Mahābhārata · Adhyāya 5.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.104.1
मातलेर्वचनं श्रुत्वा नारदो मुनिसत्तमः ।
अब्रवीद्देवराजं तमार्यकं कुरुनन्दन ॥ ५.१०४.१ ॥
Als Nārada, der beste der Weisen, Mātalis Worte hörte, sprach er zum König der Götter, o Freude der Kurus.
5.104.2
सूतोऽयं मातलिर्नाम शक्रस्य दयितः सुहृत् ।
शुचिः शीलगुणोपेतस्तेजस्वी वीर्यवान्बली ॥ ५.१०४.२ ॥
Dieser Wagenlenker namens Mātali ist Śakra lieb, sein Freund: rein, mit gutem Wandel und Tugenden begabt, strahlend, tapfer und stark.
5.104.3
शक्रस्यायं सखा चैव मन्त्री सारथिरेव च ।
अल्पान्तरप्रभावश्च वासवेन रणे रणे ॥ ५.१०४.३ ॥
Er ist Śakras Freund, Berater und auch Wagenlenker; in jeder Schlacht unterscheidet sich seine Macht von der Vāsavas nur wenig.
5.104.4
अयं हरिसहस्रेण युक्तं जैत्रं रथोत्तमम् ।
देवासुरेषु युद्धेषु मनसैव नियच्छति ॥ ५.१०४.४ ॥
In den Kämpfen der Götter und Asuras lenkt er diesen besten siegreichen Wagen, bespannt mit tausend Hari-Rossen, allein durch den Geist.
5.104.5
अनेन विजितानश्वैर्दोर्भ्यां जयति वासवः ।
अनेन बलभित्पूर्वं प्रहृते प्रहरत्युत ॥ ५.१०४.५ ॥
Mit den Rossen, die er gewonnen hat, siegt Vāsava mit seinen zwei Armen; durch ihn schlägt der Bezwinger Balas zurück, wenn er zuerst getroffen wird.
5.104.6
अस्य कन्या वरारोहा रूपेणासदृशी भुवि ।
सत्यशीलगुणोपेता गुणकेशीति विश्रुता ॥ ५.१०४.६ ॥
Seine Tochter, mit schönen Hüften, auf Erden in Schönheit unvergleichlich, mit Wahrhaftigkeit, gutem Wandel und Tugend begabt, ist als Guṇakeśī berühmt.
5.104.7
तस्यास्य यत्नाच्चरतस्त्रैलोक्यममरद्युते ।
सुमुखो भवतः पौत्रो रोचते दुहितुः पतिः ॥ ५.१०४.७ ॥
Während ich sorgfältig die drei Welten nach ihr absuchte, o du Glanz der Unsterblichen, gefällt mir dein Enkel Sumukha als Gatte meiner Tochter.
5.104.8
यदि ते रोचते सम्यग्भुजगोत्तम मा चिरम् ।
क्रियतामार्यक क्षिप्रं बुद्धिः कन्यापरिग्रहे ॥ ५.१०४.८ ॥
Wenn dir dies völlig gefällt, o Bester der Schlangen, so zögere nicht; edler Herr, entschließe dich rasch, die Jungfrau anzunehmen.
5.104.9
यथा विष्णुकुले लक्ष्मीर्यथा स्वाहा विभावसोः ।
कुले तव तथैवास्तु गुणकेशी सुमध्यमा ॥ ५.१०४.९ ॥
Wie Lakṣmī im Hause Viṣṇus und Svāhā im Hause Vibhāvasus ist, so möge Guṇakeśī, die schlanke, in deinem Hause sein.
5.104.10
पौत्रस्यार्थे भवांस्तस्माद्गुणकेशीं प्रतीच्छतु ।
सदृशीं प्रतिरूपस्य वासवस्य शचीमिव ॥ ५.१०४.१० ॥
Darum nimm für deinen Enkel Guṇakeśī an, die dem gleichgestalteten Vāsava gemäß ist, wie Śacī dem Vāsava.
5.104.11
पितृहीनमपि ह्येनं गुणतो वरयामहे ।
बहुमानाच्च भवतस्तथैवैरावतस्य च ॥ ५.१०४.११ ॥
Obwohl er vaterlos ist, wählen wir ihn seiner Tugenden wegen als Bräutigam, aus großer Achtung vor dir und ebenso vor Airāvata.
5.104.12
सुमुखस्य गुणैश्चैव शीलशौचदमादिभिः ।
अभिगम्य स्वयं कन्यामयं दातुं समुद्यतः ।
मातलिस्तस्य संमानं कर्तुमर्हो भवानपि ॥ ५.१०४.१२ ॥
Wegen Sumukhas Tugenden und seines Charakters, seiner Reinheit, Selbstbeherrschung und dergleichen ist er selbst gekommen und bereit, die Jungfrau zu geben. Auch du bist würdig, Mātali zu ehren.
5.104.13
स तु दीनः प्रहृष्टश्च प्राह नारदमार्यकः ।
व्रियमाणे तथा पौत्रे पुत्रे च निधनं गते ॥ ५.१०४.१३ ॥
Betrübt und doch erfreut sprach Āryaka zu Nārada, während der Enkel zur Heirat erwählt wurde und der Sohn den Tod gefunden hatte.
5.104.14
मन्ये नैतद्बहुमतं महर्षे वचनं तव ।
सखा शक्रस्य संयुक्तः कस्यायं नेप्सितो भवेत्।
कारणस्य तु दौर्बल्याच्चिन्तयामि महामुने ॥ ५.१०४.१४ ॥
Āryaka sprach: O großer Weiser, ich halte deine Worte nicht für hochgeschätzt. Wer würde nicht den begehren, der mit einem Freund Indras verbunden ist? Doch wegen der Schwäche des Grundes, o großer Weiser, bin ich besorgt.
5.104.15
अस्य देहकरस्तात मम पुत्रो महाद्युते ।
भक्षितो वैनतेयेन दुःखार्तास्तेन वै वयम् ॥ ५.१०४.१५ ॥
Āryaka sprach: Lieber, o Strahlender, mein Sohn, der diesen Körper formte, wurde vom Sohn Vinatās (Garuḍa) verschlungen. Dadurch sind wir von Kummer gequält.
5.104.16
पुनरेव च तेनोक्तं वैनतेयेन गच्छता ।
मासेनान्येन सुमुखं भक्षयिष्य इति प्रभो ॥ ५.१०४.१६ ॥
Und wieder sagte der Sohn Vinatās beim Weggehen: 'O Herr, nach einem weiteren Monat werde ich Sumukha verschlingen.'
5.104.17
ध्रुवं तथा तद्भविता जानीमस्तस्य निश्चयम् ।
तेन हर्षः प्रनष्टो मे सुपर्णवचनेन वै ॥ ५.१०४.१७ ॥
Gewiss wird es so sein; wir kennen seinen Entschluss. Durch jenes Wort Suparṇas (Garuḍas) ist meine Freude zerstört.
5.104.18
मातलिस्त्वब्रवीदेनं बुद्धिरत्र कृता मया ।
जामातृभावेन वृतः सुमुखस्तव पुत्रजः ॥ ५.१०४.१८ ॥
Mātali aber sprach zu ihm: Hier habe ich diesen Entschluss gefasst. Sumukha, der Sohn deines Sohnes, ist als Schwiegersohn erwählt worden.
5.104.19
सोऽयं मया च सहितो नारदेन च पन्नगः ।
त्रिलोकेशं सुरपतिं गत्वा पश्यतु वासवम् ॥ ५.१०४.१९ ॥
Dieser Schlange soll, begleitet von mir und Nārada, hingehen und Vāsava sehen, den Herrn der drei Welten, den Fürsten der Götter.
5.104.20
शेषेणैवास्य कार्येण प्रज्ञास्वाम्यहमायुषः ।
सुपर्णस्य विघाते च प्रयतिष्यामि सत्तम ॥ ५.१०४.२० ॥
O Bester der Guten, durch den Rest dieser Aufgabe werde ich meine Lebensspanne erkennen, und ich werde mich bemühen, Suparṇa (Garuḍa) zu verhindern.
5.104.21
सुमुखश्च मया सार्धं देवेशमिगच्छतु ।
कार्यसंसाधनार्थाय स्वस्ति तेऽस्तु भुजङ्गम ॥ ५.१०४.२१ ॥
Auch Sumukha soll mit mir zum Herrn der Götter gehen; möge es dir wohlergehen zur Vollbringung der Aufgabe, o Schlange.
5.104.22
आर्यकेणाभ्यनुज्ञाता गम्यतामिति भारत ।
ततस्ते सुमुखं गृह्य सर्व एव महौजसः।
ददृशुः शक्रमासीनं देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.२२ ॥
Von Āryaka erlaubt und mit den Worten 'Geht' entlassen, o Bhārata, nahmen alle diese Mächtigen Sumukha mit und sahen Śakra, den König der Götter, in großem Glanz sitzen.
5.104.23
सङ्गत्या तत्र भगवान्विष्णुरासीच्चतुर्भुजः ।
ततस्तत्सर्वमाचख्यौ नारदो मातलिं प्रति ॥ ५.१०४.२३ ॥
Dort in jener Versammlung war der gesegnete Viṣṇu zugegen, vierarmig; dann erzählte Nārada Mātali all dies.
5.104.24
ततः पुरन्दरं विष्णुरुवाच भुवनेश्वरम् ।
अमृतं दीयतामस्मै क्रियताममरैः समः ॥ ५.१०४.२४ ॥
Da sprach Viṣṇu zu Purandara, dem Herrn der Welten: 'Man gebe ihm Nektar, und er werde den Unsterblichen gleichgemacht.'
5.104.25
मातलिर्नारदश्चैव सुमुखश्चैव वासव ।
लभन्तां भवतः कामात्काममेतं यथेप्सितम् ॥ ५.१०४.२५ ॥
Mātali und Nārada, und auch Sumukha, o Vāsava: mögen sie von dir, aus Verlangen, diesen ersehnten Wunsch empfangen.
5.104.26
पुरन्दरोऽथ संचिन्त्य वैनतेयपराक्रमम् ।
विष्णुमेवाब्रवीदेनं भवानेव ददात्विति ॥ ५.१०४.२६ ॥
Da dachte Purandara über die Macht Vainateyas nach und sprach zu Viṣṇu selbst: "Gib du es selbst."
5.104.27
ईशस्त्वं सर्वलोकानां चराणामचराश्च ये ।
त्वया दत्तमदत्तं कः कर्तुमुत्सहते विभो ॥ ५.१०४.२७ ॥
Du bist der Herr aller Welten, der bewegten und der unbewegten. Wer wagte es, zu tun, was du gegeben oder nicht gegeben hast, o Mächtiger?
5.104.28
प्रादाच्छक्रस्ततस्तस्मै पन्नगायायुरुत्तमम् ।
न त्वेनममृतप्राशं चकार बलवृत्रहा ॥ ५.१०४.२८ ॥
Dann gab Śakra jener Schlange ein höchstes Leben; doch der Vṛtra-Töter durch Kraft ließ ihn nicht vom Nektar trinken.
5.104.29
लब्ध्वा वरं तु सुमुखः सुमुखः संबभूव ह ।
कृतदारो यथाकामं जगाम च गृहान्प्रति ॥ ५.१०४.२९ ॥
Nachdem er die Gabe erhalten hatte, wurde Sumukha wahrhaftig ein Mann mit freundlichem Antlitz; nachdem er eine Frau genommen hatte, ging er nach Wunsch zu seinen Wohnungen.
5.104.30
नारदस्त्वार्यकश्चैव कृतकार्यौ मुदा युतौ ।
अभिजग्मतुरभ्यर्च्य देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.३० ॥
Nārada und Āryaka aber, nachdem sie ihr Ziel erreicht hatten, gingen gemeinsam voll Freude hin, ehrten den König der Götter von großem Glanz und traten vor ihn.