Mahābhārata · Adhyāya 4.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.47.1
ततो दुर्योधनो राजा समरे भीष्ममब्रवीत् ।
द्रोणं च रथिशार्दूलं कृपं च सुमहाबलम् ॥ ४.४७.१ ॥
Da sprach König Duryodhana im Kampf zu Bhīṣma, zu Droṇa, dem Tiger unter den Wagenkämpfern, und zu Kṛpa, dem überaus Starken.
4.47.2
उक्तोऽयमर्थ आचार्य मया कर्णेन चासकृत् ।
पुनरेव च वक्ष्यामि न हि तृप्यामि तद्ब्रुवन् ॥ ४.४७.२ ॥
Lehrer, diese Sache wurde von mir und von Karṇa immer wieder gesagt; dennoch werde ich sie noch einmal sagen, denn ich werde nicht satt davon, sie auszusprechen.
4.47.3
पराजितैर्विवस्तव्यं तैश्च द्वादशवत्सरान् ।
वने जनपदेऽज्ञातैरेष एव पणो हि नः ॥ ४.४७.३ ॥
Besiegt müssen sie zwölf Jahre im Wald und in einem Land ungekannt wohnen; dies ist unser Einsatz.
4.47.4
तेषां न तावन्निर्वृत्तो वत्सरः स त्रयोदशः ।
अज्ञातवासे बीभत्सुरथास्माभिः परिश्रुतः ॥ ४.४७.४ ॥
Ihr dreizehntes Jahr ist noch nicht vollendet; im Zustand des Verborgenseins wurde Bībhatsu (Arjuna) von uns erkannt.
4.47.5
अनिर्वृत्ते तु निर्वासे यदि बीभत्सुरागतः ।
पुनर्द्वादशवर्षाणि वने वत्स्यन्ति पाण्डवाः ॥ ४.४७.५ ॥
Doch wenn Bībhatsu (Arjuna) zurückgekehrt ist, bevor das Exil vollendet ist, werden die Pāṇḍavas wieder zwölf Jahre im Wald wohnen.
4.47.6
लोभाद्वा ते न जानीयुरस्मान्वा मोह आविशत् ।
हीनातिरिक्तमेतेषां भीष्मो वेदितुमर्हति ॥ ४.४७.६ ॥
Vielleicht haben sie uns aus Gier oder Verblendung nicht erkannt; ob es an ihrer Zeit fehlt oder mehr ist, kann nur Bhīṣma wissen.
4.47.7
अर्थानां हि पुनर्द्वैधे नित्यं भवति संशयः ।
अन्यथा चिन्तितो ह्यर्थः पुनर्भवति चान्यथा ॥ ४.४७.७ ॥
In zweifelhaften Angelegenheiten herrscht stets Ungewissheit; eine Sache, die man so bedacht hat, wird oft anders.
4.47.8
उत्तरं मार्गमाणानां मात्स्यसेनां युयुत्सताम् ।
यदि बीभत्सुरायातः किंतु कृत्यमतः परम् ॥ ४.४७.८ ॥
Wenn Bībhatsu (Arjuna) unter den Kampfbegierigen, die das Heer der Matsya suchen, gekommen ist, welche Aufgabe bleibt danach?
4.47.9
त्रिगर्तानां कृतं कार्यं पाण्डवानां च मार्गणम् ।
विप्रकारैर्हि मात्स्येन सुशर्मा बाधित पुरा ॥ ४.४७.९ ॥
Das Werk der Trigarta und das Aufspüren der Pāṇḍava, denn früher hatte der Matsya-König Suśarman durch seine Übergriffe bedrängt.
4.47.10
तेषां भयाभिपन्नानां वस्तानां त्राणभिच्छताम् ।
अभयं याचमानानां तदाऽस्माभिः परिश्रुतम् ॥ ४.४७.१० ॥
Jenen Bewohnern, von Furcht überwältigt, die Schutz begehrten und um Sicherheit baten, hatten wir damals unser Versprechen gegeben.
4.47.11
प्रथमं वैर्ग्रहीतव्यं मात्स्यानां गोधनं महत् ।
अष्टम्याश्चापराह्णे तु इति नस्तैः समाहितम् ॥ ४.४७.११ ॥
Zuerst soll ihr den großen Viehbesitz der Matsya ergreifen; am Nachmittag des achten Tages – so wurde es zwischen uns vereinbart.
4.47.12
नवम्यां पुनरस्माभिः सूर्यस्योदयनं प्रति ।
इमा गावो ग्रहीतव्या याते मत्स्ये गवांपदम् ॥ ४.४७.१२ ॥
Am neunten Tag sollen wir erneut, gegen den Sonnenaufgang, wenn der Matsya-König fortgezogen ist, diese Kühe auf dem Viehpfad ergreifen.
4.47.13
इत्येवं निश्चयोऽस्माकं मन्त्रोऽभून्नागसाह्वये ।
पाण्डवानां परिज्ञाने सर्वेषां नः परस्परम् ॥ ४.४७.१३ ॥
So war unser Entschluss und Rat in der Stadt Nāga: die Pāṇḍavas aufzuspüren, wie wir alle einander besprachen.
4.47.14
ते वा गाश्च नयिष्यन्ति यदि वा स्युः पराजिताः ।
अस्मान्वाऽप्यतिसन्धाय कुर्युर्मात्स्येन संगतिम् ॥ ४.४७.१४ ॥
Sie werden das Vieh wegführen, oder, wenn sie besiegt wurden, oder uns hintergehend, werden sie ein Bündnis mit dem König der Matsya schließen.
4.47.15
अथवा तानुपादाय मात्स्यो जानपदैः सह ।
सर्वथा सेनया सार्धमस्मानेष युयुत्सति ॥ ४.४७.१५ ॥
Oder der König der Matsya, der sie mitnimmt, zusammen mit den Landleuten, will uns auf jede Weise mit seinem Heer bekämpfen.
4.47.16
तेषामेको महावीर्यः कश्चिदेव पुनःसरः ।
अस्माञ्जेतुमिहायातो मात्स्यो वाऽपि स्वयं भवेत् ॥ ४.४७.१६ ॥
Einer von ihnen, ein großer Held, irgendein Verfolger, ist hierher gekommen, um uns zu besiegen; oder es könnte der König der Matsya selbst sein.
4.47.17
यद्येष राजा मात्स्यानां यदि बीभत्सुरागतः ।
सर्वैर्योद्धव्यमस्माभिरिति नः समयः कृतः ॥ ४.४७.१७ ॥
Ob dieser der König der Matsya ist oder ob Bībhatsu (Arjuna) gekommen ist, wir alle müssen gegen ihn kämpfen; so war unsere Abmachung.
4.47.18
अथ कस्मात्थिता ह्येते रथेषु रथिसत्तमाः ।
भीष्मद्रोणकृपाः कर्णो विकर्णो द्रौणिरेव च।
संभ्रान्तमनसः सर्वे प्राप्ते ह्यस्मिन्धनञ्जये ॥ ४.४७.१८ ॥
Warum stehen diese besten Wagenkämpfer dann auf ihren Wagen? Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Vikarṇa und Droṇas Sohn — alle stehen mit erregtem Gemüt da, nun da Dhanañjaya gekommen ist.
4.47.19
नान्यत्र युद्धाच्छ्रेयोस्ति तथाऽऽत्मा प्रणिधीयताम् ।
सर्वलोकेन वा युद्धं देवैर्वाऽस्तु सवासवैः ॥ ४.४७.१९ ॥
Es gibt kein größeres Gut als den Kampf; darum sei der Geist gefestigt. Mag der Krieg mit allen Welten sein oder mit den Göttern samt Vāsava.
4.47.20
अनाच्छिन्ने धनेऽस्माकमथ शक्रेण वज्रिणा ।
यमेन वाऽपि संग्रामे को हास्तिनपुरं व्रजेत् ॥ ४.४७.२० ॥
Selbst wenn unser Reichtum nicht im Kampf von Śakra, dem Donnerkeilträger, oder von Yama geraubt worden wäre – wer würde nach Hāstinapura gehen?
4.47.21
शरैरभिप्रणुन्नानां भग्नानां गहने वने ।
को हि जीवेत्पदातीनां भवेदश्वेषु संशयः ॥ ४.४७.२१ ॥
Wer von den Fußsoldaten, von Pfeilen getroffen, zerstreut und zerschlagen im dichten Wald, würde überleben? Auch bei den Reitern bliebe Zweifel.
4.47.22
आचार्यं पृष्ठतः कृत्वा तथा नीतिर्विधीयताम् ।
जानामि च मतं तेषामतस्त्रासयतीव नः ॥ ४.४७.२२ ॥
Der Plan werde auf dieselbe Weise entworfen, mit dem Lehrer im Rücken. Ich kenne ihre Absicht, und darum scheint sie uns zu erschrecken.
4.47.23
अर्जुने चापि संप्रीतिमधिकामुपलक्षये ।
तथा दृष्ट्वा हि बीभत्सुमुपायान्तं प्रशंसति ।
यथा सेना न भज्येत तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.४७.२३ ॥
Auch gegenüber Arjuna sehe ich größere Zuneigung; als er Bībhatsu (Arjuna) herannahen sieht, lobt er ihn. Darum werde ein Plan gemacht, damit das Heer nicht zerbricht.
4.47.24
अदेशिका ह्यरण्येऽस्मिन्कृच्छ्रे शत्रुवशं गता ।
यथा न विभ्रमेत्सेना तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.४७.२४ ॥
Ohne Führer in diesem Wald, in Not, in die Gewalt des Feindes geraten – möge ein Plan gemacht werden, damit das Heer nicht irrt.
4.47.25
अश्वानां हेषितं श्रुत्वा का प्रशंसा भवेत्परे ।
स्थाने वाऽपि व्रजन्तो वा सदा हेषन्ति वाजिनः ॥ ४.४७.२५ ॥
Wenn man das Wiehern der Pferde hört, welches Lob könnte es für den Feind geben? Ob stehend oder ziehend, Pferde wiehern stets.
4.47.26
सदा च वायवो वान्ति नित्यं वर्षति वासवः ।
स्तनयित्नोश्च निर्घोषः श्रूयते बहुशस्तथा ॥ ४.४७.२६ ॥
Die Winde wehen stets, Indra lässt ständig Regen fallen, und das Dröhnen des Donners ist vielfach zu hören.
4.47.27
भीषयन्पाण्डवेयेभ्यो भवान्सर्वानिमाञ्जनान् ।
प्रमुखे सर्वसैन्यानामबद्धं बहु भाषते ॥ ४.४७.२७ ॥
Die Söhne Pāṇḍus einschüchternd, sprichst du viel und ungezügelt vor all diesen Männern an der Spitze aller Heere.
4.47.28
यथैवाश्वान्मार्गमाणास्तानेवाभिपरीप्सवः ।
हेषितानीव शृण्वन्ति तदिदं भवतस्तथा ॥ ४.४७.२८ ॥
So wie Männer, die Pferde suchen und sie gewinnen wollen, das Wiehern hören, so hörst du dies.
4.47.29
किमत्र कार्यं पार्थस्य कथं वा स प्रशस्यते ।
अन्यत्र कामाद्द्वेषाद्वा रोषाद्वाऽस्मासु केवलम् ॥ ४.४७.२९ ॥
Welche Aufgabe hat hier Pārtha (Arjuna), oder wie wird er gelobt, außer aus Verlangen, Hass oder Zorn allein uns gegenüber?
4.47.30
आचार्या वै कारुणिकाः प्राज्ञाश्चापायदर्शिनः ।
नैते महाहवे घोरे संप्रष्टव्याः कथंचन ॥ ४.४७.३० ॥
Die Lehrer sind fürwahr mitfühlend, weise und sehen die Gefahr voraus; in dieser schrecklichen großen Schlacht darf man sie auf keine Weise befragen.
4.47.31
प्रासादेषु विचित्रेषु गोष्ठीपानाशनेषु च ।
कथा विचित्राः कुर्वाणाः पण्डितास्तत्र सोभनः ॥ ४.४७.३१ ॥
In wundervollen Palästen, bei Zusammenkünften mit Trank und Speise, glänzten dort die Gelehrten, indem sie wunderbare Geschichten erzählten.
4.47.32
बहून्याश्चर्यरूपाणि कुर्वते जनसंसदि ।
इष्वस्त्रे चापसंधाने पण्डितास्तत्र शोभनाः ॥ ४.४७.३२ ॥
In der Versammlung des Volkes vollbringen sie viele wunderbare Kunststücke; im Pfeil- und Waffenwerk, im Spannen und Zielen des Bogens glänzten die Geschickten dort.
4.47.33
परेषां विवरज्ञाने मनुष्याचरितेषु च ।
अन्नसंस्कारदोषेषु पण्डितास्तत्र शोभनाः ॥ ४.४७.३३ ॥
Im Erkennen der Schwächen der Feinde, im menschlichen Verhalten und in den Fehlern der Speisenzubereitung glänzten dort die Gelehrten.
4.47.34
पण्डितान्पृष्ठतः कृत्वा परेषां गुणवादिनः ।
विधीयतां तथा नीतिर्यथा वध्येत वै परः ॥ ४.४७.३४ ॥
Die Gelehrten im Rücken, sie die Tugenden der Feinde preisen lassend, möge eine solche Politik eingerichtet werden, dass der Feind gewiss erschlagen wird.
4.47.35
गावश्चैताः प्रतिष्ठन्तां सेनां व्यूहन्तु माचिरम् ।
आरक्षाश्च विधीयन्तां यत्र योत्स्यामहे परैः ॥ ४.४७.३५ ॥
Diese Kühe mögen vorne aufgestellt werden, das Heer sogleich in Schlachtordnung gebracht, und Wächter aufgestellt werden, wo wir mit den Feinden kämpfen werden.