Mahābhārata · Adhyāya 5.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.104.1
मातलेर्वचनं श्रुत्वा नारदो मुनिसत्तमः ।
अब्रवीद्देवराजं तमार्यकं कुरुनन्दन ॥ ५.१०४.१ ॥
Ouvindo as palavras de Mātali, Nārada, o melhor dos sábios, falou ao rei dos deuses, ó alegria dos Kurus.
5.104.2
सूतोऽयं मातलिर्नाम शक्रस्य दयितः सुहृत् ।
शुचिः शीलगुणोपेतस्तेजस्वी वीर्यवान्बली ॥ ५.१०४.२ ॥
Este cocheiro chamado Mātali é querido de Śakra, seu amigo: puro, dotado de boa conduta e virtudes, radiante, valente e forte.
5.104.3
शक्रस्यायं सखा चैव मन्त्री सारथिरेव च ।
अल्पान्तरप्रभावश्च वासवेन रणे रणे ॥ ५.१०४.३ ॥
Ele é amigo, conselheiro e também cocheiro de Śakra; em cada batalha seu poder difere de Vāsava apenas levemente.
5.104.4
अयं हरिसहस्रेण युक्तं जैत्रं रथोत्तमम् ।
देवासुरेषु युद्धेषु मनसैव नियच्छति ॥ ५.१०४.४ ॥
Nas batalhas de deuses e asuras, ele controla este melhor carro vitorioso, atrelado a mil cavalos Hari, somente pelo pensamento.
5.104.5
अनेन विजितानश्वैर्दोर्भ्यां जयति वासवः ।
अनेन बलभित्पूर्वं प्रहृते प्रहरत्युत ॥ ५.१०४.५ ॥
Com os cavalos que ele conquistou, Vāsava vence com seus dois braços; por meio dele, o destruidor de Bala revida quando é atingido primeiro.
5.104.6
अस्य कन्या वरारोहा रूपेणासदृशी भुवि ।
सत्यशीलगुणोपेता गुणकेशीति विश्रुता ॥ ५.१०४.६ ॥
Sua filha, de belos quadris, incomparável em beleza na terra, dotada de verdade, boa conduta e virtude, é renomada como Guṇakeśī.
5.104.7
तस्यास्य यत्नाच्चरतस्त्रैलोक्यममरद्युते ।
सुमुखो भवतः पौत्रो रोचते दुहितुः पतिः ॥ ५.१०४.७ ॥
Procurando com empenho pelos três mundos para ela, ó tu de brilho imortal, teu neto Sumukha agrada-me como marido da minha filha.
5.104.8
यदि ते रोचते सम्यग्भुजगोत्तम मा चिरम् ।
क्रियतामार्यक क्षिप्रं बुद्धिः कन्यापरिग्रहे ॥ ५.१०४.८ ॥
Se isto te agrada plenamente, ó melhor das serpentes, não tardes; nobre senhor, decide-te depressa a aceitar a donzela.
5.104.9
यथा विष्णुकुले लक्ष्मीर्यथा स्वाहा विभावसोः ।
कुले तव तथैवास्तु गुणकेशी सुमध्यमा ॥ ५.१०४.९ ॥
Assim como Lakṣmī está na casa de Viṣṇu e Svāhā na de Vibhāvasu, que Guṇakeśī, de cintura esbelta, esteja em tua casa.
5.104.10
पौत्रस्यार्थे भवांस्तस्माद्गुणकेशीं प्रतीच्छतु ।
सदृशीं प्रतिरूपस्य वासवस्य शचीमिव ॥ ५.१०४.१० ॥
Portanto, pelo teu neto, aceita Guṇakeśī, digna daquele que é semelhante a Vāsava, como Śacī o é para Vāsava.
5.104.11
पितृहीनमपि ह्येनं गुणतो वरयामहे ।
बहुमानाच्च भवतस्तथैवैरावतस्य च ॥ ५.१०४.११ ॥
Embora seja órfão de pai, escolhemo-lo como noivo pelas suas virtudes, por grande respeito por ti e igualmente por Airāvata.
5.104.12
सुमुखस्य गुणैश्चैव शीलशौचदमादिभिः ।
अभिगम्य स्वयं कन्यामयं दातुं समुद्यतः ।
मातलिस्तस्य संमानं कर्तुमर्हो भवानपि ॥ ५.१०४.१२ ॥
Pelas virtudes de Sumukha e pelo seu carácter, pureza, domínio de si e demais qualidades, ele mesmo veio e está disposto a dar a donzela. Também tu és digno de honrar Mātali.
5.104.13
स तु दीनः प्रहृष्टश्च प्राह नारदमार्यकः ।
व्रियमाणे तथा पौत्रे पुत्रे च निधनं गते ॥ ५.१०४.१३ ॥
Aflito, mas alegre, Āryaka falou a Nārada, enquanto o neto era escolhido para casamento e o filho havia encontrado a morte.
5.104.14
मन्ये नैतद्बहुमतं महर्षे वचनं तव ।
सखा शक्रस्य संयुक्तः कस्यायं नेप्सितो भवेत्।
कारणस्य तु दौर्बल्याच्चिन्तयामि महामुने ॥ ५.१०४.१४ ॥
Āryaka disse: Ó grande sábio, não tenho suas palavras em alta estima. Quem não desejaria aquele unido a um amigo de Indra? Mas, por causa da fraqueza da razão, ó grande sábio, estou aflito.
5.104.15
अस्य देहकरस्तात मम पुत्रो महाद्युते ।
भक्षितो वैनतेयेन दुःखार्तास्तेन वै वयम् ॥ ५.१०४.१५ ॥
Āryaka disse: Querido, ó radiante, meu filho, que formou este corpo, foi devorado pelo filho de Vinatā (Garuḍa). Por isso estamos aflitos de dor.
5.104.16
पुनरेव च तेनोक्तं वैनतेयेन गच्छता ।
मासेनान्येन सुमुखं भक्षयिष्य इति प्रभो ॥ ५.१०४.१६ ॥
E novamente, ao partir, o filho de Vinatā disse: 'Ó senhor, após mais um mês devorarei Sumukha.'
5.104.17
ध्रुवं तथा तद्भविता जानीमस्तस्य निश्चयम् ।
तेन हर्षः प्रनष्टो मे सुपर्णवचनेन वै ॥ ५.१०४.१७ ॥
Certamente assim será; conhecemos sua decisão. Por aquela palavra de Suparṇa (Garuḍa), minha alegria foi destruída.
5.104.18
मातलिस्त्वब्रवीदेनं बुद्धिरत्र कृता मया ।
जामातृभावेन वृतः सुमुखस्तव पुत्रजः ॥ ५.१०४.१८ ॥
Mas Mātali lhe disse: Aqui tomei esta decisão. Sumukha, o filho do teu filho, foi escolhido como genro.
5.104.19
सोऽयं मया च सहितो नारदेन च पन्नगः ।
त्रिलोकेशं सुरपतिं गत्वा पश्यतु वासवम् ॥ ५.१०४.१९ ॥
Que esta serpente, acompanhada por mim e por Nārada, vá e veja Vāsava, senhor dos três mundos, soberano dos deuses.
5.104.20
शेषेणैवास्य कार्येण प्रज्ञास्वाम्यहमायुषः ।
सुपर्णस्य विघाते च प्रयतिष्यामि सत्तम ॥ ५.१०४.२० ॥
Ó melhor dos justos, pelo restante desta tarefa conhecerei o tempo da minha vida, e me esforçarei para impedir Suparṇa (Garuḍa).
5.104.21
सुमुखश्च मया सार्धं देवेशमिगच्छतु ।
कार्यसंसाधनार्थाय स्वस्ति तेऽस्तु भुजङ्गम ॥ ५.१०४.२१ ॥
Que Sumukha também vá comigo ao senhor dos deuses; que tudo corra bem para a realização da tarefa, ó serpente.
5.104.22
आर्यकेणाभ्यनुज्ञाता गम्यतामिति भारत ।
ततस्ते सुमुखं गृह्य सर्व एव महौजसः।
ददृशुः शक्रमासीनं देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.२२ ॥
Autorizados por Āryaka, e ao ouvir 'ide', ó Bhārata, todos aqueles de grande poder tomaram Sumukha e viram Śakra, rei dos deuses, sentado em grande esplendor.
5.104.23
सङ्गत्या तत्र भगवान्विष्णुरासीच्चतुर्भुजः ।
ततस्तत्सर्वमाचख्यौ नारदो मातलिं प्रति ॥ ५.१०४.२३ ॥
Ali, naquela assembleia, estava presente o bem-aventurado Viṣṇu, de quatro braços; então Nārada contou tudo isso a Mātali.
5.104.24
ततः पुरन्दरं विष्णुरुवाच भुवनेश्वरम् ।
अमृतं दीयतामस्मै क्रियताममरैः समः ॥ ५.१०४.२४ ॥
Então Viṣṇu disse a Purandara, senhor dos mundos: 'Que se lhe dê o néctar, e que ele seja feito igual aos imortais.'
5.104.25
मातलिर्नारदश्चैव सुमुखश्चैव वासव ।
लभन्तां भवतः कामात्काममेतं यथेप्सितम् ॥ ५.१०४.२५ ॥
Mātali e Nārada, e também Sumukha, ó Vāsava: que recebam de ti, por desejo, este dom desejado.
5.104.26
पुरन्दरोऽथ संचिन्त्य वैनतेयपराक्रमम् ।
विष्णुमेवाब्रवीदेनं भवानेव ददात्विति ॥ ५.१०४.२६ ॥
Então Purandara, refletindo sobre o valor de Vainateya, disse ao próprio Viṣṇu: "Dá tu mesmo."
5.104.27
ईशस्त्वं सर्वलोकानां चराणामचराश्च ये ।
त्वया दत्तमदत्तं कः कर्तुमुत्सहते विभो ॥ ५.१०४.२७ ॥
Tu és o senhor de todos os mundos, dos que se movem e dos que não se movem. Quem ousaria fazer o que tu deste ou não deste, ó poderoso?
5.104.28
प्रादाच्छक्रस्ततस्तस्मै पन्नगायायुरुत्तमम् ।
न त्वेनममृतप्राशं चकार बलवृत्रहा ॥ ५.१०४.२८ ॥
Então Śakra concedeu àquela serpente uma vida suprema; mas o matador de Vṛtra pela força não a fez beber o néctar.
5.104.29
लब्ध्वा वरं तु सुमुखः सुमुखः संबभूव ह ।
कृतदारो यथाकामं जगाम च गृहान्प्रति ॥ ५.१०४.२९ ॥
Tendo obtido o dom, Sumukha de fato tornou-se de rosto alegre; tendo tomado esposa, partiu como desejava para as suas moradas.
5.104.30
नारदस्त्वार्यकश्चैव कृतकार्यौ मुदा युतौ ।
अभिजग्मतुरभ्यर्च्य देवराजं महाद्युतिम् ॥ ५.१०४.३० ॥
Nārada e Āryaka também, tendo cumprido os seus propósitos, unidos na alegria, honraram o rei dos deuses de grande esplendor e aproximaram-se dele.