മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.51.1
ततः शान्तनवस्तत्र धर्मार्थकुशलं हितम् ।
दुर्योधनमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ४.५१.१ ॥
അപ്പോൾ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ (ഭീഷ്മർ) അവിടെ കുരുസഭയിൽ ധർമ്മാർത്ഥങ്ങളിൽ കുശലനായ ദുര്യോധനനോട് ഈ ഹിതവാക്യം പറഞ്ഞു.
4.51.2
साधु पश्यति वै द्रोणः कृपः साध्वनुपश्यति ।
आचार्यपुत्रः सहजं निश्चितं साधु भाषते ॥ ४.५१.२ ॥
ദ്രോണർ ശരിയായി തന്നെ കാണുന്നു; കൃപരും ശരിയായി അതിനെ അനുമോദിക്കുന്നു. ആചാര്യപുത്രൻ (അശ്വത്ഥാമാവ്) സ്വാഭാവികമായി ഉറച്ച നല്ല വാക്കാണ് പറയുന്നത്.
4.51.3
कर्णस्तु क्षत्रधर्मेण केवलं योद्धुमिच्छति ।
आचार्यो नावमन्तव्यः पुरुषेण विजानता।
देशकालौ तु संप्रेक्ष्य योद्धव्यमिति मे मतिः ॥ ४.५१.३ ॥
കർണ്ണൻ ക്ഷത്രിയധർമ്മത്താൽ മാത്രം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിവേകമുള്ളവൻ ആചാര്യനെ അവമതിക്കരുത്. ദേശകാലങ്ങൾ പരിശോധിച്ചശേഷമേ യുദ്ധം ചെയ്യാവൂ എന്നതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
4.51.4
यस्य सूर्यसमाः प़ञ्च सपत्नाः स्युः प्रहारिणः ।
कथमभ्युदये तेषां न प्रमुह्येत पण्डितः ॥ ४.५१.४ ॥
സൂര്യതുല്യരായ അഞ്ചു പ്രഹാരശക്തരായ ശത്രുക്കൾ ആർക്കുണ്ടോ, അവരുടെ ഉയർച്ചയിൽ ഒരു പണ്ഡിതൻ എങ്ങനെ മോഹിതനാകാതിരിക്കും?
4.51.5
स्वार्थे सर्वे विमुह्यन्ति येऽपि धर्मविदो जनाः ।
तस्मात्तत्वं न जानाति यत्तु कार्यं नराधिपः ॥ ४.५१.५ ॥
സ്വാർത്ഥത്തിൽ ധർമ്മം അറിയുന്നവരായ ജനങ്ങളും എല്ലാവരും മോഹിതരാകുന്നു. അതിനാൽ രാജാവ് ചെയ്യേണ്ട കാര്യത്തിന്റെ തത്ത്വം അറിയുന്നില്ല.
4.51.6
धार्तराष्ट्रोपि दुर्बुद्धिः पश्यन्नपि धनञ्जयम् ।
नैव पश्यति नाघ्राति मन्दः क्रोधवशं गतः ॥ ४.५१.६ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ദുർബുദ്ധിയായ പുത്രൻ ധനഞ്ജയനെ (അർജ്ജുനനെ) കണ്ടിട്ടും കാണുന്നില്ല; മന്ദബുദ്ധി ക്രോധത്തിന് വശപ്പെട്ട് കാണുന്നില്ല, മണക്കുന്നുമില്ല.
4.51.7
एवमुक्त्वा तु राजानं पुनर्द्रौणिमुवाच ह ।
प्राञ्जलिर्भरतश्रेष्ठः साम्ना बुद्धिमतांवरः ॥ ४.५१.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭരതശ്രേഷ്ഠനും ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ വരനുമായവൻ കൈകൂപ്പി രാജാവിനോടും പിന്നീട് ദ്രൗണിയോടും സാമപൂർവം സംസാരിച്ചു.
4.51.8
कर्णो हि यदवोचत्त्वां तेजस्संजननाय तत् ।
आचार्यपुत्रः क्षमतां महत्कार्यमुपस्थितम् ॥ ४.५१.८ ॥
കർണൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് നിന്റെ തേജസ്സുണർത്താൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. ആചാര്യപുത്രാ, ക്ഷമിക്കൂ; വലിയ കാര്യം മുന്നിലുണ്ട്.
4.51.9
नायं कालो विरोधस्य कौन्तेये समुपस्थिते ।
क्षन्तव्यं भवता सर्वमाचार्येण कृपेण च ॥ ४.५१.९ ॥
കൗന്തേയൻ അടുത്തെത്തിയ ഈ സമയം വിരോധത്തിനുള്ളതല്ല. നീയും ആചാര്യനും കൃപനും എല്ലാം ക്ഷമിക്കണം.
4.51.10
भवतां हि कृतास्त्रत्वं यथाऽऽदित्ये प्रभा तथा ।
यथा चन्द्रमसो लक्ष्मीः सर्वथा नापकृष्यते ।
एवं भवत्सु ब्राह्मण्यं ब्रह्मास्त्रं च प्रतिष्ठितम् ॥ ४.५१.१० ॥
സൂര്യനിൽ പ്രഭയുള്ളതുപോലെ നിങ്ങളിൽ അസ്ത്രവിദ്യയുണ്ട്. ചന്ദ്രന്റെ ശോഭ ഒരിക്കലും കുറയാത്തതുപോലെ നിങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണ്യവും ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
4.51.11
चत्वार एकतो वेदाः क्षात्रमेकत्र दृश्यते ।
नैतत्समस्तमुभयं कस्मिंश्चिदनुशुश्रुम।
अन्यत्र भारताचार्यात्सुपुत्रादिति मे मतिः ॥ ४.५१.११ ॥
നാല് വേദങ്ങൾ ഒരുവശത്തും ക്ഷാത്രം മറുവശത്തും കാണപ്പെടുന്നു. ഇവ രണ്ടും പൂർണമായി ഒരാളിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നതായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ല; ഭാരതാചാര്യനും നല്ല പുത്രനുമല്ലാതെ എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
4.51.12
वेदान्ताश्च पुराणानि इतिहासं पुरातनम् ।
जामदग्न्यमृते राजन्को द्रोणादधिको भवेत् ॥ ४.५१.१२ ॥
വേദാന്തങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പുരാതന ഇതിഹാസവും—രാജാവേ, ജാമദഗ്ന്യനെ (പരശുരാമൻ) ഒഴികെ ദ്രോണനേക്കാൾ അധികൻ ആരാണുണ്ടാവുക?
4.51.13
ब्रह्मास्त्रं चैव वेदाश्च नैतदन्यत्र दृश्यते ॥ ४.५१.१३ ॥
ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും വേദങ്ങളും — ഇവ മറ്റൊരിടത്തും കാണപ്പെടുന്നില്ല.
4.51.14
आचार्यपुत्रः क्षमतां नायं कालो विभेदने ।
सर्वे संहत्य युद्ध्यामः पाकशासनिमागतम् ॥ ४.५१.१४ ॥
ആചാര്യപുത്രനെ ക്ഷമിക്കട്ടെ; ഇത് നമ്മെ ഭിന്നിപ്പിക്കേണ്ട സമയമല്ല. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ വന്നിരിക്കുന്നവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാം.
4.51.15
बलस्य व्यसनानीह यान्युक्तानि मनीषिभिः ।
मुख्यो भेदोहि तेषां तु पापिष्ठो विदुषां मतः ॥ ४.५१.१५ ॥
ഇവിടെ ജ്ഞാനികൾ സേനയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങളായി പറഞ്ഞവയിൽ ഭിന്നതയാണ് പ്രധാനവും ഏറ്റവും പാപകരവുമെന്ന് പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു.
4.51.16
नैवं न्याय्यमिदं वाच्यमस्माकं पुरुषर्षभ ।
किंतु रोषपरीतेन गुरुणा भाषिता गुणाः ॥ ४.५१.१६ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നമ്മെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് ന്യായമല്ല; എന്നാൽ കോപം നിറഞ്ഞ ആചാര്യൻ (നമ്മുടെ) ഗുണങ്ങൾ തന്നെ പറഞ്ഞു.
4.51.17
शत्रोरपि गुणा ग्राह्या दोषा वाच्या गुरोरपि ।
सर्वथा सर्वयत्नेन पुत्रे शिष्ये हितं वदेत् ॥ ४.५१.१७ ॥
ശത്രുവിലെ ഗുണങ്ങളും സ്വീകരിക്കണം; ഗുരുവിലെ ദോഷങ്ങളും പറയണം. എല്ലാവിധത്തിലും, പൂർണ്ണ പ്രയത്നത്തോടെ, പുത്രനോടും ശിഷ്യനോടും ഹിതമായത് തന്നെ പറയണം.
4.51.18
आचार्य एष क्षमतां शान्तिरत्र विधीयताम् ।
अभिद्यमाने तु गुरौ निवृत्तं रोषकारितम् ॥ ४.५१.१८ ॥
ഈ ആചാര്യൻ ക്ഷമിക്കട്ടെ; ഇവിടെ ശാന്തി സ്ഥാപിക്കട്ടെ. ആചാര്യന്റെ മനസ്സിലെ ഭിന്നത നീങ്ങുമ്പോൾ, കോപത്താൽ ഉണ്ടായതു ഒഴിഞ്ഞുപോകും.
4.51.19
ततो दुर्योधनो द्रोणं क्षमयामास भारत ।
सह कर्णेन भीष्मेण कृपं चैव महाबलम् ॥ ४.५१.१९ ॥
അപ്പോൾ ദുര്യോധനൻ, ഹേ ഭാരതാ, കർണ്ണൻ, ഭീഷ്മർ, മഹാബലനായ കൃപർ എന്നിവരോടൊപ്പം ദ്രോണരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
4.51.20
यदेतत्प्रथमं वाक्यं भीष्मः शान्तनवोऽब्रवीत् ।
तेनैवाहं प्रसन्नो वै परमत्र विधीयताम् ॥ ४.५१.२० ॥
ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മർ ആദ്യം പറഞ്ഞ ആ വാക്കിനാൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും സന്തുഷ്ടനായി; ഇനി ഇവിടെ മേൽ ക്രമീകരണം ചെയ്യട്ടെ.
4.51.21
यथा दुर्योधनं पार्थो नोपसर्पति संगरे ।
साहसाद्यदि वा मोहात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥൻ ദുര്യോധനനെ സമീപിക്കാതിരിക്കാൻ, അത് സാഹസംകൊണ്ടായാലും മോഹംകൊണ്ടായാലും, അത്തരം നീതി ഏർപ്പെടുത്തട്ടെ.
4.51.22
वनवासे ह्यनिर्वृत्ते दर्शयेन्न धनञ्जयः ।
धनं चालभमानोऽत्र नाद्य तत्क्षन्तुमर्हति ॥ ४.५१.२२ ॥
വനവാസം പൂർത്തിയായിട്ടില്ലെങ്കിൽ ധനഞ്ജയൻ സ്വയം കാണിക്കരുത്; ധനം ലഭിക്കാത്തവൻ ഇന്ന് അത് സഹിക്കാൻ അർഹനല്ല.
4.51.23
यथा नायं समायुञ्ज्याद्धार्तराष्ट्रं कथंचन ।
न च सेनां पराजय्यात्तथा नीतिर्विधीयताम् ॥ ४.५१.२३ ॥
ഇവൻ ഒരു വിധത്തിലും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോട് ഏറ്റുമുട്ടാതെയും സേനയെ പരാജയപ്പെടുത്താതെയും ഇരിക്കേണ്ടതിനാൽ അത്തരം നീതി ഏർപ്പെടുത്തട്ടെ.
4.51.24
उक्तं दुर्योधनेनापि पुरस्ताद्वाक्यमीदृशम् ।
तदनुस्मृत्य गाङ्गेय यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ ४.५१.२४ ॥
മുമ്പ് ദുര്യോധനനും ഇത്തരം വാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു; അത് ഓർത്ത്, ഹേ ഗാംഗേയാ, നീ യഥാവിധി പറയണം.