Mahābhārata · Adhyāya 5.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.106.1
अनर्थे जातिनिर्बन्धं परार्थे लोभमोहितम् ।
अनार्यकेष्वभिरतं मरणे कृतनिश्चयम् ॥ ५.१०६.१ ॥
Aquele que se apega, por orgulho de linhagem, à ruína, está iludido pela cobiça pelo proveito alheio, deleita-se com homens indignos e decidiu pela morte.
5.106.2
ज्ञातीनां दुःखकर्तारं बन्धूनां शोकवर्धनम् ।
सुहृदां क्लेशदातारं द्विषतां हर्षवर्धनम् ॥ ५.१०६.२ ॥
Causador de sofrimento aos parentes, aumentador do pesar dos familiares, causador de aflição aos amigos e aumentador da alegria dos inimigos.
5.106.3
कथं नैनं विमार्गस्थं वारयन्तीह बान्धवाः ।
सौहृदाद्वा सुहृत्स्निग्धो भगवान्वा पितामहः ॥ ५.१०६.३ ॥
Por que seus parentes não o detêm aqui, de pé no caminho errado? Ou por que o venerável avô, afeiçoado por amizade, não o detém?
5.106.4
उक्तं भगवता वाक्यमुक्तं भीष्मेण यत्क्षमम् ।
उक्तं बहुविधं चैव नारदेनापि तच्छृणु ॥ ५.१०६.४ ॥
Ouve as palavras ditas pelo venerável, as palavras convenientes ditas por Bhīṣma, e o que também Nārada disse de muitas maneiras.
5.106.5
दुर्लभो वै सुहृच्छ्रोता दुर्लभश्च हितः सुहृत् ।
तिष्ठते हि सुह्यद्यत्र न बन्धुस्तत्र तिष्ठते ॥ ५.१०६.५ ॥
De fato é raro um amigo que ouça, e raro é um amigo benéfico. Onde permanece o amigo, não permanece o parente.
5.106.6
श्रोतव्यमपि पश्यापि सुहृदां कुरुनन्दन ।
न कर्तव्यश्च निर्बन्धो निर्बन्धो हि सुदारुणः ॥ ५.१०६.६ ॥
Ó alegria dos Kurus, devem-se ouvir e também considerar as palavras dos amigos. Não se deve praticar a obstinação, pois a obstinação é extremamente terrível.
5.106.7
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा निर्बन्धतः प्राप्तो गालवेन पराजयः ॥ ५.१०६.७ ॥
Aqui também citam esta antiga história, como a derrota atingiu Gālava por obstinação.
5.106.8
विश्वामित्रं तपस्यन्तं धर्मो जिज्ञासया पुरा ।
अभ्यगच्छत्स्वयं भूत्वा वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ ५.१०६.८ ॥
Outrora, o próprio Dharma, por curiosidade, foi até Viśvāmitra, que praticava austeridades, tomando a forma do venerável sábio Vasiṣṭha.
5.106.9
सप्तर्षीणामन्यतमं वेषमास्थाय भारत ।
बभुक्षुः क्षुधितो राजन्नाश्रमं कौशिकस्य तु ॥ ५.१०६.९ ॥
Ó Bhārata, tomando a forma de um dos sete sábios, faminto e desejoso de comer, ó rei, foi ao eremitério de Kauśika.
5.106.10
विश्वामित्रोऽथ संभ्रान्तः श्रपयामास वै चरुम् ।
परमान्नस्य यत्नेन न च तं प्रत्यपालयत् ॥ ५.१०६.१० ॥
Então Viśvāmitra, agitado, mandou cozer o arroz ritual; embora cozinhasse com esmero o melhor alimento, não lhe deu atenção.
5.106.11
अन्नं तेन यदा भुक्तमन्यैर्दत्तं तपस्विभिः ।
अथ गृह्णान्नमत्युष्णं विश्वामित्रोऽप्युपागमत् ॥ ५.१०६.११ ॥
Quando ele comeu o alimento dado por outros ascetas, Viśvāmitra também se aproximou, trazendo comida muito quente.
5.106.12
भुक्तं मे तिष्ठ तावत्त्वमित्युक्त्वा भगवान्ययौ ।
विश्वामित्रस्ततो राजन्स्थित एव महाद्युतिः ॥ ५.१०६.१२ ॥
Dizendo: 'Já comi; espera agora', o venerável partiu. Então, ó rei, Viśvāmitra, de grande esplendor, permaneceu ali de pé.
5.106.13
भक्तं प्रगृह्य मूर्ध्ना वै बाहुभ्यां संशितव्रतः ।
स्थितः स्थाणुरिवाभ्याशे निश्चेष्टो मारुताशनः ॥ ५.१०६.१३ ॥
Segurando a comida sobre a cabeça com ambos os braços, o de voto firme permaneceu perto como um poste, imóvel, alimentando-se de vento.
5.106.14
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद्गालवो मुनिः ।
गौरवाद्बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया ॥ ५.१०६.१४ ॥
O sábio Gālava empenhou-se em servi-lo, por reverência e grande respeito, com afeto e desejo de agradá-lo.
5.106.15
अथ वर्षशते पूर्णे धर्मः पुनरुपागमत् ।
वासिष्ठं वेषमास्थाय कौशिकं भोजनेप्सया ॥ ५.१०६.१५ ॥
Então, quando cem anos se completaram, Dharma voltou, assumindo a forma de Vasiṣṭha, desejando comida, até Kauśika.
5.106.16
स दृष्ट्वा शिरसा भक्तं ध्रियमाणं महर्षिणा ।
तिष्ठता वायुभक्षेण विश्वामित्रेण धीमता ॥ ५.१०६.१६ ॥
Ele viu a comida sustentada sobre a cabeça do grande sábio, o sábio Viśvāmitra, que permanecia de pé, alimentando-se de vento.
5.106.17
प्रतिगृह्य ततो धर्मस्तथैवोष्णं तथा नवम् ।
भुक्त्वा प्रीतोस्मि विप्रर्षे तमुक्त्वा स मुनिर्गतः ॥ ५.१०६.१७ ॥
Então Dharma aceitou-o, quente e fresco, comeu e disse: "Ó sábio entre os brâmanes, estou satisfeito"; tendo dito isso, aquele sábio partiu.
5.106.18
क्षत्रभावादपगतो ब्राह्मणत्वमुपागतः ।
धर्मस्य वचनात्प्रीतो विश्वामित्रस्तथाऽभवत् ॥ ५.१०६.१८ ॥
Afastando-se do estado de guerreiro, alcançou a condição de brâmane; agradado pelas palavras de Dharma, Viśvāmitra tornou-se assim.
5.106.19
विश्वामित्रस्तु शिष्यस्य गालवस्य तपस्विनः ।
शुश्रूषया च भक्त्या च प्रीतिमानित्युवाच ह ॥ ५.१०६.१९ ॥
Viśvāmitra, satisfeito com o serviço e a devoção de seu discípulo, o asceta Gālava, falou assim.
5.106.20
अनुज्ञातो मया वत्स यथेष्टं गच्छ गवालव ।
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गालवो मुनिसत्तमम् ॥ ५.१०६.२० ॥
"Querido filho, estás autorizado por mim; vai como desejares, Gavālava." Assim interpelado, Gālava respondeu àquele melhor dos sábios.
5.106.21
प्रीतो मधुरया वाचा विश्वामित्रं महाद्युतिम् ।
दक्षिणाः काः प्रयच्छामि भवते गुरुकर्मणि ॥ ५.१०६.२१ ॥
Satisfeito com suas doces palavras, Gālava disse ao radiante Viśvāmitra: "Que honorário devo oferecer-te pela tarefa do mestre?"
5.106.22
दक्षिणाभिरुपेतं हि कर्म सिद्ध्यति मानद ।
दक्षिणानां हि दाता वै अपवर्गेण युज्यते ॥ ५.१०६.२२ ॥
Ó doador de honra, um rito acompanhado de honorários de fato se cumpre; e quem dá os honorários de fato se une à libertação.
5.106.23
स्वर्गे क्रतुफलं तद्धि दक्षिणा शान्तिरुच्यते ।
किमाहरामि गुर्वर्थं ब्रवीतु भगवानिति ॥ ५.१०६.२३ ॥
No céu, esse é o fruto do sacrifício; o honorário chama-se paz. O que devo trazer para o mestre? Que o venerável o diga.
5.106.24
स जानानस्तु भगवान्खिन्नं शुश्रूषणेन वै ।
विश्वामित्रस्तमसकृद्गच्छ गच्छेत्यचोदयत् ॥ ५.१०६.२४ ॥
Sabendo que estava exausto do serviço, o venerável Viśvāmitra o incitava repetidamente: "Vai, vai."
5.106.25
असकृद्गच्छगच्छेति विश्वामित्रेण भाषितः ।
किं ददानीति बहुशो गालवः प्रत्यभाषत ॥ ५.१०६.२५ ॥
Repetidas vezes Viśvāmitra disse: «Vai, vai!». E repetidas vezes Gālava respondeu: «O que devo dar?».
5.106.26
निर्बन्धतस्तु बहुशो गालवस्य तपस्विनः ।
किंचिदागतसंरम्भो विश्वामित्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ५.१०६.२६ ॥
Pressionado repetidamente pelo asceta Gālava, Viśvāmitra agitou-se um pouco e disse estas palavras.
5.106.27
एकतःश्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
अष्टौ शतानि मे देहि गच्छ गालव मा चिरम् ॥ ५.१०६.२७ ॥
«Gālava, dá-me oitocentos cavalos brilhantes como a lua, com as orelhas escuras de um lado. Vai, e não demores.»