மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.12.1
अथापरोऽदृश्यत पाण्डवः प्रभुर्विराटराजे तुरगान्समीक्षति ।
तमापतन्तं ददृशुः पृथग्जनाः प्रमुक्तमभ्रादिव चन्द्रमण्डलम् ॥ ४.१२.१ ॥
பின்னர் வேறொரு பாண்டவன் தோன்றினான்; விராட மன்னனின் குதிரைகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் நெருங்கி வருவதை சாதாரண மக்கள் கண்டனர்; மேகத்திலிருந்து விடுபட்ட சந்திர மண்டலம் போல.
4.12.2
स वै हयानैक्षत तानितस्ततः समीक्षमाणं च ददर्श मत्स्यराट् ।
दृष्ट्वा तथैनं स कुरूत्तमं तमः पप्रच्छ तान्सर्बसभासदस्तदा ॥ ४.१२.२ ॥
அவன் குதிரைகளை இங்கும் அங்கும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்; மத்ஸ்யர்களின் அரசன் அவனைக் கண்டான். அவனை அவ்வாறு கண்டு, குருகுலத் தலைவனைப் பற்றி அப்போது சபையின் அனைத்து உறுப்பினர்களிடமும் கேட்டான்.
4.12.3
को वा विजानाति पुराऽस्य दर्शनं योऽयं युवाऽभ्येति हि मासिकां सभाम् ।
प्रियो हि मे दर्शनतोपि संमतो ब्रवीतु कश्चिद्यदि दृष्टवानिमम् ॥ ४.१२.३ ॥
இந்த இளைஞன் மாதாந்திர சபைக்கு வருகிறான்; இவனை முன்பு யார் அறிவான்? இவனைக் காண்பதிலேயே எனக்கு இவன் அன்புக்குரியவன், மதிப்புக்குரியவன். இவனை யாரேனும் முன்பு கண்டிருந்தால் சொல்லட்டும்.
4.12.4
अयं हयान्पश्यति मामकान्मुहुर्ध्रुवं हयज्ञो भविता विचक्षणः ।
प्रवेश्यतामेष समीपमाशु वै विभाति वीरो हि यथाऽमरस्तथा ॥ ४.१२.४ ॥
இவன் என் குதிரைகளை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கிறான்; நிச்சயமாக இவன் குதிரை அறிந்தவனும் திறமைசாலியுமாக இருப்பான். இவனை உடனே அருகில் அழைத்து வரட்டும்; இந்த வீரன் தேவனைப் போல் ஒளிர்கிறான்.
4.12.5
वितर्कयत्येव हि मत्स्यराजनि त्वरन्कुरूणामृषभः सभामगात् ।
ततः प्रणम्योपनतः कुरूत्तमो विराटराजानमुवाच पार्थिवम् ॥ ४.१२.५ ॥
மத்ஸ்ய மன்னன் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, குருக்களின் காளை விரைந்து சபைக்கு வந்தான். பின் குருசிரேஷ்டன் வணங்கி அருகில் வந்து, பூமியின் தலைவனான விராட மன்னனிடம் சொன்னான்.
4.12.6
तवागतोऽहं पुरमद्य भूपते जिजीविषुर्वेतनभोजनार्थिकः ।
तवाश्वबन्धः सुभृतो भवाम्यहं कुरुष्व मामश्वपतिं यदीच्छसि ॥ ४.१२.६ ॥
அரசே, இன்று நான் உமது நகருக்கு வந்துள்ளேன், வாழ விரும்பி, ஊதியமும் உணவும் நாடி. உமது குதிரைகளுக்குச் சிறந்த பாதுகாவலனாக நான் இருப்பேன்; நீர் விரும்பினால் என்னை குதிரைத் தலைவனாக நியமியும்.
4.12.7
ददानि यानानि धनानि वेतनं न चाश्वसूतो भवितुं त्वमर्हसि ।
कुतोसि कस्यामि कथं त्वमागतो ब्रवीहि शिल्पं तव विद्यते च यत् ॥ ४.१२.७ ॥
நான் உனக்கு வாகனங்களும் செல்வமும் ஊதியமும் தருவேன்; ஆனால் நீ குதிரைத் தேரோட்டியாக இருக்கத் தகுதியுடையவன் அல்ல. நீ எங்கிருந்து வந்தாய், யாருடையவன், எப்படி இங்கு வந்தாய்? உன் திறமை எதுவோ அதைச் சொல்.
4.12.8
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः ।
तेनाहमश्वेषु पुरा प्रकृतः शत्रुकर्शन ॥ ४.१२.८ ॥
பாண்டுவின் ஐந்து மகன்களில் மூத்தவர் அரசர் யுதிஷ்டிரர். அவரால் முன்பு நான் குதிரைகளின் பொறுப்பில் நியமிக்கப்பட்டேன், ஓ எதிரிகளை வருத்துபவனே.
4.12.9
अश्वानां प्रकृतिं वेद्मि विनयं चापि सर्वशः ।
दुष्टानां प्रतिपत्तिं च कृत्स्नं चैव चिकित्सितम् ॥ ४.१२.९ ॥
குதிரைகளின் இயல்பை நான் அறிவேன்; அவற்றின் பயிற்சியையும் எல்லா வகையிலும் அறிவேன். முரட்டுக் குதிரைகளைக் கையாள்வதும், அவற்றின் முழு சிகிச்சையும் அறிவேன்.
4.12.10
न कातरं स्यान्मम वाजिवाहनं न मेऽस्ति दुष्टा बडवा कुतो हयः ।
जानंस्तु मामाह स चापि पाण्डवो युधिष्ठिरो ग्रन्थिकमेव नामतः ॥ ४.१२.१० ॥
என் குதிரைப் பூட்டு கோழைத்தனம் கொண்டதல்ல; என்னிடம் முரட்டுப் பெண்குதிரையும் இல்லை, அப்படியிருக்க குதிரை எங்கிருந்து? ஆனாலும் என்னை அறிந்திருந்த பாண்டவனான யுதிஷ்டிரர் என்னை கிரந்திகன் என்ற பெயரால் அழைத்தார்.
4.12.11
मातलिरिव देवपतेर्दशरथनृपतेः सुमत्र इव यन्ता ।
सुमह इव जामदग्रेस्तथैव तव शिक्षयाम्यश्वान् ॥ ४.१२.११ ॥
தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனுக்கு மாதலி போலவும், மன்னன் தசரதனுக்கு சுமந்திரன் போலவும், ஜமதக்னியின் மகனுக்கு சுமஹர் போலவும், அவ்வாறே நான் உங்கள் குதிரைகளுக்குப் பயிற்சி அளிப்பேன்.
4.12.12
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र नरराजस्य शासनात् ।
शतसाहस्रकोटीनामश्वानामस्मि रक्षिता ॥ ४.१२.१२ ॥
அரசர்களின் தலைவரே! மனிதர்களின் அரசன் யுதிஷ்டிரரின் கட்டளைப்படி, நூறு லட்சம் கோடி குதிரைகளின் காவலனாக நான் இருக்கிறேன்.
4.12.13
यदस्ति किंचिन्मम वाजिवाहनं तदस्तु सर्वं त्वदधीनमद्य वै ।
ये चापि केचिन्मम वाजियोधास्त्वदाश्रयाः सारथयश्च सन्तु मे ॥ ४.१२.१३ ॥
என்னிடம் உள்ள குதிரைகளும் தேர்களும் எல்லாம் இன்று உமக்கு அதீனமாகட்டும். என்னுடைய குதிரை வீரர்களும் சாரதிகளும் உம்மையே சார்ந்தவர்களாக இருக்கட்டும்.
4.12.14
इदं तवेष्टं विहितं सुरोपम …हि यत्ते प्रसमीक्षितं वरम् ।
…ऽनुरूपं हयकर्म दृश्यते विभाति राजेव न कर्म वाजिनाम् ॥ ४.१२.१४ ॥
தேவனுக்கு ஒப்பானவரே! இது உமக்கு விருப்பமானதும் முறையாகச் செய்யப்பட்டதுமாகும்; நீர் நன்கு ஆராய்ந்த அது சிறந்தது. …தகுந்த குதிரைப் பணி தெரிகிறது; நீர் அரசனைப் போல் விளங்குகிறீர், குதிரைகளின் வேலையைப் போல் இல்லை.
4.12.15
युधिष्ठिरस्यैव हि दर्शनेन मे समं तवेदं प्रियदर्श दर्शनम् ।
कथं नु भृत्यैः स विनाकृतो वने चरत्यनिन्द्यो रमते च पाण्डवः ॥ ४.१२.१५ ॥
யுதிஷ்டிரரைக் காணும்போது எனக்கு உமது இந்தத் தோற்றம் சமமாகத் தோன்றுகிறது, ஓ அழகிய தோற்றமுடையவரே! அந்தக் குற்றமற்ற பாண்டவன் ஏவலர் இன்றி காட்டில் எப்படித் திரிகிறான், இருந்தும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறான்?
4.12.16
तथा स गन्धर्ववरोपमो युवा विराटराज्ञा मुदितेन पूजितः ।
न चैवमन्येऽपि विदुः कथंचन प्रियाभिरामं विचरन्तमन्तरा ॥ ४.१२.१६ ॥
கந்தர்வர்களில் சிறந்தவனைப் போன்ற அந்த இளைஞன் மகிழ்ச்சியுடன் விராட மன்னனால் இவ்வாறு கௌரவிக்கப்பட்டான். ஆனால் மற்றவர்கள் எவ்வகையிலும் அவன் அன்பானவர்களை மகிழ்விக்கும் வண்ணம் மறைந்து திரிவதை அறியவில்லை.