மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.13.1
अथापरोऽदृश्यत वै शशी यथा हुतो हविर्भिर्हि यथाऽध्वरे शिखी ।
तथा समालक्ष्यत चारुदर्शनः प्रकाशयन्सूर्य इवाचिरोदितः ॥ ४.१३.१ ॥
பின்னர் வேறொருவன் தோன்றினான்; யாகத்தில் ஹவிஸ் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அக்னி போலும் சந்திரன் போலும்; அழகிய தோற்றமுடையவன் புதிதாக உதித்த சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
4.13.2
तमाव्रजन्तं सहदेवमग्रणीर्नृपो विराटो नचिरात्समैक्षत ।
प्रैक्षन्त तं तत्र पृथक्समागताः सभागताः सर्वमनोहरप्रभम्।
युवानमायान्तममित्रकर्शनं प्रमुक्तमभ्रादिव चन्द्रमण्डलम् ॥ ४.१३.२ ॥
முன்னணியில் இருந்த அரசன் விராடன் விரைவில் அவனைக் கண்டான்; அவ்வாறு வரும் சகதேவனை சபையில் அமர்ந்தோர் தனித்தனியாகப் பார்த்தனர்; அனைவரின் மனதையும் கவரும் ஒளியுடையவன், எதிரிகளை வாட்டும் அந்த இளைஞன், மேகத்திலிருந்து விடுபட்ட சந்திரமண்டலம் போல்.
4.13.3
यष्ट्या प्रमाणान्वितया सुदर्शनं दामानि पाशं च निबद्ध्य पृष्ठतः ।
मौर्वी च तन्त्रीं महतीं सुसंहितां बालैश्च तारैर्बहुभिः समावृताम् ॥ ४.१३.३ ॥
நியமமான அளவுள்ள கோலுடன், அழகிய பொருளை, கயிறுகளையும் சுருக்குக் கயிற்றையும் பின்புறம் கட்டி; பெரிய, நன்கு பொருத்தப்பட்ட வில்நாண் மற்றும் நரம்பை; பல முடிகளாலும் நட்சத்திரங்கள் போன்ற பல புள்ளிகளாலும் மூடப்பட்டதை.
4.13.4
स चापि राजानमुवाच वीर्यवान्कुरुष्व मां पार्थिव गोष्ववस्थितम् ।
मया हि गुप्ताः पशवो भवन्तु ते प्रसन्ननिद्राः प्रभवोस्मि वल्लवः ॥ ४.१३.४ ॥
அந்த வீரனும் அரசனிடம் கூறினான்: ஓ அரசே, என்னை மாட்டுக் கொட்டிலில் நியமிக்கலாம்; என்னால் காக்கப்பட்டு உங்கள் கால்நடைகள் நிம்மதியாக உறங்கட்டும்; நான் மாடு மேய்க்கும் திறன் உடையவன்.
4.13.5
न श्वापदेभ्यो न च रोगतो भयं न चापि दावान्न च तस्कराद्भयम् ।
पयःप्रभूता बहुला निरामया भवन्ति गावः सुभृता नराधिप ॥ ४.१३.५ ॥
காட்டு விலங்குகளால் பயமில்லை, நோயால் பயமில்லை, காட்டுத் தீயாலும் இல்லை, திருடர்களாலும் பயமில்லை. பால் நிறைந்த, பெருகிய, நோயற்ற, நன்கு பேணப்பட்ட பசுக்கள் உள்ளன, ஓ மன்னா.
4.13.6
निशम्य राजा सहदेवभाषितं निरीक्ष्य माद्रीसुतमभ्यनन्दत् ।
उवाच हृष्टो मुदितेन चेतसा न बल्लवत्वं त्वयि वीर लक्षये ॥ ४.१३.६ ॥
அரசன் சகதேவனின் சொற்களைக் கேட்டு, மாத்ரியின் மகனைப் பார்த்து மகிழ்ந்தான். மகிழ்ந்த மனத்துடன் கூறினான்: ஓ வீரா, உன்னில் இடையனின் நிலையை நான் காணவில்லை.
4.13.7
धैर्याद्वपुः क्षात्रमिवेह ते दृढं प्रकाशते कौरववंशजस्य वा ।
नापण्डितेयं तव दृश्यते तनुर्भवेह राज्ये मम मन्त्रधर्मभृत् ॥ ४.१३.७ ॥
உன் உடல் துணிவினால், இங்கே க்ஷத்திரியனைப் போல் உறுதியாக ஒளிர்கிறது, அல்லது குரு வம்சத்தில் பிறந்தவனைப் போல். உன் இந்த உருவம் அறிவற்றவனுடையதாகத் தெரியவில்லை; என் ராஜ்யத்தில் ஆலோசனைத் தர்மத்தைத் தாங்குபவனாக இரு.
4.13.8
प्रशाधि मत्स्यान्सहराजकानिमान्बृहस्पतिः शत्रुयुतानिवामरान् ।
बलं च मे रक्ष सुवेष सर्वशो गृहाण खङ्गं प्रतिरूपमात्मः ॥ ४.१३.८ ॥
இந்த மத்ஸ்யர்களை அவர்களின் அரசர்களுடன் ஆட்சி செய், பகைவர்களால் சூழப்பட்ட தேவர்களை பிருஹஸ்பதி காப்பது போல். என் படையையும் எல்லா வகையிலும் காப்பாற்று, ஓ அழகிய வேடம் உடையவனே; உனக்குத் தகுந்த வாளை ஏந்து.
4.13.9
अनीककर्णाग्रधरो बलस्य मे प्रभुर्भवानस्तु गृहाण कार्मुकम् ॥ ४.१३.९ ॥
என் படையின் முன்னணியைத் தாங்கும் தலைவனாக நீ இருக்கட்டும்; அவ்வாறே ஆகட்டும். வில்லை ஏந்து.
4.13.10
विराटराज्ञाऽभिहितः कुरूत्तमः प्रशस्य राजानमभिप्रणम्य च ।
उवाच मत्स्यप्रवरं महापतिः शृणुष्व राजन्मम वाक्यमुत्तमम् ॥ ४.१३.१० ॥
விராட மன்னர் அழைத்ததும், குருக்களில் சிறந்தவர் மன்னரைப் புகழ்ந்து வணங்கி, மத்ஸ்யர்களில் சிறந்தவரிடம் கூறினார்: அரசே, என் உயர்ந்த சொற்களைக் கேளுங்கள்.
4.13.11
बालो ह्यहं जातिविशेषदूषितः कुतोऽद्य मे नीतिषु युक्तमन्त्रता ।
स्वकर्मतुष्टाश्च वयं नराधिप प्रशाधि मां गोपरिरक्षणेऽनघ ॥ ४.१३.११ ॥
நான் சிறுவன்; பிறப்பின் குறையால் தூய்மை குன்றியவன். அரசியல் அறிவில் ஆலோசனைக்குத் தகுதி எனக்கு எங்கிருந்து? நரர்களின் தலைவரே, நாங்கள் எங்கள் தொழிலில் மனநிறைவு கொண்டவர்கள்; பாவமற்றவரே, பசுக்களைக் காக்கும் பணியில் எனக்கு வழிகாட்டுங்கள்.
4.13.12
वैश्योस्मि नाम्नाऽहमरिष्टनेमिर्गोसङ्ख्य आसं कुरुपुङ्गवानाम् ।
वस्तुं त्वयीच्छामि विशांवरिष्ठ तान्राजसिंहान्न हि वेद्मि पार्थान् ॥ ४.१३.१२ ॥
என் பெயர் அரிஷ்டநேமி; நான் வைசியன். குருக்களில் சிறந்த காளைகளின் கணக்கில் நான் கோபாலனாக இருந்தேன். மக்களில் சிறந்தவரே, உம்மிடம் வசிக்க விரும்புகிறேன்; அந்த சிங்கம் போன்ற அரசர்களான பார்த்தர்களை நான் உண்மையாக அறியேன்.
4.13.13
न जीवितुं शक्यमतोऽन्यकर्मणा न च त्वदन्यो मम रोचते विभो ॥ ४.१३.१३ ॥
வேறு தொழிலால் வாழ்வது எனக்கு இயலாது; ஆண்டவரே, உம்மையன்றி வேறு எவரும் எனக்கு விருப்பமானவர் அல்லர்.
4.13.14
त्वं ब्राह्मणो वा यदि वाऽपि भूमिपः समुद्रनेमीश्वररूपवानसि ।
आचक्ष्व तत्वं त्वममित्रकर्शन न बल्लवत्वं त्वयि विद्यते समम् ॥ ४.१३.१४ ॥
நீ பிராமணனோ அல்லது கடல் எல்லையுடைய பூமியின் அரசனின் உருவம் கொண்டவனோ? பகைவரை அழிப்பவனே, உண்மையைச் சொல். ஓ, சமையற்காரனின் தன்மை உன்னில் இல்லை.
4.13.15
कस्यामि राज्ञो विषयादिहागतः किं चापि शिल्पं तव विद्यते कृतम् ।
कथं त्वमस्मासु निवत्स्यसे सदा वदस्व किं चापि तवेह वेतनम् ॥ ४.१३.१५ ॥
நீ எந்த அரசனின் நாட்டிலிருந்து இங்கு வந்தாய்? உன் கலைத்திறன் என்ன? எங்களிடையே நீ எப்படி எப்போதும் தங்குவாய்? இங்கு உன் ஊதியம் என்ன என்று சொல்.
4.13.16
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः ।
तस्याष्टौ शतसाहस्रं गवां वर्गाः शतंशतम् ॥ ४.१३.१६ ॥
பாண்டுவின் ஐந்து மகன்களில் மூத்தவன் அரசன் யுதிஷ்டிரன். அவனுக்கு எட்டு லட்சம் பசுக்களின் கூட்டங்கள் உண்டு; ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் நூறு நூறு பசுக்கள்.
4.13.17
अपरे दशसाहस्रा द्विस्तावन्तस्तथा परे ।
तेषां गोसङ्ख्य आसं वै तन्त्रीपालेति मां विदुः ॥ ४.१३.१७ ॥
மற்றவை பத்தாயிரம் பத்தாயிரமாக இருந்தன; வேறு சிலவற்றில் அதற்கு இரண்டு மடங்கு. அவற்றின் பசு எண்ணிக்கையைக் கவனிப்பவனாக நான் இருந்தேன்; மக்கள் என்னை 'தந்த்ரீபாலன்' என்று அறிவர்.
4.13.18
भूतं भव्यं भविष्यच्च यच्चान्यद्गोगतं क्वचित् ।
न मेऽस्त्यविदितं किंचित्समन्ताद्दशयोजनम् ॥ ४.१३.१८ ॥
கடந்தது, வருவது, வரவிருப்பது, மேலும் பசுக்கள் பற்றி எங்கும் உள்ள எதுவும், பத்து யோஜனை சுற்றளவில் எனக்கு அறியாததாக இல்லை.
4.13.19
गुणाः सुविदिता ह्यासन्मया तस्य महात्मनः ।
आसीच्च स मया तुष्टः कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ ४.१३.१९ ॥
அந்த மகாத்மாவின் குணங்கள் எனக்கு நன்கு தெரிந்தவை; குருக்களின் அரசன் யுதிஷ்டிரன் என்னிடம் மகிழ்ந்திருந்தான்.
4.13.20
अनेन गणिता गावो दुर्विज्ञेया महत्तराः ।
बहुक्षीरतरास्ता वै बह्व्यः सत्यः सपुत्रिकाः ॥ ४.१३.२० ॥
அவனால் எண்ணப்பட்ட பசுக்கள், அறிவதற்கு கடினமானவை, மிகப் பெரியவை, மிகுந்த பால் தருபவை; அவை பலவாகி கன்றுகளுடன் இருந்தன.
4.13.21
क्षिप्रं च गावो बहुला भवन्ति न तासु रोगो भवतीह कश्चित् ।
तैस्तैरुपयैर्विदितं मयैतदेतानि शिल्पानि मयि स्थितानि ॥ ४.१३.२१ ॥
பசுக்கள் விரைவில் பெருகும்; அவற்றிடம் இங்கு எந்த நோயும் வராது. பல்வேறு வழிகளால் இதை நான் அறிந்தேன்; இந்தக் கலைகள் என்னிடம் நிலைபெற்றுள்ளன.
4.13.22
ऋषभानपि जानामि राजन्पूजितलक्षणान् ।
येषां मूत्रमुपाघ्राय वन्ध्या अपि प्रसूयते ॥ ४.१३.२२ ॥
ஓ அரசே, நற்குறி அடையாளங்கள் கொண்ட காளைகளையும் நான் அறிவேன்; அவற்றின் சிறுநீரை முகர்ந்தாலே மலடிகளும் பிள்ளை பெறுவர்.
4.13.23
मत्स्याधिपो हर्षकलेन चेतसा माद्रीसुतं पाण्डवमभ्यभाषत ।
नैवानुमन्ये तव कर्म कुत्सितं महीं समग्रामभिपातुमर्हसि ॥ ४.१३.२३ ॥
மத்ஸ்ய மன்னன் மகிழ்ந்த மனத்துடன் மாத்ரியின் மகனான பாண்டவனிடம் கூறினான்: "உன் இந்த இழிவான செயலை நான் ஏற்கமாட்டேன்; முழு பூமியையும் நீ ஆளத் தகுதியுடையவன்."
4.13.24
अथ त्विदानीं तव रोचते विभो यथेष्टतो गव्यमवेक्ष मामकम् ।
त्वदर्पणा मे पशवो भवन्तु वै पशून्सपालान्भवते ददाम्यहम् ॥ ४.१३.२४ ॥
இப்போது உமக்கு விருப்பமானால், ஓ வல்லவனே, என் பசு-செல்வத்திலிருந்து நீர் விரும்புவதை எடுத்துக்கொள்ளலாம். என் கால்நடைகள் உம்மையே பிரதிபலிக்கட்டும்; காவலர்களுடன் கூடிய கால்நடைகளை உமக்குத் தருகிறேன்.
4.13.25
शतं सहस्राणि गवां हि सन्ति वर्णस्यवर्णस्य पृथग्गणानाम् ।
ददामि तेऽहं वरमीप्सितं च यत्त्वदर्पणा मे पशवो भवन्त्विति ॥ ४.१३.२५ ॥
ஒவ்வொரு நிறத்திலும், தனித்தனி மந்தைகளாக நூறாயிரம் பசுக்கள் உள்ளன. உமக்கு விரும்பிய வரமாக நான் தருகிறேன்—என் கால்நடைகள் உம்மையே பிரதிபலிக்கட்டும் என்று.
4.13.26
एवं विराटेन समेत्य पाण्डवो लब्ध्वा च गोबल्लवतां यथेष्टतः ।
अज्ञातचर्यामवसन्महात्मा यथा रविश्चास्तगिरिं प्रविष्टः ॥ ४.१३.२६ ॥
இவ்வாறு விராடனைச் சந்தித்து, பாண்டவன் விரும்பியபடி பசுபாலகர் நிலையைப் பெற்று, அஞ்ஞாத வாசத்தில் மகாத்மா வாழ்ந்தான்; சூரியன் அஸ்தகிரியில் நுழைவது போல.
4.13.27
एवं विराटे न्यवसंश्च पाण्डवा यथा प्रतिज्ञाभिरमोघविक्रमाः ।
अबुद्धचर्यां चरितुं यथातथं समुद्रनेमीमभिशास्तुमुद्यताः ॥ ४.१३.२७ ॥
இவ்வாறு பாண்டவர்கள் விராடனின் நாட்டில் வாழ்ந்தனர்; சபதங்களால் கட்டுப்பட்டவர்கள், வீரம் ஒருபோதும் வீணாகாதவர்கள்; யாரும் அறியாத வாழ்வை வாழவும், கடலால் சூழ்ந்த பூமியை மீண்டும் ஆளவும் உறுதியுடன் இருந்தவர்கள்.