மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.51.1
ततः शान्तनवस्तत्र धर्मार्थकुशलं हितम् ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ४.५१.१ ॥
அப்பொழுது சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மர்) அங்கே குருக்களின் சபையில், தர்மத்திலும் அர்த்தத்திலும் வல்லவனான துரியோதனனிடம் இந்த நலமான சொல்லைக் கூறினார்.
4.51.2
साधु पश्यति वै द्रोणः कृपः साध्वनुपश्यति ।
आचार्यपुत्रः सहजं निश्चितं साधु भाषते ॥ ४.५१.२ ॥
துரோணர் சரியாகவே பார்க்கிறார்; கிருபரும் சரியாகவே அதை ஆமோதிக்கிறார். ஆசாரியரின் மகன் (அசுவத்தாமா) இயல்பாகவே உறுதியான நல்ல சொல்லைக் கூறுகிறான்.
4.51.3
कर्णस्तु क्षत्रधर्मेण केवलं योद्धुमिच्छति ।
आचार्यो नावमन्तव्यः पुरुषेण विजानता।
देशकालौ तु संप्रेक्ष्य योद्धव्यमिति मे मतिः ॥ ४.५१.३ ॥
கர்ணனோ க்ஷத்ரிய தர்மத்தால் மட்டுமே போரிட விரும்புகிறான். அறிவுடையோன் ஆசாரியரை அவமதிக்கக் கூடாது. இடத்தையும் காலத்தையும் ஆராய்ந்த பின்னரே போர் செய்ய வேண்டும் என்பதே என் கருத்து.
4.51.4
यस्य सूर्यसमाः प़ञ्च सपत्नाः स्युः प्रहारिणः ।
कथमभ्युदये तेषां न प्रमुह्येत पण्डितः ॥ ४.५१.४ ॥
சூரியனைப் போன்ற ஐந்து வலிமையான எதிரிகள் யாருக்கு உள்ளார்களோ, அவர்களின் எழுச்சியைக் கண்டு ஒரு அறிவுடையோன் எப்படி மயங்காதிருப்பான்?
4.51.5
स्वार्थे सर्वे विमुह्यन्ति येऽपि धर्मविदो जनाः ।
तस्मात्तत्वं न जानाति यत्तु कार्यं नराधिपः ॥ ४.५१.५ ॥
தங்கள் சுயநலத்தில் தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூட எல்லோரும் மயங்குகின்றனர். ஆகையால் அரசன் எது செய்ய வேண்டுமென்ற உண்மையை அறிவதில்லை.
4.51.6
धार्तराष्ट्रोपि दुर्बुद्धिः पश्यन्नपि धनञ्जयम् ।
नैव पश्यति नाघ्राति मन्दः क्रोधवशं गतः ॥ ४.५१.६ ॥
துரிதராட்டிரனின் துர்புத்தியுள்ள மகன், தனஞ்சயனைக் (அர்ஜுனனை) கண்ணால் கண்டும் பார்ப்பதில்லை; மூடனான அவன் கோபத்தின் வசப்பட்டு, பார்க்கவுமில்லை, உணரவுமில்லை.
4.51.7
एवमुक्त्वा तु राजानं पुनर्द्रौणिमुवाच ह ।
प्राञ्जलिर्भरतश्रेष्ठः साम्ना बुद्धिमतांवरः ॥ ४.५१.७ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், பரதர்களில் சிறந்தவரும் அறிவாளிகளில் முதன்மையானவருமான அவர் கைகூப்பி அரசனிடம், பின்னர் துரோணரின் மகனிடம் மென்மையாகப் பேசினார்.
4.51.8
कर्णो हि यदवोचत्त्वां तेजस्संजननाय तत् ।
आचार्यपुत्रः क्षमतां महत्कार्यमुपस्थितम् ॥ ४.५१.८ ॥
கர்ணன் உன்னிடம் கூறியது உன் வீரத்தைத் தூண்டுவதற்காகவே. ஆசிரியர் மகன் பொறுத்தருள்க; பெரிய காரியம் நம் முன் உள்ளது.
4.51.9
नायं कालो विरोधस्य कौन्तेये समुपस्थिते ।
क्षन्तव्यं भवता सर्वमाचार्येण कृपेण च ॥ ४.५१.९ ॥
குந்தியின் மகன் அருகில் வந்துள்ள இந்நேரம் பகைமைக்கான காலமல்ல. நீங்களும் ஆசிரியரும் கிருபரும் எல்லாவற்றையும் பொறுத்தருள வேண்டும்.
4.51.10
भवतां हि कृतास्त्रत्वं यथाऽऽदित्ये प्रभा तथा ।
यथा चन्द्रमसो लक्ष्मीः सर्वथा नापकृष्यते ।
एवं भवत्सु ब्राह्मण्यं ब्रह्मास्त्रं च प्रतिष्ठितम् ॥ ४.५१.१० ॥
சூரியனில் ஒளி இருப்பது போல உங்களிடம் ஆயுத வித்தை உள்ளது. சந்திரனின் பொலிவு குன்றாதது போல உங்களில் பிராமணத்துவமும் பிரம்மாஸ்திரமும் நிலைபெற்றுள்ளன.
4.51.11
चत्वार एकतो वेदाः क्षात्रमेकत्र दृश्यते ।
नैतत्समस्तमुभयं कस्मिंश्चिदनुशुश्रुम।
अन्यत्र भारताचार्यात्सुपुत्रादिति मे मतिः ॥ ४.५१.११ ॥
நான்கு வேதங்களும் ஒரு பக்கம், க்ஷாத்திரம் மற்றொரு பக்கம் காணப்படுகின்றன. இவ்விரண்டும் முழுமையாக ஒருவரில் கூடியிருப்பதாக நாம் கேட்டதில்லை; பாரத ஆசிரியரையும் அவர் நல்ல மகனையும் தவிர என்பது என் கருத்து.
4.51.12
वेदान्ताश्च पुराणानि इतिहासं पुरातनम् ।
जामदग्न्यमृते राजन्को द्रोणादधिको भवेत् ॥ ४.५१.१२ ॥
வேதாந்தங்களும் புராணங்களும் பழைய இதிஹாசமும் உடையவர் யார்? ஓ அரசே, ஜாமதக்னியின் (பரசுராமர்) தவிர துரோணரை விட மேலானவர் யார் இருக்க முடியும்?
4.51.13
ब्रह्मास्त्रं चैव वेदाश्च नैतदन्यत्र दृश्यते ॥ ४.५१.१३ ॥
பிரம்மாஸ்திரமும் வேதங்களும் — இவை வேறு எங்கும் காணப்படுவதில்லை.
4.51.14
आचार्यपुत्रः क्षमतां नायं कालो विभेदने ।
सर्वे संहत्य युद्ध्यामः पाकशासनिमागतम् ॥ ४.५१.१४ ॥
ஆசார்யரின் மகனை மன்னிக்கட்டும்; இது நம்மைப் பிளக்கும் காலம் அல்ல. அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து, இந்திரனைப் போல் வந்திருப்பவனுடன் போரிடுவோம்.
4.51.15
बलस्य व्यसनानीह यान्युक्तानि मनीषिभिः ।
मुख्यो भेदोहि तेषां तु पापिष्ठो विदुषां मतः ॥ ४.५१.१५ ॥
இங்கு ஞானிகள் படைக்கு உரிய தீங்குகளாகச் சொன்னவற்றுள், பிளவே முதன்மையானதும் மிகக் கொடியதுமாகும் என்பது அறிஞர்களின் கருத்து.
4.51.16
नैवं न्याय्यमिदं वाच्यमस्माकं पुरुषर्षभ ।
किंतु रोषपरीतेन गुरुणा भाषिता गुणाः ॥ ४.५१.१६ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, நம்மைப் பற்றி இவ்வாறு சொல்வது நியாயமன்று; ஆனால் கோபத்தால் சூழப்பட்ட ஆசார்யர் (நம் நற்குணங்களையே) கூறினார்.
4.51.17
शत्रोरपि गुणा ग्राह्या दोषा वाच्या गुरोरपि ।
सर्वथा सर्वयत्नेन पुत्रे शिष्ये हितं वदेत् ॥ ४.५१.१७ ॥
எதிரியின் நற்குணங்களையும் ஏற்க வேண்டும்; ஆசார்யரின் குற்றங்களையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். எல்லா வகையிலும், முழு முயற்சியுடன், மகனுக்கும் சீடனுக்கும் நன்மையான சொல்லையே சொல்ல வேண்டும்.
4.51.18
आचार्य एष क्षमतां शान्तिरत्र विधीयताम् ।
अभिद्यमाने तु गुरौ निवृत्तं रोषकारितम् ॥ ४.५१.१८ ॥
இந்த ஆசார்யர் மன்னிக்கட்டும்; இங்கே சமாதானம் நிலைநாட்டப்படட்டும். ஆசார்யருக்குள் பிளவு நீங்கும்போது, கோபத்தால் உண்டான இது நிவர்த்தியாகும்.
4.51.19
ततो दुर्योधनो द्रोणं क्षमयामास भारत ।
सह कर्णेन भीष्मेण कृपं चैव महाबलम् ॥ ४.५१.१९ ॥
அப்போது துரியோதனன், பாரதா, கர்ணன், பீஷ்மர் மற்றும் மகாபலசாலியான கிருபருடன் சேர்ந்து துரோணரைச் சமாதானப்படுத்தினான்.
4.51.20
यदेतत्प्रथमं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
तेनैवाहं प्रसन्नो वै परमत्र विधीयताम् ॥ ४.५१.२० ॥
சந்தனுவின் மகனான பீஷ்மர் முதலில் கூறிய அந்த வார்த்தையாலேயே நான் உண்மையில் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; இனி இங்கு மேலும் ஏற்பாடு செய்யப்படட்டும்.
4.51.21
यथा दुर्योधनं पार्थो नोपसर्पति संगरे ।
साहसाद्यदि वा मोहात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२१ ॥
போரில் பார்த்தன் துரியோதனனை அணுகாதபடி, அது துணிவினால் ஆயினும் மயக்கத்தினால் ஆயினும், அத்தகைய நீதி வகுக்கப்படட்டும்.
4.51.22
वनवासे ह्यनिर्वृत्ते दर्शयेन्न धनञ्जयः ।
धनं चालभमानोऽत्र नाद्य तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ४.५१.२२ ॥
வனவாசம் இன்னும் முடியாத நிலையில் தனஞ்சயன் தன்னைக் காட்டக்கூடாது; செல்வத்தைப் பெறாதவன் இன்று அதைப் பொறுத்துக்கொள்ள இயலாதவன்.
4.51.23
यथा नायं समायुञ्ज्याद्धार्तराष्ट्रं कथंचन ।
न च सेनां पराजय्यात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२३ ॥
இவன் எவ்வகையிலும் துரியோதனனுடன் போரிடாமலும், படையை வெல்லாமலும் இருக்கும்படி, அத்தகைய நீதி வகுக்கப்படட்டும்.
4.51.24
उक्तं दुर्योधनेनापि पुरस्ताद्वाक्यमीदृशम् ।
तदनुस्मृत्य गाङ्गेय यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ ४.५१.२४ ॥
முன்பு துரியோதனனும் இத்தகைய வார்த்தையைச் சொல்லியிருந்தான்; அதை நினைவுகூர்ந்து, கங்கையின் மகனே, நீ முறையாகச் சொல்ல வேண்டும்.