மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.55.1
तमदूरमुपायान्तं दृष्ट्वा पाण्डवमर्जुनम् ।
नारयः प्रेक्षितुं शेकुस्तपन्तं हि यथा रविम् ॥ ४.५५.१ ॥
அருகில் வந்துகொண்டிருந்த பாண்டவன் அர்ஜுனனைக் கண்டதும் மனிதர்களால் அவனை நேராகப் பார்க்க இயலவில்லை; கொளுத்தும் சூரியனைப் பார்க்க முடியாதது போல்.
4.55.2
स तं दृष्ट्वा रथानीकं पार्थः सारथिमब्रवीत् ।
इषुपातमात्रे सेनायाः स्थापयाश्वानरिंदम।
यावत्समीक्षे व्यूहेऽस्मिन्मम शत्रुं सुयोधनम् ॥ ४.५५.२ ॥
அந்தத் தேர்ப்படையைக் கண்ட பார்த்தன் சாரதியிடம் சொன்னான்: 'எதிரிகளை அடக்குபவனே, படையிலிருந்து ஓர் அம்பெய்யும் தூரத்தில் குதிரைகளை நிறுத்து; இந்த வியூகத்தில் என் எதிரி சுயோதனனைக் காணும் வரை.'
4.55.3
रक्तवैडूर्यविकृतं मणिप्रवरभूषितम् ।
परं जानाम्यहं तस्य ध्वजं दूरात्समुच्छ्रितम् ॥ ४.५५.३ ॥
சிவப்பு வைடூரியங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சிறந்த மணிகளால் அணி செய்யப்பட்ட, தொலைவிலிருந்தே உயர்ந்து பறக்கும் அவனுடைய கொடியை நான் நன்கு அறிவேன்.
4.55.4
यद्येनमिह पश्यामि दुर्बुद्धिमतिमानिनम् ।
यमाय प्रेषयिष्यामि सहायः स्याद्यदीश्वरः ॥ ४.५५.४ ॥
இங்கே அந்தத் தீய புத்தியும் அகங்காரமும் கொண்டவனை நான் காண்பேனானால், அவனுக்குத் துணையாக யாரேனும் இருந்தாலும், அவன் தலைவனாக இருந்தாலும், அவனை யமனிடம் அனுப்பிவிடுவேன்.
4.55.5
सर्वानन्याननादृत्य दृष्ट्वा तमतिमानिनम् ।
सिंहः क्षुद्रमृगस्येव पतिष्ये तस्य मूर्धनि ॥ ४.५५.५ ॥
மற்ற எல்லோரையும் பொருட்படுத்தாமல், அந்த அகங்காரியைக் கண்டு, சிங்கம் சிறு மானின் மீது பாய்வது போல் அவன் தலையின் மேல் பாய்வேன்.
4.55.6
हनिष्यामि तमेवाद्य शरैर्गाण्डीवनिःसृतैः ।
तस्मिन्हते भविष्यन्ति सर्व एव पराजिताः ॥ ४.५५.६ ॥
இன்றே காண்டீவத்திலிருந்து புறப்படும் அம்புகளால் அவனைக் கொல்வேன்; அவன் கொல்லப்பட்டால் அனைவரும் தோல்வியுறுவர்.
4.55.7
शरैश्च शमयिष्येऽहं धार्तराष्ट्रं ससौबलम् ।
असभ्यानां च वक्तारं कुरूणां किल किल्विषम् ॥ ४.५५.७ ॥
நான் அம்புகளால் சௌபலனுடன் கூடிய த்ருதராஷ்டிரனின் மகனை அடக்குவேன்; அவன் குருக்களில் அநாகரிகமான பேச்சுக்காரர்களுக்குத் தலைவனும் பாவியும் ஆவான்.
4.55.8
राजानं नेह पश्यामि निरापिषमिदं बलम् ।
अभिद्रेव ह राजानं व्यक्तमित्यत्र निर्भयः ॥ ४.५५.८ ॥
இங்கு இந்தப் படைக்கு அரசன் காணப்படவில்லை; அது இறைச்சியற்றது போல் தோன்றுகிறது. அச்சமின்றி, வெளிப்படையாக அரசனையே தாக்கு என்று கூறினான்.
4.55.9
आस्थितो मध्यमाचार्योप्यश्वत्थामाऽप्यनन्तरम् ।
कृपकर्णौ पुरस्तात्तु महेष्वासौ व्यवस्थितौ ॥ ४.५५.९ ॥
நடுவில் ஆசிரியர் (த்ரோணர்) நிற்கிறார்; அவருக்குப் பின் அஸ்வத்தாமனும்; முன்னால் பெரும் வில்வீரர்களான கிருபரும் கர்ணரும் நிற்கின்றனர்.
4.55.10
भूरिश्रवाः सोमदत्तो बाह्लीकश्च जयद्रथः ।
दक्षिणं पक्षमाश्रित्य स्थिता युद्धविशारदाः ॥ ४.५५.१० ॥
பூரிசிரவஸ், சோமதத்தன், பாஹ்லீகன், ஜயத்ரதன் — போரில் வல்லவர்களான இவர்கள் வலது பக்கத்தை ஆதரித்து நிற்கின்றனர்.
4.55.11
साल्वराजो द्युमत्सेनो वृषसेनश्च सौबलः ।
दशार्णश्चैव कालिङ्गो वामं पक्षं समाश्रितः ॥ ४.५५.११ ॥
சால்வ அரசன், த்யுமத்சேனன், வ்ருஷசேனன், சௌபலன், தசார்ணன் மற்றும் காலிங்கன் — இவர்கள் இடது பக்கத்தை ஆதரித்து நிற்கின்றனர்.
4.55.12
पृष्ठतः कुरुमुख्यश्च भीष्मस्तिष्ठति दंशितः ।
सोऽर्धसैन्येन बलवान्सर्वेषां नः पितामहः ॥ ४.५५.१२ ॥
பின்புறத்தில் குருக்களின் தலைவரான பீஷ்மர் கவசமணிந்து நிற்கிறார்; அவர் பலசாலி, பாதிப் படையுடன் — நம் அனைவருக்கும் பிதாமகர்.
4.55.13
दुर्योधनं न पश्यामि क्व नु राजा स तिष्ठति ।
उत्सृंज्यैतद्रथानीकं याहि यत्र सुयोधनः ॥ ४.५५.१३ ॥
துரியோதனனை நான் காணவில்லை; அந்த அரசன் எங்கே நிற்கிறான்? இந்த தேர்ப்படையை விட்டுவிட்டு, சுயோதனன் எங்கே உள்ளானோ அங்கே செல் என்றான்.
4.55.14
तं हत्वा संनिवर्तिष्ये गाः स आदाय गच्छति ।
गवाग्रमभितो याहि यत्र राजा भविष्यति ॥ ४.५५.१४ ॥
அவனைக் கொன்றுவிட்டு நான் திரும்புவேன்; அவன் பசுக்களைப் பிடித்துக்கொண்டு செல்கிறான். பசுக்களின் முன்புறமாக, அரசன் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்.
4.55.15
इत्युक्त्वा समरे पार्थो वैराटिमपराजितः ।
संस्पृशानो धनुर्दिव्यं त्वरमाणोऽगमत्तदा ॥ ४.५५.१५ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, போரில் வெல்லப்படாத பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) விராடனின் மகனிடம் கூறினான்; பின் தெய்வீக வில்லைத் தொட்டவாறு விரைந்து சென்றான்.
4.55.16
ततो भीष्मोऽब्रवीद्वाक्यं कुरुमध्ये परंतपः ।
चिरदृष्टोऽयमस्माभिर्धर्मज्ञो बान्धवप्रियः । ॥ ४.५५.१६ ॥
அப்போது குருக்களின் நடுவில் பகைவரை எரிப்பவனான பீஷ்மன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: "நீண்ட காலமாக நாங்கள் இவனைக் காணவில்லை; இவன் தர்மம் அறிந்தவன், உறவினர்களுக்கு அன்பானவன்."
4.55.17
अतीव ज्वलते लक्ष्म्या पाकशासनिरागतः ।
एष दुर्योधनं पार्थो मार्गते निकृतिं स्मरन् ॥ ४.५५.१७ ॥
செல்வ ஒளியால் மிகவும் பிரகாசிக்கிறான்; இந்திரனின் மகன் வந்துவிட்டான். இந்த பார்த்தன் தனக்கு இழைத்த தீங்கை நினைவுகூர்ந்து துரியோதனனைத் தேடுகிறான்.
4.55.18
सेनामत्यर्थमालोक्य त्वरते ग्रहणेऽस्य च ।
मृगं सिंह इवादातुमीक्षते पाकशासनिः ॥ ४.५५.१८ ॥
படையை மிகவும் கவனித்துப் பார்த்து அவன் அதைப் பிடிக்க விரைகிறான்; சிங்கம் மானைப் பிடிக்கப் பார்ப்பது போல இந்திரனின் மகன் பார்க்கிறான்.
4.55.19
नैषोऽन्तरेण राजानं बीभत्सुः स्थातुमर्हति ।
तस्य पार्ष्णि ग्रहीष्यामो जवेनाभिप्रधावतः ॥ ४.५५.१९ ॥
இவன் அரசனுக்கு இடையில் நின்று நிற்க முடியாது; வேகமாக ஓடி வரும் அவனுடைய குதிகாலைப் பிடிப்போம்.
4.55.20
न ह्येनमभिसंक्रुद्धमेको युद्ध्येत संयुगे ।
अन्यो देवान्महादेवात्कृष्णाद्वा देवकीसुतात्।
आचार्याच्च सपुत्राद्वा भारद्वाजान्महारथात् ॥ ४.५५.२० ॥
கோபத்தில் கொதிக்கும் இவனுடன் போரில் தனியாக எவனும் போரிட முடியாது; தேவர்களையும், மகாதேவரையும், கிருஷ்ணரையும் தேவகியின் மகனையும், அல்லது மகனுடன் கூடிய ஆசிரியரையும், மகாரதரான பாரத்வாஜரின் மகனையும் தவிர வேறு எவனும் இல்லை.
4.55.21
किं नो गावः करिष्यन्ति द्रव्यं वा विपुलं तथा ।
दुर्योधनः पार्थगतः पुरा प्राणान्विमुञ्चति ॥ ४.५५.२१ ॥
பசுக்களும் அதுபோல் பெரும் செல்வமும் நமக்கு என்ன செய்யும்? பார்த்தனை அடைந்த துரியோதனன் முன்பே தன் உயிரை விடுவான்.
4.55.22
इत्युक्त्वा समरे भीष्मः सेनया सह कौरवः ।
अन्वधावत्तदा पार्थं धार्तराष्ट्रस्य रक्षणे ॥ ४.५५.२२ ॥
இவ்வாறு கூறிய கௌரவரான பீஷ்மர், படையுடன் அப்போது போரில் பார்த்தனைப் பின்தொடர்ந்து ஓடினார், துரியோதனனைக் காக்கும் பொருட்டு.
4.55.23
विक्रोशमात्रं यात्वा तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
इषुपातमात्रे सेनायाः स्थापयाश्वानरिंदम ॥ ४.५५.२३ ॥
ஒரு கூப்பிடு தூரம் சென்ற பார்த்தன் விராடன் மகனிடம் கூறினான் — 'எதிரிகளை அடக்குபவனே, படையிலிருந்து ஓர் அம்பு எய்தும் தொலைவில் குதிரைகளை நிறுத்து.'
4.55.24
एतदग्रं गवां दृष्टं मन्दं वाहय सारथे ।
याह्युत्तरेण सेनाया गाश्चैव प्रविभज्य च ॥ ४.५५.२४ ॥
'சாரதியே, இதோ பசுக்களின் முன்பகுதி தெரிகிறது; மெல்ல ஓட்டு. படையின் வடக்கே சென்று பசுக்களைப் பிரித்துக் கொள்.'
4.55.25
परिक्षिप्य गवां यूथमत्र योत्स्ये सुयोधनम् ।
गच्छन्ति सत्वरा गावः सगोपाः परिमोचय ॥ ४.५५.२५ ॥
பசுக்கூட்டத்தைச் சூழ்ந்து இங்கே நான் சுயோதனனுடன் போரிடுவேன். பசுக்களும் இடையர்களும் விரைவாகச் செல்கின்றன; அவர்களை விடுவிப்பாயாக.
4.55.26
तत्र गत्वा पशून्वीर सगोपान्परिमोचय ।
अन्तरेण च सेनायाः प्राङ्मुखो गच्छ चोत्तर ॥ ४.५५.२६ ॥
வீரனே, அங்கே சென்று இடையர்களுடன் பசுக்களை விடுவிப்பாயாக. படையின் இடையே கிழக்கு நோக்கிச் செல், உத்தரா.
4.55.27
इमे त्वतिरथाः सर्वे मम वीर्यपराक्रमम् ।
पश्यन्तु कुरवो युद्धे महेन्द्रस्येव दानवाः ॥ ४.५५.२७ ॥
இந்த அதிரதர்கள் அனைவரும் போரில் என் வீரத்தையும் பராக்கிரமத்தையும் காணட்டும்; மகேந்திரனின் வீரத்தை தானவர்கள் காண்பது போல், குருக்கள் காணட்டும்.
4.55.28
ततः स रथिनां श्रेष्ठो नाम विश्राव्य चात्मनः ।
निशिताग्राञ्शरांस्तीक्ष्णान्मुमोचांतकसन्निभान् ॥ ४.५५.२८ ॥
அப்போது தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் தன் பெயரை அறிவித்து, கூர்மையான நுனியுடைய, கொடிய, யமனைப் போன்ற அம்புகளை ஏவினான்.
4.55.29
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतम् ।
निरावकाशमभवच्छरैः क्षिप्तैः किरीटिना ॥ ४.५५.२९ ॥
வெட்டுக்கிளிகளால் வானமும், நீரோட்டங்களால் மலையும் நிறைவது போல, கிரீடியால் எய்யப்பட்ட அம்புகளால் இடமே இல்லாமல் ஆயிற்று.
4.55.30
विकीर्यमाणास्तु शरैस्ते योधा धार्तराष्ट्रिकाः ।
गाश्चैव न च पश्यन्ति पार्थमुक्तैरजिह्मगैः ॥ ४.५५.३० ॥
பார்த்தனால் எய்யப்பட்ட நேரான அம்புகளால் சிதறடிக்கப்பட்ட அந்த திருதராட்டிரர் மகன்களின் வீரர்கள், பசுக்களையும் காணவில்லை.
4.55.31
सा चापि बहुला सेना पार्थबाणाभिपीडिता ।
नापश्यद्विवृतां भूमिं नान्तरिक्षं दिशोपि वा ॥ ४.५५.३१ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் நசுக்கப்பட்ட அந்தப் பெரும் படையும் திறந்த நிலத்தையோ, வானத்தையோ, திசைகளையோகூடப் பார்க்கவில்லை.
4.55.32
अर्जुनस्तु तदा हृष्टो दर्शयन्वीर्यमात्मनः ।
पीडयामास सैन्यानि गाण्डीवप्रसृतैः शरैः ॥ ४.५५.३२ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் வீரத்தைக் காட்டி, காண்டீவத்திலிருந்து பாய்ந்த அம்புகளால் படைகளை நசுக்கினான்.
4.55.33
तेषां नैवापयाने च नाभियाने भवन्मतिः ।
शीघ्रतामेव पार्थस्य पूजयन्तस्तु विस्मिताः ॥ ४.५५.३३ ॥
அவர்கள் பின்வாங்குவதிலும் முன்னேறுவதிலும் மனம் செல்லவில்லை; திகைத்து, பார்த்தனின் விரைவையே போற்றிக்கொண்டிருந்தனர்.
4.55.34
चन्द्रावदातं सामुद्रं कुरुसैन्यभयंकरम् ।
ततः शङ्खमुपाध्मासीद्द्विषतां रोमहर्षणम्।
ज्याघोषं तलघोषं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ॥ ४.५५.३४ ॥
பின்னர் சந்திரனைப்போல் வெண்மையான, கடலில் பிறந்த, குரு படையை அஞ்சச்செய்யும், பகைவர்களின் மயிர் சிலிர்க்கச்செய்யும் சங்கை ஊதினான்; நாண் ஒலியும் கையடி ஒலியும் எழுப்பி உயிர்களை மயக்கினான்.
4.55.35
तस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषो निस्वनेन च ।
शब्देनामानुषाणां च भूतानां ध्वजवासिनाम् ।
वियद्गतानां देवानां मानुषाणां रवेण च ॥ ४.५५.३५ ॥
அந்த சங்கின் ஒலியாலும், வில்லின் முழக்கத்தாலும், கொடிகளில் வசிக்கும் மனிதரல்லாத உயிர்களின் ஒலியாலும், வானில் சஞ்சரிக்கும் தேவர்களின், மனிதர்களின் கூக்குரலாலும்.
4.55.36
ऊर्ध्वं पुच्छं विधून्वाना हेममाणाः समन्ततः ।
गावः सवत्साः संत्रस्ता निवृत्ता दक्षिणां दिशं ॥ ४.५५.३६ ॥
வால்களை மேலே தூக்கி நாலாபுறமும் கதறி, கன்றுகளுடன் அஞ்சிய பசுக்கள் தென் திசையை நோக்கித் திரும்பின.
4.55.37
ततः स समरे शूरो बीभत्सुः शत्रुपूगहा ।
गोपालांश्चोदयामास गावश्चोदयतेति च ॥ ४.५५.३७ ॥
அப்போது போரில் வீரனான பீபத்சு, எதிரிக் கூட்டங்களை அழிப்பவன், இடையர்களை ஊக்கினான்; "பசுக்களை ஓட்டுங்கள்" என்றும் கூறினான்.
4.55.38
उत्तरं चाह बीभत्सुर्हर्षयन्पाण्डुनन्दनः ।
गवामग्रं समीक्षस्व गश्चैवाशु निवर्तय ॥ ४.५५.३८ ॥
பாண்டுவின் மகனான பீபத்சு உத்தரனை மகிழ்வித்து கூறினான்; "பசுக்களின் முன்பகுதியைப் பார், பசுக்களை விரைவில் திருப்பு."
4.55.39
यावदेते निवर्तन्ते कुरवो जवमास्थिताः ।
याह्युत्तरेण गाश्चैताः सैन्यानां च नृपात्मज ॥ ४.५५.३९ ॥
இந்த குருக்கள் வேகமாக திரும்பிக்கொண்டிருக்கும் வரை, அரச குமாரனே, இந்தப் பசுக்களை வடக்குத் திசையில் ஓட்டிச் செல்; படைகளையும் அவ்வாறே.
4.55.40
पश्यन्तु कुरवः सर्वे मम वीर्यपराक्रमम् ।
ते लाभमिव मन्वानाः कुरवोऽर्जुनमाहव। ॥ ४.५५.४० ॥
எல்லாக் குருக்களும் என் வீரத்தையும் பராக்கிரமத்தையும் காணட்டும்; அவர்கள் ஆதாயம் பெற்றதாக நினைத்து, போரில் அர்ஜுனனைக் காணட்டும்.
4.55.41
दृष्टवा यान्तमदूरस्थं क्षिप्रमभ्यपतन्रथैः ।
हस्त्यश्वपरिवारेण महताऽभिविराजता। ॥ ४.५५.४१ ॥
அருகிலிருந்து செல்பவனைக் கண்டு, யானைகளும் குதிரைகளும் சூழ, பெரிதாக ஒளிர்ந்தபடி, தேர்களுடன் உடனே அவன்மேல் பாய்ந்தனர்.
4.55.42
योधैः प्रासासिहस्तैश्च चापबाणोद्यतायुधैः ।
तान्यनीकान्यशोभन्त कुरूणामाततायिनाम्। ॥ ४.५५.४२ ॥
ஈட்டியும் வாளும் கையில் ஏந்தி, வில்லும் அம்பும் உயர்த்திய ஆயுதங்களுடன் வீரர்களால், ஆக்கிரமிக்கும் குருக்களின் அந்தப் படைகள் ஒளிர்ந்தன.
4.55.43
संसर्पन्त इवाकाशे विद्युत्वन्तो वलाहकाः ।
तानि दृष्ट्वाऽप्यनीकानि निवर्तितरथानि च। ॥ ४.५५.४३ ॥
மின்னலுடன் கூடிய மேகங்கள் வானில் நகர்வது போல் அந்தப் படைகள் தோன்றின; தேர்கள் திரும்பிவிட்ட அந்தப் படைகளைக் கண்டும்.
4.55.44
पार्थोऽपि वायुवद्धोरं सैन्याग्रं व्यधुनोच्छरैः ।
तां शत्रुसेनां तरसा प्रणुद्य गाश्चापि जित्वा धनुषा परेण। ॥ ४.५५.४४ ॥
பார்த்தனும் காற்றைப் போல் கொடுமையாக அம்புகளால் படையின் முன்பகுதியை அசைத்தான்; அந்தப் பகைப் படையை வேகமாகத் தள்ளி, சிறந்த வில்லால் பசுக்களையும் வென்றான்.
4.55.45
दुर्योधनायाभिमुखं प्रयान्तं कुरुप्रवीराः सहसाऽभ्यगच्छन् ।
गोषु प्रयातासु जवेन मात्स्यान्किरीटिनं प्रीतियुतं च दृष्ट्वा। ॥ ४.५५.४५ ॥
துரியோதனனை நோக்கி முன்னேறிச் சென்றவர்களை குருவீரர்கள் திடீரென எதிர்கொண்டனர்; பசுக்கள் வேகமாகச் சென்றபோது, மத்சியர்களையும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த கிரீடியையும் கண்டு.
4.55.46
पशून्समादाय ततो निवृत्ता गोपाः समस्ताः प्रययुश्च राष्ट्रम् ॥ ४.५५.४६ ॥
கால்நடைகளைச் சேர்த்துக்கொண்டு, பின்னர் திரும்பிய அனைத்து இடையர்களும் நாட்டை நோக்கிச் சென்றனர்.