மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.48.1
सर्वानायुष्मतो भीतान्संत्रस्तानिव लक्षये ।
अयुद्धमनसश्चैव सर्वांश्चैवानवस्थितान् ॥ ४.४८.१ ॥
நீண்ட ஆயுளுள்ள அனைவரும் அஞ்சி, பதறியவர்களைப் போலத் தெரிகிறார்கள்; அவர்களின் மனம் போருக்கு இல்லை, அனைவரும் நிலையற்றவர்களாக உள்ளனர்.
4.48.2
यद्येष जामदग्न्यो वा यदि वेन्द्रः पुरंदरः ।
वासुदेवेन सहितो यदि बीभत्सुरागतः।
अहमेनं निरोत्स्यामि वेलेव वरुणालयम् ॥ ४.४८.२ ॥
இவர் ஜமதக்னியின் மகன் (பரசுராமர்) ஆயினும், அல்லது புரந்தரன் இந்திரன் ஆயினும், அல்லது வாசுதேவருடன் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வந்திருந்தாலும், கடல் அரசனை எவ்வாறு கரை தடுக்குமோ, அவ்வாறு நான் இவரைத் தடுப்பேன்.
4.48.3
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता मया ।
छादयन्तु शारः सूर्यं पार्थस्यायुर्निरोधकाः ॥ ४.४८.३ ॥
பொன் இறகுகளும் ஒளிரும் நுனிகளும் கொண்ட அம்புகள், திறமையான கையுடைய என்னால் எய்யப்பட்டு, சூரியனை மறைக்கட்டும்; அவை பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) ஆயுளைத் தடுக்கும்.
4.48.4
मम चापप्रमुक्तानां शराणां नतपर्वणाम् ।
निवृत्तिर्गच्छतां नास्ति सर्पाणां श्वसतामिव ॥ ४.४८.४ ॥
என் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட, வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகள் செல்லும்போது அவற்றுக்குத் திரும்புதல் இல்லை; சீறும் பாம்புகளுக்குத் திரும்புதல் இல்லாததுபோல்.
4.48.5
शराणां पुङ्खसक्तानां मौर्व्याऽभिहतयोर्भृशम् ।
श्रूयते तलयोः शब्दो भेर्योराहतयोरिव ॥ ४.४८.५ ॥
இறகுகளில் பொருத்தப்பட்ட அம்புகள் நாணால் கடுமையாக அடிக்கப்படும்போது, இரண்டு முரசுகள் அடிக்கப்படுவதுபோல் உள்ளங்கைகளின் ஒலி கேட்கிறது.
4.48.6
एकैकं चतुरः पञ्च क्वचित्पष्टिं क्वचिच्छतम् ।
हतान्पश्यत मात्स्यानामिषुभिर्निहतान्रथान् ॥ ४.४८.६ ॥
ஒவ்வொரு தேரிலும் சில நேரம் நான்கு, சில நேரம் ஐந்து, சில நேரம் அறுபது, சில நேரம் நூறு; அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்ட மத்சியர்களின் தேர்களைப் பாருங்கள்.
4.48.7
मद्बाहुमुक्तैरिषुभिस्तैलधौतैः पतत्रिभिः ।
खद्योतैरिव संपृक्तमन्तरिक्षं विराजताम् ॥ ४.४८.७ ॥
என் கைகளிலிருந்து எய்யப்பட்ட, எண்ணெயில் கழுவப்பட்ட, இறகுள்ள அம்புகளால் நிரம்பிய வானம் மின்மினிப் பூச்சிகளால் நிறைந்ததுபோல் ஒளிரட்டும்.
4.48.8
ध्वजाग्राद्वानरस्तस्य भल्लेनाभिहतो मया ।
अद्यैव पततां भूमौ विनदन्भैरवान्रवान् ॥ ४.४८.८ ॥
அவனுடைய கொடியின் உச்சியிலிருந்த குரங்கு என்னால் பல்லத்தால் தாக்கப்பட்டது; இன்றே அது பயங்கர ஒலி எழுப்பிக்கொண்டு நிலத்தில் விழும்.
4.48.9
शत्रोर्मयाभिपन्नानां भूतानां ध्वजवासिनाम् ।
दिशः प्रतिष्ठमानानामस्तु शब्दो दिवं गतः ॥ ४.४८.९ ॥
என்னால் வீழ்த்தப்பட்ட எதிரிகளின் கொடிகளில் வாழ்ந்த உயிர்களும், திசைகளை நோக்கி ஓடுபவர்களும் எழுப்பும் ஒலி வானத்தை அடையட்டும்.
4.48.10
क्रुद्धेनास्त्रं मया मुक्तं निर्दहेत्पृथिवीमिमाम् ।
स्थितं संग्रामशिरसि पार्थमेकाकिनं किमु ॥ ४.४८.१० ॥
கோபத்தில் நான் விட்ட ஆயுதம் இந்த பூமியையே எரித்துவிடும்; போரின் முன்னணியில் தனியாக நிற்கும் பார்த்தனைப் பற்றி சொல்வதென்ன?
4.48.11
समाहितश्च बीभत्सुर्वर्षाण्यष्टौ च पञ्च च ।
जातस्नेहश्च युद्धस्य मयि संदर्शयिष्यति ॥ ४.४८.११ ॥
ஒருமுகப்பட்ட பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) எட்டு ஆண்டுகளும் ஐந்து ஆண்டுகளும் கழித்து, போர் மீது ஆர்வம் கொண்டு என்மீது தன் வலிமையைக் காட்டுவான்.
4.48.12
पात्रीभूतस्तु कौन्तेयो ब्राह्मणो गुणवानिव ।
शरमालां स गृह्णातु मत्प्रसृष्टां स्वधामिव ॥ ४.४८.१२ ॥
கௌந்தேயன் (அர்ஜுனன்) குணவான் பிராமணனைப் போல் தகுதியுள்ள பாத்திரமாகி, என்னால் அனுப்பப்பட்ட அம்புமாலையை ஆகுதியைப் போல் ஏற்கட்டும்.
4.48.13
एष चापि महेष्वासस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।
अहं चापि नरश्रेष्ठादर्जुनान्नावमः क्वचित् ॥ ४.४८.१३ ॥
இந்த மகா வில்லாளியும் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவன்; நானும் நரர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனைவிட ஒருபோதும் குறைந்தவன் அல்ல.
4.48.14
मम हस्तप्रमुक्तानां शराणां नतपर्वणाम् ।
निवृत्तिर्गच्छतां नास्ति वैश्वानरशिखार्चिषाम् ॥ ४.४८.१४ ॥
என் கையிலிருந்து விடுபட்ட, வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகள், வைசுவானரனின் சுடர்களைப் போல ஒளிவீசிச் செல்லும்போது, அவற்றுக்குத் திரும்பி வருதல் இல்லை.
4.48.15
इतश्चेतश्च मुक्तानां शराणां नतपर्वणाम् ।
तुगुलः श्रूयतां नादः षट्पदां गायतामिव ॥ ४.४८.१५ ॥
இங்கும் அங்கும் விடுபட்ட, வளைந்த கணுக்களையுடைய அம்புகளின் ஆரவாரத்தைக் கேள்; பாடும் வண்டுகளின் ஒலி போல அது ஒலிக்கிறது.
4.48.16
अन्तरा संपतद्भिस्तु गृध्रपत्रैः शिलाशितैः ।
शलभानामिवाकाशे छाया संप्रति दृश्यताम् ॥ ४.४८.१६ ॥
நடுவே விழுகின்ற, கழுகு இறகுகள் கொண்ட, கல்லில் கூர்தீட்டிய அம்புகளின் நிழல், வானில் வெட்டுக்கிளிகளைப் போல் இப்போது காணப்படட்டும்.
4.48.17
अद्य मत्कार्मुकोत्सृष्टाः शिताः पार्थस्य मर्मगाः ।
शरीरमुपसर्पन्तु वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ४.४८.१७ ॥
இன்று என் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட கூர்மையான அம்புகள், பார்த்தனின் மர்மஸ்தானங்களைத் தாக்கி, புற்று நோக்கி பாம்புகள் ஊர்வது போல அவன் உடலில் ஊடுருவட்டும்.
4.48.18
बर्हिबर्हिणराजानां बर्हिणां बर्हिणामिव ।
पततां पततां घोषः पततां पततामिव ॥ ४.४८.१८ ॥
மயில் அரசர்களையும் மயில்களையும் போல, பறக்கும் அம்புகளின் ஒலி பறக்கும் பறவைகளின் ஒலியைப் போல் இருக்கிறது.
4.48.19
अद्य त्वहमृणान्मोक्ष्ये यन्मया तत्प्रतिश्रुतम् ।
धार्तराष्ट्रस्य तत्काले निहत्य समरेऽर्जुनम् ॥ ४.४८.१९ ॥
இன்று நான் எதை வாக்களித்தேனோ அந்தக் கடனிலிருந்து விடுபடுவேன். தார்தராஷ்டிரரின் மகனுக்காக, அந்த நேரத்திலேயே போரில் அர்ஜுனனைக் கொன்று.
4.48.20
इन्द्राशनिसमस्पर्शं महेन्द्रसमविक्रमम् ।
अर्दयिष्याम्यहं पार्थमुल्काभिरिव कुञ्जरम् ॥ ४.४८.२० ॥
இந்திரனின் இடியைப் போன்ற தொடுதல் உடையவனும், மகேந்திரனுக்கு ஒப்பான வீரம் உடையவனுமான பார்த்தனை, தீப்பந்தங்களால் யானையை வருத்துவது போல் நான் வருத்துவேன்.
4.48.21
शरजालमहाज्वालमसिशक्तिगदेन्धनम् ।
निर्दहन्तमनीकानि शमयिष्येऽर्जुनानलम् ॥ ४.४८.२१ ॥
அம்புகளின் வலையாகிய பெரும் சுடரும், வாள், சக்தி, கதை ஆகிய எரிபொருளும் உடைய, படைகளை எரிக்கும் அர்ஜுனன் என்ற நெருப்பை நான் அணைப்பேன்.
4.48.22
रथादतिरथं लोके सर्वशस्त्रभृतांवरम् ।
विवशं पार्थमादास्ये गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ४.४८.२२ ॥
உலகில் தேரிலிருந்து மகாரதனாக, எல்லா ஆயுதம் ஏந்துவோரிலும் சிறந்தவனாக இருக்கும் பார்த்தனை, கருடன் பாம்பை எடுப்பது போல், நான் செயலற்றவனாக்கிப் பிடிப்பேன்.
4.48.23
क्षुद्रकैर्विविधैर्भल्लैर्निपतद्भिश्च मामकैः ।
संमूढचेताः कौन्तेयः कर्तव्यं नाभिपद्यताम् ॥ ४.४८.२३ ॥
என் சொந்த பல்வேறு சிறிய பல்லங்கள் விழுவதால் குந்தியின் மகன் மனம் குழம்பி, செய்யவேண்டியதை உணராமல் போகட்டும்.
4.48.24
अद्य दुर्योधनस्याहं शोकं हृदि चिरं स्थितम् ।
समूलमपनेष्यामि हरन्पार्थशिरः शरैः ॥ ४.४८.२४ ॥
இன்று நான் துரியோதனனின் இதயத்தில் நீண்ட காலமாக நிலைத்திருக்கும் துயரை வேருடன் நீக்குவேன்; அம்புகளால் பார்த்தனின் தலையைக் கொய்து.
4.48.25
अद्य मत्कार्मुकोत्सृष्टैर्भल्लैश्च नतपर्वभिः ।
हताश्वं विरथं पार्थं पौरुषे पर्यवस्थितम् ।
निश्वसन्तं यथा नागमद्य पश्यन्तु कौरवाः ॥ ४.४८.२५ ॥
இன்று என் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட வளைந்த முனை பல்லங்களால், குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு தேரற்ற பார்த்தன் வீரத்தில் நிலைத்து, யானையைப் போல மூச்சு விடுவதை இன்று கௌரவர்கள் காணட்டும்.
4.48.26
जामदग्न्यान्मया लब्धं दिव्यास्रमृषिसत्तमात् ।
तदुपाश्रित्य वीर्यं च युध्येयमपि वासवम् ॥ ४.४८.२६ ॥
ஜமதக்னியின் மகனிடமிருந்து, சிறந்த முனிவரிடமிருந்து நான் திவ்ய அஸ்திரத்தைப் பெற்றேன்; அதை நம்பி, என் வீரியத்தால் இந்திரனுடனும் போரிடுவேன்.
4.48.27
ध्वजाग्रे वानरस्तिष्ठन्भल्लेन निहतो मया ।
अद्यैव पततां भूमौ विनदन्भैरवान्रवान् ॥ ४.४८.२७ ॥
கொடியின் நுனியில் நின்ற குரங்கு என் பல்லத்தால் கொல்லப்பட்டது; இன்றே அது பயங்கரமான கூக்குரல்களை எழுப்பியவாறு நிலத்தில் விழட்டும்.
4.48.28
कामं गच्छन्तु कुरवो गाः प्रगृह्य परंतपाः ।
रथेषु वाऽपि तिष्ठन्तो युद्धं पश्यन्तु मामकम् ॥ ४.४८.२८ ॥
கௌரவர்களே, பகைவரை எரிப்பவர்களே, விரும்பினால் பசுக்களைப் பிடித்துக்கொண்டு செல்லட்டும்; அல்லது தேர்களில் நின்றவாறு என் போரைக் காணட்டும்.