മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.104.1
मातलेर्वचनं श्रुत्वा नारदो मुनिसत्तमः ।
अब्रवीद्देवराजं तमार्यकं कुरुनन्दन ॥ ५.१०४.१ ॥
മാതലിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ ദേവരാജനോട് പറഞ്ഞു, കുരുനന്ദനാ.
5.104.2
सूतोऽयं मातलिर्नाम शक्रस्य दयितः सुहृत् ।
शुचिः शीलगुणोपेतस्तेजस्वी वीर्यवान्बली ॥ ५.१०४.२ ॥
ഇദ്ദേഹം മാതലി എന്ന സൂതൻ; ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത്, ശുദ്ധൻ, ശീലഗുണസമ്പന്നൻ, തേജസ്വി, വീര്യവാൻ, ബലവാൻ.
5.104.3
शक्रस्यायं सखा चैव मन्त्री सारथिरेव च ।
अल्पान्तरप्रभावश्च वासवेन रणे रणे ॥ ५.१०४.३ ॥
ഇദ്ദേഹം ശക്രന്റെ സുഹൃത്തും മന്ത്രിയും സാരഥിയുമാണ്; ഓരോ യുദ്ധത്തിലും വാസവനോട് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ.
5.104.4
अयं हरिसहस्रेण युक्तं जैत्रं रथोत्तमम् ।
देवासुरेषु युद्धेषु मनसैव नियच्छति ॥ ५.१०४.४ ॥
ആയിരം ഹരി കുതിരകൾ പൂട്ടിയ ജയപ്രദമായ ഉത്തമ രഥത്തെ ദേവാസുരയുദ്ധങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹം മനസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
5.104.5
अनेन विजितानश्वैर्दोर्भ्यां जयति वासवः ।
अनेन बलभित्पूर्वं प्रहृते प्रहरत्युत ॥ ५.१०४.५ ॥
ഇദ്ദേഹം ജയിച്ച കുതിരകളാൽ വാസവൻ തന്റെ രണ്ടു ബാഹുക്കളാൽ ജയിക്കുന്നു; ഇദ്ദേഹത്താൽ ബലഭിത്ത് മുമ്പ് പ്രഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ തിരിച്ച് പ്രഹരിക്കുന്നു.
5.104.6
अस्य कन्या वरारोहा रूपेणासदृशी भुवि ।
सत्यशीलगुणोपेता गुणकेशीति विश्रुता ॥ ५.१०४.६ ॥
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ, മനോഹരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവൾ, ഭൂമിയിൽ സൗന്ദര്യത്തിൽ തുല്യയില്ലാത്തവൾ; സത്യവും ശീലവും ഗുണവും ഉള്ളവൾ, ഗുണകേശി എന്ന് പ്രസിദ്ധ.
5.104.7
तस्यास्य यत्नाच्चरतस्त्रैलोक्यममरद्युते ।
सुमुखो भवतः पौत्रो रोचते दुहितुः पतिः ॥ ५.१०४.७ ॥
അവൾക്കായി മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രയത്നത്തോടെ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, അമരകാന്തിയുള്ളവനേ, അങ്ങയുടെ പൗത്രനായ സുമുഖൻ മകൾക്ക് ഭർത്താവായി എനിക്ക് ഇഷ്ടമാകുന്നു.
5.104.8
यदि ते रोचते सम्यग्भुजगोत्तम मा चिरम् ।
क्रियतामार्यक क्षिप्रं बुद्धिः कन्यापरिग्रहे ॥ ५.१०४.८ ॥
ഇത് അങ്ങേയ്ക്ക് പൂർണമായി ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, നാഗശ്രേഷ്ഠാ, താമസിക്കരുത്. ആര്യാ, കന്യാദാനത്തിനുള്ള തീരുമാനം വേഗം എടുക്കുക.
5.104.9
यथा विष्णुकुले लक्ष्मीर्यथा स्वाहा विभावसोः ।
कुले तव तथैवास्तु गुणकेशी सुमध्यमा ॥ ५.१०४.९ ॥
വിഷ്ണുകുലത്തിൽ ലക്ഷ്മിയും വിഭാവസുവിന്റെ (അഗ്നിയുടെ) കുലത്തിൽ സ്വാഹയും എന്നപോലെ, അങ്ങയുടെ കുലത്തിൽ മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ള ഗുണകേശി ഉണ്ടാകട്ടെ.
5.104.10
पौत्रस्यार्थे भवांस्तस्माद्गुणकेशीं प्रतीच्छतु ।
सदृशीं प्रतिरूपस्य वासवस्य शचीमिव ॥ ५.१०४.१० ॥
അതിനാൽ പൗത്രനുവേണ്ടി അങ്ങ് ഗുണകേശിയെ സ്വീകരിച്ചാലും. വാസവന് ശചി യോജിച്ചവളാകുന്നതുപോലെ, അവന്റെ സമാനരൂപനായ സുമുഖന് അവൾ യോജിച്ചവളാണ്.
5.104.11
पितृहीनमपि ह्येनं गुणतो वरयामहे ।
बहुमानाच्च भवतस्तथैवैरावतस्य च ॥ ५.१०४.११ ॥
പിതാവില്ലാത്തവനെങ്കിലും അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ കണ്ട് ഞങ്ങൾ അവനെ വരനായി വരിക്കുന്നു; അങ്ങയോടുള്ള വലിയ ബഹുമാനത്താലും ഐരാവതത്തോടുള്ള ബഹുമാനത്താലും അങ്ങനെതന്നെ.
5.104.12
सुमुखस्य गुणैश्चैव शीलशौचदमादिभिः ।
अभिगम्य स्वयं कन्यामयं दातुं समुद्यतः ।
मातलिस्तस्य संमानं कर्तुमर्हो भवानपि ॥ ५.१०४.१२ ॥
സുമുഖന്റെ ഗുണങ്ങളാലും ശീലം, ശൗചം, ദമം മുതലായവയാലും, ഇവൻ (കണ്വൻ) സ്വയം വന്ന് കന്യയെ നൽകാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങും മാതലിക്ക് ബഹുമാനം നൽകാൻ യോഗ്യനാണ്.
5.104.13
स तु दीनः प्रहृष्टश्च प्राह नारदमार्यकः ।
व्रियमाणे तथा पौत्रे पुत्रे च निधनं गते ॥ ५.१०४.१३ ॥
അവൻ ദുഃഖിതനായിരുന്നെങ്കിലും സന്തോഷിച്ച് ആര്യകൻ നാരദനോട് പറഞ്ഞു—പൗത്രൻ വരിക്കപ്പെടുമ്പോഴും പുത്രൻ മരിച്ചുപോയപ്പോഴും.
5.104.14
मन्ये नैतद्बहुमतं महर्षे वचनं तव ।
सखा शक्रस्य संयुक्तः कस्यायं नेप्सितो भवेत्।
कारणस्य तु दौर्बल्याच्चिन्तयामि महामुने ॥ ५.१०४.१४ ॥
ആര്യകൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, നിന്റെ ഈ വാക്ക് ഞാൻ വലുതായി കരുതുന്നില്ല. ഇന്ദ്രന്റെ സുഹൃത്തുമായി ചേർന്നവൻ ആരുടെയും ആഗ്രഹിതനല്ലാതിരിക്കുമോ? എന്നാൽ കാരണത്തിന്റെ ദൗർബല്യം കൊണ്ട്, മഹാമുനേ, ഞാൻ ആകുലനാകുന്നു.
5.104.15
अस्य देहकरस्तात मम पुत्रो महाद्युते ।
भक्षितो वैनतेयेन दुःखार्तास्तेन वै वयम् ॥ ५.१०४.१५ ॥
ആര്യകൻ പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, മഹാതേജസ്വിയേ, ഇവന്റെ ശരീരം രൂപപ്പെടുത്തിയ എന്റെ പുത്രനെ വൈനതേയൻ (ഗരുഡൻ) ഭക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞു. അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ദുഃഖത്താൽ പീഡിതരാണ്.
5.104.16
पुनरेव च तेनोक्तं वैनतेयेन गच्छता ।
मासेनान्येन सुमुखं भक्षयिष्य इति प्रभो ॥ ५.१०४.१६ ॥
വീണ്ടും, പോകുമ്പോൾ വിനതയുടെ പുത്രൻ പറഞ്ഞിരുന്നു: 'പ്രഭോ, ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ സുമുഖനെ ഭക്ഷിക്കും.'
5.104.17
ध्रुवं तथा तद्भविता जानीमस्तस्य निश्चयम् ।
तेन हर्षः प्रनष्टो मे सुपर्णवचनेन वै ॥ ५.१०४.१७ ॥
തീർച്ചയായും അതങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും; അവന്റെ നിശ്ചയം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. സുപർണ്ണന്റെ (ഗരുഡന്റെ) ആ വാക്കിനാൽ എന്റെ സന്തോഷം നശിച്ചു.
5.104.18
मातलिस्त्वब्रवीदेनं बुद्धिरत्र कृता मया ।
जामातृभावेन वृतः सुमुखस्तव पुत्रजः ॥ ५.१०४.१८ ॥
എന്നാൽ മാതലി അവനോട് പറഞ്ഞു: ഇവിടെ ഞാൻ ഈ തീരുമാനമെടുത്തിരിക്കുന്നു. നിന്റെ പുത്രന്റെ പുത്രൻ സുമുഖൻ മരുമകനായി വരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
5.104.19
सोऽयं मया च सहितो नारदेन च पन्नगः ।
त्रिलोकेशं सुरपतिं गत्वा पश्यतु वासवम् ॥ ५.१०४.१९ ॥
ഈ സർപ്പം ഞാനും നാരദനും ചേർന്ന് പോയി, ത്രിലോകാധിപനും ദേവേന്ദ്രനുമായ വാസവനെ കാണട്ടെ.
5.104.20
शेषेणैवास्य कार्येण प्रज्ञास्वाम्यहमायुषः ।
सुपर्णस्य विघाते च प्रयतिष्यामि सत्तम ॥ ५.१०४.२० ॥
സത്തമാ, ഇവന്റെ കാര്യശേഷത്താൽ ഞാൻ എന്റെ ആയുസ്സ് അറിയും; സുപർണ്ണനെ (ഗരുഡനെ) തടയാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും.
5.104.21
सुमुखश्च मया सार्धं देवेशमिगच्छतु ।
कार्यसंसाधनार्थाय स्वस्ति तेऽस्तु भुजङ्गम ॥ ५.१०४.२१ ॥
സുമുഖനും എന്നോടൊപ്പം ദേവേശനെ സമീപിക്കട്ടെ; കാര്യസാധനത്തിന് നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ, ഹേ ഭുജംഗമാ.
5.104.22
आर्यकेणाभ्यनुज्ञाता गम्यतामिति भारत ।
ततस्ते सुमुखं गृह्य सर्व एव महौजसः।
ददृशुः शक्रमासीनं देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.२२ ॥
ആര്യകന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച്, ഭാരതാ, 'പോകൂ' എന്ന് പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരെല്ലാം മഹാതേജസ്വിയായ സുമുഖനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന മഹാദ്യുതിയായ ദേവരാജൻ ശക്രനെ കണ്ടു.
5.104.23
सङ्गत्या तत्र भगवान्विष्णुरासीच्चतुर्भुजः ।
ततस्तत्सर्वमाचख्यौ नारदो मातलिं प्रति ॥ ५.१०४.२३ ॥
അവിടെ ആ സമ്മേളനത്തിൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു നാലുകൈയുള്ളവനായി ഉണ്ടായിരുന്നു; പിന്നെ നാരദൻ മാതലിയോട് അതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
5.104.24
ततः पुरन्दरं विष्णुरुवाच भुवनेश्वरम् ।
अमृतं दीयतामस्मै क्रियताममरैः समः ॥ ५.१०४.२४ ॥
അപ്പോൾ വിഷ്ണു ഭുവനേശ്വരനായ പുരന്ദരനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവന് അമൃതം നൽകട്ടെ; ദേവന്മാർക്ക് തുല്യനാക്കപ്പെടട്ടെ.'
5.104.25
मातलिर्नारदश्चैव सुमुखश्चैव वासव ।
लभन्तां भवतः कामात्काममेतं यथेप्सितम् ॥ ५.१०४.२५ ॥
മാതലിയും നാരദനും സുമുഖനും, ഓ വാസവാ! നിന്നിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ അഭീഷ്ടവരം അവർ പ്രാപിക്കട്ടെ.
5.104.26
पुरन्दरोऽथ संचिन्त्य वैनतेयपराक्रमम् ।
विष्णुमेवाब्रवीदेनं भवानेव ददात्विति ॥ ५.१०४.२६ ॥
പിന്നെ പുരന്ദരൻ വൈനതേയന്റെ പരാക്രമം ചിന്തിച്ച് വിഷ്ണുവിനോടുതന്നെ പറഞ്ഞു, "നീ തന്നെ ഇത് നൽകുക" എന്ന്.
5.104.27
ईशस्त्वं सर्वलोकानां चराणामचराश्च ये ।
त्वया दत्तमदत्तं कः कर्तुमुत्सहते विभो ॥ ५.१०४.२७ ॥
നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ഈശ്വരനാണ്, ചരങ്ങളുടെയും അചരങ്ങളുടെയും; നിന്നാൽ നൽകപ്പെട്ടതോ നൽകപ്പെടാത്തതോ ചെയ്യാൻ ആർ ധൈര്യപ്പെടും, ഓ വിഭോ?
5.104.28
प्रादाच्छक्रस्ततस्तस्मै पन्नगायायुरुत्तमम् ।
न त्वेनममृतप्राशं चकार बलवृत्रहा ॥ ५.१०४.२८ ॥
പിന്നെ ശക്രൻ ആ നാഗത്തിന് ഉത്തമമായ ആയുസ്സ് നൽകി; എന്നാൽ ബലവൃത്രഹൻ അവനെ അമൃതം പാനം ചെയ്യിച്ചില്ല.
5.104.29
लब्ध्वा वरं तु सुमुखः सुमुखः संबभूव ह ।
कृतदारो यथाकामं जगाम च गृहान्प्रति ॥ ५.१०४.२९ ॥
വരം ലഭിച്ച സുമുഖൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രസന്നമുഖനായി; വിവാഹം ചെയ്ത് ഇഷ്ടപ്രകാരം തന്റെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
5.104.30
नारदस्त्वार्यकश्चैव कृतकार्यौ मुदा युतौ ।
अभिजग्मतुरभ्यर्च्य देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.३० ॥
നാരദനും ആര്യകനും തങ്ങളുടെ കാര്യം സാധിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്ന് മഹാദ്യുതിയായ ദേവരാജനെ പൂജിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു.