மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.19.1
अकीर्तयत सुश्रोणी धर्मं शक्रं दिवाकरम् ।
मारुतं चाश्विनौ देवौ कुबेरं वरुणं यमम् ॥ ४.१९.१ ॥
அழகிய இடையுடையவள் தர்மன், இந்திரன், சூரியன், வாயு, இரு அஸ்வினி தேவர்கள், குபேரன், வருணன், யமன் ஆகியோரைத் துதித்தாள்.
4.19.2
रुद्रमग्निं भगं विष्णुं स्कन्दं पूषणमेव च ।
सावित्रीसहितं चापि ब्रह्माणं पर्यकीर्तयत् ॥ ४.१९.२ ॥
ருத்திரன், அக்னி, பகன், விஷ்ணு, ஸ்கந்தன், பூஷன், சாவித்ரியுடன் பிரம்மா ஆகியோரையும் முழுமையாகத் துதித்தாள்.
4.19.3
इत्येवं मृगशवाक्षी सुश्रोणी धर्मचारिणी ।
उपातिष्ठत सा सूर्यं मुहूर्तमबला तदा ॥ ४.१९.३ ॥
இவ்வாறு மான்விழி, அழகிய இடை, தர்மத்தைப் பின்பற்றும் அந்த பலவீனமான பெண் அப்போது சிறிது நேரம் சூரியனை வணங்கினாள்.
4.19.4
तदस्यास्तनुमध्यायाः सर्वं सूर्योऽवबुद्धवान् ।
अन्तर्हितं ततस्तस्या रक्षो रक्षार्थमादिशत् ॥ ४.१९.४ ॥
சூரியன் அந்த மெல்லிய இடையாளின் அனைத்தையும் அறிந்தான்; பின்னர் அவளைக் காக்க ஒரு மறைந்த காவலனுக்குக் கட்டளையிட்டான்.
4.19.5
तच्चैनां नाजहात्तत्र सर्वावस्थास्वनिन्दिताम् ॥ ४.१९.५ ॥
அந்த (காவலன்) அங்கே எல்லா நிலைகளிலும் அந்தக் குற்றமற்றவளைக் கைவிடவில்லை.
4.19.6
प्रतस्थे सा सुकेशान्ता त्वरमाणा पुनःपुनः ।
विलम्बमाना विवशा कीचकस्य निवेशनम् ॥ ४.१९.६ ॥
அழகிய கூந்தலுடையவள் பலமுறை விரைந்தும், தயங்கி, இயலாமையுடன் கீசகனின் இல்லத்தை நோக்கிச் சென்றாள்.
4.19.7
तां मृगीमिव वित्रस्तां दृष्ट्वा कृष्णां समागताम् ।
उत्पपातासनात्तूर्णं नावं लब्ध्वेव पारगः ॥ ४.१९.७ ॥
பயந்த மானைப் போன்ற அந்தக் கிருஷ்ணை வருவதைக் கண்டதும், கரையைக் கடக்கும் படகு கிடைத்தவனைப் போல கீசகன் விரைவாக ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து குதித்தான்.
4.19.8
श्लक्ष्णं चोवाच वाक्यं स कीचकः काममूर्च्छितः ।
स्वागतं ते सुकेशान्ते सुव्युष्टा रजनी मम ॥ ४.१९.८ ॥
காமத்தால் மயங்கிய அந்தக் கீசகன் மென்மையான சொற்களில் கூறினான்: "அழகிய கூந்தலுடையவளே, உனக்கு வரவேற்பு; என் இரவு இன்று நன்றாக விடிந்தது."
4.19.9
स्वामिनी त्वमनुप्राप्ता चिरस्य भवनं शुभे ।
कुरुष्व च मयि प्रीतिं वशं चोपानयस्व माम् ॥ ४.१९.९ ॥
"மங்கலமானவளே, நீ நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு என் இல்லத்திற்கு உரிய தலைவியாக வந்திருக்கிறாய்; என்மீது அன்பு செலுத்து, என்னை உன் வசமாக்கு."
4.19.10
प्रतिगृह्णीष्व मे भोगांस्त्वदर्थमुपकल्पितान् ।
सर्वरत्नमयीं मालां कुण्डले च हिरण्मये ॥ ४.१९.१० ॥
"உனக்காகவே தயாரிக்கப்பட்ட என் இன்பப் பொருட்களை ஏற்றுக்கொள்; எல்லா இரத்தினங்களாலும் ஆன மாலையையும், பொன் குண்டலங்களையும்."
4.19.11
वासांसि चन्दनं माल्यं धूपशुद्धां च वारुणीम् ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विहर त्वं यथेच्छसि।
प्रीत्या मे कुरु मद्माक्षि प्रसादं प्रियदर्शने ॥ ४.१९.११ ॥
"ஆடைகள், சந்தனம், மாலை, தூபத்தால் தூய்மைப்படுத்திய வாருணி மதுவை ஏற்றுக்கொள்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். விரும்பியபடி இன்புற்றிரு. மதுவிழிகளுடையவளே, அழகிய தோற்றமுடையவளே, அன்புடன் எனக்கு அருள்புரி."
4.19.12
स्वास्तीर्णमस्ति शयनं सितसूक्ष्मोत्तरच्छदम् ।
अत्रारुह्य मया सार्धं पिबेमां वरवारुणीम् ॥ ४.१९.१२ ॥
"இங்கே வெண்மையான மென்மையான மேல்விரிப்புடன் நன்கு விரிக்கப்பட்ட படுக்கை இருக்கிறது. இதன்மீது என்னுடன் ஏறி, இந்த உயர்ந்த வாருணி மதுவை அருந்து."
4.19.13
भजस्व मां विशालाक्षि भर्ता ते सदृशोस्म्यहम् ।
उपसर्प वरारोहे मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ४.१९.१३ ॥
விசாலமான கண்களை உடையவளே, என்னை ஏற்றுக்கொள்; உன் கணவனுக்கு நான் இணையானவன். அழகிய இடையுடையவளே, மேரு மலையை சூரியனின் ஒளி அணுகுவது போல என்னிடம் வா.
4.19.14
स मूढः कीचकस्तत्र प्राप्तां राजीवलोचनाम् ।
अब्रवीद्द्रौपदीं दृष्ट्वा दुरात्मा ह्यात्मसंमतः ॥ ४.१९.१४ ॥
அங்கே வந்திருந்த தாமரைக்கண் திரௌபதியைக் கண்ட அந்த மூடன் கீசகன், தீய மனமும் தன் விருப்பமே பெரிதென்ற எண்ணமும் கொண்டவனாய் அவளிடம் பேசினான்.
4.19.15
कीचकेनैवमुक्ता सा द्रौपदी वरवर्णिनी ।
अब्रवीत्तमनाचारं नेदृशं वक्तुमर्हसि ॥ ४.१९.१५ ॥
கீசகனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அழகிய நிறமுடைய திரௌபதி, அந்தத் தீயொழுக்கமுடையவனிடம் கூறினாள்: "இத்தகைய சொற்களை நீ சொல்லுவது தகாது."
4.19.16
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुं श्वपचेनेव ब्राह्मणी ।
गन्तुमिच्छसि दुर्बुद्धे गतिं दुर्गतरान्तराम् ॥ ४.१९.१६ ॥
ஒரு பிராமணப் பெண்ணை சண்டாளன் தொடமுடியாததுபோல, நீ என்னைத் தொட முடியாது. தீய புத்தியுடையவனே, இதைவிட கொடிய நிலைக்கு நீ செல்ல விரும்புகிறாய்.
4.19.17
यत्र गच्छन्ति बहवः परदाराभिमर्शकाः ।
नराः संभिन्नमर्यादाः कीटवच्चाशुभाश्रयाः ॥ ४.१९.१७ ॥
அயலார் மனைவியைத் தொடும் பலர், ஒழுக்கத்தின் எல்லைகளை மீறி, புழுக்களைப் போல தீய இடங்களில் வசிப்பவர்கள், எங்கே செல்கிறார்களோ அங்கே.
4.19.18
अप्रैषीन्मां सुराहारीं सुदेष्णा त्वन्निवेशनम् ।
तस्यै नयिष्ये मदिरां भगिनी तृषिता तव ॥ ४.१९.१८ ॥
சுதேஷ்ணை என்னை உன் இல்லத்திற்கு மதுவை எடுத்து வரும் பணிப்பெண்ணாக அனுப்பினாள். அவளுக்காக நான் மதுவை எடுத்துச் செல்வேன்; உன் சகோதரி தாகத்துடன் இருக்கிறாள்.
4.19.19
पिपासिता च कैकेयी तूर्णं मामादिशत्ततः ।
दीयतां मे सुरा शीघ्रं सूतपुत्र व्रजाम्यहम् ॥ ४.१९.१९ ॥
தாகத்துடன் இருந்த கைகேயி உடனே எனக்கு கட்டளையிட்டாள்: 'சூதபுத்திரனே, எனக்கு விரைவாக மதுவைக் கொடு; நான் செல்கிறேன்.'
4.19.20
अन्या भद्रे हरिष्यन्ति राजपुत्र्याः सुरामिमाम् ।
किं त्वं यास्यसि कल्याणि मदर्थं त्वमिहागता ॥ ४.१९.२० ॥
கீசகன் கூறினான்: 'நல்லவளே, இந்த மதுவை இளவரசிக்காக வேறு பணிப்பெண்கள் கொண்டு செல்வார்கள். கல்யாணியே, என்னுடைய பொருட்டு நீ இங்கு வந்திருக்கிறாய்; ஏன் போகிறாய்?'
4.19.21
इत्युक्त्वा दक्षिणे पाणौ सूतपुत्रः परामृशत् ।
सा गृहीता विधून्वन्ती भूमौ निक्षिप्य भाजनम् ।
सभां शरणमाधावद्यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.२१ ॥
இவ்வாறு கூறி சூதபுத்திரன் அவளுடைய வலக்கையைப் பிடித்தான். பிடிபட்ட அவள் திமிறிக்கொண்டு, பாத்திரத்தைத் தரையில் வைத்துவிட்டு, அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த சபையை நோக்கி அடைக்கலம் தேடி ஓடினாள்.
4.19.22
तां कीचकः प्रधावन्तीं केशपक्षे परामृशत् ।
पातयित्वा तु तां भूमौ सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.१९.२२ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்தவளை கீசகன் கூந்தலின் சுருளைப் பற்றிப் பிடித்தான். அவளைத் தரையில் வீழ்த்தி, சூதபுத்திரன் காலால் அடித்தான்.
4.19.23
सभायां पश्यतो राज्ञो विराटस्य महात्मनः ।
ब्राह्मणानां च वृद्धानां क्षत्रियाणां च पश्यतां ॥ ४.१९.२३ ॥
சபையில் மகாத்மாவான அரசன் விராடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, பிராமணர்களும், பெரியோர்களும், க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
4.19.24
तस्याः पादाभितप्ताया मुखाद्रुधिरमास्रवत् ॥ ४.१९.२४ ॥
காலால் தாக்கப்பட்ட அவளுடைய வாயிலிருந்து இரத்தம் வடிந்தது.
4.19.25
ततो दिवाकरेणाशु राक्षसः संनियोजितः ।
स कीचकमपोवाह वातवेगेन भारत ॥ ४.१९.२५ ॥
பின்னர் சூரியனால் விரைவில் ஏவப்பட்ட அந்த ராட்சசன் காற்றின் வேகத்தில் கீசகனை தூக்கிச் சென்றான், பாரதா.
4.19.26
स पपात तदा भूमौ रक्षोबलसमीरितः ।
विघूर्णमानो निश्चेष्टश्छिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ४.१९.२६ ॥
ராட்சசனின் பலத்தால் வீசப்பட்ட அவன் அப்போது நிலத்தில் விழுந்தான், சுழன்று, அசைவற்று, வேர் அறுந்த மரம் போல.
4.19.27
तां दृष्ट्वा तत्र ते सभ्या हाहाभूताः समन्ततः ।
न युक्तं सूतपुत्रेति कीचकेति च तेऽवदन्।
किमियं वध्यते बाला कृपणा चाप्यबान्धवा ॥ ४.१९.२७ ॥
அங்கே அவளைக் கண்ட சபையோர் அனைவரும் ஓலமிட்டனர். 'சூதபுத்திரனே, கீசகனே, இது தகாது. இந்த இளம்பெண், ஏழை, உறவற்றவள், ஏன் அடிக்கப்படுகிறாள்?' என்று அவர்கள் கூறினர்.
4.19.28
तस्यामासन्हि ते पार्थाः सभायां भ्रातरस्तथा ।
अमृष्यमाणाः कृष्णायाः कीचकेन पदा वधं ॥ ४.१९.२८ ॥
அந்த சபையில் பிருதையின் மக்களான அந்த சகோதரர்களும், கிருஷ்ணைக்கு கீசகன் காலால் தாக்கியதைப் பொறுக்க முடியாதவர்களாக இருந்தனர்.
4.19.29
तां दृष्ट्वा भीमसेनस्य क्रोधादास्रमवर्तत ।
धूमोच्छ्वासः समभवन्नेत्रे चोच्छ्रितपक्ष्मणी ।
सस्वेदा भ्रुकुटी चोग्रा ललाटे समवर्तत ॥ ४.१९.२९ ॥
அவளைக் கண்டு பீமசேனனுக்கு கோபத்தால் கண்ணீர் வந்தது. அவன் மூச்சில் புகை போல வெளிப்பட்டது; கண்கள் நீண்ட இமைகளுடன் விரிந்தன; நெற்றியில் வியர்வையுடன் கொடிய புருவம் சுருங்கியது.
4.19.30
तस्य भीमो वधप्रेप्सुः कीचकस्य दुरात्मनः ।
दन्तैर्दन्तांस्तदा रोपान्निष्पिपेष महामनाः ॥ ४.१९.३० ॥
அந்த தீய மனம் கொண்ட கீசகனைக் கொல்ல விரும்பிய பெருமனம் கொண்ட பீமன், அப்போது கோபத்தில் பற்களோடு பற்களை நெரித்தான்.
4.19.31
भूयः संचरितः क्रुद्धः सहसोत्थाय चासनात् ।
निरैक्षत द्रुमं दीर्घं राजानं चाप्यवैक्षत ॥ ४.१९.३१ ॥
மீண்டும் சினத்துடன் திடீரென ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து அவன் அந்த உயர்ந்த மரத்தையும் அரசனையும் பார்த்தான்.
4.19.32
वधमाकाङ्क्षमाणं तं कीचकस्य दुरात्मनः ।
आकारेणैव भीमं स प्रत्यपेधद्युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.३२ ॥
கீசகனின் தீய உள்ளம் கொண்டவனைக் கொல்ல விரும்பிய பீமனை யுதிஷ்டிரன் சைகையாலேயே தடுத்தான்.
4.19.33
तस्य राजा शनैः संज्ञां कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
चकार भीमसेनस्य रोषाविष्टस्य धीमतः ॥ ४.१९.३३ ॥
அரசனான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் கோபத்தில் மூழ்கிய அறிவுள்ள பீமசேனனின் கவனத்தை மெதுவாகத் தன்பால் திருப்பினான்.
4.19.34
प्रत्याख्यानं तदा चाह कङ्को नाम युधिष्ठिरः ॥ ४.१९.३४ ॥
அப்போது கங்கன் என்ற பெயருடைய யுதிஷ்டிரன் மறுத்துப் பேசினான்.
4.19.35
सूद मा साहसं कार्षीः फलितोऽयं वनस्पतिः ।
नात्र शुष्काणि काष्ठानि सन्ति यानि च कानि च ॥ ४.१९.३५ ॥
சமையல்காரனே, இப்படித் துணிச்சலாகச் செய்யாதே; இந்த மரம் கனி நிறைந்தது. இங்கு உலர்ந்த விறகுகள் எதுவும் இல்லை.
4.19.36
यदि ते दारुकृत्यं स्यान्निष्क्रम्य नगराद्बहिः ।
समूलं शातयेर्वृक्षं श्रमस्ते न भविष्यति ॥ ४.१९.३६ ॥
உனக்கு விறகு வெட்டும் வேலை இருந்தால், நகரத்திற்கு வெளியே சென்று இந்த மரத்தை வேருடன் வெட்டு; உன் உழைப்பு வீணாகாது.
4.19.37
यस्य चार्द्रस्य वृक्षस्य शीतच्छायां समाश्रयेत् ।
न तस्य पर्णे द्रुह्येत पूर्ववृत्तमनुस्मरन् ॥ ४.१९.३७ ॥
குளிர்ந்த நிழலில் ஒருவன் எந்தப் பசுமையான மரத்தின் அடியில் தஞ்சம் அடைகிறானோ, அதன் ஓர் இலைக்குக் கூடத் தீங்கு செய்யக்கூடாது; அதன் முன்னைய நன்மையை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
4.19.38
न क्रोधकालसमयः सूद मा चापलं कृथाः ।
अपूर्णोऽयं द्विपक्षोनो नेदं बलवतां बहु ॥ ४.१९.३८ ॥
சமையற்காரனே! இது கோபத்துக்கான நேரமல்ல; அவசரப்படாதே. இது முழுமையற்றது, இரு பக்கங்களிலும் குறைவுள்ளது; வலியவர்களுக்கு இது போதுமானதல்ல.
4.19.39
अथाङ्गुष्ठेनावमृद्गादङ्गुष्ठं तत्र धर्मराट् ।
प्रबोधनभयाद्राज्ञो भीमं तं प्रत्यषेधयत् ॥ ४.१९.३९ ॥
அப்போது தருமராஜன் தன் கட்டைவிரலால் பீமனின் கட்டைவிரலை அழுத்தி, அரசன் விழித்துக்கொள்வான் என்ற அச்சத்தால் அவனைத் தடுத்தான்.
4.19.40
भीमसेनस्तु तद्वाक्यं श्रुत्वा परपुरञ्जयः ।
सहसोत्पतितं क्रोधं न्ययच्छद्धृतिमान्बलात् ।
इङ्गितज्ञः स तु भ्रातुस्तूष्णीमासीद्वृकोदरः ॥ ४.१९.४० ॥
பகைவர் நகரங்களை வென்ற பீமசேனன் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, திடீரென்று எழுந்த கோபத்தை மன உறுதியுடன் வலிந்து அடக்கினான். சகோதரனின் குறிப்பை அறிந்த வ்ருகோதரன் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தான்.
4.19.41
भीमस्य च समारम्भं दृष्ट्वा राज्ञोऽस्य चेष्टितम् ।
द्रौपदी चाधिकं क्रोधात्प्रारुदत्सा पुनःपुनः ॥ ४.१९.४१ ॥
பீமனின் அந்த முயற்சியையும், அரசனின் அந்தச் செயலையும் கண்டு திரௌபதி கோபத்தால் மிகவும் அழுதாள்; மீண்டும் மீண்டும் அழுதுகொண்டிருந்தாள்.
4.19.42
कीचकेनानुगमनात्कृष्णा ताम्रायतेक्षणा ।
सभाद्वारमुपगम्य रुदन्ती वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१९.४२ ॥
கீசகன் பின்தொடர்ந்ததால், சிவந்த நீண்ட கண்களையுடைய கிருஷ்ணை சபையின் வாசலுக்கு வந்து அழுதபடி இவ்வாறு கூறினாள்.
4.19.43
अवेक्षमाणा सुश्रोणी पतींस्तान्दीनचेतसः ।
आकारं परिरक्षन्ती प्रतिज्ञां धर्मसंयुताम्।
दह्यमानेव रौद्रेण चक्षुषा द्रुपदात्मजा ॥ ४.१९.४३ ॥
துயருற்ற மனமுடைய அவர்களை நோக்கியவளாய், தர்மத்துடன் கூடிய சபதத்தின் வடிவைக் காத்தவளாய், அழகிய இடையுடைய துருபதனின் மகள் கொடிய பார்வையால் எரிபவள் போல் இருந்தாள்.
4.19.44
प्रजारक्षणशीलानां राज्ञां ह्यमिततेजसाम् ।
कार्याऽनुपालनं नित्यं धर्मे सत्ये च तिष्ठताम् ॥ ४.१९.४४ ॥
மக்களைக் காப்பதே இயல்பாகக் கொண்ட, அளவற்ற ஒளியுடைய அரசர்களின் கடமையைக் காத்தல் எப்போதும் தர்மத்திலும் சத்தியத்திலும் நிலைத்திருப்பவர்களுக்கே உரியது.
4.19.45
स्वप्रजायां प्रजायां च विशेषं नाधिगच्छताम् ।
प्रियेष्वपि च वध्येषु समत्वं ये समाश्रिताः ॥ ४.१९.४५ ॥
தம் குடிகளிலும் பிறர் குடிகளிலும் வேறுபாடு காணாதவர்களும், அன்பிற்குரியவரிடமும் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவரிடமும் சமநிலையை ஏற்றவர்களும்.
4.19.46
विवादेषु प्रवृत्तेषु समं कार्यानुदर्शिना ।
राज्ञा धर्मासनस्थेन जितौ लोकावुभावपि ॥ ४.१९.४६ ॥
வழக்குகள் எழுந்தபோது, தர்மபீடத்தில் அமர்ந்து செயலின் நியாயத்தைக் கண்டு சமமாகத் தீர்ப்பளிக்கும் அரசன் இருவுலகங்களையும் வென்றவனாகிறான்.
4.19.47
राजन्धर्मासनस्थो हि रक्ष मां त्वमनागसम् ॥ ४.१९.४७ ॥
அரசே! தர்மபீடத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நீர், குற்றமற்ற என்னைக் காத்தருளுக.
4.19.48
अहं त्वनपराध्यन्ती कीचकेन दुरात्मना ।
पश्यतस्ते महाराज हता पादेन दासिवात् ॥ ४.१९.४८ ॥
நான் குற்றமற்றவளாக இருக்கையில், தீய மனமுடைய கீசகனால், மகாராஜா, நீர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அடிமைப் பெண்ணைப் போல் காலால் உதைக்கப்பட்டேன்.
4.19.49
त्वत्समक्षं नृपश्रेष्ठ निष्पिष्टा वसुधातले ।
अनागसं कृपार्हां मां स्त्रियं त्वं परिपालय ॥ ४.१९.४९ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, உங்கள் முன்னிலையிலேயே நான் பூமியில் நசுக்கப்பட்டேன். நான் குற்றமற்றவள், கருணைக்குத் தகுந்தவள், ஒரு பெண். நீங்கள் என்னைக் காத்தருளுங்கள்.
4.19.50
रक्ष मां कीचकाद्भीतां धर्मं रक्ष नरेश्वर ।
मत्स्याधिप प्रजा रक्ष पिता पुत्रानिवौरसान् ॥ ४.१९.५० ॥
நரேசுவரரே, கீசகனால் அஞ்சும் என்னைக் காருங்கள்; தர்மத்தைக் காருங்கள். மத்ஸ்யாதிபதியே, குடிமக்களைக் காருங்கள்; தந்தை தன் சொந்தப் புதல்வர்களைக் காப்பதுபோல்.
4.19.51
यस्त्वधर्मेण कार्याणि मोहात्मा कुरुते नृपः ।
अचिरात्तं दुरात्मानं वशे कुर्वन्ति शत्रवः ॥ ४.१९.५१ ॥
மோகத்தால் மனம் மயங்கி அதர்மத்தால் செயல்களைச் செய்யும் அரசனை, அத்தீய மனமுடையவனை, எதிரிகள் விரைவில் தம் வசமாக்கிக்கொள்வார்கள்.
4.19.52
मत्स्यानां कुलजस्त्वं हि तेषां सत्यं परायणम् ।
त्वं किलैवंविधो जातः कुले धर्मपरायणे ॥ ४.१९.५२ ॥
நீங்கள் மத்ஸ்யர் குலத்தில் பிறந்தவர்; அவர்களுக்கு உண்மையே பற்றுக்கோடு. இத்தகையவராய் தர்மநிஷ்டையுள்ள குலத்தில் நீங்கள் பிறந்துள்ளீர்கள்.
4.19.53
अतस्त्वाहमभिक्रन्दे शरणार्थं नराधिप ।
त्राहि मामद्य राजेन्द्र कीचकात्पापपूरुषात् ॥ ४.१९.५३ ॥
ஆகையால், நரபதியே, அடைக்கலம் வேண்டி உம்மை நான் அழைக்கிறேன். ராஜேந்திரரே, இன்று என்னை அந்தப் பாவியான கீசகனிடமிருந்து காருங்கள்.
4.19.54
अनाथामिह मां ज्ञात्वा कीचकः पुरुषाधमः ।
प्रहरत्येव नीचात्मा न तु धर्ममवेक्षते ॥ ४.१९.५४ ॥
இங்கு என்னைத் துணையற்றவளென்று அறிந்து, அதம புருஷனான கீசகன், கீழ்மை மனம் கொண்டவன், என்மீது அடிக்கிறான்; அவன் தர்மத்தைக் கருதுவதே இல்லை.
4.19.55
अकार्याणामनारम्भात्कार्याणामनुपालनात् ।
प्रजासु ये सुवृत्तास्ते स्वर्गमायान्ति भूमिपाः ॥ ४.१९.५५ ॥
தகாத செயல்களைத் தவிர்த்து, தகுந்த செயல்களைக் கடைப்பிடித்து, குடிமக்களிடம் நல்லொழுக்கத்துடன் நடக்கும் அரசர்கள் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்.
4.19.56
कार्याकार्यविशेषज्ञाः कामकारेण पार्थिवाः ।
प्रजासु किल्बिषं कृत्वा नरकं यान्त्यधोमुखाः ॥ ४.१९.५६ ॥
தகுந்தது எது, தகாதது எது என்று அறிந்திருந்தும், விருப்பத்தால் உந்தப்பட்டு குடிமக்களிடம் பாவம் செய்யும் அரசர்கள் தலைகீழாக நரகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
4.19.57
नैव यज्ञैर्न वा दानैर्न गुरोरुपसेवनात् ।
प्राप्नुवन्ति तथा धर्मं यथा कार्यानुपालनात् ॥ ४.१९.५७ ॥
யாகங்களாலோ, தானங்களாலோ, குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதாலோ அல்ல, தகுந்த கடமைகளைக் கடைப்பிடிப்பதால் கிடைக்கும் அளவுக்கு தர்மத்தை அடைவதில்லை.
4.19.58
अपि चेदं पुरा ब्रह्मा प्रोवाचेन्द्राय पृच्छते ।
द्वन्द्वं कार्यमकार्यं च लोके चासीत्परं यथा ॥ ४.१९.५८ ॥
முற்காலத்தில், கேட்ட இந்திரனுக்கு பிரம்மா இதைச் சொன்னார்: உலகில் தகுந்தது, தகாதது என்ற இந்த இரட்டை நிலை எவ்வாறு உயர்ந்ததோ அவ்வாறே உள்ளது.
4.19.59
धर्माधर्मौ पुनर्द्वन्द्वं विनियुक्तमथापि वा ।
क्रियाणामक्रियाणां च प्रापणे पुण्यपापयोः ॥ ४.१९.५९ ॥
தர்மமும் அதர்மமும் மீண்டும் ஓர் இரட்டையாகும்; செயல்களாலும் செயலின்மையாலும் புண்ணியமும் பாவமும் அடையப்படுவதில் இவை நியமிக்கப்பட்டுள்ளன.
4.19.60
प्रजायां सृज्यमानायां पुरा ह्येतदुदाहृतम् ।
एतद्वो मानुषाः सम्यक्कार्यं द्वन्द्वत्रयं भुवि ॥ ४.१९.६० ॥
முன்பு உயிரினங்கள் படைக்கப்படும்போது இது சொல்லப்பட்டது. மனிதர்களே, இந்த மூன்று இரட்டைகள் பூமியில் உங்கள் கடமைக்கு முறையாக உள்ளன.
4.19.61
अस्मिन्सुनीते दुर्नीते लभते कर्मजं फलम् ।
कल्याणकारी कल्याणं पापकारी च पापकम् ॥ ४.१९.६१ ॥
நல்ல நடத்தையிலும் தீய நடத்தையிலும் மனிதன் தன் செயலால் பிறக்கும் பலனைப் பெறுகிறான். நன்மை செய்பவன் நன்மையையும், தீமை செய்பவன் தீமையையும் அடைகிறான்.
4.19.62
तेन गच्छति संसर्गं स्वर्गाय नरकाय वा ।
सुकृतं दुष्कृतं वाऽपि कृत्वा मोहेन मानवः ।
पश्चात्तापेन तप्येत स्वबुद्ध्या मरणं गतः ॥ ४.१९.६२ ॥
அந்தச் செயலால் அவன் சொர்க்கத்திற்கோ நரகத்திற்கோ செல்கிறான். மயக்கத்தால் நல்லதோ தீயதோ செய்துவிட்டு, மனிதன் பின்னர் வருந்தித் துன்புறுகிறான்; தன் சொந்த அறிவாலேயே மரணத்தை அடைகிறான்.
4.19.63
एवमुक्त्वा परं वाक्यं विससर्ज शतक्रतुम् ।
शक्रोप्यापृच्छ्य ब्रह्माणं देवराज्यमपालयत् ॥ ४.१९.६३ ॥
இவ்வாறு மேலான வார்த்தையைச் சொல்லி அவன் நூறு யாகங்கள் செய்த இந்திரனை அனுப்பி வைத்தான். இந்திரனும் பிரம்மனிடம் விடைபெற்று தேவர்களின் அரசை ஆட்சி செய்தான்.
4.19.64
यथोक्तं देवराजेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र कार्याकार्ये स्थिरो भव ॥ ४.१९.६४ ॥
தேவர்களின் அரசன் இந்திரனாலும் பரமேஷ்டியான பிரம்மனாலும் சொல்லப்பட்டபடியே, ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, நீயும் செய்யத்தக்கது செய்யத்தகாதது ஆகியவற்றில் உறுதியாக இரு.