മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
कथं विराटनगरे मम पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषिता दुर्योधनभयार्दिताः ॥ ४.१.१ ॥
നാരായണനെയും നരനെയും നരോത്തമനെയും നമസ്കരിച്ച്, ദേവി സരസ്വതിയെയും വ്യാസനെയും നമസ്കരിച്ച്, പിന്നെ ജയം ഉച്ചരിക്കണം. വിരാടനഗരത്തിൽ ദുര്യോധനഭയത്താൽ പീഡിതരായി എന്റെ പൂർവപിതാമഹന്മാർ അജ്ഞാതവാസം എങ്ങനെ കഴിച്ചു?
4.1.2
पतिव्रता महाभागा सततं सुखभागिनी ।
द्रौपदी सा कथं ब्रह्मन्नज्ञाता दुःखिताऽवसत् ॥ ४.१.२ ॥
പതിവ്രതയും മഹാഭാഗ്യവതിയും എപ്പോഴും സുഖം പങ്കിട്ടവളുമായ ദ്രൗപദി, ബ്രഹ്മാവേ, അവൾ അറിയപ്പെടാതെ ദുഃഖിതയായി എങ്ങനെ വസിച്ചു?
4.1.3
ते च ब्राह्मणमुख्याश्च सूतपौरोगवैः सह ।
अज्ञातवासमुषिताः कथं च परिचारकाः ॥ ४.१.३ ॥
അവരും, ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരും, സൂതന്മാരും പാചകക്കാരുമായി ചേർന്ന്, അജ്ഞാതവാസത്തിൽ കഴിഞ്ഞ്, പരിചാരകർ എങ്ങനെ?
4.1.4
यथा विराटनगरे तव पूर्वपितामहाः ।
अज्ञातवासमुषितास्तावद्वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ ४.१.४ ॥
വിരാടനഗരത്തിൽ നിന്റെ പൂർവപിതാമഹന്മാർ അജ്ഞാതവാസം എങ്ങനെ കഴിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കുക.
4.1.5
तथा स तान्वराँल्लब्ध्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
गत्वाऽऽश्रमं ब्राह्मणेभ्य आचख्यौ वृत्तमात्मनः ॥ ४.१.५ ॥
അങ്ങനെ ആ വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ധർമരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ ആശ്രമത്തിൽ പോയി ബ്രാഹ്മണരോട് തന്റെ വൃത്താന്തം പറഞ്ഞു.
4.1.6
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरः ।
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ॥ ४.१.६ ॥
എല്ലാം ബ്രാഹ്മണരോട് പറഞ്ഞശേഷം യുധിഷ്ഠിരൻ അരണിയോടുകൂടിയ പാത്രം ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിച്ചു.
4.1.7
ततो युधिष्ठिरो राजा कुन्तीपुत्रो दृढव्रतः ।
समाहूयानुजान्सर्वानिति होवाच भारत ॥ ४.१.७ ॥
അപ്പോൾ ദൃഢവ്രതനായ കുന്തീപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ അനുജന്മാരെ എല്ലാവരെയും വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, ഭാരതാ.
4.1.8
द्वादशेमानि वर्षाणि राष्ट्राद्विप्रोषिता वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.८ ॥
പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി ഞങ്ങൾ രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടു; വഞ്ചനയാൽ ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെട്ടു, പലതവണ ഞങ്ങൾ ദരിദ്രരാക്കപ്പെട്ടു.
4.1.9
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादश वत्सरान् ।
अज्ञातचर्यां वत्स्यामश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.९ ॥
പന്ത്രണ്ട് വർഷം കാട്ടിൽ പാർത്തതുപോലെ, പതിമൂന്നാം വർഷം ആരും അറിയാതെ ഒളിച്ചു ഞങ്ങൾ വസിക്കും.
4.1.10
धर्मेण तेऽभ्यनुज्ञाताः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ।
अज्ञातवासं वत्स्यन्तश्छन्ना वर्षं त्रयोदशम् ॥ ४.१.१० ॥
സത്യത്തിൽ വീരന്മാരായ പാണ്ഡവർ, ധർമ്മപ്രകാരം അനുവാദം ലഭിച്ചവരായി, പതിമൂന്നാം വർഷം ആരും അറിയാതെ ഒളിച്ചു വസിക്കും.
4.1.11
उपोपविश्य विद्वांसः स्नातकाः संशितव्रताः ।
ये तत्र ब्राह्मणा आसन्वनवाससहायिनः ।
ये च भक्ता वसन्ति स्म वनवासे तपस्विनः ॥ ४.१.११ ॥
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പണ്ഡിതരും സ്നാതകരും കഠിനവ്രതരുമായ ബ്രാഹ്മണർ, വനവാസത്തിൽ സഹചരന്മാരായവർ, ഭക്തരായ തപസ്വികൾ എന്നിവർ അടുത്തിരുന്നു.
4.1.12
तानब्रुवन्महात्मानो हृष्टाः प्राञ्जलयः स्थिताः । ॥ ४.१.१२ ॥
സന്തോഷത്തോടെ, കൈകൂപ്പി നിന്ന മഹാത്മാക്കൾ അവരോട് പറഞ്ഞു.
4.1.13
विदितं भवतां सर्वं धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
छद्मना हृतराज्याश्च निस्वाश्च बहुशः कृताः ॥ ४.१.१३ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ വഞ്ചനയാൽ ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം അപഹരിച്ചതും പലതവണ ഞങ്ങളെ ദരിദ്രരാക്കിയതും നിങ്ങൾക്കെല്ലാം അറിയാമല്ലോ.
4.1.14
उषिताश्च वने वासं यथा द्वादशवत्सरान् ।
भवद्भिरेव सहिता वन्याहारा द्विजोत्तमाः ॥ ४.१.१४ ॥
ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം പന്ത്രണ്ടു വർഷം കാട്ടിൽ താമസിച്ച്, കാട്ടുഭക്ഷണം കഴിച്ചു ജീവിച്ചു.
4.1.15
अज्ञातवाससमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामो वयं छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.१५ ॥
അജ്ഞാതവാസകാലവും പതിമൂന്നാം വർഷവും ശേഷിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഞങ്ങൾ മറഞ്ഞു വസിക്കും; അതിന് നിങ്ങൾ അനുവാദം നൽകേണ്ടതാണ്.
4.1.16
सुयोधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
जानन्तो विषमं कुर्युरस्मास्वत्यन्तवैरिणः ॥ ४.१.१६ ॥
ദുഷ്ടമനസ്സുള്ള സുയോധനനും കർണനും സൗബലനോടൊപ്പം (ശകുനിയോടൊപ്പം) ഞങ്ങളോട് അത്യന്തം വൈരമുള്ളവർ, അത് അറിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചെയ്യും.
4.1.17
युक्तचाराश्च यत्ताश्च दाये स्वस्य जनस्य च ।
दुरात्मनां हि कस्तेषां विश्वासं गन्तुमर्हति ॥ ४.१.१७ ॥
സ്വന്തം ബന്ധുക്കളിലും ജനങ്ങളിലും ചാരന്മാരെ നിയോഗിച്ച് ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്ന ആ ദുഷ്ടന്മാരുടെ വിശ്വാസം ആർക്കു നേടാൻ കഴിയും?
4.1.18
अपि नस्तद्भवेद्भूयो यद्वयं ब्राह्मणैः सह ।
समस्तेषु च राष्ट्रेषु स्वराज्यस्था भवेम हि ॥ ४.१.१८ ॥
ഒരുപക്ഷേ അത് വീണ്ടും സംഭവിച്ചേക്കാം; ഞങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും സ്വന്തം രാജ്യത്ത് വീണ്ടും സ്ഥാപിതരായേക്കാം.
4.1.19
इत्युक्त्वा दुःखशोकार्तः शुचिर्धर्मसुतस्तदा ।
संमूर्च्छितोऽभवद्राजा सास्रकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.१९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദുഃഖശോകങ്ങളാൽ പീഡിതനായ പവിത്രനായ ധർമ്മപുത്രൻ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ അപ്പോൾ മൂർച്ഛിതനായി; കണ്ണീരിനാൽ അവന്റെ കണ്ഠം ഇടറി.
4.1.20
तमथाश्वासयन्सर्वे ब्राह्मणा भ्रातृभिः सह ॥ ४.१.२० ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
4.1.21
प्रबुध्य दुःखमोहार्तो धौम्यं धर्मभृतांवरम् ।
प्रावैक्षत तदा राजा साश्रुकण्ठो युधिष्ठिरः ॥ ४.१.२१ ॥
ദുഃഖമോഹങ്ങളാൽ പീഡിതനായി ഉണർന്ന്, കണ്ണീരിനാൽ ഇടറിയ കണ്ഠത്തോടെ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മം വഹിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധൗമ്യനെ നോക്കി.
4.1.22
अथ धौम्योऽब्रवीद्वाक्यं महार्थं नृपतिं तदा ।
आश्वासयंस्तं स नृपं भ्रातॄंश्च ब्राह्मणैः सह ॥ ४.१.२२ ॥
അപ്പോൾ ധൗമ്യൻ രാജാവിനോട് മഹാർത്ഥമുള്ള വാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു; രാജാവിനെയും സഹോദരന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
4.1.23
राजन्विद्वान्भवान्दान्तः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
नैवंविधाः प्रमुह्यन्ति धीराः कस्यांचिदापदि ॥ ४.१.२३ ॥
രാജാവേ! അങ്ങ് വിദ്വാനും ദാന്തനും സത്യസന്ധനും ജിതേന്ദ്രിയനും ആകുന്നു; ഇങ്ങനെയുള്ള ധീരന്മാർ ഏതൊരു ആപത്തിലും മോഹിതരാകാറില്ല.
4.1.24
देवैरप्यापदः प्राप्ताश्छन्नैश्च बहुभिस्तदा ।
तत्रतत्र सपत्नानां निग्रहार्थं महात्मभिः ॥ ४.१.२४ ॥
ദേവന്മാർക്കും ആപത്തുകൾ വന്നിട്ടുണ്ട്; അന്ന് മറഞ്ഞിരുന്ന പലതും വന്നു; ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നതിനായി മഹാത്മാക്കൾ ഇടംതോറും അവയെ നേരിട്ടു.
4.1.25
दितिपुत्रैर्हृते राज्ये देवराजः सुदुःखितः ।
ब्रह्माणं तोषयिष्यंश्च ब्रह्मरूपं विधाय च ॥ ४.१.२५ ॥
ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ രാജ്യം അപഹരിച്ചപ്പോൾ ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി. ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ ബ്രാഹ്മണ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
4.1.26
इन्द्रेण निषधं प्राप्य गिरिप्रस्थाह्वये पुरे ।
छन्नेनोष्य कृतं कर्म द्विषतां बलनिग्रहे ॥ ४.१.२६ ॥
ഇന്ദ്രൻ നിഷധദേശത്ത് എത്തി ഗിരിപ്രസ്ഥം എന്ന നഗരത്തിൽ മറഞ്ഞു വസിച്ചു. ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യബലം അടക്കുന്നതിനായി അവിടെ അവൻ ആ കർമ്മം ചെയ്തു.
4.1.27
प्रसादाद्ब्रह्मणो राजन्दितेः पुत्रान्महाबलान् ।
निर्जित्य तरसा शत्रून्पुनर्लोकाञ्जुगोप च ॥ ४.१.२७ ॥
രാജാവേ! ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ ദിതിയുടെ മഹാബലശാലികളായ പുത്രന്മാരെ വേഗത്തിൽ ജയിച്ച്, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ച് വീണ്ടും ലോകങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
4.1.28
विष्णुनाऽश्मगिरिं प्राप्य तदा दित्यां निवत्स्यता ।
गर्भे वधार्थं दैत्यानामज्ञातेनोषितं चिरम् ॥ ४.१.२८ ॥
അന്ന് വിഷ്ണു അശ്മഗിരിയിൽ എത്തി, ദൈത്യന്മാരെ വധിക്കുവാൻ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അജ്ഞാതനായി ദീർഘകാലം വസിച്ചു.
4.1.29
प्रोष्य वामनरूपेण च्छन्नेन ब्रह्मचारिणा ।
बलेर्यथा हृतं राज्यं विक्रमैस्तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.२९ ॥
രഹസ്യമായി ബ്രഹ്മചാരിയായി വാമനരൂപത്തിൽ വസിച്ച്, അവൻ തന്റെ വിക്രമങ്ങളാൽ ബലിയുടെ രാജ്യം എങ്ങനെ അപഹരിച്ചു എന്നത് നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.1.30
और्वेण वसता छन्नमूरौ ब्रह्मर्षिणा तदा ।
यत्कृतं तात लोकेषु तच्च सर्वं श्रुतं त्वया ॥ ४.१.३० ॥
മകനേ! അന്ന് ഔർവ ബ്രഹ്മർഷി തുടയിൽ മറഞ്ഞു വസിച്ചു; ലോകങ്ങളിൽ അവൻ ചെയ്തതെല്ലാം നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.1.31
प्रच्छन्नेनापि सर्वत्र हरिणा वृत्रनिग्रहे ।
वज्रं प्रविश्य शक्रस्य यत्कृतं तच्च ते श्रुतम् ॥ ४.१.३१ ॥
വൃത്രനിഗ്രഹത്തിൽ ഹരി എല്ലായിടത്തും മറഞ്ഞിരുന്ന് ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു ചെയ്തതും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.1.32
हुताशनेन यच्चापः प्रविश्य च्छन्नमूषितम् ।
विबुधानां हि यत्कर्म कृतं तच्चापि ते श्रुतम् ॥ ४.१.३२ ॥
അഗ്നി ജലത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് മറഞ്ഞിരുന്ന് ചെയ്തതും ദേവന്മാരുടെ കർമ്മവും നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
4.1.33
यथा विवस्वता तात छन्नेनोत्तमतेजसा ।
निर्दग्धाः शत्रवः सर्वे वसता गवि वर्षशः ॥ ४.१.३३ ॥
പ്രിയനേ, ഉത്തമതേജസ്സുള്ള വിവസ്വാൻ (സൂര്യൻ) മറഞ്ഞിരുന്ന് പശുക്കൾക്കിടയിൽ വർഷങ്ങളോളം വസിച്ച് ശത്രുക്കളെയെല്ലാം ദഹിപ്പിച്ചതുപോലെ.
4.1.34
विष्णुना वसता चात्र गृहे दशरथस्य वै ।
दशग्रीवो हतश्छन्नं संयुगे भीमकर्मणा ॥ ४.१.३४ ॥
ഇവിടെ ദശരഥന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വസിച്ച വിഷ്ണു, ഭീകരകർമ്മിയായി മറഞ്ഞിരുന്ന് യുദ്ധത്തിൽ ദശഗ്രീവനെ (രാവണനെ) വധിച്ചു.
4.1.35
एवमेते महात्मानः प्रच्छन्नास्तत्रतत्र हि ।
अजयञ्छात्रवान्मुख्यांस्तथा त्वमपि जेष्यसि ॥ ४.१.३५ ॥
ഇങ്ങനെ ഈ മഹാത്മാക്കൾ പലയിടത്തും മറഞ്ഞിരുന്ന് മുഖ്യശത്രുക്കളെ ജയിച്ചു; അതുപോലെ നീയും ജയിക്കും.
4.1.36
इति धौम्येन धर्मज्ञो वाक्यैः स परिहर्षितः ।
शान्तबुद्धिः पुनर्भूत्वा व्यष्टम्भत युधिष्ठिरः ॥ ४.१.३६ ॥
ധൗമ്യന്റെ ഈ വാക്കുകളാൽ ധർമ്മജ്ഞനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വളരെ സന്തോഷിച്ചു; ശാന്തബുദ്ധിയോടെ വീണ്ടും ഉറച്ചുനിന്നു.
4.1.37
अथाब्रवीन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ।
राजानं बलिनां श्रेष्ठो गिरा संपरिहर्षयन् ॥ ४.१.३७ ॥
അപ്പോൾ മഹാബാഹുവും ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാബലനുമായ ഭീമസേനൻ വാക്കുകളാൽ രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
4.1.38
अवेक्षय महाराज तव गाण्डीवधन्वना ।
धर्मार्थपरया बुद्ध्या न किंचित्साहसं कृतम् ॥ ४.१.३८ ॥
മഹാരാജാവേ, ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളിൽ ഉറച്ച നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധികൊണ്ട് നോക്കൂ, ഗാണ്ഡീവധന്വാവ് ഒരു സാഹസവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
4.1.39
सहदेवो मया नित्यं नकुलश्च निवारितौ ।
शक्तौ विध्वंसने तेषां शत्रुघ्नौ भीमविक्रमौ ॥ ४.१.३९ ॥
സഹദേവനെയും നകുലനെയും ഞാൻ എപ്പോഴും തടഞ്ഞുനിർത്തിയിട്ടുണ്ട്; ശത്രുസംഹാരകരും ഭീമവിക്രമികളുമായ ആ ഇരുവരും അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ശക്തരാണ്.
4.1.40
न वयं वर्त्म हास्यामो यस्मिन्योक्ष्यति नो भवान् ।
तद्विधत्तां भवान्सर्वं क्षिप्रं जेष्यामहे परान् ॥ ४.१.४० ॥
നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ നയിക്കുന്ന വഴി ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; നിങ്ങൾ എല്ലാം ക്രമീകരിക്കൂ, വേഗം ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാം.
4.1.41
इत्युक्तो भीमसेनेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
सुखोपविष्टो विद्वद्भिस्तापसैः संशितव्रतैः ॥ ४.१.४१ ॥
ഭീമസേനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ധർമ്മരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിദ്വാന്മാരും കഠിനവ്രതരായ തപസ്വികളും നടുവിൽ സുഖമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
4.1.42
ये तद्भक्त्याऽभवंस्तस्मिन्वनवासे तपस्विनः ।
तानब्रवीन्महाप्राज्ञः शिष्टान्राजा कृताञ्जलिः ।
अभ्यनुज्ञापयिष्यन्वै तस्मिन्वासे धृतव्रतः ॥ ४.१.४२ ॥
അവരുടെ ഭക്തിയാൽ ആ വനവാസത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന തപസ്വികളോട്, മഹാപ്രാജ്ഞനായ രാജാവ് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു; ആ വാസത്തിൽ നിന്ന് യാത്ര ചോദിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ ദൃഢവ്രതൻ.
4.1.43
विदितं भवतां सर्वे र्धार्तराष्ट्रैर्यथा वयम् ।
संमन्त्राहृतराज्याश्च निस्स्वाश्च बहुशः कृताः ।
उषिताः स्मो वने कृच्छ्रं तथा वर्षाणि द्वादश ॥ ४.१.४३ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ഞങ്ങളോട് എന്തു ചെയ്തു എന്നത് നിങ്ങൾക്കെല്ലാം അറിയാം. ആലോചനയുടെ വഞ്ചനയാൽ ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെട്ടു; പലതവണ ഞങ്ങൾ നിസ്സ്വരാക്കപ്പെട്ടു. പന്ത്രണ്ടു വർഷം കാട്ടിൽ കഷ്ടത്തോടെ ഞങ്ങൾ വസിച്ചു.
4.1.44
अज्ञातचर्यासमयं शेषं वर्षं त्रयोदशम् ।
तद्वत्स्यामः क्वचिच्छन्नास्तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ ४.१.४४ ॥
അജ്ഞാതമായി ജീവിക്കേണ്ട കാലമായ പതിമൂന്നാം വർഷം ശേഷിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഞങ്ങൾ എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞു വസിക്കും; അതിന് ഞങ്ങൾക്ക് അനുവാദം നൽകുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് യോഗ്യമാണ്.
4.1.45
इत्युक्ता धर्मराजेन ब्राह्मणाः परमाशिषः ।
प्रयुज्यापृच्छ्य भरतान्यथास्वं प्रययुर्गृहान् ॥ ४.१.४५ ॥
ധർമ്മരാജൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണർ ശ്രേഷ്ഠമായ ആശീർവാദങ്ങൾ നൽകി, ഭരതവംശജരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ്, ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോയി.
4.1.46
सर्वे वेदविदो मुख्या यतयो मुनयस्तदा ।
आशीरुक्त्वा यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४६ ॥
അപ്പോൾ വേദജ്ഞരായ എല്ലാ മുഖ്യന്മാരും യതികളും മുനിമാരും ന്യായപ്രകാരം ആശീർവദിച്ച്, വീണ്ടും ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് പോയി.
4.1.47
ते तु भृत्याश्च दूताश्च शिल्पिनः परिचारकाः ।
अनुज्ञाप्य यथान्यायं पुनर्दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ४.१.४७ ॥
ആ ഭൃത്യന്മാരും ദൂതന്മാരും ശില്പികളും പരിചാരകരും ന്യായപ്രകാരം യാത്ര ചോദിച്ച്, വീണ്ടും ദർശനം ആഗ്രഹിച്ച് പോയി.
4.1.48
सह धौम्येन विद्वांसस्तथा ते पञ्च पाण्डवाः ।
उत्थाय प्रययुर्वीराः कृष्णामादाय भारत ॥ ४.१.४८ ॥
ധൗമ്യനോടൊപ്പം ആ വിദ്വാന്മാരും, അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരും എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. ഭാരതാ, വീരന്മാരായ പാണ്ഡവർ കൃഷ്ണയെ കൂട്ടി യാത്രയായി.
4.1.49
क्रोशमात्रमतिक्रम्य तस्माद्वासान्निमित्ततः ।
श्वोभूते मनुजव्याघ्राश्छन्नवासार्थमुद्यताः ॥ ४.१.४९ ॥
ആ വാസസ്ഥലത്തുനിന്ന് ഒരു ക്രോശം ദൂരം പിന്നിട്ട്, ഒരു കാരണത്താൽ, അടുത്ത ദിവസം മനുഷ്യരിൽ വ്യാഘ്രങ്ങളായ അവർ ഒളിവിൽ വസിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
4.1.50
पृथक् शास्त्रविदः सर्वे सर्वे मन्त्रविशारदाः ।
सन्धिविग्रहतत्वज्ञा मन्त्राय समुपाविशन् ॥ ४.१.५० ॥
വെവ്വേറെ ശാസ്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്നവരും, എല്ലാവരും മന്ത്രാലോചനയിൽ വിദഗ്ധരും, സന്ധിവിഗ്രഹ തത്ത്വം അറിയുന്നവരുമായ അവരെല്ലാം ആലോചനയ്ക്കായി ഇരുന്നു.