மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.73.1
प्रदाय वस्त्राणि किरीटमाली ।
विराटगेहे मुदितः सखीभ्यः ।
कृत्वा महर्तर्म तदाऽऽजिमध्ये ।
दिदृक्षया सोऽभिजगाम पार्थम् ॥ ४.७३.१ ॥
கிரீடமாலி (அர்ஜுனன்) தோழிகளுக்கு ஆடைகளைக் கொடுத்து, விராடரின் இல்லத்தில் மகிழ்ச்சியுடன், போர்க்களத்தின் நடுவில் செய்த மகத்தான செயலுக்குப் பிறகு, காண விரும்பி பார்த்தனிடம் சென்றான்.
4.73.2
तं प्रेक्षमाणस्त्वथ धर्मराजं ।
पप्रच्छ पार्थोऽथ स भीमसेनम्।
किं धर्मराजो हि यथापुरं मां ।
मुखं प्रतिच्छाद्य न चाह किंचित् ॥ ४.७३.२ ॥
அந்த தர்மராஜனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பார்த்தன் பின்னர் பீமசேனனிடம் கேட்டான்: "தர்மராஜன் முன்போல் என்னிடம் முகத்தை மறைத்து ஏன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை?"
4.73.3
तमेवमुक्त्वा परिशङ्कमानं ।
दृष्ट्वाऽर्जुनं भीमसेनं च राजा।
तदाऽब्रवीत्तावभिवीक्ष्य राज-
न्युधिष्ठिरस्तत्परिमृज्य रक्तम् ॥ ४.७३.३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அஞ்சி நின்ற அர்ஜுனனையும் பீமசேனனையும் பார்த்து, அரசன் யுதிஷ்டிரன் அவர்களைப் பார்த்து இரத்தத்தைத் துடைத்தபடி பேசினான்.
4.73.4
मन्युं नियच्छन्नुपविष्ट आसम् ॥ ४.७३.४ ॥
துயரையும் கோபத்தையும் அடக்கியபடி அமர்ந்திருந்தான்.
4.73.5
शुभार्ह राष्ट्रं न खिलीकृतं भवे-
द्वयं तु यस्मिन्सुखिनोऽभवाम।
क्रुद्धे तु वीरे त्वयि चाप्रतीते ।
राजा विराटो न लभेत शर्म ॥ ४.७३.५ ॥
நாம் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த அந்த நாடு நலத்திற்கு உரியது; பாழாக்கப்படக் கூடாது. ஆனால் வீரனே, நீ கோபமும் அதிருப்தியும் கொண்டால், அரசன் விராடனுக்கு அமைதி கிடைக்காது.
4.73.6
अजानता तेन च शौर्यमाजौ ।
छन्नस्य सत्रेण बलं च पार्थ।
इदं विराटेन मयि प्रयुक्तं ।
त्वां वीक्षमाणो न गतोस्मि हर्षम् ॥ ४.७३.६ ॥
போரில் என் வீரத்தையும் பலத்தையும் அறியாத அவன், ஓ பார்த்தா, மறைந்திருந்த நிலையில் யாகம் போன்ற மாறுவேடத்தால் அதை அறியவில்லை. விராடன் இதை என்மீது ஏவினான்; உன்னைக் கண்டும் நான் மகிழ்ச்சி அடையவில்லை.
4.73.7
तेनाप्रमेयेन महाबलेन ।
तस्मिंस्तथोक्ते शममास्थितेन।
तं भीमसेनो बलवानमर्षी ।
धनंजयं क्रुद्धमुवाच वाक्यम् ॥ ४.७३.७ ॥
அளவற்ற பெரும் பலமுள்ள அவன் அப்படிச் சொல்லி அமைதியில் நிலைத்திருக்க, வலிமையும் சீற்றமற்றவனுமான பீமசேனன் கோபமுற்ற தனஞ்சயனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
4.73.8
न पार्थ नित्यं क्षमकालमाह ।
बृहस्पतिर्ज्ञानवतां वरिष्ठः ।
क्षमीह सर्वैः परिभूयतेसौ ।
यथा भुडङ्गो विषवीर्यहीनः ॥ ४.७३.८ ॥
ஓ பார்த்தா, அறிவுடையோரில் சிறந்த பிருகஸ்பதி, பொறுமைக்கான காலம் எப்போதும் இல்லை என்கிறார். இங்கே பொறுமையுள்ளவன் அனைவராலும் அவமதிக்கப்படுகிறான், விஷ ஆற்றல் இல்லாத பாம்பு போல.
4.73.9
विराटमद्यैव निहत्य शीघ्रं ।
सपुत्रपौत्रं सकुलं ससैन्यम्।
योक्ष्यामहे धर्मसुतं च राज्ये ।
अद्यैव शीघ्रं त्वरिरेष मात्स्यः ॥ ४.७३.९ ॥
இன்றே விரைவாக விராடனை மகன்கள், பேரர்கள், குலம் மற்றும் படையுடன் கொன்று, தர்மனின் மகனை அரசில் அமர்த்துவோம். இன்றே இந்த மத்ஸ்ய மன்னன் விரைகிறான்.
4.73.10
अनेन पाञ्चालसुताऽथ कृष्णा ।
उपेक्षिता कीचकेनाभियुक्ता।
तस्मादयं नार्हति राजशब्दं ।
राजा भव त्वं नृप पार्थवीर्यात् ॥ ४.७३.१० ॥
இவனால் பாஞ்சாலத்தின் மகள் கிருஷ்ணை புறக்கணிக்கப்பட்டாள்; கீசகனால் அவள் தாக்கப்பட்டாள். ஆகவே இவன் அரசன் என்ற பெயருக்குத் தகுதியற்றவன். ஓ மன்னா, பார்த்தனின் வீரத்தால் நீயே அரசனாகு.
4.73.11
राजा कुरूणां च युधिष्ठिरोऽयं ।
मात्स्येषु राजा भवतु प्रवीरः
तं मात्स्यदेहं शतधा भिनद्मि ।
पूर्णोदकं कुम्भमिवाश्मनीह ॥ ४.७३.११ ॥
குருக்களின் அரசர் இந்த யுதிஷ்டிரர்; மத்சியர்களிலும் அவர் அரசராகட்டும், அந்த வீரர். அந்த மத்சியனின் உடலை நூறு துண்டுகளாக உடைப்பேன், நீரால் நிரம்பிய குடத்தை இங்கே கல்லால் உடைப்பதுபோல்.
4.73.12
भवतः क्षमया राजन्त्सर्वे दोषाश्च नोऽभवन् ।
तं मात्स्यं सबलं हत्वा सपुत्रज्ञातिबान्धवम्।
पश्चाच्चैव कुरून्सर्वान्हनिष्यामि न संशयः ॥ ४.७३.१२ ॥
அரசே, உங்கள் பொறுமையால் எங்கள் குற்றங்கள் எல்லாம் நீங்கின. அந்த மத்சியனை அவன் படையுடனும் மகன்கள், உறவினர், சுற்றத்தாருடனும் கொன்ற பின், பின்னர் நிச்சயமாக எல்லா குருக்களையும் கொல்வேன், ஐயமில்லை.
4.73.13
भीमसेनश्च ये चान्ये तथैवेति तमब्रुवन् ॥ ४.७३.१३ ॥
பீமசேனரும் மற்றவர்களும் அவரிடம் அவ்வாறே சொன்னார்கள்.
4.73.14
तमब्रवीद्धर्मसुतो महात्मा ।
क्षमी वदान्यः कुपितं च भीमम्।
न प्रत्युपस्थास्यति चेत्सदारः ।
प्रसादने सम्यगथास्तु वध्यः ॥ ४.७३.१४ ॥
மகாத்மாவான தர்மனின் மகன் அவரிடம் சொன்னான் — பொறுமையும் பெருந்தன்மையும் உள்ளவன், கோபமுற்ற பீமனிடம்: அவன் மனைவியுடன் வந்து முறையாக சமாதானப்படுத்தாவிட்டால்தான் அவன் கொல்லப்பட வேண்டும்.
4.73.15
न हन्तव्यो दुरात्माऽयं विराटश्चापि तेऽर्जुन ॥ ४.७३.१५ ॥
அர்ஜுனா, இந்தத் தீயவனான விராடனும் உன்னால் கொல்லப்படக் கூடாது.
4.73.16
श्वः प्रभाते प्रवेक्ष्यामः सभां सिंहासनेष्वपि ।
राजवेषेण संयुक्ताः स्थानमस्व स्वलंकृताः ॥ ४.७३.१६ ॥
நாளை விடியற்காலையில் நாம் அரசவைக்குள் நுழைவோம், சிங்காசனங்களிலும் அமர்ந்து, அரச உடையுடன் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு; உங்கள் இடத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
4.73.17
विराटो यदि तत्रस्थान्राजालङ्कारशोभितान् ।
राजलक्षणसंपन्नान्यदि तत्र न मंस्यते।
पश्चाद्धन्यामहे पार्थ विराटं सहबान्धवम् ॥ ४.७३.१७ ॥
விராடன் அங்கே நின்ற, அரசஅணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, அரச அடையாளங்கள் நிறைந்தவர்களை அரசர்களாக மதிக்கவில்லையானால், பார்த்தா, பின்னர் நாம் விராடனையும் அவனுடைய உறவினர்களையும் கொல்வோம்.
4.73.18
इतिकर्तव्यतां सर्वे मन्त्रयित्वा तु पाण्डवाः ।
न्यवसंश्चैव तां रात्रिं धर्मज्ञा धर्मवत्सलाः ॥ ४.७३.१८ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஆலோசித்து அந்த இரவைக் கழித்தனர்; அவர்கள் தர்மத்தை அறிந்தவர்களும் தர்மத்தில் பற்றுடையவர்களுமாவர்.
4.73.19
सहपुत्रेण मात्स्यः स संप्रहृष्टो नराधिपः ।
तां रात्रिमवसत्प्रीतः संप्रहृष्टेन चेतसा ॥ ४.७३.१९ ॥
மத்ஸ்ய நாட்டின் அந்த மன்னன் மகனுடன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், பெருமகிழ்ந்த மனத்தோடு அந்த இரவில் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கினான்.