மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.5.1
कर्माण्युक्तानि युष्माभिर्यानि तानि चरिष्यथ ।
मम चापि यथा बुद्धिरुचिता हि विनिश्चयात् ॥ ४.५.१ ॥
நீங்கள் கூறிய செயல்களை நீங்கள் செய்வீர்கள். முடிவின்படி என் அறிவும் அதையே பொருத்தமாகக் கருதுகிறது.
4.5.2
पुरोहितोऽयमस्माकमग्निहोत्राणि रक्षतु ।
सूतपौरोगवैः सार्धं द्रुपदस्य निवेशने ॥ ४.५.२ ॥
இவர் நம் புரோகிதர். துருபதனின் இல்லத்தில் தேரோட்டிகள் மற்றும் சமையற்காரர்களுடன் சேர்ந்து அக்னிஹோத்திரங்களைக் காக்கட்டும்.
4.5.3
इन्द्रसेनमुखाश्चेमे रथानादाय केवलान् ।
यान्तु द्वारवतीं शीघ्रमिति मे वर्तते मतिः ॥ ४.५.३ ॥
இந்திரசேனன் முதலானவர்கள் வெறும் தேர்களை எடுத்துக்கொண்டு விரைவாக துவாரவதிக்குச் செல்லட்டும் என்பது என் கருத்து.
4.5.4
इमाश्च नार्यो द्रौपद्याः सर्वाश्च परिचारिका ।
पाञ्चालानेव गच्छन्तु सूतपौरोगवैः सह ॥ ४.५.४ ॥
திரௌபதியின் இந்தப் பணிப்பெண்கள் அனைவரும் தேரோட்டிகள் மற்றும் சமையற்காரர்களுடன் பாஞ்சாலர்களிடமே செல்லட்டும்.
4.5.5
सर्वैरपि च वक्तव्यं न प्राज्ञायन्त पाण्डवाः ।
अर्धरात्रे महात्मानो भिक्षादान्ब्राह्मणानपि।
गता ह्यस्मानपाहाय सर्वे द्वैतवनादिति ॥ ४.५.५ ॥
அனைவரும் பாண்டவர்கள் அறியப்படாதவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று கூற வேண்டும். நள்ளிரவில் மகாத்மாக்கள், பிட்சை அளிக்கும் பிராமணர்களையும் கூட, நம்மையெல்லாம் விட்டுவிட்டு துவைத வனத்திலிருந்து சென்றுவிட்டனர் என்று.
4.5.6
एवं तेऽन्योन्यमामन्त्र्य कर्माण्युक्त्वा पृथक्पृथक् ।
धौम्यमामन्त्रयामासुः स च तान्मन्त्रमब्रवीत् ॥ ४.५.६ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் விடைபெற்று, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாகச் செயல்களைக் கூறி, தௌம்யரிடம் விடைபெற்றனர்; அவரும் அவர்களுக்கு இந்த ஆலோசனையைக் கூறினார்.
4.5.7
तानन्वशात्स धर्मात्मा सर्वधर्मविशेषवित् ।
धौम्यः पुरोहितो राजन्पाण्डवान्पुरुषर्षभान् ॥ ४.५.७ ॥
அறவுள்ளம் கொண்ட, எல்லா தர்மங்களின் நுட்பமும் அறிந்த புரோகிதர் தௌம்யர் அந்த ஐந்து பாண்டவர்களுக்கும் உபதேசம் செய்தார். ஓ அரசே, அந்த நரசிங்கங்களான பாண்டவர்களுக்கு.
4.5.8
विदितं वै यथा सर्वं लोके वृत्तमिदं नृप ।
विदिते चापि वक्तव्यं सुहृद्भिरनुरागतः ॥ ४.५.८ ॥
ஓ அரசே, உலகில் இந்த நடைமுறைகள் அனைத்தும் உமக்குத் தெரியும். தெரிந்ததையும் அன்புடைய நண்பர்கள் பாசத்தால் சொல்லவேண்டும்.
4.5.9
अतोऽहमभिवक्ष्यामि हेतुमात्रं निबोधत ।
हन्तेमां राजवसतिं राजपुत्रा ब्रवीमि वः।
यथा राजकुलं प्राप्य चरन्प्रोष्य न रिष्यति ॥ ४.५.९ ॥
ஆகவே நான் காரணத்தை மட்டும் சொல்கிறேன், கேளுங்கள். அரச இல்லத்தை அடைந்து, அங்கு திரிந்து வசித்தாலும் ஒருவர் அழியாமல் இருப்பது எப்படி என்று, ஓ இளவரசர்களே, உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
4.5.10
दुर्वासमेव कौरव्य जातेन कुरुवेश्मनि ।
अमानितेन मानार्ह गूढेन परिवत्सरम् ॥ ४.५.१० ॥
ஓ குருவின் வழித்தோன்றலே, குரு மாளிகையில் பிறந்து, மானத்திற்கு தகுதியுடையவராயினும் மதிக்கப்படாமல், மறைந்து ஒரு வருடம் முழுவதும் வாழவேண்டும்.
4.5.11
दिष्टद्वारो लभेद्द्रष्टुं राजस्वेषु न विश्वसेत् ।
न चानुशिष्याद्राजानमपृच्छन्तं कदाचन ॥ ४.५.११ ॥
சரியான வாயில் வழியாக அனுமதி பெற்றவரே அரசரைக் காணவேண்டும்; அரசுடைமைகளில் நம்பிக்கை வைக்கக்கூடாது; அரசர் கேட்காதபோது ஒருபோதும் அவருக்கு உபதேசிக்கக்கூடாது.
4.5.12
तूष्णीं त्वेनमुपासीत काले समभिपूजयेत् ॥ ४.५.१२ ॥
ஆனால் அமைதியாக அவருக்குப் பணிவிடை செய்யவேண்டும்; தக்க காலத்தில் அவரை நன்கு மதிக்கவேண்டும்.
4.5.13
असूयन्ति हि राजानो जनाननृतवादिनः ।
तथैव चावमन्यन्ते मन्त्रिणं वादिनं मृषा ॥ ४.५.१३ ॥
பொய் பேசும் மக்கள் மீது அரசர்கள் பொறாமை கொள்கின்றனர்; அவ்வாறே பொய்யாகப் பேசும் அமைச்சரையும் அவமதிக்கின்றனர்.
4.5.14
विदिते चास्य कुर्वीत कार्याणि सुलघून्यपि ।
एवं विचरतो राज्ञि न क्षतिर्जायते क्वचित् ॥ ४.५.१४ ॥
இதை அறிந்த பின் மிகச் சிறிய செயல்களையும் செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு நடக்கும் அரசனுக்கு ஒருபோதும் கேடு ஏற்படுவதில்லை.
4.5.15
पाण्डवाग्निरयं लोके सर्वशस्त्रमयो महान ।
भर्ता गोप्ता च भूतानां राजा पुरुषविग्रहः ॥ ४.५.१५ ॥
இந்த அரசன், பாண்டவர்களின் அக்னி; உலகில் எல்லா ஆயுதங்களும் நிறைந்த பெரியவன்; உயிரினங்களைப் போற்றிப் பாதுகாப்பவன்; மனித உருவில் உள்ளவன்.
4.5.16
सर्वात्मना वर्तमानं यथा दोषो न संस्पृशेत् ।
राजानमुपतिष्ठन्तं तस्य वृत्तं निबोधत ॥ ४.५.१६ ॥
எல்லா வகையிலும் நடந்து, குற்றம் அணுகாதவாறு அரசனுக்குப் பணிசெய்பவனின் நடத்தையை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
4.5.17
क्षत्रियं चैव सर्पं च ब्राह्मणं च बहुश्रुतम् ।
नावमन्येत मेधावी कृशानपि कदाचन ॥ ४.५.१७ ॥
அறிவுள்ளவன் ஒருபோதும் க்ஷத்திரியனையும், பாம்பையும், பெரும் கற்ற பிராமணனையும் அவமதிக்கக் கூடாது; அவர்கள் பலவீனமாக இருந்தாலும் கூட.
4.5.18
एतत्रयं च पुरुषं निर्दहेदवमानितम् ।
राजा तस्माद्बुधैर्नित्यं पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ ४.५.१८ ॥
இம்மூன்றும் அவமதிக்கப்பட்டால் மனிதனை எரித்துவிடும்; ஆகவே அறிஞர்கள் அரசனை எப்போதும் கவனமாக மதிக்க வேண்டும்.
4.5.19
नातिवर्तेत मर्यादां पुरुषो राजसंमतः ।
व्यवहारं पुनर्लोके मर्यादां पण्डिता विदुः ॥ ४.५.१९ ॥
அரசனால் மதிக்கப்பட்ட மனிதன் நியமத்தை மீறக்கூடாது. உலகில் அறிஞர்கள் நடத்தையின் எல்லையை அறிவார்கள்.
4.5.20
न हि पुत्रं न नप्तारं न भ्रातरमरिन्दम ।
समतिक्रान्तमर्यादं पूजयन्ति पराधिपाः ॥ ४.५.२० ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, நியமத்தை மீறியவனை, அவன் மகனோ பேரனோ சகோதரனோ ஆனாலும், அயல் அரசர்கள் மதிப்பதில்லை.
4.5.21
गच्छन्नपि परां भूतिं भूमिपालनियोजितः ।
जात्यन्ध इव मन्येत मर्यादामनुचिन्तयन् ॥ ४.५.२१ ॥
அரசனால் நியமிக்கப்பட்டவன் மிகுந்த செல்வத்தை அடைந்தாலும், நியமத்தை எப்போதும் சிந்தித்து, பிறவிக் குருடனைப் போல தன்னை எண்ண வேண்டும்.
4.5.22
धृष्टो द्वारं सदा पश्यन्न च राजसु विश्वसेत् ।
तदेवासनमन्विच्छेद्यत्र नाभिलषेत्परः ॥ ४.५.२२ ॥
துணிவுள்ளவன் எப்போதும் வாயிலைக் கவனித்து, அரசர்களை நம்பக்கூடாது. மற்றவர் விரும்பாத இருக்கையையே தேட வேண்டும்.
4.5.23
यत्रोपविष्टः संकल्पं नोपहन्याद्बलीयसः ।
तदासनं राजकुले ईप्सेत पुरुषो वसन् ॥ ४.५.२३ ॥
வலியவனின் சங்கல்பத்துக்கு இடையூறு செய்யாத வகையில் எங்கு அமர்ந்தால் முடியுமோ, அரச குலத்தில் வசிக்கும் மனிதன் அந்த இருக்கையையே விரும்ப வேண்டும்.
4.5.24
यथैनं यत्र चासीनं शङ्कयेद्दुष्टचरिणम् ।
न तत्रोपविशेज्जातु यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.२४ ॥
எங்கே அமர்ந்திருப்பவன் தீய நடத்தையுள்ளவன் என்று சந்தேகிக்கப்படுகிறானோ, அங்கு ஒருபோதும் அமரக்கூடாது. அரசனின் இருப்பிடத்தில் வசிப்பவன் இப்படியே நடக்க வேண்டும்.
4.5.25
स्वभूमौ काममासीत तिष्ठेद्वा राजसन्निधौ ।
न त्वेवासनमन्यस्य प्रार्थयेत कदाचन ॥ ४.५.२५ ॥
தன் நிலத்தில் விருப்பப்படி அமரலாம் அல்லது அரசனின் முன்னிலையில் நிற்கலாம்; ஆனால் ஒருபோதும் பிறருடைய ஆசனத்தை விரும்பக்கூடாது.
4.5.26
परासनगतं ह्येनं परस्य परिचारकाः ।
परिषद्यपकर्षेयुः परिहास्येत शत्रुभिः ॥ ४.५.२६ ॥
பிறருடைய ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இவனை, பிறரின் ஏவலர்கள் அவையில் இழுத்து அகற்றுவார்கள்; அவன் எதிரிகளால் ஏளனம் செய்யப்படுவான்.
4.5.27
नित्यं विप्रतिषिद्धं तत्पुरस्तादासनं मतम् ।
अर्थार्थं हि यदा भृत्यो राजानमुपतिष्ठते ॥ ४.५.२७ ॥
ஏவலன் பொருளுக்காக அரசனை அணுகும்போது, அவனுக்கு முன்னால் இருக்கும் ஆசனம் எப்போதும் தகாததாகக் கருதப்படுகிறது.
4.5.28
दक्षिणं वाऽथ वामं वा भागमाश्रित्य पण्डितः ।
तिष्ठेद्विनीतवद्राजन्न पुरस्तान्न पृष्ठतः।
राक्षिणामात्तशस्त्राणां पश्चात्स्थानं विधीयते ॥ ४.५.२८ ॥
அறிஞன் வலப்புறமோ இடப்புறமோ ஒதுங்கி பணிவுடன் நிற்க வேண்டும்; அரசே, முன்னிலும் பின்னிலும் அல்ல. ஆயுதம் ஏந்திய காவலர்களுக்குப் பின்புறமே இடம் விதிக்கப்படுகிறது.
4.5.29
मातृगोत्रे स्वगोत्रे वा नाम्ना शीलेन वा पुनः ।
संग्रहार्थं मनुष्याणां नित्यमाभाषिता भवेत् ॥ ४.५.२९ ॥
தாய்வழி அல்லது தன் குலத்தின் பெயராலோ, நற்குணத்தாலோ மக்களை ஈர்ப்பதற்காக, அவர்களிடம் எப்போதும் பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.
4.5.30
पूज्यमानोपि यो राज्ञा नरो न प्रतिपूजयेत् ।
नैनमाराधयेज्जातु शास्ता शिष्यानिवालसान् ॥ ४.५.३० ॥
அரசனால் மதிக்கப்பட்டாலும் பதில் மரியாதை செய்யாத மனிதனை, சோம்பேறி சீடர்களை ஆசிரியர் மகிழ்விக்க முடியாததுபோல், அரசன் ஒருபோதும் மகிழ்விக்க முடியாது.
4.5.31
नास्य युग्यं न पर्यङ्कं नासनं न रथं तथा ।
आरोहेत्संमतोऽस्मीति यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.३१ ॥
அரசனின் இருப்பிடத்தில் வசிப்பவன், 'நான் மதிக்கப்படுகிறேன்' என்று எண்ணி அவனுடைய வாகனம், கட்டில், ஆசனம் அல்லது தேரில் ஏறக்கூடாது.
4.5.32
यो वै गृहेभ्यः प्रवसन्क्रियमाणमनुस्मरन् ।
उत्थाने नित्यसंकल्पो निस्तन्द्रीः संघतात्मवान् ॥ ४.५.३२ ॥
வீட்டிலிருந்து விலகியிருந்தாலும், நடந்துகொண்டிருக்கும் பணிகளை நினைவில் கொண்டு, முயற்சியில் எப்போதும் உறுதியாக, சோம்பலின்றி, தன்னடக்கத்துடன் இருப்பவன்.
4.5.33
परीतः क्षुत्पिपासाभ्यां विहाय परिदेवनम् ।
दुःखेन सुखमन्विच्छेद्यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.३३ ॥
பசியாலும் தாகத்தாலும் சூழப்பட்டாலும், அழுகையை விட்டு, துன்பத்தின் வழியாக இன்பத்தை நாடுபவன், அரசனின் இருப்பிடத்தில் வசிக்கட்டும்.
4.5.34
करिष्याम्यहमित्येव यः स राजसु सिध्यति ॥ ४.५.३४ ॥
'நான் செய்வேன்' என்ற உறுதியுடன் இருப்பவனே அரசர்களிடையே வெற்றி பெறுகிறான்.
4.5.35
उष्णे वा यदि वा शीते रात्रौ वा यदि वा दिवा ।
आदिष्टो न विकल्पेत यः स राजसु सिद्ध्यति ॥ ४.५.३५ ॥
வெப்பமோ குளிரோ, இரவோ பகலோ, கட்டளையிடப்பட்டால் தயங்காதவனே அரசர்களிடையே வெற்றி பெறுகிறான்.
4.5.36
नैव प्राप्तोऽवमन्येत सदाऽमात्यो विशारदः ।
मानं प्राप्तो न हृष्येत न व्यथेच्च विमानितः ।
ऋदुर्मृदुः सत्यवादो यः स राजसु सिद्ध्यति ॥ ४.५.३६ ॥
திறமையான அமைச்சன், அருளைப் பெற்றவனாயினும் எப்போதும் இகழக்கூடாது; மரியாதை பெற்றால் மகிழக்கூடாது, அவமதிக்கப்பட்டால் வருந்தக்கூடாது. நேர்மையும் மென்மையும் உண்மையும் உடையவனே அரசர்களிடையே வெற்றி பெறுகிறான்.
4.5.37
नैव लाभाद्धर्षमियान्न व्यथेच्च विमानितः ।
समः पूर्णतुलेव स्याद्यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.३७ ॥
லாபத்தால் மகிழாமலும், அவமதிக்கப்பட்டால் வருந்தாமலும், நிறைந்த தராசு போல் சமமாக இருப்பவன் அரசனின் இல்லத்தில் வசிக்கட்டும்.
4.5.38
अल्पेच्छो धृतिमान्राजञ्छायेवानुगतः सदा ।
दक्षः प्रदक्षिणो धीरः स राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.३८ ॥
அரசே, சிறிய ஆசை கொண்டவனும், தைரியமுள்ளவனும், நிழல் போல எப்போதும் பின்தொடர்பவனும், திறமையானவனும், அறிவுள்ள தீரனுமானவன் அரசனின் இல்லத்தில் வசிக்கட்டும்.
4.5.39
इतिहासपुराणज्ञः कुशलः सत्कथासु च ।
वदान्यः सत्यवाक्वापि यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.३९ ॥
இதிகாச புராணங்களை அறிந்தவனும், நல்ல கதைகளில் திறமையுள்ளவனும், தாராளமானவனும், உண்மை பேசுபவனுமானவன் அரசனின் இல்லத்தில் வசிக்கட்டும்.
4.5.40
न मिथो भाषितं राज्ञो मनुष्येषु प्रकाशयेत् ।
यं चासूयन्ति राजानः पुरुषं नो वदेच्च तम् ॥ ४.५.४० ॥
அரசனின் இரகசிய உரையாடலை மனிதர்களிடம் வெளிப்படுத்தக் கூடாது; அரசர்கள் பொறாமைப்படும் மனிதனைப் பற்றியும் பேசக்கூடாது.
4.5.41
नैषां कर्मसु संयुक्तो धनं किंचिदुपस्पृशेत् ।
प्राप्नुयादाददानो वा बन्धं वा वधमेव वा ॥ ४.५.४१ ॥
அவர்களின் பணிகளில் ஈடுபட்டவன் அவர்களின் செல்வத்தில் எதையும் தொடக்கூடாது; எடுத்துக்கொண்டால் சிறையோ மரணமோ அடையக்கூடும்.
4.5.42
हुल्योपस्थितयोः पश्य मम चान्यस्य चोभयोः ।
अन्यं पुष्णाति मद्धीनमिति धीरो न मुह्यति ॥ ४.५.४२ ॥
அருகில் நிற்கும் இருவரை — எனக்கும் மற்றவனுக்கும் — பார்; ஒருவன் மற்றவனை ஆதரிப்பதையும், என்னைவிட்டு அவன் பிறனை ஆதரிப்பதையும் நினைத்து தீரன் மயங்கமாட்டான்.
4.5.43
श्रेयांसं हि परित्यज्य वैद्यं कर्मणिकर्मणि ।
पापीयांसं प्रकुर्वीरञ्शीलमेषां तथाविधम् ॥ ४.५.४३ ॥
சிறந்தவனும் கற்றவனுமான ஒருவனை விட்டுவிட்டு, ஒவ்வொரு செயலிலும் தீயவனை அமர்த்துபவர்கள் — அவர்களின் நடத்தை அத்தகையதே.
4.5.44
नैषां दारेषु कुर्वीत प्राज्ञो मैत्रीं कथंचन ।
रक्षणं तु न सेवेत यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.४४ ॥
அறிவுடையவன் அவர்களின் மனைவியரோடு எந்த வகையிலும் நட்பு கொள்ளக் கூடாது; அரசனின் அரண்மனையில் வசிப்பவன் அவர்களின் பாதுகாப்பை நாடக்கூடாது.
4.5.45
यदा ह्यभिसमीक्षेत प्रेष्यं स्त्रीभिः समागतम् ।
बुद्धिः परिभवेत्तस्य राजा शङ्केत वा पुनः ॥ ४.५.४५ ॥
ஒரு ஊழியன் பெண்களுடன் சேர்ந்திருப்பதைக் காணும்போது, அவனது அறிவு கெடுகிறது; அரசன் மீண்டும் அவனைச் சந்தேகிக்க வேண்டும்.
4.5.46
शङ्कितस्य पुनः स्त्रीषु कस्य भृत्यस्य भूमिपः ।
जीवितं साधु मन्येत प्रकृतिस्थो बलात्कृतः ॥ ४.५.४६ ॥
பெண்களிடையே மீண்டும் சந்தேகிக்கப்படும் ஊழியனின் வாழ்வை அரசன் எவ்வாறு நல்லதெனக் கருதுவான்? — தன் இயல்பில் நிற்பவன், வலுவால் அடக்கப்பட்டவன்.
4.5.47
हर्षवस्तुषु चाप्यत्र वर्तमानेषु केषु चित् ।
नातिगाढं प्रहृष्येत तान्येवास्यानुपूजयेत् ॥ ४.५.४७ ॥
இங்கே மகிழ்ச்சிக்குரிய சில நிகழ்வுகள் நடக்கும்போதும், அவன் மிகவும் மகிழக்கூடாது; அவற்றுக்கேற்ப அவனை மதிக்க வேண்டும்.
4.5.48
हर्षाद्धि मन्दः पुरुषः स्वैरं कुर्वीत वैकृतम् ।
तदस्यान्तःपुरे वृत्तमीक्षां कुर्वीत भूमिपः ॥ ४.५.४८ ॥
மகிழ்ச்சியால் மூடன் தன் விருப்பப்படி தவறான செயலைச் செய்துவிடுவான்; ஆகையால் அரசன் அவனது அந்தப்புரத்தில் நடக்கும் நடத்தையைக் கவனிக்க வேண்டும்.
4.5.49
अन्तःपुरगतं ह्येनं स्त्रियः क्लीबाश्च सर्वतः ।
वर्तमानं यथावच्च कुत्सयेयुरसंशयम् ॥ ४.५.४९ ॥
அந்தःபுரத்திற்குச் சென்ற அவனை, பெண்களும் அலிகளும் எல்லாப் பக்கத்திலிருந்தும், அவன் நடப்பதை உள்ளபடியே, சந்தேகமின்றி இகழ்வார்கள்.
4.5.50
तस्माद्गम्भीरमात्मानं कृत्वा हर्षं नियम्य च ।
नित्यमन्तःपुरे राज्ञो न वृत्तं कीर्तयेद्बहिः ॥ ४.५.५० ॥
ஆகையால், தன்னை ஆழ்ந்தவனாக்கி, மகிழ்ச்சியை அடக்கி, அரசனின் அந்தःபுரத்தின் செய்திகளை எப்போதும் வெளியில் சொல்லக்கூடாது.
4.5.51
यथा हि सुमहामन्त्रो भिद्यमानो हरेत्सुखम् ।
एवमन्तःपुरे वृत्तं श्रूयमाणं बहिर्भवेत् ॥ ४.५.५१ ॥
மிக ரகசியமான ஆலோசனை வெளியே பிளக்கப்பட்டால் சுகத்தைக் கெடுப்பதுபோல, அந்தःபுரச் செய்தி கேட்கப்பட்டு வெளியே பரவிவிடும்.
4.5.52
या तु वृत्तिरबाह्यानां बाह्यानामपि केवलम् ।
उभयेषां समस्तानां शृणु राजोपजीविनाम् ॥ ४.५.५२ ॥
உள்ளே இருப்பவர்களுக்கும் வெளியே இருப்பவர்களுக்கும் மட்டுமே உரிய நடத்தை எது, இரு வகையினரான அரசனைச் சார்ந்து வாழும் அனைவரின் அதை கேள்.
4.5.53
न स्त्रियो जातु मन्येत बाह्ये वाभ्यन्तरेऽपि वा ।
अनुजीविनां नरेन्द्रस्तु सृजेद्धि सुमहद्भयम् ॥ ४.५.५३ ॥
அரசன் எப்போதும் பெண்களை வெளியிலோ உள்ளேயோ நம்பக்கூடாது; அரசனைச் சார்ந்தவர்களையும் நம்பக்கூடாது, ஏனெனில் அவர்கள் மிகப் பெரிய பயத்தை உண்டாக்க முடியும்.
4.5.54
मत्वाऽस्य प्रियमात्मानं राजरत्नानि राजवत् ।
अराजा राजयोग्यानि नोपयुञ्जीत पण्डितः ॥ ४.५.५४ ॥
அவனுக்குப் பிரியமானவனாக தன்னைக் கருதி, அரசனல்லாதவன் அரசனுக்குரிய அரச ரத்தினங்களை அரசனைப்போல பயன்படுத்தக்கூடாது; அறிவுடையவன் அப்படிச் செய்யக்கூடாது.
4.5.55
अराजानं हि रत्नानि राजकान्तानि राजवत् ।
भुञ्जानं तं नरं राजा न तितिक्षेत जीवितम् ॥ ४.५.५५ ॥
அரசன் அல்லாதவன் அரசனைப் போல் அரசனுக்குரிய ரத்தினங்களையும் அரசவைப் பொருட்களையும் அனுபவித்தால், அரசன் அவனை உயிருடன் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டான்.
4.5.56
तस्मादव्यक्तभोगेन भोक्तव्यं भूतिमिच्छता ।
तुल्यभोगं हि राजा तु भृत्यं कोपेन योजयेत् ॥ ४.५.५६ ॥
ஆகையால் செல்வத்தை விரும்புபவன் வெளிப்படையாகாமல் அனுபவிக்க வேண்டும்; அரசன் ஊழியனுக்குச் சமமான அனுபவம் அளித்தால், அது அவனைச் சினத்தில் ஆழ்த்தும்.
4.5.57
न चापत्येन संप्रीतिं राज्ञः कुर्वीत केनचित् ।
अधिक्षिप्तमनर्थं च द्वेष्यं च परिवर्जयेत् ॥ ४.५.५७ ॥
அரசனுடன் தன் மக்கள் வழியாகவும் யாருடனும் நெருங்கிய நட்பு கொள்ளக் கூடாது; அவமதிப்பவனையும், தீங்கு செய்பவனையும், பகைவனையும் விலக்க வேண்டும்.
4.5.58
एतां हि सेवमानस्य नरसीमां चतुर्विधाम् ।
द्विधा विच्छिद्यते मूलं राजमूलोपसेविनः ॥ ४.५.५८ ॥
அரசனைச் சேவிப்பவனுக்கு, மனிதர்களின் இந்த நான்கு வகை எல்லையை மீறினால், அவனது வேர் இரண்டாகத் துண்டாகிறது.
4.5.59
एतैस्तु विपरीता या नरसीमा नराधमैः ।
तथा कुर्वीत संसर्गं न विरोधं कथंचन ॥ ४.५.५९ ॥
ஆனால் இவற்றுக்கு மாறான, கீழ்மக்கள் பின்பற்றும் மனித எல்லையின்படி நட்பு கொள்ள வேண்டும்; எந்த வகையிலும் பகைமை கொள்ளக் கூடாது.
4.5.60
बन्धुभिश्च नरेन्द्रस्य बलवद्भिश्च मानवैः ।
साधु मन्येत संसर्गं न विरोधं कथंचन ॥ ४.५.६० ॥
அரசனின் உறவினர்களுடனும், வலிமையான மனிதர்களுடனும் நட்பு கொள்வது நல்லது என்று கருத வேண்டும்; எந்த வகையிலும் பகைமை கொள்ளக் கூடாது.
4.5.61
ताभ्यां तु नरसीमाभ्यां विरुद्धस्याल्पतेजसः ।
प्रथमं छिद्यते मूलं द्वितीयं जायते भयम् ॥ ४.५.६१ ॥
அந்த இரு மனிதர் எல்லைகளுடன் எதிர்த்து நிற்கும் குறைந்த ஆற்றலுள்ளவனின் வேர் முதலில் அறுபடுகிறது; இரண்டாவதாக பயம் தோன்றுகிறது.
4.5.62
उद्धतानां च यो वेषः कुहकानां च यो भवेत् ।
राजवेषं च विस्पष्टं सेवमानो न वर्धते।
इतराभ्यां तु वेषाभ्यां परिहास्येत बान्धवैः ॥ ४.५.६२ ॥
அகங்காரிகளின் வேடமும், வஞ்சகர்களின் வேடமும், தெளிவான அரச வேடமும் — இவற்றைப் பின்பற்றுபவன் வளராது; மற்ற இரு வேடங்களால் உறவினர்கள் அவனை கேலி செய்வார்கள்.
4.5.63
अपुंभिश्चैव पुंभिश्च स्त्रीभिः स्त्रीदर्शिभिर्नरैः ।
शक्ये सति न संभाषां जातु कुर्वीत कर्हिचित् ॥ ४.५.६३ ॥
அலிகளுடனும், ஆண்களுடனும், பெண்களுடனும், பெண்களைப் பார்க்கும் ஆண்களுடனும் — இயலும்போது — ஒருபோதும் உரையாடக்கூடாது.
4.5.64
प्रतिसंभाषमाणो हि त्रिभिरेतैरचेतनः ।
श्येनः पेशीमिवादत्ते पुरुषो भूतिमात्मनः ॥ ४.५.६४ ॥
இந்த மூவருடன் பதில் உரையாடும் அறிவற்ற மனிதன், பருந்து இறைச்சித் துண்டைக் கவர்வது போல, தன் செல்வத்தை இழக்கிறான்.
4.5.65
ये च राज्ञाऽभिसत्कारं लभेरन्कारणादिव ।
तैश्च सामन्तदूतैश्च न संसज्येत कर्हिचित् ॥ ४.५.६५ ॥
எந்தக் காரணத்தாலோ அரசனிடமிருந்து மரியாதை பெறுபவர்களுடனும், எல்லைச் சாமந்தர்களுடனும், தூதர்களுடனும் ஒருபோதும் நெருங்கிய தொடர்பு கொள்ளக்கூடாது.
4.5.66
न चान्याचरितां भूमिमसंदिष्टो महीपतेः ।
उपसेवेत मेधावी यो राजवसतिं वसेत् ॥ ४.५.६६ ॥
பிறரால் பயன்படுத்தப்படும் இடத்தை அரசனின் ஆணையின்றி, அறிவுள்ளவன் அணுகக்கூடாது; அரசனின் இருப்பிடத்தில் வாழ்பவன் மட்டுமே (அங்கு செல்லலாம்).
4.5.67
न च संदर्शने राज्ञां प्रबन्धमभिसंजपेत् ।
अपि चैतद्दरिद्राणां व्यलीकस्थानमुत्तमम् ॥ ४.५.६७ ॥
அரசர்களின் முன்னிலையில் நீண்ட பேச்சுகளைப் பேசவோ முணுமுணுக்கவோ கூடாது; இதுவே ஏழைகளுக்கும் மிகப் பெரிய துன்ப இடமாகும்.
4.5.68
अर्थकामा च या नारी राजानं स्यादुपस्थिता ।
अनुजीवी तथायुक्तां निध्यायन्दुष्यते च सः ॥ ४.५.६८ ॥
செல்வமும் காமமும் விரும்பி அரசனின் அருகில் வரும் பெண்ணையும், அவ்வாறே பணியில் அமர்ந்திருப்பவளையும் நோக்குபவன் கெட்டுப்போவான்.
4.5.69
तस्मान्नारीं न निध्यायेत्तथायुक्तां विचक्षणः ।
तथा क्षुतं च वातं च निष्ठीवं चाचरेच्छनैः ॥ ४.५.६९ ॥
ஆகையால் அறிவுடையவன் பணியில் ஈடுபட்ட பெண்ணையும் நோக்கக் கூடாது; தும்மலும், காற்றை வெளியேற்றுவதும், துப்புவதும் மெதுவாகச் செய்ய வேண்டும்.
4.5.70
न नर्मसु हसेज्जातु मूढवृत्तिर्हि सा स्मृता ।
स्मितं तु मृदुपूर्वेण दर्शयीत प्रसादजम् ॥ ४.५.७० ॥
விளையாட்டுப் பேச்சில் எப்போதும் சிரிக்கக் கூடாது; அது மூடத்தனமான நடத்தையாகக் கருதப்படுகிறது; ஆனால் மென்மையுடன் அருளால் எழும் புன்னகையைக் காட்டலாம்.
4.5.71
न चाक्षौ न भुजौ जातु न च वाक्यं समाक्षिपेत् ।
न च तिर्यगवेक्षेत चक्षुर्भ्यां सम्यगाचरेत् ॥ ४.५.७१ ॥
கண்களையும் கைகளையும் எப்போதும் அசைக்கக் கூடாது; பேச்சை எறிந்து பேசக் கூடாது; சாய்ந்த பார்வையால் பார்க்கக் கூடாது; கண்களால் நேர்மையாக நடக்க வேண்டும்.
4.5.72
भ्रुकुटिं च न कुर्वीत न चाङ्गुष्ठैर्लिखेन्महीम् ।
न च गाढं विजृम्भेत जातु राज्ञः समीपतः ॥ ४.५.७२ ॥
புருவத்தைச் சுருக்கக் கூடாது; கட்டைவிரல்களால் நிலத்தில் கோடு கிழிக்கக் கூடாது; அரசனின் அருகில் எப்போதும் ஆழமாகக் கொட்டாவி விடக் கூடாது.
4.5.73
न प्रशंसेन्ना चासूयेत्प्रियेषु च हितेषु च ।
स्तूयमानेषु वा तत्र दूष्यमानेषु वा पुनः ॥ ४.५.७३ ॥
அன்பர்களிடமும் நலம் விரும்புவோரிடமும் புகழவும் வேண்டாம், பொறாமைப்படவும் வேண்டாம்; அங்கே யாராவது புகழப்பட்டாலும் இகழப்பட்டாலும் சரி.
4.5.74
अथ संदृश्यमानेषु प्रियेषु च हितेषु च ।
श्रूयमाणेषु वाक्येषु वर्णयेदमृतं यथा ॥ ४.५.७४ ॥
பின்னர் அன்பர்களும் நலம் விரும்புவோரும் காணப்படும்போதும், அவர்களின் சொற்கள் கேட்கப்படும்போதும், அவற்றை அமிர்தம் போலப் புகழ வேண்டும்.
4.5.75
न राज्ञः प्रतिकूलानि सेवमानः सुखी भवेत् ।
पुत्रो वा यदि वा भ्राता यद्यप्यात्मसमो भवेत् ॥ ४.५.७५ ॥
அரசனுக்கு எதிரானவற்றைச் செய்பவன் சுகமாக இருக்க முடியாது; அவன் மகனாக இருந்தாலும் சகோதரனாக இருந்தாலும், தன்னைப் போன்றவனாகவே இருந்தாலும் சரி.
4.5.76
अप्रमत्तो हि राजानं रञ्जयेच्छीलसंपदा ।
उत्थानेन तु मेधावी शौचेन विविधेन च ॥ ४.५.७६ ॥
கவனமுடன் இருப்பவன் அரசனை நற்குணச் செல்வத்தால் மகிழ்விக்க வேண்டும்; அறிவுடையவன் விழிப்புடன் எழுந்து நின்று பலவகை தூய்மையாலும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும்.
4.5.77
स्नानं हि वस्त्रशुद्धिश्च शारीरं शौचमुच्यते ।
असक्तिः प्राकृतार्थेषु द्वितीयं शौचमुच्यते ॥ ४.५.७७ ॥
நீராடுதலும் ஆடைத் தூய்மையும் உடலின் தூய்மை எனப்படுகிறது; உலகியல் பொருட்களில் பற்றின்மை இரண்டாவது தூய்மை எனப்படுகிறது.
4.5.78
राजा भोजो विराट् सम्राट् क्षत्रियो भूपतिर्नृपः ।
य एतैः स्तूयते शब्दैः कस्तं नार्चितुमर्हति ॥ ४.५.७८ ॥
அரசன், போஜன், விராடன், சக்கரவர்த்தி, க்ஷத்திரியன், பூபதி, நிருபன்—இச்சொற்களால் புகழப்படுபவனை வணங்காதவன் யார்?
4.5.79
तस्माद्भक्त्या च युक्तः सन्सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
मेधावी धृतिमान्प्राज्ञः संश्रयीत महीपतिम् ॥ ४.५.७९ ॥
ஆகவே பக்தியுடனும், உண்மை பேசுபவனாகவும், புலன்களை வென்றவனாகவும், அறிவாளியாகவும், மன உறுதியுடனும், ஞானியாகவும் இருப்பவன் பூமியின் அரசனை அடைந்து ஆதரவு பெற வேண்டும்.
4.5.80
कृतज्ञं प्राज्ञमक्षुद्रं दृढभक्तिं जितेन्द्रियम् ।
वर्धमानं स्थितं स्थाने संश्रयीत महीपतिम् ॥ ४.५.८० ॥
நன்றியுடையவனும், அறிவாளியும், பெருந்தன்மையுள்ளவனும், உறுதியான பக்தியுடையவனும், புலன்களை வென்றவனும், வளர்ச்சியடைபவனும், தன் நிலையில் உறுதியாக நிற்பவனும் பூமியின் அரசனை அடைய வேண்டும்.
4.5.81
एष वः समुदाचारः समुद्दिष्टो यथाविधि ।
यथार्थान्संप्रपत्स्यन्ते पार्थ राजोपजीविनः ॥ ४.५.८१ ॥
இதுவே உங்களுக்குரிய நல்ல நடத்தை, முறைப்படி கூறப்பட்டது. ஓ பார்த்தா, அரசனைச் சார்ந்து வாழ்பவர்கள் தங்கள் நோக்கங்களை அடைவார்கள்.
4.5.82
संवत्सरमिमं तावदेवंशीला बुभूषथः ।
ततः स्वविषयं प्राप्य यथाकामं चरिष्यथ ॥ ४.५.८२ ॥
இந்த ஒரு ஆண்டு காலம் இத்தகைய நடத்தையுடன் நீங்கள் வாழுங்கள். பின்னர் உங்கள் நாட்டை அடைந்து விரும்பியபடி செயல்படலாம்.
4.5.83
तं तथेत्यब्रुवन्पार्थाः पितृकल्पं यशस्विनम् ।
प्रहृष्टाश्चाभिवाद्यैनमुपातिष्ठन्परंतपाः ॥ ४.५.८३ ॥
பார்த்தர்கள் தந்தையைப் போன்ற அந்தப் புகழ்மிக்கவரிடம் 'அவ்வாறே' என்றனர். எதிரிகளை வாட்டும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வணங்கி அருகில் நின்றனர்.
4.5.84
तेषां प्रतिष्ठमानानां मन्त्रांश्च ब्राह्मणोऽजपत् ।
भवाय राज्यलाभाय वीर्याय विजयाय च ॥ ४.५.८४ ॥
அவர்கள் புறப்படும்போது அந்தணர் அவர்களுக்காக மந்திரங்களை ஓதினார் — நலம், அரசுரிமை பெறுதல், வீரம் மற்றும் வெற்றிக்காக.
4.5.85
ततोऽब्रवीदसौ विप्रो वाचमाशीः प्रयुज्य च ।
स्वद्रव्यप्रतिलाभाय शत्रूणां मर्दनाय च ॥ ४.५.८५ ॥
அப்போது அந்த அந்தணர் ஆசியுரைகளைக் கூறினார் — தம் பொருளை மீண்டும் பெறவும், எதிரிகளை அழிக்கவும்.
4.5.86
स्वस्ति वोस्तु शिवः पन्था द्रक्ष्यामि पुनरागतान् ।
इत्युक्ता हृष्टमनसो गुरुणा तेन धीमता।
युधिष्ठिरमुखाः सर्वे गन्तुं समुपचक्रमुः ॥ ४.५.८६ ॥
"உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும், வழி மங்களகரமாக இருக்கட்டும்; திரும்பி வந்த உங்களை நான் காண்பேன்." அந்த ஞானமுள்ள குருவால் இவ்வாறு கூறப்பட்டு, மகிழ்ந்த மனத்துடன் யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்டு அனைவரும் புறப்படத் தொடங்கினர்.