மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.106.1
अनर्थे जातिनिर्बन्धं परार्थे लोभमोहितम् ।
अनार्यकेष्वभिरतं मरणे कृतनिश्चयम् ॥ ५.१०६.१ ॥
அழிவில் குலப் பிடிவாதம் கொண்டவனும், பிறருக்காகப் பேராசையால் மயங்கியவனும், அனார்யர்களிடம் மகிழ்பவனும், மரணத்தைத் தீர்மானித்தவனும்.
5.106.2
ज्ञातीनां दुःखकर्तारं बन्धूनां शोकवर्धनम् ।
सुहृदां क्लेशदातारं द्विषतां हर्षवर्धनम् ॥ ५.१०६.२ ॥
உறவினர்களுக்குத் துன்பம் தருபவனும், சுற்றத்தாரின் துயரை வளர்ப்பவனும், நண்பர்களுக்குத் துன்பம் தருபவனும், பகைவர்களின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவனும்.
5.106.3
कथं नैनं विमार्गस्थं वारयन्तीह बान्धवाः ।
सौहृदाद्वा सुहृत्स्निग्धो भगवान्वा पितामहः ॥ ५.१०६.३ ॥
தவறான வழியில் நிற்கும் இவனை இங்கு உறவினர்கள் ஏன் தடுக்கவில்லை? நட்பினால் அன்பு கொண்ட பூஜ்ய பிதாமகர் ஏன் தடுக்கவில்லை?
5.106.4
उक्तं भगवता वाक्यमुक्तं भीष्मेण यत्क्षमम् ।
उक्तं बहुविधं चैव नारदेनापि तच्छृणु ॥ ५.१०६.४ ॥
பகவான் சொன்ன சொல்லும், பீஷ்மர் உரைத்த நியாயமான சொல்லும், நாரதரும் பல விதமாகச் சொன்னதும் — அதைக் கேள்.
5.106.5
दुर्लभो वै सुहृच्छ्रोता दुर्लभश्च हितः सुहृत् ।
तिष्ठते हि सुह्यद्यत्र न बन्धुस्तत्र तिष्ठते ॥ ५.१०६.५ ॥
நண்பன் கேட்பவன் கிடைப்பது அரிது; நலம் விரும்பும் நண்பன் கிடைப்பதும் அரிது. நண்பன் நிற்கும் இடத்தில் உறவினன் நிற்பதில்லை.
5.106.6
श्रोतव्यमपि पश्यापि सुहृदां कुरुनन्दन ।
न कर्तव्यश्च निर्बन्धो निर्बन्धो हि सुदारुणः ॥ ५.१०६.६ ॥
குருநந்தனா, நண்பர்களின் சொல்லைக் கேட்கவும், சிந்திக்கவும் வேண்டும். பிடிவாதம் செய்யக்கூடாது; பிடிவாதம் மிகவும் கொடியது.
5.106.7
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा निर्बन्धतः प्राप्तो गालवेन पराजयः ॥ ५.१०६.७ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர்; பிடிவாதத்தால் காலவன் தோல்வியடைந்ததைப் போல.
5.106.8
विश्वामित्रं तपस्यन्तं धर्मो जिज्ञासया पुरा ।
अभ्यगच्छत्स्वयं भूत्वा वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ ५.१०६.८ ॥
முன்பு தர்மன் ஆர்வத்தால் தவம் செய்யும் விஸ்வாமித்திரரிடம் வந்தார்; பகவான் முனிவர் வசிஷ்டரின் வடிவம் கொண்டு.
5.106.9
सप्तर्षीणामन्यतमं वेषमास्थाय भारत ।
बभुक्षुः क्षुधितो राजन्नाश्रमं कौशिकस्य तु ॥ ५.१०६.९ ॥
பாரதா, சப்தரிஷிகளில் ஒருவரின் வடிவைக் கொண்டு, பசியுடன், அரசே, கௌசிகரின் ஆசிரமத்தில் உண்ண விரும்பி வந்தார்.
5.106.10
विश्वामित्रोऽथ संभ्रान्तः श्रपयामास वै चरुम् ।
परमान्नस्य यत्नेन न च तं प्रत्यपालयत् ॥ ५.१०६.१० ॥
பின்னர் விஸ்வாமித்திரர் பதற்றத்துடன் சரு அன்னத்தைச் சமைத்தார்; உயர்ந்த உணவை முயன்று சமைத்தாலும் அவரை அவர் கவனிக்கவில்லை.
5.106.11
अन्नं तेन यदा भुक्तमन्यैर्दत्तं तपस्विभिः ।
अथ गृह्णान्नमत्युष्णं विश्वामित्रोऽप्युपागमत् ॥ ५.१०६.११ ॥
அவர் மற்ற தவசிகள் கொடுத்த உணவை உண்ட பின், மிகவும் சூடான உணவை எடுத்துக்கொண்டு விஸ்வாமித்திரரும் வந்தார்.
5.106.12
भुक्तं मे तिष्ठ तावत्त्वमित्युक्त्वा भगवान्ययौ ।
विश्वामित्रस्ततो राजन्स्थित एव महाद्युतिः ॥ ५.१०६.१२ ॥
'நான் உண்டுவிட்டேன்; நீ இப்போது காத்திரு' என்று சொல்லி பகவான் சென்றார். அரசே, அப்போது மகாதேஜஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் அங்கேயே நின்றார்.
5.106.13
भक्तं प्रगृह्य मूर्ध्ना वै बाहुभ्यां संशितव्रतः ।
स्थितः स्थाणुरिवाभ्याशे निश्चेष्टो मारुताशनः ॥ ५.१०६.१३ ॥
உணவை தலையில் ஏந்தி, இரு கரங்களாலும், உறுதியான விரதமுடையவராய் அருகில் ஒரு தூணைப் போல நின்றார்; அசையாமல், காற்றை உண்பவராய்.
5.106.14
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद्गालवो मुनिः ।
गौरवाद्बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया ॥ ५.१०६.१४ ॥
அவரை பணிவிடை செய்வதில் முனிவர் கால்வர் முயற்சி செய்தார்; மரியாதையாலும் பெரும் மதிப்பாலும், அன்பாலும், அவரை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தாலும்.
5.106.15
अथ वर्षशते पूर्णे धर्मः पुनरुपागमत् ।
वासिष्ठं वेषमास्थाय कौशिकं भोजनेप्सया ॥ ५.१०६.१५ ॥
பின்னர் நூறு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது, தர்மன் மீண்டும் வந்தான்; வசிஷ்டரின் வடிவம் கொண்டு, உணவை விரும்பி கௌசிகரிடம்.
5.106.16
स दृष्ट्वा शिरसा भक्तं ध्रियमाणं महर्षिणा ।
तिष्ठता वायुभक्षेण विश्वामित्रेण धीमता ॥ ५.१०६.१६ ॥
மகரிஷியால் தலையில் ஏந்தப்பட்ட உணவைக் கண்டான்; நின்றுகொண்டிருந்த, காற்றை உண்ணும், அறிவுள்ள விசுவாமித்திரரால்.
5.106.17
प्रतिगृह्य ततो धर्मस्तथैवोष्णं तथा नवम् ।
भुक्त्वा प्रीतोस्मि विप्रर्षे तमुक्त्वा स मुनिर्गतः ॥ ५.१०६.१७ ॥
பின்னர் தர்மன் அதை சூடாகவும் புதியதாகவும் ஏற்று, உண்டு, "பிராமண ரிஷியே, நான் மகிழ்ந்தேன்" என்று கூறி, அந்த முனிவர் சென்றான்.
5.106.18
क्षत्रभावादपगतो ब्राह्मणत्वमुपागतः ।
धर्मस्य वचनात्प्रीतो विश्वामित्रस्तथाऽभवत् ॥ ५.१०६.१८ ॥
க்ஷத்திரிய நிலையிலிருந்து அவர் விலகி, பிராமணத்துவத்தை அடைந்தார்; தர்மனின் சொல்லால் மகிழ்ந்து விசுவாமித்திரர் அவ்வாறே ஆனார்.
5.106.19
विश्वामित्रस्तु शिष्यस्य गालवस्य तपस्विनः ।
शुश्रूषया च भक्त्या च प्रीतिमानित्युवाच ह ॥ ५.१०६.१९ ॥
தவசியான சீடன் காலவனின் சேவையாலும் பக்தியாலும் மகிழ்ந்த விஸ்வாமித்திரர் இவ்வாறு கூறினார்.
5.106.20
अनुज्ञातो मया वत्स यथेष्टं गच्छ गवालव ।
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गालवो मुनिसत्तमम् ॥ ५.१०६.२० ॥
"அன்பு மகனே, நான் அனுமதித்தேன்; விரும்பியபடி செல், கவாலவா." இவ்வாறு கூறப்பட்ட காலவன் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் இவ்வாறு பதிலளித்தான்.
5.106.21
प्रीतो मधुरया वाचा विश्वामित्रं महाद्युतिम् ।
दक्षिणाः काः प्रयच्छामि भवते गुरुकर्मणि ॥ ५.१०६.२१ ॥
இனிய சொற்களால் மகிழ்ந்த காலவன் ஒளிமிக்க விஸ்வாமித்திரரிடம், "குருகர்மத்திற்காக உங்களுக்கு எந்த தட்சிணையைத் தர வேண்டும்?" என்றான்.
5.106.22
दक्षिणाभिरुपेतं हि कर्म सिद्ध्यति मानद ।
दक्षिणानां हि दाता वै अपवर्गेण युज्यते ॥ ५.१०६.२२ ॥
மானம் அளிப்பவனே, தட்சிணையுடன் செய்யப்பட்ட கர்மம் நிச்சயமாக சித்தியடைகிறது; தட்சிணை கொடுப்பவன் நிச்சயமாக விடுதலையுடன் இணைகிறான்.
5.106.23
स्वर्गे क्रतुफलं तद्धि दक्षिणा शान्तिरुच्यते ।
किमाहरामि गुर्वर्थं ब्रवीतु भगवानिति ॥ ५.१०६.२३ ॥
அது சொர்க்கத்தில் யாகத்தின் பலன்; தட்சிணையே சாந்தி எனப்படுகிறது. குருவுக்காக நான் எதைக் கொண்டு வரவேண்டும்? பகவான் சொல்லட்டும்.
5.106.24
स जानानस्तु भगवान्खिन्नं शुश्रूषणेन वै ।
विश्वामित्रस्तमसकृद्गच्छ गच्छेत्यचोदयत् ॥ ५.१०६.२४ ॥
பகவான் விஸ்வாமித்திரர் அவன் சேவையால் களைத்திருப்பதை அறிந்தும், அவனை மீண்டும் மீண்டும் "போ, போ" என்று தூண்டினார்.
5.106.25
असकृद्गच्छगच्छेति विश्वामित्रेण भाषितः ।
किं ददानीति बहुशो गालवः प्रत्यभाषत ॥ ५.१०६.२५ ॥
விश்வாமித்திரர் பலமுறை 'செல், செல்' என்று சொல்லப்பட்டபோது, கால்வர் பலமுறை பதிலளித்தார்: 'நான் எதைக் கொடுக்கட்டும்?'
5.106.26
निर्बन्धतस्तु बहुशो गालवस्य तपस्विनः ।
किंचिदागतसंरम्भो विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१०६.२६ ॥
கால்வ தவசியின் பலமுறை வற்புறுத்தலால் விश்வாமித்திரர் சற்று கோபமடைந்து இவ்வாறு கூறினார்.
5.106.27
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
अष्टौ शतानि मे देहि गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०६.२७ ॥
'கால்வா, சந்திரனைப் போல் ஒளிரும், ஒரு பக்கம் கருப்பு காதுகள் கொண்ட எண்ணூறு குதிரைகளை எனக்குக் கொடு. தாமதிக்காமல் செல்.'