മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.70.1
प्रस्थाप्य सेनां कन्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
मत्स्यराजो महाराजः प्रहृष्ट इदमब्रवीत् ॥ ४.७०.१ ॥
സേനയെയും നന്നായി അലങ്കരിച്ച കന്യകമാരെയും ഗണികമാരെയും അയച്ചശേഷം, മഹാരാജാവായ മത്സ്യരാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.70.2
व्रिगर्ताः कुरवः सर्वे संग्रामे निर्जिता मया ।
प्रविश्यान्तःपुरं हृष्टा द्यूतं दीव्याम ब्राह्मण ॥ ४.७०.२ ॥
ത്രിഗർത്തരും എല്ലാ കൗരവരും യുദ്ധത്തിൽ എന്നാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു. അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ചൂതുകളിക്കാം, ബ്രാഹ്മണാ.
4.70.3
अक्षानाहर सैरन्ध्रि आसनं चोपकल्पय ।
आदाय व्यजनं त्वं च पार्श्वतोऽनन्तरा भव ॥ ४.७०.३ ॥
സൈരന്ധ്രീ, പകിടകൾ കൊണ്ടുവരൂ; ആസനം ഒരുക്കൂ. വീശുന്ന വിശറി എടുത്ത് നീയും അടുത്തുതന്നെ നിൽക്കൂ.
4.70.4
तं तथावादिनं दृष्ट्वा पाण्डवः प्रत्यभापत ।
न देवितव्यं हृष्टेन कितवेनेति नः श्रुतम् ॥ ४.७०.४ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്ന അവനെ കണ്ട പാണ്ഡവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുന്ന ചൂതുകളിക്കാരനോടൊപ്പം ചൂതുകളിക്കരുതെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.'
4.70.5
न त्वामद्य मुदा युक्तमहं देवितुमुत्सहे ।
प्रियं तु ते चिकीर्पामि वर्ततां यदि रोचते।
द्यूतं कर्तुं न वाञ्छामि नरेन्द्र जनसंसदि ॥ ४.७०.५ ॥
ഇന്ന് സന്തോഷത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന നിന്നോടൊപ്പം ചൂതുകളിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല. എങ്കിലും നിനക്ക് പ്രിയമുള്ളത് ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിനക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ അങ്ങനെയാകട്ടെ. നരേന്ദ്രാ, ജനസഭയിൽ ഞാൻ ചൂതുകളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
4.70.6
स्त्रियो गावो हिरण्यं च यच्चान्यद्वसु किंचन ।
न मे किंचित्त्वया कार्यमन्तरेणापि देवितम् ॥ ४.७०.६ ॥
സ്ത്രീകൾ, പശുക്കൾ, സ്വർണ്ണം, മറ്റെന്തു സമ്പത്തായാലും — നീ ചൂതുകളിക്കാതെ തന്നെ എനിക്ക് നിന്നിൽനിന്ന് ഒന്നും വേണ്ട.
4.70.7
किं ते द्यूतेन राजेन्द्र बहुदोषेण मानद ।
देवने बहवो दोषास्तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ॥ ४.७०.७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, മാനദാതാവേ, പല ദോഷങ്ങളുള്ള ചൂതാട്ടംകൊണ്ട് നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം? ചൂതിൽ പല ദോഷങ്ങളുണ്ട്; അതിനാൽ അത് ഉപേക്ഷിക്കണം.
4.70.8
श्रुतो वा यदि वा दृष्टो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
स राज्यं धनमक्षय्यं पणमेकममन्यत ॥ ४.७०.८ ॥
ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരനെക്കുറിച്ച് കേട്ടാലും കണ്ടാലും, അദ്ദേഹം ഒരു പണയം മാത്രം അക്ഷയമായ രാജ്യവും ധനവുമായി കരുതി.
4.70.9
कृष्णां च भार्यां दयितां भ्रातॄंश्च त्रिदशोपमान् ।
निःसंशयं स कितवः पश्चात्तप्यति पाण्डवः ॥ ४.७०.९ ॥
കൃഷ്ണ എന്ന പ്രിയപത്നിയെയും ദേവതുല്യരായ സഹോദരന്മാരെയും ഓർത്ത് ആ ചൂതുകളിക്കാരനായ പാണ്ഡവൻ സംശയമില്ലാതെ പിന്നീട് അനുതപിക്കും.
4.70.10
विविधानां च रत्नानां धनानां च पराजये ।
अभीप्सितविनाशश्च वाक्पारुष्यमनन्तरम् ॥ ४.७०.१० ॥
വിവിധ രത്നങ്ങളും ധനവും തോൽക്കുന്നതിൽ, ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നശിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം കഠിനവാക്കുകളും വരുന്നു.
4.70.11
अविश्वास्यं बुधैर्नित्यमेकाह्ना द्रव्यनाशनम् ।
द्यूते हारितवान्सर्वं तस्माद्द्यूतं न रोचये ॥ ४.७०.११ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് ധനനാശം ഉണ്ടാകുന്നത് എപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാനാവാത്തതാണ്. ചൂതിൽ അവൻ എല്ലാം തോറ്റു; അതിനാൽ എനിക്ക് ചൂത് ഇഷ്ടമല്ല.
4.70.12
अथवा मन्यसे राजन्दीव्याव यदि रोचते ।
एवमाभाष्य वाक्यैस्तु क्रीडतस्तौ नरोत्तमौ ॥ ४.७०.१२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാജാവേ, നിനക്കിഷ്ടമെങ്കിൽ നമുക്ക് കളിക്കാം എന്നു വാക്കുകളാൽ പറഞ്ഞ്, ആ രണ്ടു നരോത്തമന്മാരും കളിയിൽ മുഴുകി.
4.70.13
प्रवर्तमाने द्यूते तु मात्स्यः पाण्डवमब्रवीत् ॥ ४.७०.१३ ॥
ചൂതു നടക്കുമ്പോൾ മത്സ്യരാജാവ് പാണ്ഡവനോട് പറഞ്ഞു.
4.70.14
पश्य पुत्रेण मे युद्धे तादृशाः कुरवो जिताः ।
कुरवोऽतिरथाः सर्वे देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ४.७०.१४ ॥
നോക്കൂ, എൻ്റെ പുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ ഇത്തരം കുരുക്കളെ ജയിച്ചു. കുരുക്കൾ എല്ലാവരും അതിരഥന്മാർ; ദേവന്മാർക്കുപോലും ജയിക്കാനാവാത്തവർ.
4.70.15
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो द्यूते मात्स्यं युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या ते विजिता गावः कुरवश्च पराजिताः ॥ ४.७०.१५ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ചൂതിൽ മത്സ്യരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യവശാൽ നിന്റെ പശുക്കൾ ജയിക്കപ്പെട്ടു; കുരുക്കൾ പരാജയപ്പെട്ടു.'
4.70.16
अत्यद्भुततमं मन्ये उत्तरश्चेत्कूरूञ्जयेत् ।
यन्ता बृहन्नला यस्य स कथंचिद्विजेष्यते ॥ ४.७०.१६ ॥
ഉത്തരൻ കുരുക്കളെ ജയിച്ചാൽ അത് അത്യത്ഭുതമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ബൃഹന്നള സാരഥിയായവൻ എങ്ങനെയോ ജയിക്കപ്പെടും.
4.70.17
ततो विराटः क्षुभितो मन्युना च परिप्लुतः ।
उवाच वचनं क्रुद्धः परिव्राजमनन्तरम् ॥ ४.७०.१७ ॥
അപ്പോൾ വിരാടൻ ക്ഷോഭിച്ചും കോപത്താൽ നിറഞ്ഞും കുപിതനായി ആ പരിവ്രാജകനോട് ഉടൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.70.18
तादृशेन तु योधेन महेष्वासेन धीमता ।
कुरवो निर्जिता युद्धे तत्र किं ब्राह्मणाद्भुतम् ॥ ४.७०.१८ ॥
അങ്ങനെയൊരു യോദ്ധാവും മഹാധനുർധരനും ബുദ്ധിമാനുമായവനാൽ യുദ്ധത്തിൽ കുരുക്കൾ ജയിക്കപ്പെട്ടു; അതിൽ ബ്രാഹ്മണന് എന്ത് അത്ഭുതം?
4.70.19
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.१९ ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണാധമാ! എന്റെ പുത്രനെ ഒരു ഷണ്ഡനോടൊപ്പം ചേർത്തുവെച്ച് നീ പുകഴ്ത്തുന്നു. എന്ത് പറയണം, എന്ത് പറയരുത് എന്ന് നിനക്കറിയില്ല; തീർച്ചയായും നീ എന്നെ അവമതിക്കുന്നു.
4.70.20
समं षण्डेन मे पुत्रं ब्रह्मबन्धो प्रशंससि ।
वाच्यावाच्यं न जानीषे नूनं मामवमन्यसे ॥ ४.७०.२० ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണാധമാ! എന്റെ പുത്രനെ ഒരു ഷണ്ഡനോടൊപ്പം ചേർത്തുവെച്ച് നീ പുകഴ്ത്തുന്നു. എന്ത് പറയണം, എന്ത് പറയരുത് എന്ന് നിനക്കറിയില്ല; തീർച്ചയായും നീ എന്നെ അവമതിക്കുന്നു.
4.70.21
पुमांसो बहवो दृष्टाः सूताश्च बहवो मया ।
विक्रम्य यन्ता योद्धा च न मे दृष्टः कदाचन ॥ ४.७०.२१ ॥
ഒരുപാട് പുരുഷന്മാരെയും ഒരുപാട് സാരഥികളെയും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ വീര്യത്തോടെ പോരാടുന്ന സാരഥിയും യോദ്ധാവുമായ ഒരാളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.
4.70.22
विप्रियं न चरेद्राज्ञामनुकूलं प्रियं वदेत् ।
आचरन्विप्रियं राज्ञां न जातु सुखमेधते ॥ ४.७०.२२ ॥
രാജാക്കന്മാർക്ക് അപ്രിയമായത് ചെയ്യരുത്; അനുകൂലവും പ്രിയവുമായ വാക്കുകളേ പറയണം. രാജാക്കന്മാർക്ക് അപ്രിയമായത് ചെയ്യുന്നവൻ ഒരിക്കലും സുഖത്തിൽ വളരുകയില്ല.
4.70.23
वयस्यत्वात्तु ते सर्वमपराधमिमं क्षमे ।
नेदृशीं प्रवदर्वाचं यदि जीवितुमिच्छसि ॥ ४.७०.२३ ॥
സൗഹൃദം കാരണം നിന്റെ ഈ അപരാധമെല്ലാം ഞാൻ പൊറുക്കുന്നു; നീ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്ക് ഇനി പറയരുത്.
4.70.24
ततोऽब्रवीत्पुनः कङ्कः प्रहस्य कुरुवर्धनः ।
बृहन्नलाया सजेन्द्र धुष्यतां नगरे जयः ॥ ४.७०.२४ ॥
അപ്പോൾ കുരുവംശത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന കങ്കൻ (യുധിഷ്ഠിരൻ) ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രതുല്യനേ! ഈ വിജയം ബൃഹന്നളയുടേതാണെന്ന് നഗരത്തിൽ വിളംബരം ചെയ്യുക."
4.70.25
उत्तरेण तु सारथ्यं कृतं नूनं भविष्यति ।
निमित्तं किंचिदुत्पन्नं तर्कश्चापि दृढो मम।
यतो जानामि राजेन्द्र नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ४.७०.२५ ॥
ഉത്തരൻ തീർച്ചയായും സാരഥ്യം ചെയ്തിരിക്കും. എന്തോ ഒരു ശകുനം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്; എന്റെ ഊഹവും ഉറച്ചതാണ്. ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അത് മറ്റൊരുവിധമാകില്ലെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.
4.70.26
कुरवोऽपि महावीर्या देवैरपि सुदुर्जयाः ।
ससोमवरुणादित्यैः सयक्षेशहुताशनैः ॥ ४.७०.२६ ॥
കുരുക്കൾ മഹാവീര്യമുള്ളവരാണ്; ദേവന്മാർക്കുപോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ — സോമൻ, വരുണൻ, ആദിത്യന്മാർ, യക്ഷേശൻ, അഗ്നി എന്നിവരോടൊപ്പമുണ്ടായാലും.
4.70.27
यत्र शान्तनवो भीष्मो द्रोणकर्णौ सुदुर्जयौ ।
अश्वत्थामा विकर्णश्च सोमदत्तो जयद्रथः ॥ ४.७०.२७ ॥
ശന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭീഷ്മൻ, ദ്രോണനും കർണനും — ഏറെ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ; അശ്വത്ഥാമാവ്, വികർണൻ, സോമദത്തൻ, ജയദ്രഥൻ എന്നിവരും.
4.70.28
भूरिश्रवाः शलो भूरिर्जलसन्धिश्च वीर्यवान् ।
दुर्योधनो दुष्प्रसहो दुःशासनविविंशती ॥ ४.७०.२८ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ്, ശലൻ, ഭൂരി, വീര്യവാനായ ജലസന്ധൻ, ദുര്യോധനൻ — ചെറുത്തുനിൽക്കാനാവാത്തവൻ — ദുശ്ശാസനൻ, വിവിംശതി.
4.70.29
वृषसेनोऽश्ववेगश्च वायुवेगसुवर्चसौ ।
बाह्लीकः शूरसेनश्च युयुत्सुश्च परन्तपः ॥ ४.७०.२९ ॥
വൃഷസേനൻ, അശ്വവേഗൻ, വായുവേഗൻ, സുവർച്ചസൻ, ബാഹ്ലീകൻ, ശൂരസേനൻ, യുയുത്സു — ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവൻ.
4.70.30
सौबलः शकुनिश्चैव द्युमत्सेनश्च साल्वराट् ।
अन्ये च बहवः शूरा नानाजनपदेश्वराः ॥ ४.७०.३० ॥
സൗബലൻ ശകുനി, ദ്യുമത്സേനൻ, ശാല്വരാജാവ്, ഇനിയും അനേകം ശൂരന്മാർ — വിവിധ ജനപദങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്മാർ.
4.70.31
कृपेणाचार्यमुख्येन सहिताः कुरवो नृपाः ।
सञ्जकार्मुकनिस्त्रिंशा रथिनो रथयूथपाः।
अन्ये चैव महावीर्या राजपुत्रा महारथाः ॥ ४.७०.३१ ॥
കൃപനോടും പ്രധാന ആചാര്യനോടും ചേർന്ന കൗരവ രാജാക്കന്മാർ, വില്ലും വാളും ധരിച്ച രഥികൾ, രഥയൂഥപന്മാർ, മറ്റു മഹാവീര്യരായ രാജകുമാരന്മാരും മഹാരഥന്മാരും.
4.70.32
मरुद्गणैः परिवृतः साक्षादपि पुरंदरः ।
तद्बलं न जयेत्क्रुद्धो भीष्मद्रोणादिभिर्वृतम् ॥ ४.७०.३२ ॥
മരുദ്ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഇന്ദ്രൻ തന്നെ കോപത്തോടെ വന്നാലും, ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും മുതലായവരാൽ സംരക്ഷിതമായ ആ സേനയെ ജയിക്കുകയില്ല.
4.70.33
कस्तद्बृहन्नलादन्यो मनुष्यः प्रतियोत्स्यति ।
यस्य बाहुबले तुल्यो न भविष्यति कश्चन ॥ ४.७०.३३ ॥
ബൃഹന്നളയല്ലാതെ മറ്റേത് മനുഷ്യനാണ് അവനോട് എതിർത്ത് പൊരുതുക? ആരുടെ ബാഹുബലത്തിന് തുല്യനായി ആരും ഉണ്ടാകില്ല.
4.70.34
अतीव समरं दृष्ट्वा हर्षो यस्याभिवर्धते ।
किमेवं पुरुषो लोको दिवि वा भुवि विद्यते ॥ ४.७०.३४ ॥
യുദ്ധത്തെ അത്യധികം കണ്ടാൽ ആരുടെ സന്തോഷം വർധിക്കുമോ, അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ ലോകത്തിലോ സ്വർഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ ഉണ്ടോ?
4.70.35
तेन संक्षुभितो राजा दीर्यमाणेन चेतसा ।
अब्रवीद्वचनं क्रूरमजानन्वै युधिष्ठिरम् ॥ ४.७०.३५ ॥
അതിൽ ക്ഷോഭിതനായ രാജാവ്, മനസ്സ് പിളരുന്നതുപോലെ, യുധിഷ്ഠിരനെ അറിയാതെ ക്രൂരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.70.36
कङ्ख मा ब्रूहि मे वाक्यं प्रतिकूलं द्विजोत्तम ।
बहुशः प्रतिषिद्धस्त्वं न च वाचं नियच्छसि ॥ ४.७०.३६ ॥
ഹേ കങ്ക, ദ്വിജോത്തമാ, എനിക്ക് പ്രതികൂലമായ വാക്ക് പറയരുത്. പലതവണ വിലക്കപ്പെട്ടിട്ടും നീ വാക്ക് അടക്കുന്നില്ല.
4.70.37
नियन्ता चेन्न विद्येत न कश्चिद्धर्ममाचरेत् ।
इति प्रक्षुभितो राजा सोऽक्षेणाभ्यहनद्भृशम् ॥ ४.७०.३७ ॥
നിയന്താവില്ലെങ്കിൽ ആരും ധർമ്മം ആചരിക്കില്ല എന്ന് ചിന്തിച്ച് ക്ഷുഭിതനായ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ പകിടക്കോൽ കൊണ്ട് ശക്തമായി അടിച്ചു.
4.70.38
तस्य तक्षकभोगाभं बाहुमुत्क्षिप्य दक्षिणम् ।
विराटः प्राहनत्क्रुद्धः कर्णमाश्रित्य दक्षिणम् ॥ ४.७०.३८ ॥
തക്ഷകസർപ്പത്തിന്റെ ചുരുളുപോലുള്ള അവന്റെ വലതുകൈ ഉയർത്തി, കോപിച്ച വിരാടൻ വലത്തെ ചെവി ലക്ഷ്യമാക്കി അടിച്ചു.
4.70.39
मुखे युधिष्ठिरं कोपान्मैवमित्यवभर्त्सयन् ।
बलवत्प्रतिविद्धस्य नस्तः शोणितमास्रवत् ॥ ४.७०.३९ ॥
"ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്" എന്ന് കോപത്തോടെ യുധിഷ്ഠിരന്റെ മുഖത്ത് ശാസിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തമായി അടിച്ചു; ആ അടിയേറ്റ് രക്തം ഒഴുകി.
4.70.40
अक्षेणाभिहतो राजा विराटेन युधिष्ठिरः ।
तूष्णीमासीन्महाबाहुः कृष्णां पश्यन्सुदुःखिताम् ॥ ४.७०.४० ॥
വിരാടൻ പകിടക്കോൽ കൊണ്ട് അടിച്ച രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ, മഹാബാഹു, അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ കൃഷ്ണയെ (ദ്രൗപദിയെ) നോക്കിക്കൊണ്ട് മൗനമായി ഇരുന്നു.
4.70.41
तस्य रक्तोत्पलनिभं शिरसः शोणितं तदा ।
प्रावर्तत महाबाहोरभिघातान्महात्मनः ॥ ४.७०.४१ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാബാഹുവായ മഹാത്മാവിന്റെ തലയിൽ നിന്ന് അടിയേറ്റ് ചുവന്ന താമരപോലെയുള്ള രക്തം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
4.70.42
तदप्राप्तं महीं पार्थः पाणिभ्यां समधारयत् ।
अवैक्षत च धर्मात्मा द्रौपदीं पार्श्वतः स्थिताम् ॥ ४.७०.४२ ॥
രക്തം നിലത്തെത്താതിരിക്കാൻ പൃഥയുടെ പുത്രനായ പാർത്ഥൻ തന്റെ കൈകൾകൊണ്ട് അത് താങ്ങിപ്പിടിച്ചു; ധർമ്മാത്മാവ് അരികിൽ നിന്ന ദ്രൗപദിയെ നോക്കി.
4.70.43
सा वेदनामभिज्ञाय भर्तुश्चित्तवशानुगा ।
सा विषण्णा च भीता च क्रुद्धा च द्रुपदात्मजा ॥ ४.७०.४३ ॥
ഭർത്താവിന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കി, അവന്റെ മനസ്സിനെ അനുസരിക്കുന്ന ആ ദ്രുപദപുത്രി ദുഃഖിതയായി, ഭയന്നു, കോപിച്ചു.
4.70.44
बाष्पं नियम्य कृच्छ्रेण भर्तुर्निःश्रेयसैषिणी ।
उत्तरीयेण सूक्ष्मेण तूर्णं जग्राह शोणितम् ॥ ४.७०.४४ ॥
കണ്ണീർ കഷ്ടപ്പെട്ടു അടക്കി, ഭർത്താവിന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൾ തന്റെ നേർത്ത മേൽവസ്ത്രംകൊണ്ട് ഉടൻ രക്തം പിടിച്ചു.
4.70.45
निगृह्य रक्तं वस्त्रेण सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
सौवर्णं गृह्य भृङ्गारं शोणितं तदपामृजत् ।
युधिष्ठिरस्य राजेन्द्र द्रुपदेन्द्रसुता तदा ॥ ४.७०.४५ ॥
രക്തം വസ്ത്രംകൊണ്ട് തടഞ്ഞ്, ദുഃഖത്താൽ മോഹിതയായ സൈരന്ധ്രി സ്വർണ്ണപാത്രമെടുത്ത് ആ രക്തം തുടച്ചു. ഓ രാജേന്ദ്രാ, അപ്പോൾ ദ്രുപദേന്ദ്രന്റെ പുത്രി യുധിഷ്ഠിരന്റെ രക്തം തുടച്ചു.
4.70.46
सैरन्ध्रि किमिदं रक्तमुत्तरीयेण गृह्यते ।
कोत्र हेतुर्विशालाक्षि तन्मप्राचक्ष्व तत्वतः ॥ ४.७०.४६ ॥
ഓ സൈരന്ധ്രീ, ഈ രക്തം എന്തിന് മേൽവസ്ത്രംകൊണ്ട് പിടിക്കുന്നു? ഓ വിശാലാക്ഷീ, അതിന്റെ കാരണമെന്ത്? എനിക്ക് യഥാർത്ഥമായി പറയൂ.
4.70.47
रक्तबिन्दनि यावन्ति कङ्कस्य धरणीतले ।
तावद्वर्षाणि राष्ट्रे ते अनावृष्टिर्भविष्यति ॥ ४.७०.४७ ॥
കങ്കന്റെ രക്തബിന്ദുക്കൾ ഭൂമിയിൽ എത്ര വീഴുന്നുവോ അത്രയും വർഷം നിന്റെ രാഷ്ട്രത്തിൽ വരൾച്ചയുണ്ടാകും.
4.70.48
एतन्निमित्तं मात्स्येन्द्र कङ्कस्य रुधिरं मया ।
गृहीतमुत्तरीयेण विनाशो मा भवेत्तव ॥ ४.७०.४८ ॥
ഓ മത്സ്യേന്ദ്രാ, ഇതിനായാണ് ഞാൻ കങ്കന്റെ രക്തം മേൽവസ്ത്രംകൊണ്ട് പിടിച്ചത്; നിനക്ക് നാശം ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ.
4.70.49
यतीशं यो विहन्येत तस्यायुर्विनशिष्यति ।
यो यतीशं नियम्येत सहस्रं यातना यमे ॥ ४.७०.४९ ॥
യതീശനെ ആര് ഹനിക്കുന്നുവോ അവന്റെ ആയുസ്സ് നശിക്കും. യതീശനെ ആര് ബന്ധിക്കുന്നുവോ അവൻ യമലോകത്ത് ആയിരം യാതനകൾ അനുഭവിക്കും.
4.70.50
यतौ रक्तं दर्शयति यावत्पांसुरगृह्यत ।
तावन्तः पितृलोकस्थाः पितरः प्रपतन्त्यधः ॥ ४.७०.५० ॥
യതിയിൽ രക്തം കാണുന്നത്രയും, എത്ര പൊടി എടുക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്രയും പിതൃലോകവാസികളായ പിതൃക്കൾ താഴേക്ക് വീഴും.
4.70.51
इति ज्ञात्वा विराटेन्द्र धृतं रक्तं च वाससा ।
मया तव हितार्थाय त्वयि प्रणयकारणात् ॥ ४.७०.५१ ॥
ഇത് അറിഞ്ഞ്, വിരാടേന്ദ്രാ, ഞാൻ രക്തം വസ്ത്രംകൊണ്ട് പിടിച്ചു; നിന്റെ നന്മയ്ക്കായി, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കാരണം.