മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.13.1
अथापरोऽदृश्यत वै शशी यथा हुतो हविर्भिर्हि यथाऽध्वरे शिखी ।
तथा समालक्ष्यत चारुदर्शनः प्रकाशयन्सूर्य इवाचिरोदितः ॥ ४.१३.१ ॥
അപ്പോൾ മറ്റൊരാൾ കാണപ്പെട്ടു; യാഗത്തിൽ ഹവിസ്സുകളാൽ ഹോമിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിപോലെയും ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും; മനോഹര രൂപമുള്ളവൻ പുതുതായി ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്.
4.13.2
तमाव्रजन्तं सहदेवमग्रणीर्नृपो विराटो नचिरात्समैक्षत ।
प्रैक्षन्त तं तत्र पृथक्समागताः सभागताः सर्वमनोहरप्रभम्।
युवानमायान्तममित्रकर्शनं प्रमुक्तमभ्रादिव चन्द्रमण्डलम् ॥ ४.१३.२ ॥
മുന്നിൽ നിന്ന രാജാവ് വിരാടൻ വേഗത്തിൽ അവനെ കണ്ടു; അവിടെ സഭയിലിരുന്നവർ വെവ്വേറെ അവനെ നോക്കി; എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്ന പ്രഭയോടെ ആ യുവാവ്, ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ, മേഘത്തിൽ നിന്ന് മോചിതമായ ചന്ദ്രമണ്ഡലം പോലെ.
4.13.3
यष्ट्या प्रमाणान्वितया सुदर्शनं दामानि पाशं च निबद्ध्य पृष्ठतः ।
मौर्वी च तन्त्रीं महतीं सुसंहितां बालैश्च तारैर्बहुभिः समावृताम् ॥ ४.१३.३ ॥
ശരിയായ അളവുള്ള വടിയോടെ, മനോഹരമായതിനെ, കയറുകളും കുരുക്കും പിന്നിൽ കെട്ടി; വലുതും നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതുമായ വില്ലിന്റെ ചരട് രോമങ്ങളാലും അനേകം നക്ഷത്രസമാനമായ പുള്ളികളാലും മൂടിയതുമായത്.
4.13.4
स चापि राजानमुवाच वीर्यवान्कुरुष्व मां पार्थिव गोष्ववस्थितम् ।
मया हि गुप्ताः पशवो भवन्तु ते प्रसन्ननिद्राः प्रभवोस्मि वल्लवः ॥ ४.१३.४ ॥
ആ വീരനും രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ഓ രാജാവേ, എന്നെ ഗോശാലയിൽ നിയമിക്കൂ; എന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നിങ്ങളുടെ കന്നുകാലികൾ സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങട്ടെ; ഞാൻ ഇടയവൃത്തിയിൽ പ്രാപ്തനാണ്.
4.13.5
न श्वापदेभ्यो न च रोगतो भयं न चापि दावान्न च तस्कराद्भयम् ।
पयःप्रभूता बहुला निरामया भवन्ति गावः सुभृता नराधिप ॥ ४.१३.५ ॥
കാട്ടുമൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ രോഗത്തെക്കുറിച്ചോ കാട്ടുതീയെക്കുറിച്ചോ കള്ളന്മാരെക്കുറിച്ചോ ഭയമില്ല. പാൽ സമൃദ്ധമായ, എണ്ണത്തിൽ വളരെയുള്ള, രോഗമില്ലാത്ത, നന്നായി പോറ്റപ്പെടുന്ന പശുക്കളുണ്ട്, ഹേ നരാധിപാ.
4.13.6
निशम्य राजा सहदेवभाषितं निरीक्ष्य माद्रीसुतमभ्यनन्दत् ।
उवाच हृष्टो मुदितेन चेतसा न बल्लवत्वं त्वयि वीर लक्षये ॥ ४.१३.६ ॥
സഹദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മാദ്രിയുടെ പുത്രനെ നോക്കി രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു. സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ പറഞ്ഞു: ഹേ വീരാ, നിന്നിൽ ഇടയന്റെ അവസ്ഥ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
4.13.7
धैर्याद्वपुः क्षात्रमिवेह ते दृढं प्रकाशते कौरववंशजस्य वा ।
नापण्डितेयं तव दृश्यते तनुर्भवेह राज्ये मम मन्त्रधर्मभृत् ॥ ४.१३.७ ॥
നിന്റെ ശരീരം ധൈര്യത്താൽ ക്ഷത്രിയനെപ്പോലെ ഇവിടെ ഉറച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ കൗരവവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനെപ്പോലെ. നിന്റെ ഈ രൂപം അജ്ഞന്റേതായി കാണുന്നില്ല; എന്റെ രാജ്യത്ത് മന്ത്രധർമ്മം വഹിക്കുന്നവനാകുക.
4.13.8
प्रशाधि मत्स्यान्सहराजकानिमान्बृहस्पतिः शत्रुयुतानिवामरान् ।
बलं च मे रक्ष सुवेष सर्वशो गृहाण खङ्गं प्रतिरूपमात्मः ॥ ४.१३.८ ॥
ഈ മത്സ്യരെ അവരുടെ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഭരിക്കുക, ശത്രുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദേവന്മാരെ ബൃഹസ്പതി ഭരിക്കുന്നതുപോലെ. എന്റെ സൈന്യത്തെയും എല്ലാ വിധത്തിലും സംരക്ഷിക്കുക, ഹേ സുവേഷാ; നിനക്ക് യോജിച്ച വാൾ ധരിക്കുക.
4.13.9
अनीककर्णाग्रधरो बलस्य मे प्रभुर्भवानस्तु गृहाण कार्मुकम् ॥ ४.१३.९ ॥
എന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നണി വഹിക്കുന്ന നാഥൻ നീ ആയിരിക്കട്ടെ; അങ്ങനെയാകട്ടെ. വില്ല് ധരിക്കുക.
4.13.10
विराटराज्ञाऽभिहितः कुरूत्तमः प्रशस्य राजानमभिप्रणम्य च ।
उवाच मत्स्यप्रवरं महापतिः शृणुष्व राजन्मम वाक्यमुत्तमम् ॥ ४.१३.१० ॥
വിരാടരാജാവ് വിളിച്ചപ്പോൾ, കുരുക്കളിൽ ഉത്തമൻ രാജാവിനെ പ്രശംസിച്ച് വണങ്ങി, മത്സ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ ഉത്തമ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക.
4.13.11
बालो ह्यहं जातिविशेषदूषितः कुतोऽद्य मे नीतिषु युक्तमन्त्रता ।
स्वकर्मतुष्टाश्च वयं नराधिप प्रशाधि मां गोपरिरक्षणेऽनघ ॥ ४.१३.११ ॥
ഞാൻ ബാലനാണ്, ജാതിദോഷത്താൽ കളങ്കിതനാണ്; നീതികാര്യങ്ങളിൽ ആലോചനയ്ക്ക് എനിക്കെങ്ങനെ യോഗ്യതയുണ്ടാകും? നരാധിപാ, ഞങ്ങൾ സ്വന്തം കർമ്മത്തിൽ സംതൃപ്തരാണ്; നിഷ്കളങ്കാ, പശുപാലനത്തിൽ എന്നെ ഉപദേശിക്കുക.
4.13.12
वैश्योस्मि नाम्नाऽहमरिष्टनेमिर्गोसङ्ख्य आसं कुरुपुङ्गवानाम् ।
वस्तुं त्वयीच्छामि विशांवरिष्ठ तान्राजसिंहान्न हि वेद्मि पार्थान् ॥ ४.१३.१२ ॥
എന്റെ പേര് അരിഷ്ടനേമി; ഞാൻ വൈശ്യനാണ്. കുരുക്കളിലെ ശ്രേഷ്ഠ വൃഷഭങ്ങളുടെ കണക്കിൽ ഞാൻ ഗോപാലനായിരുന്നു. പ്രജകളിൽ ശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നോടൊപ്പം വസിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ സിംഹതുല്യരായ രാജാക്കന്മാരായ പാർത്ഥരെ ഞാൻ സത്യത്തിൽ അറിയില്ല.
4.13.13
न जीवितुं शक्यमतोऽन्यकर्मणा न च त्वदन्यो मम रोचते विभो ॥ ४.१३.१३ ॥
മറ്റൊരു കർമ്മം കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നത് എനിക്ക് സാധ്യമല്ല; പ്രഭോ, നിന്നല്ലാതെ മറ്റാരും എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
4.13.14
त्वं ब्राह्मणो वा यदि वाऽपि भूमिपः समुद्रनेमीश्वररूपवानसि ।
आचक्ष्व तत्वं त्वममित्रकर्शन न बल्लवत्वं त्वयि विद्यते समम् ॥ ४.१३.१४ ॥
നീ ബ്രാഹ്മണനോ അതോ സമുദ്രവലയിത ഭൂമിയുടെ അധിപതിയുടെ രൂപമുള്ളവനോ? ശത്രുനാശകാ, സത്യം പറയുക; നിന്നിൽ പാചകക്കാരന്റെ ഗുണം ഒട്ടും കാണുന്നില്ല.
4.13.15
कस्यामि राज्ञो विषयादिहागतः किं चापि शिल्पं तव विद्यते कृतम् ।
कथं त्वमस्मासु निवत्स्यसे सदा वदस्व किं चापि तवेह वेतनम् ॥ ४.१३.१५ ॥
ഏത് രാജാവിന്റെ രാജ്യത്തുനിന്നാണ് നീ ഇവിടെ വന്നത്? നിന്റെ കലാനൈപുണ്യം എന്താണ്? നീ ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ എങ്ങനെ സദാ താമസിക്കും? ഇവിടെ നിന്റെ വേതനം എന്താണെന്ന് പറയൂ.
4.13.16
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः ।
तस्याष्टौ शतसाहस्रं गवां वर्गाः शतंशतम् ॥ ४.१३.१६ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരിൽ മൂത്തവനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന് എട്ടു ലക്ഷം പശുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളുണ്ട്; ഓരോ കൂട്ടത്തിലും നൂറു വീതം പശുക്കൾ.
4.13.17
अपरे दशसाहस्रा द्विस्तावन्तस्तथा परे ।
तेषां गोसङ्ख्य आसं वै तन्त्रीपालेति मां विदुः ॥ ४.१३.१७ ॥
മറ്റു കൂട്ടങ്ങൾ പതിനായിരം വീതം, വേറെ ചിലത് അതിന്റെ ഇരട്ടി. അവയുടെ പശുക്കളുടെ എണ്ണം നോക്കിയിരുന്നവൻ ഞാനായിരുന്നു; ജനങ്ങൾ എന്നെ 'തന്ത്രീപാലൻ' എന്ന് അറിഞ്ഞു.
4.13.18
भूतं भव्यं भविष्यच्च यच्चान्यद्गोगतं क्वचित् ।
न मेऽस्त्यविदितं किंचित्समन्ताद्दशयोजनम् ॥ ४.१३.१८ ॥
ഭൂതവും ഭാവിയും വർത്തമാനവും, പശുക്കളെക്കുറിച്ച് എവിടെയെങ്കിലുമുള്ള മറ്റെന്തും, ചുറ്റും പത്തു യോജന വരെ എനിക്ക് അറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല.
4.13.19
गुणाः सुविदिता ह्यासन्मया तस्य महात्मनः ।
आसीच्च स मया तुष्टः कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ ४.१३.१९ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു; കുരുരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ എന്നിൽ സംതൃപ്തനായിരുന്നു.
4.13.20
अनेन गणिता गावो दुर्विज्ञेया महत्तराः ।
बहुक्षीरतरास्ता वै बह्व्यः सत्यः सपुत्रिकाः ॥ ४.१३.२० ॥
അവൻ എണ്ണിയ പശുക്കൾ, അറിയാൻ പ്രയാസമുള്ളവയും, വളരെ വലിയവയും, ഏറെ പാൽ തരുന്നവയും ആയിരുന്നു; അവ പലതും കിടാങ്ങളോടൊപ്പവും ഉള്ളവയായിരുന്നു.
4.13.21
क्षिप्रं च गावो बहुला भवन्ति न तासु रोगो भवतीह कश्चित् ।
तैस्तैरुपयैर्विदितं मयैतदेतानि शिल्पानि मयि स्थितानि ॥ ४.१३.२१ ॥
പശുക്കൾ വേഗം വളരെയധികം വർധിക്കുന്നു; അവയ്ക്ക് ഇവിടെ ഒരു രോഗവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ ഞാനിത് അറിഞ്ഞു; ഈ കലകൾ എന്നിൽ സ്ഥിതമാണ്.
4.13.22
ऋषभानपि जानामि राजन्पूजितलक्षणान् ।
येषां मूत्रमुपाघ्राय वन्ध्या अपि प्रसूयते ॥ ४.१३.२२ ॥
ഹേ രാജാവേ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കാളകളെയും ഞാൻ അറിയുന്നു; അവയുടെ മൂത്രം മണത്താൽ വന്ധ്യകളും പ്രസവിക്കുന്നു.
4.13.23
मत्स्याधिपो हर्षकलेन चेतसा माद्रीसुतं पाण्डवमभ्यभाषत ।
नैवानुमन्ये तव कर्म कुत्सितं महीं समग्रामभिपातुमर्हसि ॥ ४.१३.२३ ॥
മത്സ്യാധിപൻ സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ മാദ്രിയുടെ പുത്രനായ പാണ്ഡവനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഈ നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തി ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; നീ സമസ്ത ഭൂമിയും ഭരിക്കാൻ അർഹനാണ്."
4.13.24
अथ त्विदानीं तव रोचते विभो यथेष्टतो गव्यमवेक्ष मामकम् ।
त्वदर्पणा मे पशवो भवन्तु वै पशून्सपालान्भवते ददाम्यहम् ॥ ४.१३.२४ ॥
ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ, ഹേ പ്രഭോ, എന്റെ ഗോധനത്തിൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത്ര നോക്കിക്കൊള്ളൂ. എന്റെ പശുക്കൾ നിന്നിൽ പ്രതിഫലിക്കട്ടെ; ഇടയന്മാരോടൊപ്പം പശുക്കളെ നിനക്ക് ഞാൻ തരുന്നു.
4.13.25
शतं सहस्राणि गवां हि सन्ति वर्णस्यवर्णस्य पृथग्गणानाम् ।
ददामि तेऽहं वरमीप्सितं च यत्त्वदर्पणा मे पशवो भवन्त्विति ॥ ४.१३.२५ ॥
ഓരോ നിറത്തിലുമുള്ള, വെവ്വേറെ കൂട്ടങ്ങളായി നൂറായിരം പശുക്കൾ എനിക്കുണ്ട്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരമായി ഞാൻ തരുന്നു—എന്റെ പശുക്കൾ നിന്നിൽ പ്രതിഫലിക്കട്ടെ എന്ന്.
4.13.26
एवं विराटेन समेत्य पाण्डवो लब्ध्वा च गोबल्लवतां यथेष्टतः ।
अज्ञातचर्यामवसन्महात्मा यथा रविश्चास्तगिरिं प्रविष्टः ॥ ४.१३.२६ ॥
ഇങ്ങനെ വിരാടനെ കണ്ടുമുട്ടി, പാണ്ഡവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഗോപാലകന്റെ സ്ഥാനം നേടി, അജ്ഞാതവാസത്തിൽ ആ മഹാത്മാവ് വസിച്ചു; സൂര്യൻ അസ്തഗിരിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ.
4.13.27
एवं विराटे न्यवसंश्च पाण्डवा यथा प्रतिज्ञाभिरमोघविक्रमाः ।
अबुद्धचर्यां चरितुं यथातथं समुद्रनेमीमभिशास्तुमुद्यताः ॥ ४.१३.२७ ॥
ഇങ്ങനെ പാണ്ഡവർ വിരാടന്റെ രാജ്യത്ത് വസിച്ചു; പ്രതിജ്ഞകളാൽ ബദ്ധരായി, ഒരിക്കലും പാഴാകാത്ത പരാക്രമമുള്ളവരായി; ആരും അറിയാത്ത ജീവിതം നയിക്കാനും, സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഭൂമിയെ വീണ്ടും ഭരിക്കാനും ഒരുങ്ങിയവരായി.