Mahābhārata · Adhyāya 4.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.12.1
अथापरोऽदृश्यत पाण्डवः प्रभुर्विराटराजे तुरगान्समीक्षति ।
तमापतन्तं ददृशुः पृथग्जनाः प्रमुक्तमभ्रादिव चन्द्रमण्डलम् ॥ ४.१२.१ ॥
Dann erschien ein anderer Pāṇḍava, der Mächtige, der die Pferde des Königs Virāṭa prüfte. Das gewöhnliche Volk sah ihn herannahen, wie die Mondscheibe, befreit von einer Wolke.
4.12.2
स वै हयानैक्षत तानितस्ततः समीक्षमाणं च ददर्श मत्स्यराट् ।
दृष्ट्वा तथैनं स कुरूत्तमं तमः पप्रच्छ तान्सर्बसभासदस्तदा ॥ ४.१२.२ ॥
Er betrachtete die Pferde hier und dort, und der König der Matsyas sah ihn. Als er ihn so sah, fragte er da alle Mitglieder der Versammlung nach dem Besten der Kurus.
4.12.3
को वा विजानाति पुराऽस्य दर्शनं योऽयं युवाऽभ्येति हि मासिकां सभाम् ।
प्रियो हि मे दर्शनतोपि संमतो ब्रवीतु कश्चिद्यदि दृष्टवानिमम् ॥ ४.१२.३ ॥
Wer kennt das Aussehen dieses jungen Mannes von früher, der zur monatlichen Versammlung kommt? Schon beim Anblick ist er mir lieb und geachtet. Wenn jemand ihn früher gesehen hat, soll er sprechen.
4.12.4
अयं हयान्पश्यति मामकान्मुहुर्ध्रुवं हयज्ञो भविता विचक्षणः ।
प्रवेश्यतामेष समीपमाशु वै विभाति वीरो हि यथाऽमरस्तथा ॥ ४.१२.४ ॥
Dieser betrachtet immer wieder meine Pferde; gewiss wird er ein kundiger, geschickter Pferdekenner sein. Man bringe ihn schnell heran; dieser Held strahlt wie ein Gott.
4.12.5
वितर्कयत्येव हि मत्स्यराजनि त्वरन्कुरूणामृषभः सभामगात् ।
ततः प्रणम्योपनतः कुरूत्तमो विराटराजानमुवाच पार्थिवम् ॥ ४.१२.५ ॥
Während der König der Matsyas noch nachdachte, eilte der Stier der Kurus in die Versammlung. Da trat der Beste der Kurus, sich verneigend, heran und sprach zum Erdherrscher, König Virāṭa.
4.12.6
तवागतोऽहं पुरमद्य भूपते जिजीविषुर्वेतनभोजनार्थिकः ।
तवाश्वबन्धः सुभृतो भवाम्यहं कुरुष्व मामश्वपतिं यदीच्छसि ॥ ४.१२.६ ॥
O Herr der Erde, heute bin ich in deine Stadt gekommen, begierig zu leben und auf Lohn und Speise aus. Ich werde ein tüchtiger Pfleger deiner Pferde sein; wenn du willst, ernenne mich zum Pferdeherrn.
4.12.7
ददानि यानानि धनानि वेतनं न चाश्वसूतो भवितुं त्वमर्हसि ।
कुतोसि कस्यामि कथं त्वमागतो ब्रवीहि शिल्पं तव विद्यते च यत् ॥ ४.१२.७ ॥
Ich werde dir Fahrzeuge, Reichtum und Lohn geben, doch du verdienst es nicht, Pferdelenker zu sein. Woher kommst du, wessen bist du, und wie bist du hierher gelangt? Sag mir, welches Können du besitzt.
4.12.8
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः ।
तेनाहमश्वेषु पुरा प्रकृतः शत्रुकर्शन ॥ ४.१२.८ ॥
Unter den fünf Söhnen Pāṇḍus ist der älteste König Yudhiṣṭhira. Von ihm wurde ich einst über die Pferde gesetzt, o Peiniger der Feinde.
4.12.9
अश्वानां प्रकृतिं वेद्मि विनयं चापि सर्वशः ।
दुष्टानां प्रतिपत्तिं च कृत्स्नं चैव चिकित्सितम् ॥ ४.१२.९ ॥
Ich kenne die Natur der Pferde und ihre Ausbildung in jeder Hinsicht. Ich weiß, wie man widerspenstige Pferde behandelt, und auch ihre gesamte Heilung.
4.12.10
न कातरं स्यान्मम वाजिवाहनं न मेऽस्ति दुष्टा बडवा कुतो हयः ।
जानंस्तु मामाह स चापि पाण्डवो युधिष्ठिरो ग्रन्थिकमेव नामतः ॥ ४.१२.१० ॥
Mein Pferdegespann ist nicht furchtsam, und ich habe keine widerspenstige Stute; wie sollte ich also ein Pferd haben? Doch Yudhiṣṭhira, der Pāṇḍava, der mich kannte, rief mich beim Namen Granthika.
4.12.11
मातलिरिव देवपतेर्दशरथनृपतेः सुमत्र इव यन्ता ।
सुमह इव जामदग्रेस्तथैव तव शिक्षयाम्यश्वान् ॥ ४.१२.११ ॥
So wie Mātali dem Herrn der Götter, Sumantra dem König Daśaratha und Sumaha dem Sohn des Jamadagni diente, so werde ich deine Pferde ausbilden.
4.12.12
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र नरराजस्य शासनात् ।
शतसाहस्रकोटीनामश्वानामस्मि रक्षिता ॥ ४.१२.१२ ॥
O Herr der Könige, auf Befehl Yudhiṣṭhiras, des Königs der Menschen, bin ich der Hüter von hunderttausend Millionen Pferden.
4.12.13
यदस्ति किंचिन्मम वाजिवाहनं तदस्तु सर्वं त्वदधीनमद्य वै ।
ये चापि केचिन्मम वाजियोधास्त्वदाश्रयाः सारथयश्च सन्तु मे ॥ ४.१२.१३ ॥
Was an Pferden und Wagen ich besitze, das stehe heute ganz unter deiner Gewalt; und meine Reiterkrieger und Wagenlenker sollen ebenfalls von dir abhängen.
4.12.14
इदं तवेष्टं विहितं सुरोपम …हि यत्ते प्रसमीक्षितं वरम् ।
…ऽनुरूपं हयकर्म दृश्यते विभाति राजेव न कर्म वाजिनाम् ॥ ४.१२.१४ ॥
O Gottgleicher! Dies ist dir genehm und recht angeordnet; was du wohl erwogen hast, ist vortrefflich. …Eine passende Pferdearbeit wird sichtbar; du strahlst wie ein König, nicht wie einer, der Pferdearbeit verrichtet.
4.12.15
युधिष्ठिरस्यैव हि दर्शनेन मे समं तवेदं प्रियदर्श दर्शनम् ।
कथं नु भृत्यैः स विनाकृतो वने चरत्यनिन्द्यो रमते च पाण्डवः ॥ ४.१२.१५ ॥
Dein Anblick, o Liebenswerter, gleicht für mich ganz dem Anblick Yudhiṣṭhiras. Wie aber wandert jener makellose Pāṇḍava ohne Diener durch den Wald und findet dennoch Freude?
4.12.16
तथा स गन्धर्ववरोपमो युवा विराटराज्ञा मुदितेन पूजितः ।
न चैवमन्येऽपि विदुः कथंचन प्रियाभिरामं विचरन्तमन्तरा ॥ ४.१२.१६ ॥
So wurde jener junge Mann, dem besten der Gandharvas gleich, von König Virāṭa freudig geehrt. Doch andere wussten auf keine Weise, dass er, seinen Lieben ein Entzücken, im Verborgenen umherzog.