மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.64.1
भीष्मं विजित्य संग्रामे कुरूणां मिषतां रणे ।
ततो युद्धमनाः प्रायात्पार्थः पञ्च महारथान् ॥ ४.६४.१ ॥
போரில் பீஷ்மரை வென்று, கௌரவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில், பின்னர் போரில் மனம் வைத்த பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) ஐந்து மகாரதர்களை நோக்கிச் சென்றான்.
4.64.2
आददानश्च नाराचान्विमृशन्निषुधी अपि ।
संस्पृशानश्च गाण्डीवं भूयः कर्णं समभ्यगाम् ॥ ४.६४.२ ॥
நாராசக் கணைகளை எடுத்தும், இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளையும் ஆராய்ந்தும், காண்டீவத்தைத் தொட்டும், மீண்டும் கர்ணனை நோக்கிச் சென்றான்.
4.64.3
कर्ण यत्तत्सभामध्ये बह्वबद्धं प्रभाषसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ॥ ४.६४.३ ॥
கர்ணா! சபையின் நடுவில் நீ மிகவும் பெருமையுடன், 'போரில் எனக்கு நிகர் யாருமில்லை' என்று கூறினாயே, அதுவே இப்போது உன் முன் வந்து நிற்கிறது.
4.64.4
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
अदूरात्प्रत्युपस्थाय जृम्भते केसरी यथा।
न पलायस्व शूरश्चेत्स्थित्वा युध्यस्व फल्गुनम् ॥ ४.६४.४ ॥
இதோ, கோபங்கொண்ட யமனைப் போல், எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவன் அருகில் வந்து சிங்கம் போல் கொட்டாவி விடுகிறான். நீ வீரனென்றால் ஓடாதே; நின்று பல்குனனுடன் போரிடு.
4.64.5
नाहं बिभेमि बीभत्सोः कृष्णाद्वा देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ४.६४.५ ॥
நான் பீபத்ஸுவுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) அஞ்சுவதில்லை; கிருஷ்ணனுக்கும், தேவகியின் மகனுக்கும், எல்லா பாண்டவர்களுக்கும் கூட அஞ்சுவதில்லை; நான் க்ஷத்திரிய தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவன்.
4.64.6
सत्वाधिकानां शूराणां धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
दर्शनाञ्जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ॥ ४.६४.६ ॥
வில்வித்தையை வாழ்வாகக் கொண்ட, வலிமையில் சிறந்த வீரர்களைக் காண்பதால் பெருமிதம் பிறக்கிறது; அவர்களின் குரல் தளர்வதில்லை.
4.64.7
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेन समं युधि ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं दैवं तु दुरतिक्रमम् ॥ ४.६४.७ ॥
ஆசாரியரின் மகன் போரில் அர்ஜுனனுக்கு சமமாக நான் போரிடுவதைப் பார்க்கட்டும்; ஆனால் தெய்வத்தை வெல்வது கடினம்.
4.64.8
को दोषः कर्ण शूराणां वाचा साकं हि पौरुषम् ।
विद्यते यदि तल्लोके गुणोत्तरमिहोच्यते ॥ ४.६४.८ ॥
கர்ணா, வீரர்களுக்கு வார்த்தையுடன் பராக்கிரமம் சேர்ந்திருப்பதில் என்ன குற்றம்? உலகில் உயர்ந்த குணமுடையவன் இங்கு சிறந்தவனென்று சொல்லப்படுகிறான் என்றால்.
4.64.9
युव्यस्व त्वमभीः पार्थं प्रपलायस्व मा रणात् ।
उक्तं वचः स्मरन्कर्ण नाहमित्यादि संयुगे ॥ ४.६४.९ ॥
அஞ்சாமல் பார்த்தனுடன் போரிடு; போரிலிருந்து ஓடிவிடாதே. கர்ணா, போரில் 'நான் அல்ல' என்று நீ சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவுகூர்.
4.64.10
तं समन्ताद्रथाः पञ्च परिवार्य धनञ्जयम् ।
त इषून्सम्यगस्यन्तो मुमुक्षन्तोपि जीवितात् ॥ ४.६४.१० ॥
ஐந்து தேர்கள் தனஞ்சயனை எல்லாப் புறமும் சுற்றி வளைத்தன. அவை உயிரையும் துறக்கத் துணிந்தவர்கள் போல நன்றாக அம்புகளை எய்தன.
4.64.11
ते लाभमिव मन्वानाः क्षिप्रमार्च्छन्धनञ्जयम् ।
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ॥ ४.६४.११ ॥
அவர்கள் அதை ஆதாயமாகக் கருதி விரைவாகத் தனஞ்சயனை நெருங்கினர்; மழைக்கால மேகங்களைப் போல அம்புகளின் பெருமழையை நன்றாகப் பொழிந்தனர்.
4.64.12
बहुभिर्निशितैर्बाणैर्विविधैर्लोमवापिभिः ।
आद्रवन्प्रत्यवस्थाय प्रत्यविध्यन्धनञ्जयम् ॥ ४.६४.१२ ॥
பல கூர்மையான, பலவகையான இறகு பொருத்திய அம்புகளால் அவர்கள் ஓடிவந்து, எதிரில் நின்று தனஞ்சயனைத் தாக்கினர்.
4.64.13
ततः प्रहस्य बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथसत्तमान् ॥ ४.६४.१३ ॥
அப்போது சிரித்துக்கொண்டு, அனைத்து ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவனான பீபத்ஸு, திவ்ய அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தி சிறந்த தேரவீரர்களை எதிர்த்தான்.
4.64.14
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
एवं गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः प्राच्छादयद्दिशः ॥ ४.६४.१४ ॥
சூரியன் தன் கதிர்களால் பூமியை மூடுவது போல, காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட அம்புகள் திசைகளையெல்லாம் மூடின.
4.64.15
न रथानां न नगानां न ध्वजानां न वाजिनाम् ।
अविद्धं निशितैर्बाणैरासीद्द्यूङ्गुलमन्तरम् ॥ ४.६४.१५ ॥
தேர்களும், மரங்களும், கொடிகளும், குதிரைகளும் கூர்மையான அம்புகளால் துளைக்கப்படாமல் இருக்கவில்லை; இரண்டு விரல் அளவு இடைவெளியும் மீதமில்லை.
4.64.16
सर्वे शान्तिपरा योधाः स्वचित्तं नाभिजझिरे ।
हस्तिनोऽश्वाश्च वित्रस्ता व्यवलीयन्त भारत ॥ ४.६४.१६ ॥
அமைதியை விரும்பிய வீரர்கள் அனைவரும் தங்கள் மனதை நிலைப்படுத்த முடியவில்லை; பாரதா, யானைகளும் குதிரைகளும் நடுங்கி ஓடின.
4.64.17
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षाष्टिहायनः ।
एवं सर्वानपामृद्गादर्जुनः शस्त्रतेजसा ॥ ४.६४.१७ ॥
அறுபது வயதுடைய மதயானை நாணல் காட்டை மிதித்து அழிப்பது போல, அர்ஜுனன் தன் ஆயுதங்களின் ஒளியால் அனைவரையும் நசுக்கினான்.
4.64.18
गाण्डीवस्य तु घोषेण पृथिवी समकम्पत ।
मनांसि धार्तराष्ट्राणामप्यकृन्तद्धनञ्जयः ॥ ४.६४.१८ ॥
காண்டீவத்தின் முழக்கத்தால் பூமி முழுவதும் நடுங்கியது; தனஞ்சயன் துரியோதனாதியரின் மனங்களையும் அறுத்தான்.
4.64.19
ततो विगाह्य सैन्यानां मध्यं शस्त्रभृतांवरः ।
सारथिं समरे शूरस्त्वभ्यभाषत वीर्यवान् ॥ ४.६४.१९ ॥
அப்போது ஆயுதந்தாங்கியோரில் சிறந்தவனும் வீரியம் மிக்க சூரனுமானவன் படைகளின் நடுவே புகுந்து போர்க்களத்தில் தன் தேரோட்டியிடம் பேசினான்.
4.64.20
संनियम्य हयानेतान्मन्दं वाहय सारथे ।
आचार्यपुत्रं समरे योधयिष्येऽपराजितम् ॥ ४.६४.२० ॥
தேரோட்டியே! இந்தக் குதிரைகளை நன்கு அடக்கி மெதுவாக ஓட்டு; போரில் தோற்கடிக்கப்படாத ஆசிரியர் மகனுடன் நான் போரிடுவேன்.
4.64.21
पुरा ह्येष मया युक्तः स मे भवति पृष्ठतः ।
एवमुक्तेऽर्जुनेनासावश्वत्थामरथं प्रति। ॥ ४.६४.२१ ॥
முன்பு இவன் எனக்கு எதிரே பின்புறமாக இருந்தான். அர்ஜுனன் இவ்வாறு சொன்னதும் அவன் அஷ்வத்தாமனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
4.64.22
विराटपुत्रो जवनान्भृशमश्वानचोदयत् ।
एषोपयाति बीभत्सुर्व्यथितो गाढवेदनः। ॥ ४.६४.२२ ॥
விராடனின் மகன் குதிரைகளை மிக வேகமாகத் தூண்டினான். இதோ பீபத்சு (அர்ஜுனன்) துன்புற்று, கடும் வேதனையுடன் வருகிறான்.
4.64.23
तं तु तत्रैव यास्यामि नासौ मुच्येत जीवितात् ॥ ४.६४.२३ ॥
ஆனால் நான் அங்கேயே அவனிடம் செல்வேன்; அவன் உயிருடன் தப்பமாட்டான்.
4.64.24
नासौ भयेन निर्यातो महात्मा पाकशासनिः ।
नैवं भीता निवर्तन्ते न पुनर्गाढवेदनाः ॥ ४.६४.२४ ॥
அந்த மகாத்மா பாகசாசனி (அர்ஜுனன்) பயத்தால் வெளிப்படவில்லை. இவ்வாறு அச்சமும் கடும் வேதனையும் கொண்டவர்கள் திரும்புவதில்லை, மீண்டும் வருவதுமில்லை.
4.64.25
यद्येनमभिसंरब्धं पुनरेवाभियास्यसि ।
बहून्यस्त्राणि जानीते न पुनर्मोक्ष्यते भवान् ॥ ४.६४.२५ ॥
நீ மீண்டும் கோபமடைந்த அவனைத் தாக்கினால், அவன் பல அஸ்திரங்களை அறிந்தவன்; நீ மீண்டும் தப்ப மாட்டாய்.
4.64.26
दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तो दिष्ट्या गावः पलायिताः ।
मुक्तो दिष्ट्या च संग्रामे किं रणेन करिष्यसि ॥ ४.६४.२६ ॥
நற்பேற்றால் துரியோதனன் விடுபட்டான், நற்பேற்றால் பசுக்கள் ஓடிவிட்டன; நற்பேற்றால் போரில் நீ தப்பினாய், இனி போரினால் என்ன செய்வாய்?
4.64.27
क्रोशमात्रमपाक्रम्य बलमन्वानयामहे ।
अन्वागतबलाः पार्थं पुनरेवाभियास्यथ ॥ ४.६४.२७ ॥
ஒரு குரோசம் தொலைவு பின்வாங்கி, நம் படையை அழைத்து வருவோம்; படை வந்து சேர்ந்ததும் நீங்கள் மீண்டும் பார்த்தனைத் தாக்குவீர்கள்.