Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.43

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

4.43.1

एतस्मिन्नन्तरे पार्थं न मूढात्मा व्यजानत ।
विराटपुत्रः प्रभुखे पप्रच्छ पुनरेव तम् ॥ ४.४३.१ ॥

இதற்கிடையில் மூட மனம் கொண்ட விராடனின் மகன் பார்த்தனை அறியாமல், தலைவரின் முன்னிலையில் அவனிடம் மீண்டும் கேட்டான்.

4.43.2

सुवर्णरुचिराण्येषामायुधानि महात्मनाम् ।
रुचिराणि प्रकाशन्ते पार्थानामाशुकारिणाम् ॥ ४.४३.२ ॥

இந்த மகாத்மாக்களின் பொன்னொளிர் ஆயுதங்கள் பிரகாசிக்கின்றன; விரைந்து செயல்படும் பார்த்தர்களின் அழகிய ஆயுதங்கள் ஒளிர்கின்றன.

4.43.3

क्वनु ते पाण्डवाः शूराः संग्रामेष्वपराजिताः ।
येषामिमानि दीप्तानि श्रिया दीप्यन्ति भान्ति च। ॥ ४.४३.३ ॥

போர்களில் வெல்லப்படாத அந்த வீர பாண்டவர்கள் எங்கே? யாருடைய இந்த ஒளிரும் ஆயுதங்கள் தங்கள் ஒளியால் பிரகாசித்து விளங்குகின்றனவோ அவர்கள் எங்கே?

4.43.4

कस्मिन्वसन्ति देशे च धर्मज्ञा बन्धुवत्सलाः ।
क्व धर्मराजः कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ४.४३.४ ॥

தர்மத்தை அறிந்த, உறவினரிடம் அன்புள்ள அவர்கள் எந்த நாட்டில் வாழ்கின்றனர்? தர்மராஜன், குந்தியின் மகன், தர்மத்தின் மகன் யுதிஷ்டிரன் எங்கே?

4.43.5

धर्मशीलश्च धर्मात्मा धर्मवान्धर्मवित्सुधीः ।
धर्माध्यक्षो धर्मपुत्रो धर्मज्ञो धर्ममूर्तिमान् ॥ ४.४३.५ ॥

தர்மசீலரும், தர்மாத்மாவும், தர்மவானும், தர்மத்தை அறிந்த நல்லறிவாளரும், தர்மத்தின் தலைவரும், தர்மத்தின் மகனும், தர்மஞானியும், தர்மத்தின் வடிவானவரும் ஆனவர்.

4.43.6

धर्मनिष्ठो धर्मकर्ता धर्मगोप्ता सुधर्मकृत् ।
सत्यार्जवक्षमाधारो घृणी धर्मपरायणः ॥ ४.४३.६ ॥

தர்மநிஷ்டரும், தர்மம் செய்பவரும், தர்மத்தைக் காப்பவரும், நல்லறம் இயற்றுபவரும், உண்மை, நேர்மை, பொறுமை ஆகியவற்றின் அடித்தளமும், இரக்கமுள்ளவரும், தர்மபரायணரும் ஆனவர்.

4.43.7

भीमसेनार्जुनौ चापि सर्वे ते मातुला मम ।
नकुलः सहदेवो वा सर्वास्त्रकुशलौ रणे ॥ ४.४३.७ ॥

பீமசேனனும் அர்ஜுனனும்கூட, அவர்கள் அனைவரும் என் மாமன்மார். நகுலனும் சஹதேவனும், போரில் அனைத்து ஆயுதங்களிலும் திறமையானவர்கள்.

4.43.8

सर्व एव महात्मानः सर्वामित्रविनाशनाः ।
राज्यमक्षैः पराजित्य नः श्रूयन्ते वनं गताः ॥ ४.४३.८ ॥

அவர்கள் அனைவரும் மகாத்மாக்கள், எல்லா எதிரிகளையும் அழிப்பவர்கள். பகடையில் அரசை இழந்து அவர்கள் காட்டுக்குச் சென்றதாகக் கேட்கிறோம்.

4.43.9

द्रौपदी चापि पाञ्चाली स्त्रीरत्नमिति मे श्रुता ।
जिता चाक्षैस्तदा कृष्णा तानेवान्वगमद्वने ॥ ४.४३.९ ॥

பாஞ்சாலி திரௌபதியும், பெண்களில் ரத்தினம் என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன். அப்போது பகடையில் வெல்லப்பட்ட கிருஷ்ணை அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து காட்டுக்குச் சென்றாள்.

4.43.10

उत्सृज्य राज्यं धर्म्यं ते नः श्रूयन्ते वनं गताः ॥ ४.४३.१० ॥

தங்கள் தர்மமான அரசைக் கைவிட்டு அவர்கள் காட்டுக்குச் சென்றதாக நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.

4.43.11

पाण्डवान्यदि जानीषे क्वनु ते धर्मचारिणः ।
क्वनु वा निवसन्तीति सत्यं ब्रूहि बृहन्नले ॥ ४.४३.११ ॥

நீ பாண்டவர்களை அறிந்திருந்தால், அந்த தர்மசாரிகள் எங்கே இருக்கிறார்கள்? அல்லது அவர்கள் எங்கே வசிக்கிறார்கள்? பிருஹன்னளையே, உண்மையைச் சொல்.

4.43.12

किमर्थमागतान्यत्र शस्त्रास्त्राणि महात्मनाम् ।
कथं ज्ञातानि भवता तथा मे ब्रूहि शोभने ॥ ४.४३.१२ ॥

மகாத்மாக்களின் ஆயுதங்களும் அஸ்திரங்களும் இங்கு எதற்காக வந்தன? நீ அவற்றை எப்படி அறிந்தாய்? அழகியவளே, அதை எனக்குச் சொல்.

4.43.13

ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
उवाच राजपुत्रं तमुत्तरं शृणु मे वचः ॥ ४.४३.१३ ॥

பின்னர் சிரித்துக்கொண்டு வெண்குதிரைகளை உடைய குந்தியின் மகன் பீபத்சு அந்த இளவரசன் உத்தரனிடம் கூறினான்: என் சொல்லைக் கேள்.

4.43.14

मा भैस्त्वं राजशार्दूल सर्वं ते वर्णयाम्यहम् ।
नात्र भेतव्यमद्यापि राजपुत्र यथातथा ॥ ४.४३.१४ ॥

அரசப் புலியே, அஞ்சாதே; உனக்கு எல்லாவற்றையும் விவரிக்கிறேன். அரச குமாரனே, இப்போதும் இங்கே அஞ்ச எதுவும் இல்லை, இது உண்மை.

4.43.15

वयं ते पाण्डवा नाम वनवासस्य पारगाः ।
अतीते द्वादशे वर्षे च्छन्नवासमिहोषिताः।
तस्मादशङ्कितमनाः शृणुष्वावहितोत्तर ॥ ४.४३.१५ ॥

நாங்கள் உன் பாண்டவர்கள், வனவாசத்தைக் கடந்தவர்கள்; பன்னிரண்டாம் ஆண்டு கழிந்ததும் இங்கே மறைந்து வாழ்ந்தோம். ஆகையால் உத்தரனே, கவலையற்ற மனத்துடன் கவனமாகக் கேள்.

4.43.16

अहमस्म्यर्जुनो नाम कङ्को नाम युधिष्ठिरः ।
भीमसेनस्तु वललः पितुस्ते रसपाचकः।
अश्वबन्धस्तु नकुलः सहदेवस्तु गोपतिः ॥ ४.४३.१६ ॥

நான் அர்ஜுனன்; கங்கன் என்ற பெயரில் யுதிஷ்டிரன்; வல்லபன் என்ற பெயரில் பீமசேனன், உன் தந்தையின் சமையற்காரன். நகுலன் குதிரைப் பாகன்; சகதேவன் பசுக்களின் தலைவன்.

4.43.17

सैरन्ध्रीं द्रौपदीं विद्धि यदर्थे कीचको हतः ।
भीमसेनेन दुर्वृत्तः सहभ्रातृभिराहवे ॥ ४.४३.१७ ॥

சைரந்திரியை திரௌபதி என்று அறிக; அவளுக்காகத்தான் தீயவன் கீசகன் போரில் பீமசேனனால் தன் சகோதரர்களுடன் கொல்லப்பட்டான்.

4.43.18

श्रुत्वैतद्वचनं जिष्णोर्विस्मयस्फारितेक्षणः ।
पश्यन्ननिमिषः पार्थं शनैर्वाचमुवाच ह ॥ ४.४३.१८ ॥

ஜிஷ்ணுவின் இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் பார்த்தனை இமைக்காமல் நோக்கி மெல்ல பேசினான்.

4.43.19

दश पार्थस्य नामानि श्रूयन्ते मे कथासु च ।
प्रब्रूयास्तानि यदि मे श्रद्दध्यां सर्वमेव ते ॥ ४.४३.१९ ॥

பார்த்தனின் பத்து பெயர்கள் கதைகளில் நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவற்றை நீ சொன்னால், உன் அனைத்து வார்த்தைகளையும் நான் நம்புவேன்.

4.43.20

अहं तर्हि तवाचक्षे दश नामानि तानि मे ।
वैराटे शृणु तानि त्वं यानि पूर्वं श्रुतानि ते।
ईशानो विदधे देवस्त्रिदिवस्येश्वरो दिवि ॥ ४.४३.२० ॥

அப்படியானால் நான் உனக்கு என் பத்துப் பெயர்களைச் சொல்கிறேன். விராடனின் மகனே, நீ முன்பு கேட்டவை எவையோ அவற்றைக் கேள். ஈசானனான தேவன், வானுலகின் ஈசுவரன், அவற்றைத் தீர்மானித்தார்.

4.43.21

अर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः किरीटी श्वेतवाहनः ।
बीभत्सुर्विजयः पार्थः सव्यसाची धनञ्जयः।
एतानि मम नामानि स्थापितानि सुरोत्तमैः ॥ ४.४३.२१ ॥

அர்ஜுனன், பல்குனன், ஜிஷ்ணு, கிரீடி, சுவேதவாஹனன், பீபத்சு, விஜயன், பார்த்தன், சவ்யசாசி, தனஞ்சயன் — இவை என் பெயர்கள்; தேவர்களில் சிறந்தவர்களால் நிலைநாட்டப்பட்டவை.

4.43.22

गुणतो दश नामानि समवेतानि पाण्डवे ।
चरन्ति लोके ख्यातानि विदितानि ममावघ ॥ ४.४३.२२ ॥

குணங்களால் பாண்டவனிடம் இணைந்த இந்த பத்துப் பெயர்கள் உலகில் புகழ்பெற்றவை; அவை எனக்குத் தெரியும், பாவமற்றவனே.

4.43.23

केनासि विजयो नाम केनासि श्वेतवाहनः ।
सव्यसाची च केनासि जिष्णुर्बीभत्सुरेव च ॥ ४.४३.२३ ॥

எதனால் நீ விஜயன் எனப்படுகிறாய்? எதனால் சுவேதவாஹனன்? எதனால் சவ்யசாசி? எதனால் ஜிஷ்ணு, பீபத்சுவும் ஆகிறாய்?

4.43.24

अर्जुनः फल्गुनः पार्थः किरीटी केन सारथे ।
धनञ्जयश्च केनासि शीघ्रं वद बृहन्नले ॥ ४.४३.२४ ॥

நீ எதனால் அர்ஜுனன், பல்குனன், பார்த்தன், கிரீடி ஆகிறாய்? எதனால் தனஞ்சயனும் ஆகிறாய்? சாரதியே, பிருகன்னளையே, விரைவில் சொல்.

4.43.25

श्रुता मे तस्य वीरस्य केवला नामहेतवः ।
इतस्ततश्चलत्येतन्मनो मे चञ्चलं त्वयि।
अर्जुनो वा भवान्नेति वद शीघ्रं बृहन्नले ॥ ४.४३.२५ ॥

அந்த வீரனைப் பற்றி வெறும் பெயர்க் குறிப்புகளையே நான் கேட்டிருக்கிறேன்; அதனால் என் மனம் உன்னிடம் அங்குமிங்கும் அலைபாய்கிறது. நீ அர்ஜுனனா இல்லையா என்று விரைவில் சொல், பிருஹன்னளே.

4.43.26

सर्वाञ्जित्वा जनपदान्धनं चाच्छिद्य सर्वशः ।
मध्ये धनस्य तिष्ठन्तं तन्मामाहुर्धनञ्जयम् ॥ ४.४३.२६ ॥

எல்லா நாடுகளையும் வென்று, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் செல்வத்தைக் கைப்பற்றி, செல்வத்தின் நடுவே நிற்கும் என்னை அவர்கள் தனஞ்சயன் என்கிறார்கள்.

4.43.27

अभिप्रयामि संग्रामे यदाऽहं युद्धदुर्मदान् ।
अजित्वा न निविर्तेयं तेन वै विजयं विदुः ॥ ४.४३.२७ ॥

போரில் போர்வெறி கொண்ட எதிரிகளை நோக்கி நான் முன்னேறும்போது, அவர்களை வெல்லாமல் திரும்பேன்; அதனால்தான் மக்கள் என்னை வெற்றியை அறிந்தவன் என்கின்றனர்.

4.43.28

श्वेताः काञ्चनसन्नाहा रथे युज्यन्ति मे हयाः ।
शत्रुभिर्युध्यमानस्य तेनाहं श्वेतवाहनः ॥ ४.४३.२८ ॥

பொன் கவசம் அணிந்த வெள்ளைக் குதிரைகள் என் தேரில் பூட்டப்பட்டுள்ளன; எதிரிகளுடன் போரிடும் என்னை, அதனால் வெள்ளைக் குதிரை வாகனன் என்கின்றனர்.

4.43.29

किरीटं सूर्यसंकाशं भ्राजते मे शिरोगतम् ।
रणमध्ये रथस्थस्य सूर्यपावकसन्निभम् ॥ ४.४३.२९ ॥

என் தலையில் இருக்கும் சூரியனைப் போன்ற கிரீடம் ஒளிர்கிறது; போர்நடுவில் தேரில் நிற்கும் எனக்கு அது சூரியனும் அக்னியும் போல் பிரகாசிக்கிறது.

4.43.30

अच्छेद्यं रुचिरं चित्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
इन्द्रदत्तमनाहार्यं तेनाहुर्मां किरीटिनम् ॥ ४.४३.३० ॥

உடையாததும், அழகானதும், விசித்திரமானதும், ஜாம்பூநத பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், இந்திரன் அளித்ததும், அகற்ற முடியாததுமான இது; அதனால் மக்கள் என்னை கிரீடி என்கின்றனர்.

4.43.31

न कुर्यां कर्म बीभत्सं युध्यमानः कदाचन ।
तेन देवमनुष्येषु बीभत्सुरिति मां विदुः ॥ ४.४३.३१ ॥

போர் புரியும்போது நான் ஒருபோதும் இழிவான செயலைச் செய்வதில்லை; அதனால் தேவர்களும் மனிதர்களும் என்னை பீபத்சு என்று அழைக்கின்றனர்।

4.43.32

उभौ मे तुल्यकर्माणौ गाण्डीवस्य विकर्षणे ।
भुजौ मे भवतः सङ्ख्ये परसैन्यविनाशिनौ।
तयोः सव्योऽधिकस्तस्मात्सव्यसाचीति मां विदुः ॥ ४.४३.३२ ॥

காண்டீவத்தை இழுப்பதில் என் இரு தோள்களும் சமமான செயலைச் செய்கின்றன; போரில் அவை எதிரிப் படைகளை அழிக்கின்றன. அவற்றில் இடது கை மேலானது; அதனால் என்னை சவ்யசாசி என்று அறிவர்.

4.43.33

पृथिव्यां सागरान्तायां वर्णो मे दुर्लभः समः ।
शुद्धत्वाद्रुपवत्त्वाच्च तेन मामार्जुनं विदुः ॥ ४.४३.३३ ॥

கடல் வரை பரவியுள்ள இந்தப் பூமியில் என் நிறத்திற்கு சமமானது அரிது; தூய்மையும் அழகும் உடையதால் என்னை அர்ஜுனன் என்று அறிவர்.

4.43.34

उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यामहं दिवा ।
जातो हिमवतः पृष्ठे तेन मां फल्गुनं विदुः ॥ ४.४३.३४ ॥

உத்தரம், பூர்வ பல்குனி நட்சத்திரங்களின் கீழ், பகலில் நான் இமயமலையின் முகட்டில் பிறந்தேன்; அதனால் என்னை பால்குனன் என்று அறிவர்.

4.43.35

यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याद्धातुर्ज्येष्ठस्य पश्यतः ।
युधिष्ठिरस्य रुधिरं दर्शयेद्वा कदाचन ।
पराभवमहं तस्य कुले कुर्यां न संशयः ॥ ४.४३.३५ ॥

என் உடலில் காயம் உண்டாக்குபவன், அல்லது மூத்த சகோதரர் யுதிஷ்டிரர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது அவரது இரத்தத்தைக் காட்டுபவன் — அவனுடைய குலத்திற்கு நான் தோல்வியை உண்டாக்குவேன்; இதில் ஐயமில்லை.

4.43.36

योत्स्यामि तैरहं सर्वैर्न मे तेभ्यः पराभवः ।
तेन देवमनुष्येषु जिष्णुर्नामास्मि विश्रुतः ॥ ४.४३.३६ ॥

அவர்கள் அனைவருடனும் நான் போரிடுவேன்; அவர்களால் எனக்குத் தோல்வி இல்லை; அதனால் தேவர்களிலும் மனிதர்களிலும் நான் ஜிஷ்ணு என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன்.

4.43.37

माता मम पृथा नाम तेन मां पार्थमब्रुवन् ॥ ४.४३.३७ ॥

என் தாயின் பெயர் பிருதை; ஆகையால் அவர்கள் என்னை பார்த்தன் என்று அழைத்தனர்.

4.43.38

देवदानवगन्धर्वपिशाचोरगराक्षसान् ।
अहं पुरा रणे जित्वा खाण्डवेऽग्निमतर्पयम् ॥ ४.४३.३८ ॥

தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், பிசாசர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரை போரில் வென்று, முன்பு காண்டவத்தில் அக்னியை நான் திருப்திப்படுத்தினேன்.

4.43.39

हुताशनं तर्पयित्वा सहितः शार्ङ्गधन्वना ।
त्रिविष्टपगतौ दृष्ट्वा पितामहमहेश्वरौ ॥ ४.४३.३९ ॥

சார்ங்கதன்வாவுடன் (கிருஷ்ணருடன்) அக்னியை திருப்திப்படுத்திய பின், விண்ணுலகில் இருந்த பிதாமகனையும் மகேஸ்வரனையும் கண்டேன்.

4.43.40

मूर्च्छया पतितं भूमावागतौ देवसत्तमौ ।
दृष्ट्वा तौ वरदौ देवौ संज्ञां लब्ध्वोत्थितः पुनः ॥ ४.४३.४० ॥

மயக்கத்தால் நிலத்தில் விழுந்த என்னிடம் தேவர்களில் சிறந்த அவ்விருவரும் வந்தனர். வரமளிக்கும் அந்த தேவர்களைக் கண்டு, உணர்வு பெற்று மீண்டும் எழுந்தேன்.

4.43.41

मूर्ध्ना हि प्रणतं भूमौ तौ देवौ वरदौ वरौ ।
कृष्णेत्येकादशं नाम प्रीत्या मे चक्रतुस्तदा।
तुष्टौ च मम वीर्येण कर्मणा चाभिराधितौ ॥ ४.४३.४१ ॥

நிலத்தில் தலை வணங்கி வீழ்ந்த என்னிடம், சிறந்த வரதாயகர்களான அந்த தேவர்கள் அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் 'கிருஷ்ணா' என்ற பதினொன்றாவது பெயரைச் சூட்டினர். என் வீரத்தாலும் செயலாலும் அவர்கள் மகிழ்ந்து திருப்தியடைந்தனர்.

4.43.42

सर्वदेवैः परिवृतौ भूयो मां स्वयमूचतुः ।
वरं तात वृणीष्वेति यं प्रार्थयसि पाण्डव ॥ ४.४३.४२ ॥

எல்லா தேவர்களாலும் சூழப்பட்ட அவ்விருவரும் மீண்டும் என்னிடம் தாமே கூறினர்: 'அன்பு மகனே பாண்டவனே! நீ விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு.'

4.43.43

ततोऽहमस्त्राण्यलभं दिव्यानि च दृढानि च ।
ब्राह्मं पाशुपतं चैव स्थूणाकर्णं च दुर्जयम् ।
ऐन्द्रं वारुणमाग्नेयं वायव्यमथ वैष्णवम् ॥ ४.४३.४३ ॥

பின்னர் நான் திவ்யமும் உறுதியுமான அஸ்திரங்களைப் பெற்றேன் — பிரம்மாஸ்திரம், பாசுபதம், வெல்லற்கரிய ஸ்தூணாகர்ணம், ஐந்திரம், வாருணம், ஆக்நேயம், வாயவ்யம், பின்னர் வைஷ்ணவம்.

4.43.44

ततोऽहमजयं भूयो रथेनैन्द्रेण दुर्जयान् ।
मातलिं सारथिं कृत्वा निवातकवचान्रणे ।
अवध्यकवचांन्देवैर्वरदृप्तान्महासुरान् ॥ ४.४३.४४ ॥

பின்னர் நான் மீண்டும் இந்திரனின் தேரில், மாதலியைத் தேரோட்டியாக்கி, போரில் வெல்லற்கரிய நிவாதகவசர்களை வென்றேன் — தேவர்களாலும் வீழ்த்த முடியாத கவசம் கொண்டவர்கள், வரத்தால் செருக்குற்ற பெரிய அசுரர்கள்.

4.43.45

तिस्रः कोटीर्दानवानां संयुगेष्वनिवर्तिनाम् ।
एको निर्जित्य संग्रामे भूयो देवानतोषयम् ॥ ४.४३.४५ ॥

போர்களில் பின்வாங்காத மூன்று கோடி தானவர்களை நான் தனியாகவே போரில் வென்று, பின்னர் தேவர்களை மகிழ்வித்தேன்.

4.43.46

ततो मे भगवानिन्द्रः किरीटमददात्स्वयम् ।
देवाश्च शङ्खमददुः शत्रुसैन्यनिवारणम् ॥ ४.४३.४६ ॥

பின்னர் பகவான் இந்திரன் தாமே எனக்கு கிரீடத்தை அளித்தார்; தேவர்கள் எதிரிப் படையைத் தடுக்கும் சங்கத்தையும் அளித்தனர்.

4.43.47

अहं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरवासिनाम् ।
हत्वा षष्टिं सहस्राणि जयं संप्राप्तवान्रणे ॥ ४.४३.४७ ॥

கடலின் அக்கரையில் இருந்த ஹிரண்யபுரவாசிகளில் அறுபதாயிரம் பேரைக் கொன்று, போரில் வெற்றி பெற்றேன்.

4.43.48

असंभ्रान्तो रथे तिष्ठन्सहस्रेषु शतेषु च ।
शत्रुमध्ये दुराधर्षो न मुह्यन्ति च मे दिशः ॥ ४.४३.४८ ॥

தேரில் நிலைத்து நின்று, ஆயிரக்கணக்கிலும் நூற்றுக்கணக்கிலும் உள்ள பகைவரின் நடுவிலும் கலங்காமல் — எதிரிகளிடையே நான் தோற்கடிக்க முடியாதவன்; என் திசைகள் எனக்குக் குழம்புவதில்லை.

4.43.49

अहं गन्धर्वराजेन ह्रियमाणं सुयोधनम् ।
भ्रातृभिः सहितं तात गन्धर्वैः समरे जितम्।
चतुर्दश सहस्राणि हत्वा चैनममोचयम् ॥ ४.४३.४९ ॥

கந்தர்வ அரசனால் கொண்டுசெல்லப்பட்ட சுயோதனனை, அவனுடைய சகோதரர்களுடன், அன்பனே, போரில் கந்தர்வர்களை வென்று, பதினான்காயிரம் பேரைக் கொன்று நான் விடுவித்தேன்.

4.43.50

एतानि मम नामानि योऽहन्यहनि कीर्तयेत् ।
तं न पश्यन्ति सत्त्वानि न तं निघ्नन्ति शत्रवः ॥ ४.४३.५० ॥

இவையே என் பெயர்கள்; எவன் நாள்தோறும் இவற்றை ஓதுகிறானோ, அவனை உயிரினங்கள் காண்பதில்லை, பகைவர்களும் அவனைக் கொல்வதில்லை.

4.43.51

अद्य पश्य महाबाहो मम वीर्यं सुदुःसहम् ।
मा भैर्विगतसंत्रासः कुरूनेतान्समागतान् ॥ ४.४३.५१ ॥

இப்போது, மகாபாஹுவே, என் மிகத் தாங்கவொண்ணாத வீரத்தைக் காண்; அச்சத்தை விட்டு, இங்கு கூடியிருக்கும் குருக்களுக்கு அஞ்ச வேண்டாம்.

4.43.52

सुयोधनस्य मिषतः कर्णस्य च कृपस्य च ।
पितामहस्य भीष्मस्य द्रौणेर्द्रोणस्य च स्वयम्।
सर्वानेव कुरूञ्जित्वा प्रत्यानेष्यामि ते पशून् ॥ ४.४३.५२ ॥

சுயோதனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கர்ணன், கிருபர், பிதாமகர் பீஷ்மர், துரோணரின் மகன், துரோணர் ஆகியோர் முன்னிலையிலும், எல்லா குருக்களையும் வென்று உன் பசுக்களை நான் திரும்பக் கொண்டுவருவேன்.