Mahābhārata · Adhyāya 4.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.70.1
प्रस्थाप्य सेनां कन्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
मत्स्यराजो महाराजः प्रहृष्ट इदमब्रवीत् ॥ ४.७०.१ ॥
Nachdem er das Heer und die prächtig geschmückten Jungfrauen und Kurtisanen fortgeschickt hatte, sprach der große König, der König der Matsya, voller Freude dies.
4.70.2
व्रिगर्ताः कुरवः सर्वे संग्रामे निर्जिता मया ।
प्रविश्यान्तःपुरं हृष्टा द्यूतं दीव्याम ब्राह्मण ॥ ४.७०.२ ॥
Die Trigarta und alle Kuru sind von mir im Kampf besiegt worden. Lasst uns, nachdem wir fröhlich den inneren Palast betreten haben, o Brahmane, Würfel spielen.
4.70.3
अक्षानाहर सैरन्ध्रि आसनं चोपकल्पय ।
आदाय व्यजनं त्वं च पार्श्वतोऽनन्तरा भव ॥ ४.७०.३ ॥
Bring die Würfel, o Sairandhrī, und richte einen Sitz her; nimm einen Fächer und sei dicht an meiner Seite.
4.70.4
तं तथावादिनं दृष्ट्वा पाण्डवः प्रत्यभापत ।
न देवितव्यं हृष्टेन कितवेनेति नः श्रुतम् ॥ ४.७०.४ ॥
Als der Pāṇḍava ihn so sprechen sah, antwortete er: 'Wir haben gehört, dass man nicht mit einem fröhlichen Spieler würfeln soll.'
4.70.5
न त्वामद्य मुदा युक्तमहं देवितुमुत्सहे ।
प्रियं तु ते चिकीर्पामि वर्ततां यदि रोचते।
द्यूतं कर्तुं न वाञ्छामि नरेन्द्र जनसंसदि ॥ ४.७०.५ ॥
Heute bin ich nicht bereit, mit dir zu würfeln, während du von Freude überwältigt bist; doch möchte ich dir gefallen – so sei es, wenn es dir recht ist. O Herr der Menschen, ich will nicht im Angesicht der Versammlung würfeln.
4.70.6
स्त्रियो गावो हिरण्यं च यच्चान्यद्वसु किंचन ।
न मे किंचित्त्वया कार्यमन्तरेणापि देवितम् ॥ ४.७०.६ ॥
Frauen, Kühe, Gold und jeglicher anderer Reichtum – ich brauche nichts von dir, selbst ohne dass du würfelst.
4.70.7
किं ते द्यूतेन राजेन्द्र बहुदोषेण मानद ।
देवने बहवो दोषास्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ ४.७०.७ ॥
O Herr der Könige, Spender der Ehre, was nützt dir das Würfelspiel mit seinen vielen Fehlern? Das Spiel hat viele Fehler; darum soll man es meiden.
4.70.8
श्रुतो वा यदि वा दृष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स राज्यं धनमक्षय्यं पणमेकममन्यत ॥ ४.७०.८ ॥
Ob man von ihm gehört oder ihn gesehen hat: der König der Gerechtigkeit Yudhiṣṭhira hielt einen einzigen Einsatz für ein unerschöpfliches Reich und Vermögen.
4.70.9
कृष्णां च भार्यां दयितां भ्रातॄंश्च त्रिदशोपमान् ।
निःसंशयं स कितवः पश्चात्तप्यति पाण्डवः ॥ ४.७०.९ ॥
Um seine geliebte Gattin Kṛṣṇā und seine den Göttern gleichen Brüder wird dieser spielsüchtige Pāṇḍava ohne Zweifel später Reue empfinden.
4.70.10
विविधानां च रत्नानां धनानां च पराजये ।
अभीप्सितविनाशश्च वाक्पारुष्यमनन्तरम् ॥ ४.७०.१० ॥
Beim Verlieren verschiedener Juwelen und Reichtümer tritt die Vernichtung des Ersehnten ein, und danach harte Worte.
4.70.11
अविश्वास्यं बुधैर्नित्यमेकाह्ना द्रव्यनाशनम् ।
द्यूते हारितवान्सर्वं तस्माद्द्यूतं न रोचये ॥ ४.७०.११ ॥
Für die Weisen ist der Verlust des Reichtums an einem einzigen Tag stets unzuverlässig. Im Spiel verlor er alles; darum gefällt mir das Würfelspiel nicht.
4.70.12
अथवा मन्यसे राजन्दीव्याव यदि रोचते ।
एवमाभाष्य वाक्यैस्तु क्रीडतस्तौ नरोत्तमौ ॥ ४.७०.१२ ॥
Oder, o König, wenn es dir gefällt, lass uns spielen. Nachdem die beiden besten der Menschen so miteinander gesprochen hatten, begannen sie zu spielen.
4.70.13
प्रवर्तमाने द्यूते तु मात्स्यः पाण्डवमब्रवीत् ॥ ४.७०.१३ ॥
Während das Würfelspiel im Gange war, sprach der König der Matsya zum Pāṇḍava.
4.70.14
पश्य पुत्रेण मे युद्धे तादृशाः कुरवो जिताः ।
कुरवोऽतिरथाः सर्वे देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ४.७०.१४ ॥
Sieh, von meinem Sohn wurden solche Kuru im Kampf besiegt. Alle Kuru sind große Wagenkämpfer, selbst für die Götter sehr schwer zu besiegen.
4.70.15
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो द्यूते मात्स्यं युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या ते विजिता गावः कुरवश्च पराजिताः ॥ ४.७०.१५ ॥
Da sprach Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, im Würfelspiel zum König der Matsya: 'Durch Glück sind deine Kühe gewonnen worden, und die Kuru sind besiegt.'
4.70.16
अत्यद्भुततमं मन्ये उत्तरश्चेत्कूरूञ्जयेत् ।
यन्ता बृहन्नला यस्य स कथंचिद्विजेष्यते ॥ ४.७०.१६ ॥
Ich halte es für äußerst erstaunlich, wenn Uttara die Kuru besiegen sollte; wessen Wagenlenker Bṛhannalā ist, der wird irgendwie besiegt werden.
4.70.17
ततो विराटः क्षुभितो मन्युना च परिप्लुतः ।
उवाच वचनं क्रुद्धः परिव्राजमनन्तरम् ॥ ४.७०.१७ ॥
Da sprach Virāṭa, erregt und von Zorn übermannt, zornig sogleich diese Worte zu jenem wandernden Asketen.
4.70.18
तादृशेन तु योधेन महेष्वासेन धीमता ।
कुरवो निर्जिता युद्धे तत्र किं ब्राह्मणाद्भुतम् ॥ ४.७०.१८ ॥
Von einem solchen Krieger, einem großen Bogenschützen und Weisen, wurden die Kuru im Kampf besiegt; was ist daran verwunderlich, o Brahmane?
4.70.19
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.१९ ॥
Du niederträchtiger Verwandter eines Brahmanen! Du lobst meinen Sohn, indem du ihn mit einem Eunuchen gleichstellst. Du weißt nicht, was man sagen soll und was nicht; gewiss verachtest du mich.
4.70.20
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.२० ॥
Du niederträchtiger Verwandter eines Brahmanen! Du lobst meinen Sohn, indem du ihn mit einem Eunuchen gleichstellst. Du weißt nicht, was man sagen soll und was nicht; gewiss verachtest du mich.
4.70.21
पुमांसो बहवो दृष्टाः सूताश्च बहवो मया ।
विक्रम्य यन्ता योद्धा च न मे दृष्टः कदाचन ॥ ४.७०.२१ ॥
Ich habe viele Männer und viele Wagenlenker gesehen; doch niemals habe ich jemanden gesehen, der als Wagenlenker und Krieger mit Tapferkeit kämpft.
4.70.22
विप्रियं न चरेद्राज्ञामनुकूलं प्रियं वदेत् ।
आचरन्विप्रियं राज्ञां न जातु सुखमेधते ॥ ४.७०.२२ ॥
Man soll den Königen nichts Unangenehmes antun, sondern zustimmende und angenehme Worte sprechen; wer den Königen Unangenehmes tut, gedeiht niemals im Glück.
4.70.23
वयस्यत्वात्तु ते सर्वमपराधमिमं क्षमे ।
नेदृशीं प्रवदर्वाचं यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ४.७०.२३ ॥
Aus Freundschaft vergebe ich dir diese ganze Beleidigung; wenn du leben willst, sprich nicht mehr solche Worte.
4.70.24
ततोऽब्रवीत्पुनः कङ्कः प्रहस्य कुरुवर्धनः ।
बृहन्नलाया सजेन्द्र धुष्यतां नगरे जयः ॥ ४.७०.२४ ॥
Da sprach Kaṅka, der Mehrer der Kurus, lachend wieder: »O Gleicher Indras, lass in der Stadt verkünden, dass dieser Sieg Bṛhannalā gehört.«
4.70.25
उत्तरेण तु सारथ्यं कृतं नूनं भविष्यति ।
निमित्तं किंचिदुत्पन्नं तर्कश्चापि दृढो मम।
यतो जानामि राजेन्द्र नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ४.७०.२५ ॥
Gewiss hat Uttara das Wagenlenken übernommen. Ein Zeichen ist erschienen, und mein Schluss ist fest, denn ich weiß, o Herr der Könige, dass es nicht anders sein wird.
4.70.26
कुरवोऽपि महावीर्या देवैरपि सुदुर्जयाः ।
ससोमवरुणादित्यैः सयक्षेशहुताशनैः ॥ ४.७०.२६ ॥
Die Kurus sind von großer Tapferkeit, selbst für die Götter schwer zu besiegen, zusammen mit Soma, Varuṇa und den Ādityas, zusammen mit dem Herrn der Yakṣas und dem Feuer.
4.70.27
यत्र शान्तनवो भीष्मो द्रोणकर्णौ सुदुर्जयौ ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तो जयद्रथः ॥ ४.७०.२७ ॥
Wo Bhīṣma, der Sohn Śantanus, Droṇa und Karṇa, sehr schwer zu besiegen, sind, und Aśvatthāman, Vikarṇa, Somadatta und Jayadratha.
4.70.28
भूरिश्रवाः शलो भूरिर्जलसन्धिश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनो दुष्प्रसहो दुःशासनविविंशती ॥ ४.७०.२८ ॥
Bhūriśravas, Śala, Bhūri, der mächtige Jalasandha, Duryodhana — schwer zu bestehen — Duḥśāsana und Vivviṃśati.
4.70.29
वृषसेनोऽश्ववेगश्च वायुवेगसुवर्चसौ ।
बाह्लीकः शूरसेनश्च युयुत्सुश्च परन्तपः ॥ ४.७०.२९ ॥
Vṛṣasena, Aśvavega, Vāyuvega und Suvarcas, Bāhlīka, Śūrasena, Yuyutsu und der Feindverbrenner.
4.70.30
सौबलः शकुनिश्चैव द्युमत्सेनश्च साल्वराट् ।
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः ॥ ४.७०.३० ॥
Saubala Śakuni, Dyumatsena, der König der Sālvas, und viele andere Helden, Herren verschiedener Reiche.
4.70.31
कृपेणाचार्यमुख्येन सहिताः कुरवो नृपाः ।
सञ्जकार्मुकनिस्त्रिंशा रथिनो रथयूथपाः।
अन्ये चैव महावीर्या राजपुत्रा महारथाः ॥ ४.७०.३१ ॥
Die Kuru-Könige, zusammen mit Kṛpa und dem obersten Lehrer, die Streitwagenkrieger mit schussbereiten Bogen und Schwertern, die Anführer der Wagenverbände und die übrigen Prinzen und Großkrieger von hoher Tapferkeit.
4.70.32
मरुद्गणैः परिवृतः साक्षादपि पुरंदरः ।
तद्बलं न जयेत्क्रुद्धो भीष्मद्रोणादिभिर्वृतम् ॥ ४.७०.३२ ॥
Selbst Indra persönlich, umringt von den Scharen der Marut, könnte im Zorn jenes Heer nicht besiegen, das von Bhīṣma, Droṇa und den anderen beschützt wird.
4.70.33
कस्तद्बृहन्नलादन्यो मनुष्यः प्रतियोत्स्यति ।
यस्य बाहुबले तुल्यो न भविष्यति कश्चन ॥ ४.७०.३३ ॥
Welcher andere Mensch außer Bṛhannalā wird gegen ihn kämpfen, dem an Armeskraft niemand gleichkommen wird?
4.70.34
अतीव समरं दृष्ट्वा हर्षो यस्याभिवर्धते ।
किमेवं पुरुषो लोको दिवि वा भुवि विद्यते ॥ ४.७०.३४ ॥
Wessen Freude wächst, wenn er den Kampf so überaus sieht? Gibt es einen solchen Menschen in dieser Welt, im Himmel oder auf der Erde?
4.70.35
तेन संक्षुभितो राजा दीर्यमाणेन चेतसा ।
अब्रवीद्वचनं क्रूरमजानन्वै युधिष्ठिरम् ॥ ४.७०.३५ ॥
Davon erregt, das Herz zerrissen, sprach der König, ohne Yudhiṣṭhira zu erkennen, grausame Worte.
4.70.36
कङ्ख मा ब्रूहि मे वाक्यं प्रतिकूलं द्विजोत्तम ।
बहुशः प्रतिषिद्धस्त्वं न च वाचं नियच्छसि ॥ ४.७०.३६ ॥
O Kaṅka, Bester der Zweimalgeborenen, sprich kein unwillkommenes Wort zu mir. Obwohl dir oft verboten, hältst du deine Rede nicht zurück.
4.70.37
नियन्ता चेन्न विद्येत न कश्चिद्धर्ममाचरेत् ।
इति प्रक्षुभितो राजा सोऽक्षेणाभ्यहनद्भृशम् ॥ ४.७०.३७ ॥
"Gäbe es keinen Lenker, würde niemand Dharma üben" — so denkend schlug der erregte König ihn heftig mit dem Würfelstab.
4.70.38
तस्य तक्षकभोगाभं बाहुमुत्क्षिप्य दक्षिणम् ।
विराटः प्राहनत्क्रुद्धः कर्णमाश्रित्य दक्षिणम् ॥ ४.७०.३८ ॥
Seinen rechten Arm, gleich den Windungen der Schlange Takṣaka, erhebend, schlug ihn der zornige Virāṭa, auf das rechte Ohr zielend.
4.70.39
मुखे युधिष्ठिरं कोपान्मैवमित्यवभर्त्सयन् ।
बलवत्प्रतिविद्धस्य नस्तः शोणितमास्रवत् ॥ ४.७०.३९ ॥
Mit Zorn Yudhiṣṭhira zurechtweisend: "Tu das nicht!", schlug er ihn kräftig ins Gesicht, und Blut floss aus dem Schlag.
4.70.40
अक्षेणाभिहतो राजा विराटेन युधिष्ठिरः ।
तूष्णीमासीन्महाबाहुः कृष्णां पश्यन्सुदुःखिताम् ॥ ४.७०.४० ॥
Von Virāṭa mit dem Würfelstab geschlagen, saß König Yudhiṣṭhira, der Starkarmige, schweigend da und blickte auf die tief betrübte Kṛṣṇā (Draupadī).
4.70.41
तस्य रक्तोत्पलनिभं शिरसः शोणितं तदा ।
प्रावर्तत महाबाहोरभिघातान्महात्मनः ॥ ४.७०.४१ ॥
Da floss aus dem Schlag Blut, gleich einer roten Lotusblüte, aus dem Haupt jenes großherzigen Starkarmigen.
4.70.42
तदप्राप्तं महीं पार्थः पाणिभ्यां समधारयत् ।
अवैक्षत च धर्मात्मा द्रौपदीं पार्श्वतः स्थिताम् ॥ ४.७०.४२ ॥
Damit das Blut den Boden nicht erreichte, fing es der Sohn der Pṛthā mit seinen Händen auf; und der Gerechtgesinnte blickte auf Draupadī, die an seiner Seite stand.
4.70.43
सा वेदनामभिज्ञाय भर्तुश्चित्तवशानुगा ।
सा विषण्णा च भीता च क्रुद्धा च द्रुपदात्मजा ॥ ४.७०.४३ ॥
Als sie den Schmerz ihres Gatten erkannte und seinem Sinn folgte, wurde die Tochter Drupadas niedergeschlagen, verängstigt und zornig.
4.70.44
बाष्पं नियम्य कृच्छ्रेण भर्तुर्निःश्रेयसैषिणी ।
उत्तरीयेण सूक्ष्मेण तूर्णं जग्राह शोणितम् ॥ ४.७०.४४ ॥
Mit Mühe ihre Tränen zurückhaltend und das Wohl ihres Gatten suchend, fing sie das Blut rasch mit ihrem feinen Obergewand auf.
4.70.45
निगृह्य रक्तं वस्त्रेण सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
सौवर्णं गृह्य भृङ्गारं शोणितं तदपामृजत् ।
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र द्रुपदेन्द्रसुता तदा ॥ ४.७०.४५ ॥
Das Blut mit einem Tuch zurückhaltend, nahm Sairandhrī, von Schmerz verwirrt, ein goldenes Gefäß und wischte jenes Blut ab. O Herr der Könige, damals wischte die Tochter des Herrn der Drupadas Yudhiṣṭhiras Blut ab.
4.70.46
सैरन्ध्रि किमिदं रक्तमुत्तरीयेण गृह्यते ।
कोत्र हेतुर्विशालाक्षि तन्मप्राचक्ष्व तत्वतः ॥ ४.७०.४६ ॥
O Sairandhrī, warum wird dieses Blut mit einem Obergewand aufgefangen? O du Großäugige, was ist der Grund? Sag es mir wahrhaftig.
4.70.47
रक्तबिन्दनि यावन्ति कङ्कस्य धरणीतले ।
तावद्वर्षाणि राष्ट्रे ते अनावृष्टिर्भविष्यति ॥ ४.७०.४७ ॥
So viele Tropfen von Kaṅkas Blut auf den Boden fallen, so viele Jahre wird in deinem Reich Dürre herrschen.
4.70.48
एतन्निमित्तं मात्स्येन्द्र कङ्कस्य रुधिरं मया ।
गृहीतमुत्तरीयेण विनाशो मा भवेत्तव ॥ ४.७०.४८ ॥
Deshalb, o Herr der Matsya, habe ich Kaṅkas Blut mit meinem Obergewand aufgefangen, damit dir kein Untergang widerfährt.
4.70.49
यतीशं यो विहन्येत तस्यायुर्विनशिष्यति ।
यो यतीशं नियम्येत सहस्रं यातना यमे ॥ ४.७०.४९ ॥
Wer den Herrn der Asketen erschlägt, dessen Leben wird vergehen. Wer den Herrn der Asketen fesselt, erleidet im Reich Yamas tausend Qualen.
4.70.50
यतौ रक्तं दर्शयति यावत्पांसुरगृह्यत ।
तावन्तः पितृलोकस्थाः पितरः प्रपतन्त्यधः ॥ ४.७०.५० ॥
So viel Blut am Asketen sichtbar wird, so viel Staub aufgenommen wird, so viele Ahnen in der Welt der Väter stürzen hinab.
4.70.51
इति ज्ञात्वा विराटेन्द्र धृतं रक्तं च वाससा ।
मया तव हितार्थाय त्वयि प्रणयकारणात् ॥ ४.७०.५१ ॥
Dies wissend, o Herr von Virāṭa, habe ich das Blut mit einem Tuch aufgefangen, zu deinem Wohl, aus Zuneigung zu dir.