மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.70.1
प्रस्थाप्य सेनां कन्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
मत्स्यराजो महाराजः प्रहृष्ट इदमब्रवीत् ॥ ४.७०.१ ॥
படையையும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியரையும் கணிகையரையும் அனுப்பிவிட்டு, மகாராஜாவான மத்ஸ்யராஜன் மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு கூறினான்.
4.70.2
व्रिगर्ताः कुरवः सर्वे संग्रामे निर्जिता मया ।
प्रविश्यान्तःपुरं हृष्टा द्यूतं दीव्याम ब्राह्मण ॥ ४.७०.२ ॥
த்ரிகர்த்தர்களும் அனைத்து குருக்களும் போரில் என்னால் வெல்லப்பட்டார்கள். அந்தப்புரத்திற்குள் நுழைந்து மகிழ்ச்சியுடன் சூதாடுவோம், பிராமணரே.
4.70.3
अक्षानाहर सैरन्ध्रि आसनं चोपकल्पय ।
आदाय व्यजनं त्वं च पार्श्वतोऽनन्तरा भव ॥ ४.७०.३ ॥
சைரந்த்ரியே, பகடைகளைக் கொண்டுவா; ஆசனத்தையும் தயார் செய். விசிறியை எடுத்துக்கொண்டு நீயும் அருகிலேயே இரு.
4.70.4
तं तथावादिनं दृष्ट्वा पाण्डवः प्रत्यभापत ।
न देवितव्यं हृष्टेन कितवेनेति नः श्रुतम् ॥ ४.७०.४ ॥
அவ்வாறு பேசிய அவனைக் கண்ட பாண்டவன் பதிலளித்தான்: 'மகிழ்ச்சியடைந்த சூதாடியுடன் சூதாடக் கூடாது என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.'
4.70.5
न त्वामद्य मुदा युक्तमहं देवितुमुत्सहे ।
प्रियं तु ते चिकीर्पामि वर्ततां यदि रोचते।
द्यूतं कर्तुं न वाञ्छामि नरेन्द्र जनसंसदि ॥ ४.७०.५ ॥
இன்று மகிழ்ச்சியில் மூழ்கியிருக்கும் உன்னுடன் நான் சூதாட விரும்பவில்லை. ஆயினும் உனக்கு இனிமை செய்ய விரும்புகிறேன்; உனக்கு விருப்பமானால் அவ்வாறே ஆகட்டும். மன்னர்களின் தலைவனே, மக்கள் சபையில் நான் சூதாட விரும்பவில்லை.
4.70.6
स्त्रियो गावो हिरण्यं च यच्चान्यद्वसु किंचन ।
न मे किंचित्त्वया कार्यमन्तरेणापि देवितम् ॥ ४.७०.६ ॥
பெண்கள், பசுக்கள், பொன், வேறு எந்த செல்வமாயினும் — நீ சூதாடாமலேயே எனக்கு எதுவும் உன்னிடம் தேவையில்லை.
4.70.7
किं ते द्यूतेन राजेन्द्र बहुदोषेण मानद ।
देवने बहवो दोषास्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ ४.७०.७ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, மரியாதை அளிப்பவரே, பல குற்றங்கள் நிறைந்த சூதாட்டத்தால் உங்களுக்கு என்ன பயன்? சூதாட்டத்தில் பல குற்றங்கள் உள்ளன; ஆகையால் அதை விட்டுவிட வேண்டும்.
4.70.8
श्रुतो वा यदि वा दृष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स राज्यं धनमक्षय्यं पणमेकममन्यत ॥ ४.७०.८ ॥
தருமராஜன் யுதிஷ்டிரரைப் பற்றிக் கேட்டிருந்தாலும் அல்லது கண்டிருந்தாலும், அவர் ஒரே பணயத்தை அழியாத அரசாகவும் செல்வமாகவும் எண்ணினார்.
4.70.9
कृष्णां च भार्यां दयितां भ्रातॄंश्च त्रिदशोपमान् ।
निःसंशयं स कितवः पश्चात्तप्यति पाण्डवः ॥ ४.७०.९ ॥
கிருஷ்ணையாகிய அன்பு மனைவியையும், தேவர்களுக்கு ஒப்பான சகோதரர்களையும் பற்றி, அந்த சூதாடிய பாண்டவன் சந்தேகமின்றி பின்னர் வருந்துவான்.
4.70.10
विविधानां च रत्नानां धनानां च पराजये ।
अभीप्सितविनाशश्च वाक्पारुष्यमनन्तरम् ॥ ४.७०.१० ॥
பல்வேறு ரத்தினங்களையும் செல்வங்களையும் தோற்பதில், விரும்பியவை அழிவதும், அதன் பின் கடுஞ்சொற்கள் வருவதும் நிகழும்.
4.70.11
अविश्वास्यं बुधैर्नित्यमेकाह्ना द्रव्यनाशनम् ।
द्यूते हारितवान्सर्वं तस्माद्द्यूतं न रोचये ॥ ४.७०.११ ॥
அறிவுடையோருக்கு ஒரே நாளில் செல்வம் அழிவது எப்போதும் நம்ப முடியாதது. சூதில் அவர் எல்லாவற்றையும் தோற்றார்; ஆகையால் சூதாட்டம் எனக்கு விருப்பமில்லை.
4.70.12
अथवा मन्यसे राजन्दीव्याव यदि रोचते ।
एवमाभाष्य वाक्यैस्तु क्रीडतस्तौ नरोत्तमौ ॥ ४.७०.१२ ॥
அல்லது அரசே, உமக்கு விருப்பமானால் நாம் விளையாடுவோம் என்று கூறி, அந்த இரு நரோத்தமர்களும் சொற்களால் உரையாடி விளையாடத் தொடங்கினர்.
4.70.13
प्रवर्तमाने द्यूते तु मात्स्यः पाण्डवमब्रवीत् ॥ ४.७०.१३ ॥
சூதாட்டம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது மத்ஸ்ய மன்னன் பாண்டவனிடம் கூறினான்.
4.70.14
पश्य पुत्रेण मे युद्धे तादृशाः कुरवो जिताः ।
कुरवोऽतिरथाः सर्वे देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ४.७०.१४ ॥
பார், என் மகனால் போரில் இத்தகைய குருக்கள் வென்றனர். குருக்கள் அனைவரும் மகாரதர்கள்; தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்.
4.70.15
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो द्यूते मात्स्यं युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या ते विजिता गावः कुरवश्च पराजिताः ॥ ४.७०.१५ ॥
அப்போது தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் சூதாட்டத்தில் மத்ஸ்ய மன்னனிடம் கூறினான்: 'அதிர்ஷ்டவசமாக உன் பசுக்கள் வெல்லப்பட்டன; குருக்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.'
4.70.16
अत्यद्भुततमं मन्ये उत्तरश्चेत्कूरूञ्जयेत् ।
यन्ता बृहन्नला यस्य स कथंचिद्विजेष्यते ॥ ४.७०.१६ ॥
உத்தரன் குருக்களை வென்றால் அது மிகவும் அற்புதமானது என்று நினைக்கிறேன்; பிருஹன்னளை சாரதியாக உள்ளவனை எப்படியோ வெல்ல முடியும்.
4.70.17
ततो विराटः क्षुभितो मन्युना च परिप्लुतः ।
उवाच वचनं क्रुद्धः परिव्राजमनन्तरम् ॥ ४.७०.१७ ॥
அப்போது விராடன் கலங்கி, கோபத்தால் மூழ்கி, கோபமடைந்து அந்தத் துறவியிடம் உடனே இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
4.70.18
तादृशेन तु योधेन महेष्वासेन धीमता ।
कुरवो निर्जिता युद्धे तत्र किं ब्राह्मणाद्भुतम् ॥ ४.७०.१८ ॥
அத்தகைய வீரனும் பெரும் வில்லாளியும் அறிவாளியுமான ஒருவனால் போரில் குருக்கள் வெல்லப்பட்டனர்; அதில் பிராமணனுக்கு என்ன அற்புதம்?
4.70.19
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.१९ ॥
பிராமணக் கீழோனே! என் மகனை ஓர் அலியுடன் ஒப்பிட்டு நீ புகழ்கிறாய். எது சொல்லத்தக்கது, எது சொல்லத்தகாதது என்பதை நீ அறியவில்லை; நிச்சயமாக நீ என்னை அவமதிக்கிறாய்.
4.70.20
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.२० ॥
பிராமணக் கீழோனே! என் மகனை ஓர் அலியுடன் ஒப்பிட்டு நீ புகழ்கிறாய். எது சொல்லத்தக்கது, எது சொல்லத்தகாதது என்பதை நீ அறியவில்லை; நிச்சயமாக நீ என்னை அவமதிக்கிறாய்.
4.70.21
पुमांसो बहवो दृष्टाः सूताश्च बहवो मया ।
विक्रम्य यन्ता योद्धा च न मे दृष्टः कदाचन ॥ ४.७०.२१ ॥
நான் பல ஆண்களைக் கண்டிருக்கிறேன், பல தேரோட்டிகளையும் கண்டிருக்கிறேன்; ஆனால் வீரத்துடன் போரிடும் தேரோட்டியும் போர்வீரனுமான ஒருவரை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
4.70.22
विप्रियं न चरेद्राज्ञामनुकूलं प्रियं वदेत् ।
आचरन्विप्रियं राज्ञां न जातु सुखमेधते ॥ ४.७०.२२ ॥
அரசர்களுக்கு விருப்பமில்லாததைச் செய்யக்கூடாது; அவர்களுக்கு இணக்கமான, இனிய சொற்களையே பேச வேண்டும். அரசர்களுக்கு விருப்பமில்லாததைச் செய்பவன் ஒருபோதும் சுகத்தில் செழிக்கமாட்டான்.
4.70.23
वयस्यत्वात्तु ते सर्वमपराधमिमं क्षमे ।
नेदृशीं प्रवदर्वाचं यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ४.७०.२३ ॥
நண்பன் என்ற முறையில் உன் இந்த முழுக் குற்றத்தையும் நான் மன்னிக்கிறேன்; நீ உயிருடன் வாழ விரும்பினால் இத்தகைய சொல்லை இனி பேசாதே.
4.70.24
ततोऽब्रवीत्पुनः कङ्कः प्रहस्य कुरुवर्धनः ।
बृहन्नलाया सजेन्द्र धुष्यतां नगरे जयः ॥ ४.७०.२४ ॥
அப்போது குருக்களின் வளர்ச்சியைப் பெருக்கும் கங்கர் (யுதிட்டிரர்) சிரித்துக்கொண்டு மீண்டும் கூறினார்: "இந்திரனுக்கு ஒப்பானவனே! இந்த வெற்றி பிருகந்நளைக்கு உரியது என்று நகரில் அறிவிக்கப்படட்டும்."
4.70.25
उत्तरेण तु सारथ्यं कृतं नूनं भविष्यति ।
निमित्तं किंचिदुत्पन्नं तर्कश्चापि दृढो मम।
यतो जानामि राजेन्द्र नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ४.७०.२५ ॥
உத்தரன் நிச்சயமாக தேரோட்டியின் பணியைச் செய்திருப்பான். ஏதோ ஒரு சகுனம் தோன்றியுள்ளது; என் அனுமானமும் உறுதியானது. ஏனெனில், அரசர்களின் தலைவனே, அது வேறுவிதமாக இருக்காது என்று நான் அறிவேன்.
4.70.26
कुरवोऽपि महावीर्या देवैरपि सुदुर्जयाः ।
ससोमवरुणादित्यैः सयक्षेशहुताशनैः ॥ ४.७०.२६ ॥
குருக்கள் மிகுந்த வீரியம் கொண்டவர்கள்; தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்கள் — சோமன், வருணன், ஆதித்யர்களுடனும், யக்ஷர்களின் தலைவனும் அக்னியும் சேர்ந்தாலும்.
4.70.27
यत्र शान्तनवो भीष्मो द्रोणकर्णौ सुदुर्जयौ ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तो जयद्रथः ॥ ४.७०.२७ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், துரோணரும் கர்ணனும் — மிகவும் வெல்ல முடியாதவர்கள்; அஸ்வத்தாமன், விகர்ணன், சோமதத்தன், ஜயத்ரதன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.
4.70.28
भूरिश्रवाः शलो भूरिर्जलसन्धिश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनो दुष्प्रसहो दुःशासनविविंशती ॥ ४.७०.२८ ॥
பூரிசிரவஸ், சலன், பூரி, வீரியமிக்க ஜலசந்தன், துர்யோதனன், எதிர்க்க முடியாத அவன், துச்சாசனன் மற்றும் விவிம்சதி.
4.70.29
वृषसेनोऽश्ववेगश्च वायुवेगसुवर्चसौ ।
बाह्लीकः शूरसेनश्च युयुत्सुश्च परन्तपः ॥ ४.७०.२९ ॥
விருஷசேனன், அஸ்வவேகன், வாயுவேகன், சுவர்சஸ், பாஹ்லீகன், சூரசேனன், யுயுத்சு ஆகியோரும், பகைவரை வாட்டுபவனும்.
4.70.30
सौबलः शकुनिश्चैव द्युमत्सेनश्च साल्वराट् ।
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः ॥ ४.७०.३० ॥
சௌபலன் சகுனி, த்யுமத்சேனன், சால்வர்களின் அரசன், மேலும் பல வீரர்களும் — பல்வேறு நாடுகளின் தலைவர்கள்.
4.70.31
कृपेणाचार्यमुख्येन सहिताः कुरवो नृपाः ।
सञ्जकार्मुकनिस्त्रिंशा रथिनो रथयूथपाः।
अन्ये चैव महावीर्या राजपुत्रा महारथाः ॥ ४.७०.३१ ॥
கிருபருடனும் முதன்மை ஆசிரியருடனும் கூடிய குரு அரசர்கள், வில்லும் வாளும் ஏந்திய தேர்வீரர்கள், தேர்ப்படைத் தலைவர்கள், மேலும் பெரும் வீரியமுள்ள இளவரசர்களும் மகாரதர்களும் இருந்தனர்.
4.70.32
मरुद्गणैः परिवृतः साक्षादपि पुरंदरः ।
तद्बलं न जयेत्क्रुद्धो भीष्मद्रोणादिभिर्वृतम् ॥ ४.७०.३२ ॥
மருத்கணங்களால் சூழப்பட்ட இந்திரன் தானே கோபத்துடன் வந்தாலும், பீஷ்மர், துரோணர் முதலியோரால் காக்கப்பட்ட அந்தப் படையை வெல்ல மாட்டான்.
4.70.33
कस्तद्बृहन्नलादन्यो मनुष्यः प्रतियोत्स्यति ।
यस्य बाहुबले तुल्यो न भविष्यति कश्चन ॥ ४.७०.३३ ॥
பிருஹந்நளையைத் தவிர வேறு எந்த மனிதன் அவனை எதிர்த்துப் போரிடுவான்? அவனுடைய தோள் வலிமைக்கு ஒப்பானவன் யாரும் இருக்க மாட்டான்.
4.70.34
अतीव समरं दृष्ट्वा हर्षो यस्याभिवर्धते ।
किमेवं पुरुषो लोको दिवि वा भुवि विद्यते ॥ ४.७०.३४ ॥
போரை மிகவும் கண்டு யாருடைய மகிழ்ச்சி பெருகுகிறதோ, அப்படிப்பட்ட மனிதன் இவ்வுலகிலும், விண்ணிலும், மண்ணிலும் காணப்படுவானோ?
4.70.35
तेन संक्षुभितो राजा दीर्यमाणेन चेतसा ।
अब्रवीद्वचनं क्रूरमजानन्वै युधिष्ठिरम् ॥ ४.७०.३५ ॥
அதனால் கலங்கிய அரசன், மனம் பிளக்கப்பட்டவனாய், யுதிஷ்டிரனை அறியாமல் கொடிய சொற்களைக் கூறினான்.
4.70.36
कङ्ख मा ब्रूहि मे वाक्यं प्रतिकूलं द्विजोत्तम ।
बहुशः प्रतिषिद्धस्त्वं न च वाचं नियच्छसि ॥ ४.७०.३६ ॥
கங்கா, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, எனக்கு விருப்பமில்லாத சொல்லைச் சொல்லாதே. பலமுறை தடுக்கப்பட்டும் நீ உன் வாக்கை அடக்கவில்லை.
4.70.37
नियन्ता चेन्न विद्येत न कश्चिद्धर्ममाचरेत् ।
इति प्रक्षुभितो राजा सोऽक्षेणाभ्यहनद्भृशम् ॥ ४.७०.३७ ॥
கட்டுப்படுத்துபவன் இல்லையென்றால் எவரும் தர்மத்தைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள் என்று கோபமடைந்த அரசன் அவரை பகடைக்கோலால் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
4.70.38
तस्य तक्षकभोगाभं बाहुमुत्क्षिप्य दक्षिणम् ।
विराटः प्राहनत्क्रुद्धः कर्णमाश्रित्य दक्षिणम् ॥ ४.७०.३८ ॥
தக்ஷகப் பாம்பின் சுருளைப் போன்ற அவனுடைய வலது கையை உயர்த்தி, கோபமடைந்த விராடன் வலது காதைக் குறிவைத்து அடித்தான்.
4.70.39
मुखे युधिष्ठिरं कोपान्मैवमित्यवभर्त्सयन् ।
बलवत्प्रतिविद्धस्य नस्तः शोणितमास्रवत् ॥ ४.७०.३९ ॥
"இப்படிச் செய்யாதே" என்று கோபத்துடன் யுதிஷ்டிரனின் முகத்தில் அதட்டியபடி வலிமையாக அடித்தான்; அந்த அடியால் இரத்தம் வழிந்தது.
4.70.40
अक्षेणाभिहतो राजा विराटेन युधिष्ठिरः ।
तूष्णीमासीन्महाबाहुः कृष्णां पश्यन्सुदुःखिताम् ॥ ४.७०.४० ॥
விராடனால் பகடைக்கோலால் அடிபட்ட அரசன் யுதிஷ்டிரன், மகாபாகு, மிகவும் துயருற்ற கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) பார்த்தபடி மௌனமாக அமர்ந்திருந்தான்.
4.70.41
तस्य रक्तोत्पलनिभं शिरसः शोणितं तदा ।
प्रावर्तत महाबाहोरभिघातान्महात्मनः ॥ ४.७०.४१ ॥
அப்போது மகாபாகுவான அந்த மகாத்மாவின் தலையிலிருந்து அடியின் காரணமாக சிவந்த தாமரை போன்ற இரத்தம் வழியத் தொடங்கியது.
4.70.42
तदप्राप्तं महीं पार्थः पाणिभ्यां समधारयत् ।
अवैक्षत च धर्मात्मा द्रौपदीं पार्श्वतः स्थिताम् ॥ ४.७०.४२ ॥
அந்த இரத்தம் தரையை அடையாதபடி பிருதையின் மகன் பார்த்தன் தன் கைகளால் அதைத் தாங்கிப் பிடித்தான்; அறவான் அருகில் நின்ற திரௌபதியைப் பார்த்தான்.
4.70.43
सा वेदनामभिज्ञाय भर्तुश्चित्तवशानुगा ।
सा विषण्णा च भीता च क्रुद्धा च द्रुपदात्मजा ॥ ४.७०.४३ ॥
கணவரின் வேதனையை அறிந்து, அவரது மனதின் விருப்பத்தைப் பின்பற்றும் அவள், துருபதனின் மகள், வருந்தினாள், அஞ்சினாள், சினம் கொண்டாள்.
4.70.44
बाष्पं नियम्य कृच्छ्रेण भर्तुर्निःश्रेयसैषिणी ।
उत्तरीयेण सूक्ष्मेण तूर्णं जग्राह शोणितम् ॥ ४.७०.४४ ॥
கண்ணீரை மிகுந்த சிரமத்துடன் அடக்கி, கணவரின் நலனை விரும்பி, அவள் தன் மெல்லிய மேலாடையால் உடனே இரத்தத்தைப் பிடித்தாள்.
4.70.45
निगृह्य रक्तं वस्त्रेण सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
सौवर्णं गृह्य भृङ्गारं शोणितं तदपामृजत् ।
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र द्रुपदेन्द्रसुता तदा ॥ ४.७०.४५ ॥
இரத்தத்தை ஆடையால் தடுத்து, துயரில் மயங்கிய சைரந்திரி, தங்கக் குடுவையை எடுத்து அந்த இரத்தத்தைத் துடைத்தாள். ஓ அரசர்களின் தலைவனே, அப்போது துருபதனின் மகள் யுதிஷ்டிரனின் இரத்தத்தைத் துடைத்தாள்.
4.70.46
सैरन्ध्रि किमिदं रक्तमुत्तरीयेण गृह्यते ।
कोत्र हेतुर्विशालाक्षि तन्मप्राचक्ष्व तत्वतः ॥ ४.७०.४६ ॥
ஓ சைரந்திரி, இரத்தம் ஏன் மேலாடையால் பிடிக்கப்படுகிறது? ஓ விசாலாக்ஷி, அதற்குக் காரணம் என்ன? அதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்.
4.70.47
रक्तबिन्दनि यावन्ति कङ्कस्य धरणीतले ।
तावद्वर्षाणि राष्ट्रे ते अनावृष्टिर्भविष्यति ॥ ४.७०.४७ ॥
கங்கனின் இரத்தத் துளிகள் நிலத்தில் எத்தனை விழுமோ, அத்தனை ஆண்டுகள் உன் நாட்டில் மழையின்மை இருக்கும்.
4.70.48
एतन्निमित्तं मात्स्येन्द्र कङ्कस्य रुधिरं मया ।
गृहीतमुत्तरीयेण विनाशो मा भवेत्तव ॥ ४.७०.४८ ॥
ஓ மத்ஸ்யர் தலைவனே, இதற்காகவே நான் கங்கனின் இரத்தத்தை மேலாடையால் பிடித்தேன்; உனக்கு அழிவு வராமல் இருக்கட்டும்.
4.70.49
यतीशं यो विहन्येत तस्यायुर्विनशिष्यति ।
यो यतीशं नियम्येत सहस्रं यातना यमे ॥ ४.७०.४९ ॥
யதீசனை எவன் தாக்குகிறானோ அவனுடைய ஆயுள் அழியும். யதீசனை எவன் கட்டுகிறானோ அவன் யமலோகத்தில் ஆயிரம் வேதனைகளை அனுபவிப்பான்.
4.70.50
यतौ रक्तं दर्शयति यावत्पांसुरगृह्यत ।
तावन्तः पितृलोकस्थाः पितरः प्रपतन्त्यधः ॥ ४.७०.५० ॥
யதியில் இரத்தம் தெரியும் அளவுக்கு, எவ்வளவு தூசி எடுக்கப்படுகிறதோ, அத்தனை பித்ருலோகவாசிகளான பித்ருக்கள் கீழே விழுவார்கள்.
4.70.51
इति ज्ञात्वा विराटेन्द्र धृतं रक्तं च वाससा ।
मया तव हितार्थाय त्वयि प्रणयकारणात् ॥ ४.७०.५१ ॥
இதை அறிந்து, விராடேந்திரரே, இரத்தத்தை துணியால் பிடித்துக்கொண்டேன்; உமது நலனுக்காக, உம்மீதுள்ள அன்பின் காரணமாக.