ॥
அவர்களும், சிறந்த அந்தணர்களும், தேரோட்டிகளும் சமையற்காரர்களுடன், அஞ்ஞாத வாசத்தில் வாழ்ந்து, ஏவலர்கள் எவ்வாறு?
4.1.4
यथा विराटनगरे तव पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषितास्तावद्वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ ४.१.४ ॥
விராட நகரில் உன் முன்னோர்கள் அஞ்ஞாத வாசத்தில் வாழ்ந்த விதத்தை, அதுவரை நான் சொல்வேன், கேள்.
4.1.5
तथा स तान्वराँल्लब्ध्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
गत्वाऽऽश्रमं ब्राह्मणेभ्य आचख्यौ वृत्तमात्मनः ॥ ४.१.५ ॥
இவ்வாறு அந்த வரங்களைப் பெற்ற தர்மராஜ யுதிஷ்டிரர், ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அந்தணர்களிடம் தம் வரலாற்றைக் கூறினார்.
4.1.6
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः ।
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ॥ ४.१.६ ॥
அனைத்தையும் அந்தணர்களிடம் கூறிய பின், யுதிஷ்டிரர் அரணியுடன் கூடிய பாத்திரத்தை ஒரு அந்தணருக்கு அளித்தார்.
4.1.7
ततो युधिष्ठिरो राजा कुन्तीपुत्रो दृढव्रतः ।
समाहूयानुजान्सर्वानिति होवाच भारत ॥ ४.१.७ ॥
அப்போது உறுதியான விரதம் கொண்ட குந்தியின் மகனாகிய அரசன் யுதிஷ்டிரன், தன் தம்பியர் அனைவரையும் அழைத்து, பரதனின் வழித்தோன்றலே, இவ்வாறு கூறினான்.
4.1.8
द्वादशेमानि वर्षाणि राष्ट्राद्विप्रोषिता वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.८ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக நாங்கள் நாட்டிலிருந்து துரத்தப்பட்டோம்; வஞ்சனையால் எங்கள் அரசு பறிக்கப்பட்டது, பலமுறை நாங்கள் ஏழைகளாக்கப்பட்டோம்.
4.1.9
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादश वत्सरान् ।
अज्ञातचर्यां वत्स्यामश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.९ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ்ந்ததைப் போல, பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் அறியப்படாமல் மறைந்து வாழ்வோம்.
4.1.10
धर्मेण तेऽभ्यनुज्ञाताः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ।
अज्ञातवासं वत्स्यन्तश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.१० ॥
சத்தியத்தில் வீரம் கொண்ட பாண்டவர்கள், தர்மத்தின்படி அனுமதி பெற்றவர்களாய், பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் அறியப்படாமல் மறைந்து வாழ்வார்கள்.
4.1.11
उपोपविश्य विद्वांसः स्नातकाः संशितव्रताः ।
ये तत्र ब्राह्मणा आसन्वनवाससहायिनः ।
ये च भक्ता वसन्ति स्म वनवासे तपस्विनः ॥ ४.१.११ ॥
அங்கே இருந்த கல்விமான்களும், ஸ்நாதகர்களும், கடும் விரதம் கொண்ட பிராமணர்களும், வனவாசத்தில் துணையாயிருந்தவர்களும், பக்தர்களான தவசிகளுமான அவர்கள் அருகில் அமர்ந்தனர்.
4.1.12
तानब्रुवन्महात्मानो हृष्टाः प्राञ्जलयः स्थिताः । ॥ ४.१.१२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் கைகூப்பி நின்ற மகாத்மாக்கள் அவர்களிடம் பேசினர்.
4.1.13
विदितं भवतां सर्वं धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.१३ ॥
திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் சூழ்ச்சியால் எங்கள் ராஜ்யத்தைப் பறித்து, பலமுறை எங்களை ஏழைகளாக்கியதை நீங்கள் அனைவரும் அறிவீர்கள்.
4.1.14
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादशवत्सरान् ।
भवद्भिरेव सहिता वन्याहारा द्विजोत्तमाः ॥ ४.१.१४ ॥
சிறந்த பிராமணர்களே, நாங்கள் உங்களுடன் சேர்ந்து பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் வசித்து, காட்டு உணவை உண்டு வாழ்ந்தோம்.
4.1.15
अज्ञातवाससमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामो वयं छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.१५ ॥
அறியப்படாமல் வாழும் காலமும், பதின்மூன்றாம் ஆண்டும் மீதமுள்ளது; அதுபோலவே நாங்கள் மறைந்து வாழ்வோம்; அதற்கு நீங்கள் அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
4.1.16
सुयोधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
जानन्तो विषमं कुर्युरस्मास्वत्यन्तवैरिणः ॥ ४.१.१६ ॥
கொடிய மனம் கொண்ட சுயோதனனும், கர்ணனும், சௌபலனுடன் (சகுனியுடன்) சேர்ந்து, எங்கள் மீது மிகுந்த பகை கொண்டவர்கள், அறிந்துகொண்டு எங்களுக்குத் தீங்கு செய்வார்கள்.
4.1.17
युक्तचाराश्च यत्ताश्च दाये स्वस्य जनस्य च ।
दुरात्मनां हि कस्तेषां विश्वासं गन्तुमर्हति ॥ ४.१.१७ ॥
தங்கள் உறவினர்கள் மற்றும் மக்களுக்குள் ஒற்றர்களை அமர்த்தி விழிப்புடன் இருப்பவர்களை, அந்தத் தீயோர்களின் நம்பிக்கையை யார் பெற முடியும்?
4.1.18
अपि नस्तद्भवेद्भूयो यद्वयं ब्राह्मणैः सह ।
समस्तेषु च राष्ट्रेषु स्वराज्यस्था भवेम हि ॥ ४.१.१८ ॥
ஒருவேளை அது மீண்டும் நடக்கலாம்; நாங்கள் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, எல்லா நாடுகளிலும், எங்கள் சொந்த ராஜ்யத்தில் மீண்டும் நிலைபெறுவோம்.
4.1.19
इत्युक्त्वा दुःखशोकार्तः शुचिर्धर्मसुतस्तदा ।
संमूर्च्छितोऽभवद्राजा सास्रकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.१९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், துயரும் துக்கமும் வருத்தியவனும் தூய்மையானவனுமாகிய தர்மபுத்திரன் அரசன் யுதிஷ்டிரன் அப்போது மயங்கி விழுந்தான்; அவனுடைய தொண்டை கண்ணீரால் அடைத்தது.
4.1.20
तमथाश्वासयन्सर्वे ब्राह्मणा भ्रातृभिः सह ॥ ४.१.२० ॥
அப்போது அனைத்து பிராமணர்களும் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து அவனுக்கு ஆறுதல் அளித்தனர்.
4.1.21
प्रबुध्य दुःखमोहार्तो धौम्यं धर्मभृतांवरम् ।
प्रावैक्षत तदा राजा साश्रुकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.२१ ॥
துயரும் மயக்கமும் வருத்தியவனாக விழித்தெழுந்து, அப்போது கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட அரசன் யுதிஷ்டிரன், தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த தௌம்யரை நோக்கினான்.
4.1.22
अथ धौम्योऽब्रवीद्वाक्यं महार्थं नृपतिं तदा ।
आश्वासयंस्तं स नृपं भ्रातॄंश्च ब्राह्मणैः सह ॥ ४.१.२२ ॥
அப்போது தௌம்யர் அரசனிடம் பெரும் பொருளுடைய சொற்களைக் கூறினார்; அவர் அரசனையும் சகோதரர்களையும் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து ஆறுதல் கூறித் தேற்றினார்.
4.1.23
राजन्विद्वान्भवान्दान्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
नैवंविधाः प्रमुह्यन्ति धीराः कस्यांचिदापदि ॥ ४.१.२३ ॥
அரசே! நீர் கற்றவர், அடக்கமுள்ளவர், சத்தியம் காப்பவர், புலன்களை வென்றவர்; இத்தகைய தீரர்கள் எந்த ஆபத்திலும் மயங்குவதில்லை.
4.1.24
देवैरप्यापदः प्राप्ताश्छन्नैश्च बहुभिस्तदा ।
तत्रतत्र सपत्नानां निग्रहार्थं महात्मभिः ॥ ४.१.२४ ॥
தேவர்களுக்கும் ஆபத்துகள் வந்திருக்கின்றன; அப்போது மறைந்த பலவும் வந்தன; பகைவரை அடக்குவதற்காக மகாத்மாக்கள் இடந்தோறும் அவற்றை எதிர்கொண்டனர்.
4.1.25
दितिपुत्रैर्हृते राज्ये देवराजः सुदुःखितः ।
ब्रह्माणं तोषयिष्यंश्च ब्रह्मरूपं विधाय च ॥ ४.१.२५ ॥
திதியின் மகன்கள் ராஜ்யத்தைக் கவர்ந்தபோது தேவர்களின் அரசன் மிகவும் துயருற்றான். பிரம்மாவை மகிழ்விக்க விரும்பி அவன் பிராமண வடிவத்தை ஏற்றான்.
4.1.26
इन्द्रेण निषधं प्राप्य गिरिप्रस्थाह्वये पुरे ।
छन्नेनोष्य कृतं कर्म द्विषतां बलनिग्रहे ॥ ४.१.२६ ॥
இந்திரன் நிஷதநாட்டை அடைந்து கிரிப்ரஸ்தம் என்ற நகரில் மறைந்து தங்கினான். எதிரிகளின் படையை அடக்கும் செயலை அங்கே அவன் செய்தான்.
4.1.27
प्रसादाद्ब्रह्मणो राजन्दितेः पुत्रान्महाबलान् ।
निर्जित्य तरसा शत्रून्पुनर्लोकाञ्जुगोप च ॥ ४.१.२७ ॥
அரசனே! பிரம்மாவின் அருளால் அவன் திதியின் வலிமைமிக்க மகன்களை விரைவில் வென்று, பகைவர்களை வீழ்த்தி மீண்டும் உலகங்களைக் காத்தான்.
4.1.28
विष्णुनाऽश्मगिरिं प्राप्य तदा दित्यां निवत्स्यता ।
गर्भे वधार्थं दैत्यानामज्ञातेनोषितं चिरम् ॥ ४.१.२८ ॥
அப்போது விஷ்ணு அஸ்மகிரியை அடைந்து, அசுரர்களைக் கொல்வதற்காக திதியின் கருவில் அறியப்படாதவனாக நீண்ட காலம் தங்கினான்.
4.1.29
प्रोष्य वामनरूपेण च्छन्नेन ब्रह्मचारिणा ।
बलेर्यथा हृतं राज्यं विक्रमैस्तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.२९ ॥
மறைந்த பிரம்மசாரியாக வாமன வடிவத்தில் வாழ்ந்து, அவன் தன் வீரச்செயல்களால் பலியின் ராஜ்யத்தைக் கவர்ந்ததை நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
4.1.30
और्वेण वसता छन्नमूरौ ब्रह्मर्षिणा तदा ।
यत्कृतं तात लोकेषु तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ ४.१.३० ॥
அப்பனே! அப்போது அவுர்வ பிரம்மரிஷி தொடையில் மறைந்து வசித்தான்; உலகங்களில் அவன் செய்த அனைத்தையும் நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
4.1.31
प्रच्छन्नेनापि सर्वत्र हरिणा वृत्रनिग्रहे ।
वज्रं प्रविश्य शक्रस्य यत्कृतं तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.३१ ॥
விருத்திரனைக் கொல்லும்போது ஹரி எங்கும் மறைந்திருந்து, இந்திரனின் வஜ்ரத்தில் நுழைந்து செய்ததையும் நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
4.1.32
हुताशनेन यच्चापः प्रविश्य च्छन्नमूषितम् ।
विबुधानां हि यत्कर्म कृतं तच्चापि ते श्रुतम् ॥ ४.१.३२ ॥
அக்னி நீரில் நுழைந்து மறைவாக எதைச் செய்தானோ, தேவர்களின் எந்தச் செயல் செய்யப்பட்டதோ, அதையும் நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
4.1.33
यथा विवस्वता तात छन्नेनोत्तमतेजसा ।
निर्दग्धाः शत्रवः सर्वे वसता गवि वर्षशः ॥ ४.१.३३ ॥
அன்புள்ள மகனே, உயர்ந்த ஒளியுடைய விவஸ்வான் (சூரியன்) மறைந்து, பசுக்களிடையே ஆண்டுகள் வசித்து, எல்லா எதிரிகளையும் எரித்தது போல.
4.1.34
विष्णुना वसता चात्र गृहे दशरथस्य वै ।
दशग्रीवो हतश्छन्नं संयुगे भीमकर्मणा ॥ ४.१.३४ ॥
இங்கே தசரதனின் இல்லத்தில் வசித்த விஷ்ணு, பயங்கர செயல்கள் புரிபவராய் மறைந்து போரில் பத்துத்தலை (ராவணனை) கொன்றார்.
4.1.35
एवमेते महात्मानः प्रच्छन्नास्तत्रतत्र हि ।
अजयञ्छात्रवान्मुख्यांस्तथा त्वमपि जेष्यसि ॥ ४.१.३५ ॥
இவ்வாறு இந்த மகாத்மாக்கள் இங்கும் அங்கும் மறைந்திருந்து முக்கிய எதிரிகளை வென்றனர்; அவ்வாறே நீயும் வெல்வாய்.
4.1.36
इति धौम्येन धर्मज्ञो वाक्यैः स परिहर्षितः ।
शान्तबुद्धिः पुनर्भूत्वा व्यष्टम्भत युधिष्ठिरः ॥ ४.१.३६ ॥
தௌம்யரின் இந்த வார்த்தைகளால் தர்மம் அறிந்த யுதிஷ்டிரர் மிகவும் மகிழ்ந்தார்; அமைதியான மனத்துடன் மீண்டும் உறுதியுற்றார்.
4.1.37
अथाब्रवीन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
राजानं बलिनां श्रेष्ठो गिरा संपरिहर्षयन् ॥ ४.१.३७ ॥
அப்போது பெரும் தோள்களை உடைய, பலவான்களில் சிறந்த மகாபலரான பீமசேனன் தன் சொற்களால் அரசனை மகிழ்வித்துக் கூறினான்.
4.1.38
अवेक्षय महाराज तव गाण्डीवधन्वना ।
धर्मार्थपरया बुद्ध्या न किंचित्साहसं कृतम् ॥ ४.१.३८ ॥
மகாராஜாவே, தர்மமும் பொருளும் நாடிய உங்கள் அறிவினால் காண்டீவ வில்லாளி எதுவும் துணிவுச் செயல் செய்யவில்லை என்பதைப் பாருங்கள்.
4.1.39
सहदेवो मया नित्यं नकुलश्च निवारितौ ।
शक्तौ विध्वंसने तेषां शत्रुघ्नौ भीमविक्रमौ ॥ ४.१.३९ ॥
சகதேவனையும் நகுலனையும் நான் எப்போதும் தடுத்து வைத்திருக்கிறேன்; அவர்களை அழிக்கும் ஆற்றல் உடைய, பகைவரைக் கொல்லும், பயங்கர வீரர்களான அவர்கள் இருவரையும்.
4.1.40
न वयं वर्त्म हास्यामो यस्मिन्योक्ष्यति नो भवान् ।
तद्विधत्तां भवान्सर्वं क्षिप्रं जेष्यामहे परान् ॥ ४.१.४० ॥
நீங்கள் எந்த வழியில் எங்களைச் செலுத்துகிறீர்களோ அந்த வழியை நாங்கள் விட மாட்டோம்; நீங்களே எல்லாவற்றையும் ஏற்பாடு செய்யுங்கள், விரைவில் பகைவரை வெல்வோம்.
4.1.41
इत्युक्तो भीमसेनेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सुखोपविष्टो विद्वद्भिस्तापसैः संशितव्रतैः ॥ ४.१.४१ ॥
பீமசேனன் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரன் அறிஞர்களும் கடுமையான விரதம் கொண்ட தவசிகளும் இடையே சுகமாக அமர்ந்திருந்தான்.
4.1.42
ये तद्भक्त्याऽभवंस्तस्मिन्वनवासे तपस्विनः ।
तानब्रवीन्महाप्राज्ञः शिष्टान्राजा कृताञ्जलिः ।
अभ्यनुज्ञापयिष्यन्वै तस्मिन्वासे धृतव्रतः ॥ ४.१.४२ ॥
அவரது பக்தியால் அந்த வனவாசத்தில் இருந்த தவசிகளிடம், மகாபுத்திமானான அரசன் கைகூப்பிக் கூறினான்; அந்த வாசத்திலிருந்து விடைபெற அனுமதி கேட்கத் தயாராக, விரதத்தில் உறுதியானவன்.
4.1.43
विदितं भवतां सर्वे र्धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
संमन्त्राहृतराज्याश्च निस्स्वाश्च बहुशः कृताः ।
उषिताः स्मो वने कृच्छ्रं तथा वर्षाणि द्वादश ॥ ४.१.४३ ॥
திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் எங்களுக்கு என்ன செய்தார்கள் என்பது உங்கள் அனைவருக்கும் தெரியும். ஆலோசனையின் வஞ்சனையால் எங்கள் அரசு பறிக்கப்பட்டது; பலமுறை நாங்கள் வறியவர்களாக்கப்பட்டோம். பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் துன்பத்துடன் வாழ்ந்தோம்.
4.1.44
अज्ञातचर्यासमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामः क्वचिच्छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.४४ ॥
பதின்மூன்றாம் ஆண்டு, அறியப்படாமல் வாழும் காலம், எஞ்சியுள்ளது. அவ்வாறே நாங்கள் எங்கோ மறைந்து வாழ்வோம்; அதற்கு எங்களுக்கு அனுமதி அளிப்பது உங்கள் கடமை.
4.1.45
इत्युक्ता धर्मराजेन ब्राह्मणाः परमाशिषः ।
प्रयुज्यापृच्छ्य भरतान्यथास्वं प्रययुर्गृहान् ॥ ४.१.४५ ॥
தர்மராஜன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்தணர்கள் உயர்ந்த ஆசிகளை வழங்கி, பரதர்களிடம் விடை பெற்று, அவரவர் வீடுகளுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.
4.1.46
सर्वे वेदविदो मुख्या यतयो मुनयस्तदा ।
आशीरुक्त्वा यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४६ ॥
அப்போது வேதங்களை அறிந்த அனைத்து முக்கியர்களும், துறவிகளும், முனிவர்களும், முறைப்படி ஆசி கூறி, மீண்டும் தரிசனம் காண விரும்பி, சென்றனர்.
4.1.47
ते तु भृत्याश्च दूताश्च शिल्पिनः परिचारकाः ।
अनुज्ञाप्य यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४७ ॥
அவர்களும்—ஊழியர்களும், தூதர்களும், கைவினைஞர்களும், பணியாளர்களும்—முறைப்படி விடைபெற்று, மீண்டும் தரிசனம் காண விரும்பி சென்றனர்.
4.1.48
सह धौम्येन विद्वांसस्तथा ते पञ्च पाण्डवाः ।
उत्थाय प्रययुर्वीराः कृष्णामादाय भारत ॥ ४.१.४८ ॥
தௌம்யருடனும், அந்தப் பெரியோர்களுடனும், ஐந்து பாண்டவர்களும் எழுந்து புறப்பட்டனர். பாரதா, வீரர்களான பாண்டவர்கள் திரௌபதியை அழைத்துக்கொண்டு சென்றனர்.
4.1.49
क्रोशमात्रमतिक्रम्य तस्माद्वासान्निमित्ततः ।
श्वोभूते मनुजव्याघ्राश्छन्नवासार्थमुद्यताः ॥ ४.१.४९ ॥
அந்த இருப்பிடத்திலிருந்து ஒரு குரோசம் தூரம் சென்ற பின், ஒரு காரணத்தால், அடுத்த நாள் மனிதர்களில் புலிகளான அவர்கள் மறைந்து வாழ்வதற்கு ஆயத்தமானார்கள்.
4.1.50
पृथक् शास्त्रविदः सर्वे सर्वे मन्त्रविशारदाः ।
सन्धिविग्रहतत्वज्ञा मन्त्राय समुपाविशन् ॥ ४.१.५० ॥
தனித்தனியாக சாஸ்திரங்களை அறிந்த அனைவரும், ஆலோசனையில் வல்லவர்களான அனைவரும், சமாதானம் மற்றும் போரின் தத்துவத்தை அறிந்தவர்கள், ஆலோசனைக்காக அமர்ந்தனர்.