مهابهاراتا · أدهيايا 4.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.19.1
अकीर्तयत सुश्रोणी धर्मं शक्रं दिवाकरम् ।
मारुतं चाश्विनौ देवौ कुबेरं वरुणं यमम् ॥ ४.१९.१ ॥
فأشادت الجميلة الخصر بدهرما وإندرا والشمس والريح والتوأمين الأشفين وكوبيرا وفارونا وياما.
4.19.2
रुद्रमग्निं भगं विष्णुं स्कन्दं पूषणमेव च ।
सावित्रीसहितं चापि ब्रह्माणं पर्यकीर्तयत् ॥ ४.१९.२ ॥
وأشادت أيضًا بروذرا وأغني وبهغا وفيشنو وسكندا وبوشان، وبراهما مع سافيتري.
4.19.3
इत्येवं मृगशवाक्षी सुश्रोणी धर्मचारिणी ।
उपातिष्ठत सा सूर्यं मुहूर्तमबला तदा ॥ ४.१९.३ ॥
هكذا وقفت ذات العينين كعيني الغزال، الجميلة الخصر، السالكة للدهرم، الضعيفة آنذاك، أمام الشمس لحظة.
4.19.4
तदस्यास्तनुमध्यायाः सर्वं सूर्योऽवबुद्धवान् ।
अन्तर्हितं ततस्तस्या रक्षो रक्षार्थमादिशत् ॥ ४.१९.४ ॥
أدرك الشمس كل أمرها، ذات الخصر النحيل؛ ثم أمر حارسًا خفيًا لحمايتها.
4.19.5
तच्चैनां नाजहात्तत्र सर्वावस्थास्वनिन्दिताम् ॥ ४.१९.५ ॥
ولم يتركها ذلك الحارس في أي حال، تلك التي لا يُعاب عليها.
4.19.6
प्रतस्थे सा सुकेशान्ता त्वरमाणा पुनःपुनः ।
विलम्बमाना विवशा कीचकस्य निवेशनम् ॥ ४.१९.६ ॥
انطلقت ذات الشعر الجميل، تسرع مرارًا ثم تتردد عاجزة، نحو مسكن كيتشاكا.
4.19.7
तां मृगीमिव वित्रस्तां दृष्ट्वा कृष्णां समागताम् ।
उत्पपातासनात्तूर्णं नावं लब्ध्वेव पारगः ॥ ४.१९.७ ॥
عندما رأى كريشنا تقترب كظبية مذعورة، وثب كيتشاكا مسرعاً من مقعده، كمن وجد قارباً يعبر به النهر.
4.19.8
श्लक्ष्णं चोवाच वाक्यं स कीचकः काममूर्च्छितः ।
स्वागतं ते सुकेशान्ते सुव्युष्टा रजनी मम ॥ ४.१९.८ ॥
قال كيتشاكا، وقد أذهله الشهوة، بكلمات رقيقة: "مرحباً بكِ أيتها الجميلة الشعر، لقد أشرق صباح ليلتي حقاً."
4.19.9
स्वामिनी त्वमनुप्राप्ता चिरस्य भवनं शुभे ।
कुरुष्व च मयि प्रीतिं वशं चोपानयस्व माम् ॥ ४.१९.९ ॥
"أيتها المباركة، لقد جئتِ إلى داري سيدةً لها بعد زمن طويل؛ أظهري لي المودة، واجعليني تحت سلطانك."
4.19.10
प्रतिगृह्णीष्व मे भोगांस्त्वदर्थमुपकल्पितान् ।
सर्वरत्नमयीं मालां कुण्डले च हिरण्मये ॥ ४.१९.१० ॥
"اقبلي المتع التي أعددتها لأجلك: عقداً من كل الجواهر، وقرطين من الذهب."
4.19.11
वासांसि चन्दनं माल्यं धूपशुद्धां च वारुणीम् ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विहर त्वं यथेच्छसि।
प्रीत्या मे कुरु मद्माक्षि प्रसादं प्रियदर्शने ॥ ४.१९.११ ॥
"اقبلي الثياب والصندل والعقد، والخمر المطهّرة بالبخور؛ لتنالك السعادة. تمتّعي كما تشائين. أيتها الفاتنة ذات العينين المخمورتين، الحسناء المنظر، امنحيني عطفك بمودة."
4.19.12
स्वास्तीर्णमस्ति शयनं सितसूक्ष्मोत्तरच्छदम् ।
अत्रारुह्य मया सार्धं पिबेमां वरवारुणीम् ॥ ४.१९.१२ ॥
"هنا فراش ممهَّد جيداً بغطاء علوي أبيض ناعم؛ اصعدي معي إليه واشربي هذه الخمر الفاخرة."
4.19.13
भजस्व मां विशालाक्षि भर्ता ते सदृशोस्म्यहम् ।
उपसर्प वरारोहे मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ४.१९.१३ ॥
يا ذات العينين الواسعتين، اقبليني؛ فأنا كفؤ لزوجك. يا جميلة الخصر، اقتربي مني كما يقترب ضوء الشمس من جبل ميرو.
4.19.14
स मूढः कीचकस्तत्र प्राप्तां राजीवलोचनाम् ।
अब्रवीद्द्रौपदीं दृष्ट्वा दुरात्मा ह्यात्मसंमतः ॥ ४.१९.१४ ॥
فلما رأى كيتشاكا الأحمق دراوبدي ذات العينين اللوتسيتين، وقد جاءت إلى هناك، قال لها، وكان فاسد النفس متبعًا هواه.
4.19.15
कीचकेनैवमुक्ता सा द्रौपदी वरवर्णिनी ।
अब्रवीत्तमनाचारं नेदृशं वक्तुमर्हसि ॥ ४.१९.१५ ॥
فلما خاطبها كيتشاكا بذلك، قالت دراوبدي ذات اللون الجميل لذلك الرجل سيئ السلوك: "لا ينبغي لك أن تقول مثل هذا الكلام."
4.19.16
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुं श्वपचेनेव ब्राह्मणी ।
गन्तुमिच्छसि दुर्बुद्धे गतिं दुर्गतरान्तराम् ॥ ४.१९.१६ ॥
لا يمكنك أن تلمسني، كما لا يستطيع طاهٍ منبوذ أن يلمس برهمية. أيها الخبيث، إنك تريد أن تسير نحو مصير أشد بؤسًا.
4.19.17
यत्र गच्छन्ति बहवः परदाराभिमर्शकाः ।
नराः संभिन्नमर्यादाः कीटवच्चाशुभाश्रयाः ॥ ४.१९.१७ ॥
إلى المكان الذي يذهب إليه كثير من الرجال الذين يلمسون زوجات غيرهم، ممن تجاوزوا حدود الأدب، ويسكنون الأماكن الدنسة كالدود.
4.19.18
अप्रैषीन्मां सुराहारीं सुदेष्णा त्वन्निवेशनम् ।
तस्यै नयिष्ये मदिरां भगिनी तृषिता तव ॥ ४.१९.१८ ॥
لقد أرسلتني سوديشنا إلى بيتك لأحضر الخمر. سأحمل الخمر لها، فأختك عطشى.
4.19.19
पिपासिता च कैकेयी तूर्णं मामादिशत्ततः ।
दीयतां मे सुरा शीघ्रं सूतपुत्र व्रजाम्यहम् ॥ ४.१९.१९ ॥
فأمرتني كايكيي العطشى على الفور: «يا ابن السائس، أعطني الخمر سريعًا؛ فإني ذاهبة.»
4.19.20
अन्या भद्रे हरिष्यन्ति राजपुत्र्याः सुरामिमाम् ।
किं त्वं यास्यसि कल्याणि मदर्थं त्वमिहागता ॥ ४.१९.२० ॥
قال كيتشاكا: «أيتها الفاضلة، ستحمل الخمر إلى الأميرة خادمات أخريات. أيتها الجميلة، لقد جئت هنا من أجلي؛ فلماذا تذهبين؟»
4.19.21
इत्युक्त्वा दक्षिणे पाणौ सूतपुत्रः परामृशत् ।
सा गृहीता विधून्वन्ती भूमौ निक्षिप्य भाजनम् ।
सभां शरणमाधावद्यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.२१ ॥
قال ذلك وأمسك ابن السائس بيدها اليمنى. فلما أُمسكت، انتفضت وتخلّصت، وضعت الإناء على الأرض، وركضت نحو المجلس الذي فيه الملك يودهيشثيرا طلبًا للحماية.
4.19.22
तां कीचकः प्रधावन्तीं केशपक्षे परामृशत् ।
पातयित्वा तु तां भूमौ सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.१९.२२ ॥
أمسكها كيتشاكا من ضفيرة شعرها وهي تركض. فطرحها أرضًا، وضربها ابن السائس بقدمه.
4.19.23
सभायां पश्यतो राज्ञो विराटस्य महात्मनः ।
ब्राह्मणानां च वृद्धानां क्षत्रियाणां च पश्यतां ॥ ४.१९.२३ ॥
في المجلس، والملك فيراتا العظيم النفس ينظر، والبراهمة والشيوخ والكشاتريون ينظرون أيضًا.
4.19.24
तस्याः पादाभितप्ताया मुखाद्रुधिरमास्रवत् ॥ ४.१९.२४ ॥
من فمها، وقد أصابتها الركلة وعذّبتها، بدأ الدم يسيل.
4.19.25
ततो दिवाकरेणाशु राक्षसः संनियोजितः ।
स कीचकमपोवाह वातवेगेन भारत ॥ ४.१९.२५ ॥
فحمل الرakshasa، الذي أرسلته الشمس سريعاً، كيتشaka بسرعة الريح، يا بهاراتا.
4.19.26
स पपात तदा भूमौ रक्षोबलसमीरितः ।
विघूर्णमानो निश्चेष्टश्छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ४.१९.२६ ॥
فسقط حينها على الأرض، مُلقى بقوة الرakshasa، يترنح ولا يتحرك، كشجرة قُطعت جذورها.
4.19.27
तां दृष्ट्वा तत्र ते सभ्या हाहाभूताः समन्ततः ।
न युक्तं सूतपुत्रेति कीचकेति च तेऽवदन्।
किमियं वध्यते बाला कृपणा चाप्यबान्धवा ॥ ४.१९.२७ ॥
فلما رأوها هناك صرخ أهل المجلس من كل جانب ذعراً وقالوا: «لا يليق هذا يا كيتشaka ابن السائس! لماذا تُضرب هذه الفتاة المسكينة التي لا أهل لها؟»
4.19.28
तस्यामासन्हि ते पार्थाः सभायां भ्रातरस्तथा ।
अमृष्यमाणाः कृष्णायाः कीचकेन पदा वधं ॥ ४.१९.२८ ॥
في تلك القاعة لم يحتمل أبناء بريثا، وإخوتهم أيضاً، الضربة التي وجهها كيتشaka بقدمه إلى كريشنا.
4.19.29
तां दृष्ट्वा भीमसेनस्य क्रोधादास्रमवर्तत ।
धूमोच्छ्वासः समभवन्नेत्रे चोच्छ्रितपक्ष्मणी ।
सस्वेदा भ्रुकुटी चोग्रा ललाटे समवर्तत ॥ ४.१९.२९ ॥
فلما رآها فاضت دموع الغضب من بهيمسينا؛ وكأن دخاناً يخرج من أنفاسه، وقد اتسعت عيناه برموشٍ منتصبة، وظهر على جبينه العرق مع تقطيبةٍ شديدة.
4.19.30
तस्य भीमो वधप्रेप्सुः कीचकस्य दुरात्मनः ।
दन्तैर्दन्तांस्तदा रोपान्निष्पिपेष महामनाः ॥ ४.१९.३० ॥
فأطبق بهيما، عظيم النفس، الراغب في قتل ذلك الكيتشaka الخبيث، أسنانه على أسنانه غضباً.
4.19.31
भूयः संचरितः क्रुद्धः सहसोत्थाय चासनात् ।
निरैक्षत द्रुमं दीर्घं राजानं चाप्यवैक्षत ॥ ४.१९.३१ ॥
ثم نهض فجأة من مقعده وهو غاضب، فنظر إلى الشجرة الطويلة ونظر أيضا إلى الملك.
4.19.32
वधमाकाङ्क्षमाणं तं कीचकस्य दुरात्मनः ।
आकारेणैव भीमं स प्रत्यपेधद्युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.३२ ॥
كبح يودهيشتيرا بيماء وحدها بهيمة، وكان بهيما يشتهي موت كيتشاكا الشرير.
4.19.33
तस्य राजा शनैः संज्ञां कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
चकार भीमसेनस्य रोषाविष्टस्य धीमतः ॥ ४.१९.३३ ॥
جذب الملك يودهيشتيرا ابن كونتي ببطء انتباه بهيمسينا الحكيم المملوء بالغضب نحو نفسه.
4.19.34
प्रत्याख्यानं तदा चाह कङ्को नाम युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.३४ ॥
فقال يودهيشتيرا المسمّى كانكا رافضا.
4.19.35
सूद मा साहसं कार्षीः फलितोऽयं वनस्पतिः ।
नात्र शुष्काणि काष्ठानि सन्ति यानि च कानि च ॥ ४.१९.३५ ॥
أيها الطاهي، لا تقدم على هذا الفعل المتهور؛ فهذه الشجرة مثقلة بالثمار. ليس هنا حطب يابس ولا شيء من ذلك.
4.19.36
यदि ते दारुकृत्यं स्यान्निष्क्रम्य नगराद्बहिः ।
समूलं शातयेर्वृक्षं श्रमस्ते न भविष्यति ॥ ४.१९.३६ ॥
إن كان لديك عمل قطع الحطب، فاخرج خارج المدينة واقطع هذه الشجرة مع جذرها؛ فلن يذهب تعبك سدى.
4.19.37
यस्य चार्द्रस्य वृक्षस्य शीतच्छायां समाश्रयेत् ।
न तस्य पर्णे द्रुह्येत पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ ४.१९.३७ ॥
من يلجأ إلى الظل البارد لشجرة رطبة فلا ينبغي أن يضر ورقة واحدة منها، متذكرًا فضلها السابق.
4.19.38
न क्रोधकालसमयः सूद मा चापलं कृथाः ।
अपूर्णोऽयं द्विपक्षोनो नेदं बलवतां बहु ॥ ४.१९.३८ ॥
أيها الطباخ، ليس هذا وقت الغضب؛ لا تتصرف بتهور. هذا ناقص، يعوزه الجانبان؛ وللأقوياء ليس هذا بالكثير.
4.19.39
अथाङ्गुष्ठेनावमृद्गादङ्गुष्ठं तत्र धर्मराट् ।
प्रबोधनभयाद्राज्ञो भीमं तं प्रत्यषेधयत् ॥ ४.१९.३९ ॥
فضغط ملك الدharma إبهامه على إبهام بهيما، وخوفًا من أن يستيقظ الملك، كفّه عن ذلك.
4.19.40
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा परपुरञ्जयः ।
सहसोत्पतितं क्रोधं न्ययच्छद्धृतिमान्बलात् ।
इङ्गितज्ञः स तु भ्रातुस्तूष्णीमासीद्वृकोदरः ॥ ४.१९.४० ॥
فلما سمع بهيماسينا، فاتح مدن الأعداء، تلك الكلمات، كبح بثبات وبقوة الغضب الذي نهض فجأة؛ وفطن وكوكودارا إلى إشارة أخيه فجلس صامتًا.
4.19.41
भीमस्य च समारम्भं दृष्ट्वा राज्ञोऽस्य चेष्टितम् ।
द्रौपदी चाधिकं क्रोधात्प्रारुदत्सा पुनःपुनः ॥ ४.१९.४१ ॥
ولما رأت دروبدي محاولة بهيما وفعل الملك، بكت بشدة من الغضب، مرارًا وتكرارًا.
4.19.42
कीचकेनानुगमनात्कृष्णा ताम्रायतेक्षणा ।
सभाद्वारमुपगम्य रुदन्ती वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१९.४२ ॥
لأن كيشاكا تبعها، وصلت كريشنا ذات العينين الطويلتين المحمرتين إلى باب قاعة الاجتماع، وقالت باكية هذه الكلمات.
4.19.43
अवेक्षमाणा सुश्रोणी पतींस्तान्दीनचेतसः ।
आकारं परिरक्षन्ती प्रतिज्ञां धर्मसंयुताम्।
दह्यमानेव रौद्रेण चक्षुषा द्रुपदात्मजा ॥ ४.१९.४३ ॥
وهي تنظر إلى أزواجها ذوي النفوس الكسيرة، تحفظ صورة عهدها المقرون بالدharma، كانت ابنة دروبادا ذات الخصر الجميل كأنها تحترق بعينين غاضبتين.
4.19.44
प्रजारक्षणशीलानां राज्ञां ह्यमिततेजसाम् ।
कार्याऽनुपालनं नित्यं धर्मे सत्ये च तिष्ठताम् ॥ ४.१९.४४ ॥
إن إتمام الواجب لملوك ذوي بهاء لا يُحد، طبعهم حماية رعاياهم، إنما يكون دائماً لمن يثبتون على الدharma والحق.
4.19.45
स्वप्रजायां प्रजायां च विशेषं नाधिगच्छताम् ।
प्रियेष्वपि च वध्येषु समत्वं ये समाश्रिताः ॥ ४.१९.४५ ॥
الذين لا يميزون بين رعاياهم ورعايا غيرهم، ويلتزمون الإنصاف تجاه المحبوبين كما تجاه من يستحقون العقاب.
4.19.46
विवादेषु प्रवृत्तेषु समं कार्यानुदर्शिना ।
राज्ञा धर्मासनस्थेन जितौ लोकावुभावपि ॥ ४.१९.४६ ॥
عندما تنشأ الخصومات، فإن الملك الجالس على عرش الدharma، الذي يحكم بالإنصاف ناظراً إلى حقيقة الأمر، يكسب العالمين كليهما.
4.19.47
राजन्धर्मासनस्थो हि रक्ष मां त्वमनागसम् ॥ ४.१९.४७ ॥
أيها الملك، أنت الجالس على عرش الدharma، احمِني أنا التي لا ذنب لها.
4.19.48
अहं त्वनपराध्यन्ती कीचकेन दुरात्मना ।
पश्यतस्ते महाराज हता पादेन दासिवात् ॥ ४.१९.४८ ॥
وأنا التي لا ذنب لي، ضربني كيتشاكا الشرير بقدمه أمام عينيك أيها الملك العظيم، كأنني أمَة.
4.19.49
त्वत्समक्षं नृपश्रेष्ठ निष्पिष्टा वसुधातले ।
अनागसं कृपार्हां मां स्त्रियं त्वं परिपालय ॥ ४.१९.४९ ॥
يا أفضل الملوك، لقد سُحقتُ على الأرض أمام عينيك. أنا بريئة، مستحقةٌ للرحمة، امرأةٌ؛ فاحمني أنت.
4.19.50
रक्ष मां कीचकाद्भीतां धर्मं रक्ष नरेश्वर ।
मत्स्याधिप प्रजा रक्ष पिता पुत्रानिवौरसान् ॥ ४.१९.५० ॥
يا سيد البشر، احمِ أنا المرتعبة من كيچكا؛ احمِ الدارما. يا سيد الماتسيا، احمِ رعاياك كما يحمي الأبُ بنيه الصلبيين.
4.19.51
यस्त्वधर्मेण कार्याणि मोहात्मा कुरुते नृपः ।
अचिरात्तं दुरात्मानं वशे कुर्वन्ति शत्रवः ॥ ४.१९.५१ ॥
فالملك الذي تضلّ نفسه بالوهم فيفعل الأعمال بغير الدارما، سرعان ما يُخضعه أعداؤه لسلطانهم، ذلك الشرّير.
4.19.52
मत्स्यानां कुलजस्त्वं हि तेषां सत्यं परायणम् ।
त्वं किलैवंविधो जातः कुले धर्मपरायणे ॥ ४.१९.५२ ॥
لقد وُلدتَ في نسل الماتسيا، الذين الصدق ملاذهم الأعلى؛ وأنت بهذا الطبع وُلدت في أسرةٍ مكرّسةٍ للدارما.
4.19.53
अतस्त्वाहमभिक्रन्दे शरणार्थं नराधिप ।
त्राहि मामद्य राजेन्द्र कीचकात्पापपूरुषात् ॥ ४.१९.५३ ॥
لذلك، يا سيد البشر، أستغيث بك طلبًا للملاذ. يا ملك الملوك، أنقذني اليوم من كيچكا، ذلك الرجل الآثم.
4.19.54
अनाथामिह मां ज्ञात्वा कीचकः पुरुषाधमः ।
प्रहरत्येव नीचात्मा न तु धर्ममवेक्षते ॥ ४.१९.५४ ॥
إذ يعلم أني هنا بلا وليّ، يضربني كيچكا، أحقر الرجال، دنيء النفس، ولا يلتفت إلى الدارما البتة.
4.19.55
अकार्याणामनारम्भात्कार्याणामनुपालनात् ।
प्रजासु ये सुवृत्तास्ते स्वर्गमायान्ति भूमिपाः ॥ ४.१९.५५ ॥
الملوك الذين يمتنعون عمّا لا ينبغي، ويؤدون ما ينبغي، ويحسنون السيرة مع رعاياهم، يصعدون إلى السماء.
4.19.56
कार्याकार्यविशेषज्ञाः कामकारेण पार्थिवाः ।
प्रजासु किल्बिषं कृत्वा नरकं यान्त्यधोमुखाः ॥ ४.१९.५६ ॥
الملوك الذين يعرفون الفرق بين ما ينبغي وما لا ينبغي، لكنهم بدافع الهوى يرتكبون الذنب بحق رعاياهم، يهبطون إلى الجحيم رأسًا على عقب.
4.19.57
नैव यज्ञैर्न वा दानैर्न गुरोरुपसेवनात् ।
प्राप्नुवन्ति तथा धर्मं यथा कार्यानुपालनात् ॥ ४.१९.५७ ॥
لا بالقرابين، ولا بالصدقات، ولا بخدمة المعلم ينال الناس الدارما كما ينالونها بأداء ما ينبغي.
4.19.58
अपि चेदं पुरा ब्रह्मा प्रोवाचेन्द्राय पृच्छते ।
द्वन्द्वं कार्यमकार्यं च लोके चासीत्परं यथा ॥ ४.१९.५८ ॥
وقد قال هذا برهما قديمًا لإندرا حين سأله: إن ثنائية ما ينبغي وما لا ينبغي في العالم هي عليا كما هي.
4.19.59
धर्माधर्मौ पुनर्द्वन्द्वं विनियुक्तमथापि वा ।
क्रियाणामक्रियाणां च प्रापणे पुण्यपापयोः ॥ ४.१९.५९ ॥
والدارما والأدارما زوج آخر، مخصص لنيل الاستحقاق والذنب بالأفعال وترك الأفعال.
4.19.60
प्रजायां सृज्यमानायां पुरा ह्येतदुदाहृतम् ।
एतद्वो मानुषाः सम्यक्कार्यं द्वन्द्वत्रयं भुवि ॥ ४.१९.६० ॥
وقد أُعلن هذا قديمًا حين كانت المخلوقات تُخلق. أيها البشر، إن هذه الأزواج الثلاثة مخصصة على الوجه الصحيح لواجبكم على الأرض.
4.19.61
अस्मिन्सुनीते दुर्नीते लभते कर्मजं फलम् ।
कल्याणकारी कल्याणं पापकारी च पापकम् ॥ ४.१९.६१ ॥
في السلوك الحسن أو السيئ ينال الإنسان ثمرة ما صنعته أعماله: فصانع الخير ينال الخير، وصانع الشر ينال الشر.
4.19.62
तेन गच्छति संसर्गं स्वर्गाय नरकाय वा ।
सुकृतं दुष्कृतं वाऽपि कृत्वा मोहेन मानवः ।
पश्चात्तापेन तप्येत स्वबुद्ध्या मरणं गतः ॥ ४.१९.६२ ॥
بذلك العمل يذهب إلى صحبة السماء أو الجحيم. فالإنسان الذي يصنع الخير أو الشر بالوهم يعذّبه الندم بعد ذلك، ويبلغ الموت بعقله الخاص.
4.19.63
एवमुक्त्वा परं वाक्यं विससर्ज शतक्रतुम् ।
शक्रोप्यापृच्छ्य ब्रह्माणं देवराज्यमपालयत् ॥ ४.१९.६३ ॥
بعد أن قال هذه الكلمات العليا، صرف شتكراتو (إندرا). وإندرا أيضًا، بعد أن استأذن براهما، حفظ مملكة الآلهة.
4.19.64
यथोक्तं देवराजेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र कार्याकार्ये स्थिरो भव ॥ ४.१९.६४ ॥
كما قال إندرا، ملك الآلهة، والسيد براهما الأعلى، فكن أنت أيضًا، يا سيد الملوك، ثابتًا فيما ينبغي فعله وفيما لا ينبغي.