Mahābhārata · Adhyāya 4.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.51.1
ततः शान्तनवस्तत्र धर्मार्थकुशलं हितम् ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ४.५१.१ ॥
Da sprach der Sohn Śantanus (Bhīṣma), der in Dharma und Artha erfahren war, in der Versammlung der Kurus diese heilsamen Worte zu Duryodhana.
4.51.2
साधु पश्यति वै द्रोणः कृपः साध्वनुपश्यति ।
आचार्यपुत्रः सहजं निश्चितं साधु भाषते ॥ ४.५१.२ ॥
Droṇa sieht es richtig, und Kṛpa stimmt richtig zu. Der Sohn des Lehrers (Aśvatthāman) spricht von Natur aus festes und rechtes Wort.
4.51.3
कर्णस्तु क्षत्रधर्मेण केवलं योद्धुमिच्छति ।
आचार्यो नावमन्तव्यः पुरुषेण विजानता।
देशकालौ तु संप्रेक्ष्य योद्धव्यमिति मे मतिः ॥ ४.५१.३ ॥
Karṇa will allein aus der Pflicht des Kriegers kämpfen. Ein verständiger Mensch soll den Lehrer nicht verachten. Nach Prüfung von Ort und Zeit soll man kämpfen; das ist meine Ansicht.
4.51.4
यस्य सूर्यसमाः प़ञ्च सपत्नाः स्युः प्रहारिणः ।
कथमभ्युदये तेषां न प्रमुह्येत पण्डितः ॥ ४.५१.४ ॥
Wie könnte ein Weiser bei dem Aufstieg derer, deren fünf gewaltige Feinde wie die Sonne sind, nicht verwirrt werden?
4.51.5
स्वार्थे सर्वे विमुह्यन्ति येऽपि धर्मविदो जनाः ।
तस्मात्तत्वं न जानाति यत्तु कार्यं नराधिपः ॥ ४.५१.५ ॥
Im eigenen Interesse verwirren sich alle Menschen, auch die, die das Dharma kennen. Daher erkennt der König nicht die Wahrheit dessen, was zu tun ist.
4.51.6
धार्तराष्ट्रोपि दुर्बुद्धिः पश्यन्नपि धनञ्जयम् ।
नैव पश्यति नाघ्राति मन्दः क्रोधवशं गतः ॥ ४.५१.६ ॥
Der böse Sohn Dhṛtarāṣṭras sieht Dhanañjaya (Arjuna), obwohl er ihn sieht, nicht; der Törichte, unter der Herrschaft des Zorns, sieht nicht und nimmt nicht wahr.
4.51.7
एवमुक्त्वा तु राजानं पुनर्द्रौणिमुवाच ह ।
प्राञ्जलिर्भरतश्रेष्ठः साम्ना बुद्धिमतांवरः ॥ ४.५१.७ ॥
So gesprochen, wandte sich der Beste der Bharatas, der Klügste unter den Klugen, mit gefalteten Händen erneut sanft an den Sohn Droṇas.
4.51.8
कर्णो हि यदवोचत्त्वां तेजस्संजननाय तत् ।
आचार्यपुत्रः क्षमतां महत्कार्यमुपस्थितम् ॥ ४.५१.८ ॥
Was Karṇa dir sagte, sollte deine Glut entfachen. Sohn des Lehrers, verzeih ihm; eine große Aufgabe steht bevor.
4.51.9
नायं कालो विरोधस्य कौन्तेये समुपस्थिते ।
क्षन्तव्यं भवता सर्वमाचार्येण कृपेण च ॥ ४.५१.९ ॥
Dies ist keine Zeit für Feindschaft, da der Sohn der Kuntī naht. Du, der Lehrer und Kṛpa müsst alles vergeben.
4.51.10
भवतां हि कृतास्त्रत्वं यथाऽऽदित्ये प्रभा तथा ।
यथा चन्द्रमसो लक्ष्मीः सर्वथा नापकृष्यते ।
एवं भवत्सु ब्राह्मण्यं ब्रह्मास्त्रं च प्रतिष्ठितम् ॥ ४.५१.१० ॥
Wie der Glanz in der Sonne, so ist die Waffenkunst in euch. Wie der Glanz des Mondes nie schwindet, so sind Brahmanentum und die Brahma-Waffe in euch gegründet.
4.51.11
चत्वार एकतो वेदाः क्षात्रमेकत्र दृश्यते ।
नैतत्समस्तमुभयं कस्मिंश्चिदनुशुश्रुम।
अन्यत्र भारताचार्यात्सुपुत्रादिति मे मतिः ॥ ४.५१.११ ॥
Die vier Veden findet man auf der einen Seite, die Kriegswissenschaft auf der anderen. Wir haben nicht gehört, dass beides vollständig in einem einzigen vereint wäre, außer beim Lehrer der Bharatas und seinem guten Sohn, so meine Meinung.
4.51.12
वेदान्ताश्च पुराणानि इतिहासं पुरातनम् ।
जामदग्न्यमृते राजन्को द्रोणादधिको भवेत् ॥ ४.५१.१२ ॥
Vedānta, die Purāṇas und die alten Geschichten—o König, wer könnte größer sein als Droṇa, außer Rāma, dem Sohn des Jamadagni?
4.51.13
ब्रह्मास्त्रं चैव वेदाश्च नैतदन्यत्र दृश्यते ॥ ४.५१.१३ ॥
Die Brahmā-Waffe und die Veden — diese findet man nirgends sonst.
4.51.14
आचार्यपुत्रः क्षमतां नायं कालो विभेदने ।
सर्वे संहत्य युद्ध्यामः पाकशासनिमागतम् ॥ ४.५१.१४ ॥
Der Sohn des Lehrers möge verziehen werden; dies ist nicht die Zeit, uns zu entzweien. Lasst uns alle vereint kämpfen gegen den, der wie Indra gekommen ist.
4.51.15
बलस्य व्यसनानीह यान्युक्तानि मनीषिभिः ।
मुख्यो भेदोहि तेषां तु पापिष्ठो विदुषां मतः ॥ ४.५१.१५ ॥
Unter den Übeln eines Heeres, die hier von den Weisen genannt werden, ist die Spaltung das wichtigste und sündhafteste, so die Meinung der Gelehrten.
4.51.16
नैवं न्याय्यमिदं वाच्यमस्माकं पुरुषर्षभ ।
किंतु रोषपरीतेन गुरुणा भाषिता गुणाः ॥ ४.५१.१६ ॥
So etwas über uns zu sagen ist nicht angemessen, o Stier unter den Männern; doch der vom Zorn ergriffene Lehrer hat nur unsere Tugenden genannt.
4.51.17
शत्रोरपि गुणा ग्राह्या दोषा वाच्या गुरोरपि ।
सर्वथा सर्वयत्नेन पुत्रे शिष्ये हितं वदेत् ॥ ४.५१.१७ ॥
Die Tugenden auch eines Feindes soll man annehmen, und die Fehler auch eines Lehrers soll man benennen. Auf jede Weise, mit aller Mühe, soll man zu Sohn und Schüler nur Heilsames sagen.
4.51.18
आचार्य एष क्षमतां शान्तिरत्र विधीयताम् ।
अभिद्यमाने तु गुरौ निवृत्तं रोषकारितम् ॥ ४.५१.१८ ॥
Dieser Lehrer möge verzeihen; hier möge Frieden gestiftet werden. Erst wenn die Spaltung im Lehrer schwindet, wird dieser aus dem Zorn geborene Streit zur Ruhe kommen.
4.51.19
ततो दुर्योधनो द्रोणं क्षमयामास भारत ।
सह कर्णेन भीष्मेण कृपं चैव महाबलम् ॥ ४.५१.१९ ॥
Da besänftigte Duryodhana, o Bhārata, zusammen mit Karṇa, Bhīṣma und dem mächtigen Kṛpa, Droṇa.
4.51.20
यदेतत्प्रथमं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
तेनैवाहं प्रसन्नो वै परमत्र विधीयताम् ॥ ४.५१.२० ॥
Über das erste Wort, das Bhīṣma, der Sohn Śantanus, sprach, bin ich wahrhaftig zufrieden; möge hier nun das Weitere geordnet werden.
4.51.21
यथा दुर्योधनं पार्थो नोपसर्पति संगरे ।
साहसाद्यदि वा मोहात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२१ ॥
Damit Pārtha im Kampf nicht an Duryodhana herantritt, sei es aus Kühnheit oder aus Verblendung, möge eine solche Politik beschlossen werden.
4.51.22
वनवासे ह्यनिर्वृत्ते दर्शयेन्न धनञ्जयः ।
धनं चालभमानोऽत्र नाद्य तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ४.५१.२२ ॥
Wenn das Waldexil noch nicht vollendet ist, soll Dhanañjaya sich nicht zeigen; da er seinen Reichtum nicht erlangt hat, ist er heute nicht fähig, dies zu ertragen.
4.51.23
यथा नायं समायुञ्ज्याद्धार्तराष्ट्रं कथंचन ।
न च सेनां पराजय्यात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२३ ॥
Damit dieser sich auf keine Weise mit dem Sohn Dhṛtarāṣṭras einlässt und das Heer nicht besiegt, möge eine solche Politik beschlossen werden.
4.51.24
उक्तं दुर्योधनेनापि पुरस्ताद्वाक्यमीदृशम् ।
तदनुस्मृत्य गाङ्गेय यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ ४.५१.२४ ॥
Duryodhana hatte früher auch solche Worte gesprochen; erinnere dich daran, o Gāṅgeya, und sprich, wie es sich gehört.