Mahābhārata · Adhyāya 4.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.73.1
प्रदाय वस्त्राणि किरीटमाली ।
विराटगेहे मुदितः सखीभ्यः ।
कृत्वा महर्तर्म तदाऽऽजिमध्ये ।
दिदृक्षया सोऽभिजगाम पार्थम् ॥ ४.७३.१ ॥
Nachdem er seinen Gefährtinnen Gewänder geschenkt hatte, ging der Kronenträger, froh im Hause Virāṭas, nach der großen Tat mitten im Kampf, begierig, ihn zu sehen, zu Pārtha.
4.73.2
तं प्रेक्षमाणस्त्वथ धर्मराजं ।
पप्रच्छ पार्थोऽथ स भीमसेनम्।
किं धर्मराजो हि यथापुरं मां ।
मुखं प्रतिच्छाद्य न चाह किंचित् ॥ ४.७३.२ ॥
Den König Dharma betrachtend, fragte Pārtha dann Bhīmasena: "Warum verbirgt König Yudhiṣṭhira mir gegenüber wie früher sein Gesicht und sagt nichts?"
4.73.3
तमेवमुक्त्वा परिशङ्कमानं ।
दृष्ट्वाऽर्जुनं भीमसेनं च राजा।
तदाऽब्रवीत्तावभिवीक्ष्य राज-
न्युधिष्ठिरस्तत्परिमृज्य रक्तम् ॥ ४.७३.३ ॥
So gesprochen, blickte der König Yudhiṣṭhira auf Arjuna und Bhīmasena, die besorgt waren, wischte das Blut ab und sprach zu ihnen.
4.73.4
मन्युं नियच्छन्नुपविष्ट आसम् ॥ ४.७३.४ ॥
Seinen Kummer und Zorn zügelnd, blieb er sitzen.
4.73.5
शुभार्ह राष्ट्रं न खिलीकृतं भवे-
द्वयं तु यस्मिन्सुखिनोऽभवाम।
क्रुद्धे तु वीरे त्वयि चाप्रतीते ।
राजा विराटो न लभेत शर्म ॥ ४.७३.५ ॥
Das Reich, in dem wir glücklich waren, verdient Wohlergehen und darf nicht verwüstet werden. Doch wenn du, o Held, zornig und unzufrieden bist, wird König Virāṭa keinen Frieden finden.
4.73.6
अजानता तेन च शौर्यमाजौ ।
छन्नस्य सत्रेण बलं च पार्थ।
इदं विराटेन मयि प्रयुक्तं ।
त्वां वीक्षमाणो न गतोस्मि हर्षम् ॥ ४.७३.६ ॥
Da er meine Tapferkeit und Stärke im Kampf nicht kannte, tat er dies, verborgen in einer opferähnlichen Verkleidung, o Pārtha. Virāṭa hat dies gegen mich angewandt, und selbst als ich dich sah, empfand ich keine Freude.
4.73.7
तेनाप्रमेयेन महाबलेन ।
तस्मिंस्तथोक्ते शममास्थितेन।
तं भीमसेनो बलवानमर्षी ।
धनंजयं क्रुद्धमुवाच वाक्यम् ॥ ४.७३.७ ॥
Als jener Unermessliche und Mächtige so gesprochen hatte und ruhig geblieben war, sprach der starke und ungeduldige Bhīmasena diese Worte zu dem zornigen Dhanañjaya.
4.73.8
न पार्थ नित्यं क्षमकालमाह ।
बृहस्पतिर्ज्ञानवतां वरिष्ठः ।
क्षमीह सर्वैः परिभूयतेसौ ।
यथा भुडङ्गो विषवीर्यहीनः ॥ ४.७३.८ ॥
O Pārtha, Bṛhaspati, der Vornehmste unter den Weisen, sagt, dass die Zeit der Geduld nicht immer ist. Hier wird der Geduldige von allen verachtet, wie eine Schlange, der die Giftkraft fehlt.
4.73.9
विराटमद्यैव निहत्य शीघ्रं ।
सपुत्रपौत्रं सकुलं ससैन्यम्।
योक्ष्यामहे धर्मसुतं च राज्ये ।
अद्यैव शीघ्रं त्वरिरेष मात्स्यः ॥ ४.७३.९ ॥
Heute noch, nachdem wir Virāṭa rasch mit seinen Söhnen und Enkeln, seiner Sippe und seinem Heer erschlagen haben, werden wir den Sohn des Dharma in das Königreich einsetzen. Dieser König der Matsya eilt heute schon.
4.73.10
अनेन पाञ्चालसुताऽथ कृष्णा ।
उपेक्षिता कीचकेनाभियुक्ता।
तस्मादयं नार्हति राजशब्दं ।
राजा भव त्वं नृप पार्थवीर्यात् ॥ ४.७३.१० ॥
Durch ihn wurde Kṛṣṇā, die Tochter Pāñcālas, vernachlässigt, und Kīcaka griff sie an. Darum verdient er den Königstitel nicht. O König, werde du selbst König durch die Tapferkeit des Pārtha.
4.73.11
राजा कुरूणां च युधिष्ठिरोऽयं ।
मात्स्येषु राजा भवतु प्रवीरः
तं मात्स्यदेहं शतधा भिनद्मि ।
पूर्णोदकं कुम्भमिवाश्मनीह ॥ ४.७३.११ ॥
Yudhiṣṭhira ist der König der Kurus; möge jener Held auch unter den Matsyas König sein. Jenen Matsya-Leib werde ich in hundert Stücke zerschlagen, wie man hier einen wassergefüllten Krug mit einem Stein zerschlägt.
4.73.12
भवतः क्षमया राजन्त्सर्वे दोषाश्च नोऽभवन् ।
तं मात्स्यं सबलं हत्वा सपुत्रज्ञातिबान्धवम्।
पश्चाच्चैव कुरून्सर्वान्हनिष्यामि न संशयः ॥ ४.७३.१२ ॥
O König, durch deine Geduld sind alle unsere Fehler getilgt. Nachdem ich jenen Matsya samt seinem Heer, seinen Söhnen, Verwandten und Angehörigen erschlagen habe, werde ich danach gewiss alle Kurus töten, daran ist kein Zweifel.
4.73.13
भीमसेनश्च ये चान्ये तथैवेति तमब्रुवन् ॥ ४.७३.१३ ॥
Bhīmasena und die anderen sprachen ebenso zu ihm.
4.73.14
तमब्रवीद्धर्मसुतो महात्मा ।
क्षमी वदान्यः कुपितं च भीमम्।
न प्रत्युपस्थास्यति चेत्सदारः ।
प्रसादने सम्यगथास्तु वध्यः ॥ ४.७३.१४ ॥
Der großherzige Sohn des Dharma sprach zu ihm — der Geduldige und Freigebige, zu dem zornigen Bhīma: Nur wenn er nicht mit seiner Gattin erscheint und uns gebührend besänftigt, soll er getötet werden.
4.73.15
न हन्तव्यो दुरात्माऽयं विराटश्चापि तेऽर्जुन ॥ ४.७३.१५ ॥
Arjuna, auch dieser böse Virāṭa darf nicht von dir getötet werden.
4.73.16
श्वः प्रभाते प्रवेक्ष्यामः सभां सिंहासनेष्वपि ।
राजवेषेण संयुक्ताः स्थानमस्व स्वलंकृताः ॥ ४.७३.१६ ॥
Morgen früh werden wir die Versammlungshalle betreten und auf den Löwenthronen Platz nehmen, in königlichen Gewändern und wohl geschmückt; nehmt eure Plätze ein.
4.73.17
विराटो यदि तत्रस्थान्राजालङ्कारशोभितान् ।
राजलक्षणसंपन्नान्यदि तत्र न मंस्यते।
पश्चाद्धन्यामहे पार्थ विराटं सहबान्धवम् ॥ ४.७३.१७ ॥
Wenn Virāṭa die dort Stehenden, mit königlichem Schmuck Geschmückten und mit königlichen Merkmalen Versehenen nicht als Könige achtet, dann, Sohn der Pṛthā, werden wir später Virāṭa samt seinen Verwandten erschlagen.
4.73.18
इतिकर्तव्यतां सर्वे मन्त्रयित्वा तु पाण्डवाः ।
न्यवसंश्चैव तां रात्रिं धर्मज्ञा धर्मवत्सलाः ॥ ४.७३.१८ ॥
Nachdem alle Pāṇḍavas beraten hatten, was zu tun sei, verbrachten sie jene Nacht dort; sie kannten das Dharma und liebten das Dharma.
4.73.19
सहपुत्रेण मात्स्यः स संप्रहृष्टो नराधिपः ।
तां रात्रिमवसत्प्रीतः संप्रहृष्टेन चेतसा ॥ ४.७३.१९ ॥
Jener Herr der Menschen, der König der Matsya, verbrachte mit seinem Sohn, hoch erfreut und mit heiterem Herzen, jene Nacht dort.