ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.141.1
असंशयं सौहृदान्मे प्रणयाच्चाथ केशव ।
सख्येन चैव वार्ष्णेय श्रेयस्कामतयैव च ॥ ५.१४१.१ ॥
ହେ କେଶବ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ, ପ୍ରୀତି ଓ ସଖ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ଏବଂ ମୋ କଲ୍ୟାଣ କାମନାରୁ ଏହା କହୁଛ, ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ।
5.141.2
सर्वं चैवाभिजानामि पाण्डोः पुत्रोऽस्मि धर्मतः ।
निश्चयाद्धर्मशास्त्राणां यथा त्वं कृष्ण मन्यसे ॥ ५.१४१.२ ॥
ଏ ସବୁ ମୁଁ ଭଲ ଭାବେ ଜାଣେ; ଧର୍ମତଃ ମୁଁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ହେ କୃଷ୍ଣ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚୟ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ମନେ କର।
5.141.3
कन्या गर्भं समाधत्त भास्करान्मां जनार्दन ।
आदित्यवचनाच्चैव जातं मां सा व्यसर्जयत् ॥ ५.१४१.३ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏକ କନ୍ୟା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲା; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ବଚନରେ ଜନ୍ମିତ ମୋତେ ସେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲା।
5.141.4
सोस्मि कृष्ण तथाजातः पाण्डोः पुत्रोस्मि धर्मतः ।
कुन्त्या त्वहमपाकीर्णो यथा न कुशलं तथा ॥ ५.१४१.४ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ସେହି ଅଟେ; ଏପରି ଜନ୍ମିତ ମୁଁ ଧର୍ମତଃ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁତ୍ର; କିନ୍ତୁ କୁନ୍ତୀ ମୋତେ ପରିତ୍ୟାଗ କଲା, ଯାହା ଭଲ ହେଲା ନାହିଁ।
5.141.5
सूतो हि मामधिरथो दृष्ट्वैवाभ्यानयद्गृहान् ।
राधायाश्चैव मां प्रादात्सौहार्दान्मधुसूदन ॥ ५.१४१.५ ॥
ସୂତ ଅଧିରଥ ମୋତେ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଘରକୁ ଆଣିଲେ; ହେ ମଧୁସୂଦନ, ସ୍ନେହରେ ସେ ମୋତେ ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
5.141.6
मत्स्नेहाच्चैव राधायां सद्यः क्षीरमवातरत् ।
सा मे मूत्रं पुरीषं च प्रतिजग्राह माधव ॥ ५.१४१.६ ॥
ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ ରାଧାଙ୍କଠାରେ ତୁରନ୍ତ କ୍ଷୀର ଝରିଲା; ହେ ମାଧବ, ସେ ମୋର ମୂତ୍ର ଓ ମଳ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
5.141.7
तस्याः पिण्डव्यपनयं कुर्यादस्मद्विधः कथम् ।
धर्मविद्धर्मशास्त्राणां श्रवणे सततं रतः ॥ ५.१४१.७ ॥
ତାଙ୍କର ପିଣ୍ଡବ୍ୟପନୟ ମୋ ପରି ଲୋକ କିପରି କରିବ? ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରବଣରେ ସତତ ରତ ଯେ ମୁଁ।
5.141.8
तथा मामभिजानाति सूतश्चाधिरथः सुतम् ।
पितरं चाभिजानामि तमहं सौहृदात्सदा ॥ ५.१४१.८ ॥
ସୂତ ଅଧିରଥ ମୋତେ ନିଜ ପୁତ୍ର ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହବଶତଃ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କୁ ପିତା ବୋଲି ଜାଣେ।
5.141.9
स हि मे जातकर्मादि कारयामास माधव ।
शास्त्रदृष्टेन विधिना पुत्रप्रीत्या जनार्दन ॥ ५.१४१.९ ॥
ହେ ମାଧବ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେ ହିଁ ପୁତ୍ରପ୍ରୀତିରେ ଶାସ୍ତ୍ରବିଧି ଅନୁସାରେ ମୋର ଜାତକର୍ମାଦି ସଂସ୍କାର କରାଇଥିଲେ।
5.141.10
नाम वै वसुषेणेति कारयामास वै द्विजैः ।
भार्याश्चोढा मम प्राप्ते यौवने तत्परिग्रहात् ॥ ५.१४१.१० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୋ ନାମ 'ବସୁଷେଣ' ରଖାଇଥିଲେ; ଯୌବନ ଆସିବାରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ।
5.141.11
तासु पुत्राश्च पौत्राश्च मम जाता जनार्दन ।
तासु मे हृदयं कृष्ण संजातं कामबन्धनम् ॥ ५.१४१.११ ॥
ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମୋର ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ; ହେ କୃଷ୍ଣ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋ ହୃଦୟ କାମବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଛି।
5.141.12
न पृथिव्या सकलया न सुवर्णस्य राशिभिः ।
हर्षाद्भयाद्वा गोविन्द मिथ्या कर्तुं तदुत्सहे ॥ ५.१४१.१२ ॥
ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ସୁନାର ରାଶି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ; ହର୍ଷ ବା ଭୟରେ ନୁହେଁ; ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ତାହାକୁ ମିଥ୍ୟା କରିବାକୁ ମୁଁ ସାହସ କରିବି ନାହିଁ।
5.141.13
धृतराष्ट्रकुले कृष्ण दुर्योधनसमाश्रयात् ।
मया त्रयोदशसमा भुक्तं राज्यमकण्टकम् ॥ ५.१४१.१३ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ବଂଶରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ, ମୁଁ ତେର ବର୍ଷ ନିଷ୍କଣ୍ଟକ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିଛି।
5.141.14
इष्टं च बहुभिर्यज्ञैः सहसूतैर्मयाऽसकृत् ।
आवाहाश्च विवाहाश्च सहसूतैर्मया कृताः ॥ ५.१४१.१४ ॥
ସହସୂତମାନଙ୍କ ସହ ମୁଁ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ବାରମ୍ବାର କରିଛି; ସହସୂତମାନଙ୍କ ସହ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କରାଇଛି।
5.141.15
मां च कृष्ण समासाद्य कृतः शस्त्रसमुद्यमः ।
दुर्योधनेन वार्ष्णेय विग्रहश्चापि पाण्डवैः ॥ ५.१४१.१५ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅସ୍ତ୍ରପ୍ରସ୍ତୁତି କଲା; ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ବିବାଦ ହେଲା।
5.141.16
तस्माद्रणे द्वैरथे मां प्रत्युद्यातारमच्युत ।
वृतवान्परमं कृष्ण प्रतीपं सव्यसाचिनः ॥ ५.१४१.१६ ॥
ତେଣୁ ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, କୃଷ୍ଣ, ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଭାବେ, ରଣରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସେ ମୋତେ ହିଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ରୂପେ ବାଛିଛି।
5.141.17
वधाद्बन्धाद्भयाद्वापि लोभाद्वापि जनार्दन ।
अनृतं नोत्सहे कर्तुं धार्तराष्ट्रस्य धीमतः ॥ ५.१४१.१७ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ବଧ ଭୟରେ, ବନ୍ଧନ ଭୟରେ, ଭୟରେ କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ମଧ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟା କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛୁକ ନୁହେଁ।
5.141.18
यदि ह्यद्य न गच्छेयं द्वैरथं सव्यसाचिना ।
अकीर्तिः स्याद्धृपीकेश मम पार्थस्य चोभयोः ॥ ५.१४१.१८ ॥
ଯଦି ଆଜି ମୁଁ ସବ୍ୟସାଚୀ ସହ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧକୁ ନ ଯାଏ, ତେବେ ହେ ହୃଷୀକେଶ, ମୋର ଓ ପାର୍ଥଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କର ଅପକୀର୍ତ୍ତି ହେବ।
5.141.19
असंशयं हितार्थाय ब्रूयास्त्वं मधुसूदन ।
सर्वं च पाण्डवाः कुर्युस्त्वद्वशित्वान्न संशयः ॥ ५.१४१.१९ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତୁମେ ନିଃସନ୍ଦେହରେ ହିତ ପାଇଁ କହ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମ ବଶରେ ଥିବାରୁ ସବୁ କରିବେ — ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
5.141.20
मन्त्रस्य नियमं कुर्यास्त्वमत्र मधुसूदन ।
एतदत्र हितं मन्ये सर्वं यादवनन्दन ॥ ५.१४१.२० ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ତୁମେ ନିୟମ ରଖ; ଏଠାରେ ଏହା ହିତକର ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ — ହେ ଯାଦବନନ୍ଦନ, ସବୁ ଏହିପରି ହେଉ।
5.141.21
यदि जानाति मां राजा धर्मात्मा संयतेन्द्रियः ।
कुन्त्याः प्रथमजं पुत्रं न स राज्यं ग्रहीष्यति ॥ ५.१४१.२१ ॥
ଯଦି ଧର୍ମାତ୍ମା ଓ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିୟ ରାଜା ମୋତେ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପ୍ରଥମଜାତ ପୁତ୍ର ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି, ତେବେ ସେ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ।
5.141.22
प्राप्य चापि महद्राज्यं तदहं मधुसूदन ।
स्फीतं दुर्योधनायैव संप्रदद्यामरिन्दम ॥ ५.१४१.२२ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ମହାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାହା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ହିଁ ଦେଇଦେବି — ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ।
5.141.23
स एव राजा धर्मात्मा शाश्वतोऽस्तु युधिष्ठिरः ।
नेता यस्य हृषीकेशो योद्धा यस्य धनञ्जयः ॥ ५.१४१.२३ ॥
ଯାହାର ନେତା ହୃଷୀକେଶ, ଯାହାର ଯୋଦ୍ଧା ଧନଞ୍ଜୟ, ସେହି ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶାଶ୍ୱତ ହେଉ।
5.141.24
पृथिवी तस्य राष्ट्रं च यस्य भीमो महारथः ।
नकुलः सहदेवश्च द्रौपदेयाश्च माधव ॥ ५.१४१.२४ ॥
ମହାରଥୀ ଭୀମ ଯାହାର, ତାହାରି ପୃଥିବୀ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ର; ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାରି — ହେ ମାଧବ।
5.141.25
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः सात्यकिश्च महारथः ।
उत्तमौजा युधामन्युः सत्यधर्मा च सौमकिः ॥ ५.१४१.२५ ॥
ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ମହାରଥ ସାତ୍ୟକି, ଉତ୍ତମୌଜା, ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଏବଂ ସୋମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ସତ୍ୟଧର୍ମା।
5.141.26
चैद्यश्च चेकितानश्च शिखण्डी चापराजितः ।
इन्द्रगोपकवर्णाश्च केकया भ्रातरस्तथा।
इन्द्रायुधसवर्णश्च कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ५.१४१.२६ ॥
ଚୈଦ୍ୟ, ଚେକିତାନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଅପରାଜିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପକ ବର୍ଣ୍ଣର କେକୟ ଭାଇମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରାୟୁଧ ସଦୃଶ କୁନ୍ତିଭୋଜ ମହାମନା।
5.141.27
मातुलो भीमसेनस्य श्येनजिच्च महारथः ।
शङ्खः पुत्रो विराटस्य निधिस्त्वं च जनार्दन ॥ ५.१४१.२७ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ମାମୁଁ ମହାରଥ ଶ୍ୟେନଜିତ, ବିରାଟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶଙ୍ଖ, ଓ ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମେ ହିଁ ନିଧି।
5.141.28
महानयं कृष्ण कृतः क्षत्रस्य समुदानयः ।
राज्यं प्राप्तमिदं दीप्तं प्रथितं सर्वराजसु ॥ ५.१४१.२८ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ମହାନ ସମାବେଶ; ସର୍ବରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି।
5.141.29
धार्तराष्ट्रस्य वार्ष्णेय शस्त्रयज्ञो भविष्यति ।
अस्य यज्ञस्य वेत्ता त्वं भविष्यसि जनार्दन ॥ ५.१४१.२९ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଯଜ୍ଞ ହେବ; ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାତା ତୁମେ ହେବ।
5.141.30
आध्वर्यवं च ते कृष्ण ऋतावस्मिन्भविष्यति ।
होता चैवात्र बीभत्सुः सन्नद्धः स कपिध्वजः ॥ ५.१४१.३० ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଏହି ଋତୁରେ ତୁମର ଆଧ୍ୱର୍ଯ୍ୟବ କର୍ମ ହେବ; ଏଠାରେ ହୋତା ବୀଭତ୍ସୁ, କବଚଧାରୀ କପିଧ୍ୱଜ ହେବେ।
5.141.31
गाण्डीवं स्रुक् तथा चाज्यं वीर्यं पुंसां भविष्यति ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं स्थूणाकर्णं च माधव ।
मन्त्रास्तत्र भविष्यन्ति प्रयुक्ताः सव्यसाचिना ॥ ५.१४१.३१ ॥
ହେ ମାଧବ, ଗାଣ୍ଡୀବ ହିଁ ସ୍ରୁକ୍ (ଆହୁତି ଚମଚା) ହେବ, ସେହିପରି ଘିଅ ମଧ୍ୟ; ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ବୀର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସେଠାରେ ହବିଃ ହେବ। ଐନ୍ଦ୍ର, ପାଶୁପତ, ବ୍ରାହ୍ମ ଓ ସ୍ଥୂଣାକର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ସେଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ହେବେ, ଯାହା ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) ପ୍ରୟୋଗ କରିବେ।
5.141.32
अनुयातश्च पितरमधिको वा पराक्रमे ।
गीतं स्तोत्रं स सौभद्रः सम्यक् तत्र भविष्यति ॥ ५.१४१.३२ ॥
ପିତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଓ ପରାକ୍ରମରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ବା ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସେ ସୌଭଦ୍ର (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ସେଠାରେ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ହେବେ।
5.141.33
उद्गातात्र पुनर्भीमः प्रस्तोता सुमहाबलः ।
विनदन्स नरव्याघ्रो नागानीकान्तकृद्रणे ॥ ५.१४१.३३ ॥
ଏଠାରେ ପୁଣି ଭୀମ ଉଦ୍ଗାତା ଓ ମହାବଳୀ ପ୍ରସ୍ତୋତା ହେବେ; ସେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ଜନ କରି ହାତୀ ସେନାକୁ ସଂହାର କରିବେ।
5.141.34
स चैव तत्र धर्मात्मा शश्वद्राजा युधिष्ठिरः ।
जपैर्होमैश्च संयुक्तो ब्रह्मत्वं कारयिष्यति ॥ ५.१४१.३४ ॥
ସେହି ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ସଦା ଜପ ଓ ହୋମରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇବେ।
5.141.35
शङ्खशब्दाः समुरजा भेर्यश्च मधुसूदन ।
उत्कृष्टः सिंहनादश्च सुब्रह्मण्यो भविष्यति ॥ ५.१४१.३५ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି, ମୃଦଙ୍ଗ ସହିତ ଭେରୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଂହନାଦ ଏବଂ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ ଘୋଷ ସେଠାରେ ହେବ।
5.141.36
नकुलः सहदेवश्च माद्रीपुत्रौ यशस्विनौ ।
शामित्रं तौ महावीर्यौ सम्यक् तत्र भविष्यतः।
तौ मैत्रावरुणाग्नीध्रौ महावीर्यौ भविष्यतः ॥ ५.१४१.३६ ॥
ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କର ଦୁଇ ଯଶସ୍ବୀ ପୁତ୍ର, ସେଠାରେ ଶାମିତ୍ର (ଯଜ୍ଞପଶୁ ବଧକାରୀ ପୁରୋହିତ) ହେବେ; ସେହି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ସେଠାରେ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ରହିବେ। ସେହି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ମୈତ୍ରାବରୁଣ ଓ ଆଗ୍ନୀଧ୍ର ହେବେ।
5.141.37
कल्माषदण्डा गोविन्द विमला रथपङ्क्तयः ।
यूपाः समुपकल्पन्तामस्मिन्यज्ञे जनार्दन ॥ ५.१४१.३७ ॥
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଚିତ୍ରିତ ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ ନିର୍ମଳ ରଥପଙ୍କ୍ତି ଯୂପ ରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
5.141.38
कर्णिनालीकनाराचा वत्सदन्तोपबृंहणाः ।
तोमराः सोमकलशाः पवित्राणि धनूंषि च ॥ ५.१४१.३८ ॥
କର୍ଣୀ, ଲୀକ, ନାରାଚ ବାଣ, ବତ୍ସଦନ୍ତ ବାଣ, ତୋମର ସୋମକଳଶ ହେଉ, ଏବଂ ଧନୁ ପବିତ୍ର ହେଉ।
5.141.39
असयोऽत्र कपालानि पुरोडाशाः शिरांसि च ।
हविस्तु रुधिरं कृष्ण तस्मिन्यज्ञे भविष्यति ॥ ५.१४१.३९ ॥
ଏଠାରେ ଖଡ୍ଗ କପାଳ ହେବେ, ମୁଣ୍ଡ ପୁରୋଡାଶ ହେବେ; ହେ କୃଷ୍ଣ, ସେହି ଯଜ୍ଞରେ ରକ୍ତ ହିଁ ହବି ହେବ।
5.141.40
इध्माः परिधयश्चैव शक्तयो विमला गदाः ।
सदस्या द्रोणशिष्याश्च कृपस्य च शरद्वतः ॥ ५.१४१.४० ॥
ସମିଧ, ପରିଧି, ଶକ୍ତି ଓ ନିର୍ମଳ ଗଦା ରହିବ; ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଓ ଶରଦ୍ୱାନଙ୍କ ପୁତ୍ର କୃପ ସଦସ୍ୟ ହେବେ।
5.141.41
इषवोऽत्र परिस्तोमा मुक्ता गाण्डीवधन्वना ।
महारथप्रयुक्ताश्च द्रोणद्रौणिप्रचोदिताः ॥ ५.१४१.४१ ॥
ଏଠାରେ ଗାଣ୍ଡୀବଧନ୍ୱାଙ୍କ ମୁକ୍ତ ବାଣ ପରିସ୍ତୋମ ହେବେ; ମହାରଥୀଙ୍କ ପ୍ରୟୁକ୍ତ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ ଓ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ବାଣ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
5.141.42
प्रतिप्रास्थानिकं कर्म सात्यकिस्तु करिष्यति ।
दीक्षितो धार्तराष्ट्रोऽत्र पत्नी चास्य महाचमूः ॥ ५.१४१.४२ ॥
ପ୍ରତିପ୍ରସ୍ଥାନିକ କର୍ମ ସାତ୍ୟକି କରିବେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏଠାରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହେବ; ତାହାର ପତ୍ନୀ ମହାସେନା ହେବ।
5.141.43
घटोत्कचोऽत्र शामित्रं करिष्यति महाबलः ।
अतिरात्रे महाबाहो वितते यज्ञकर्मणि ॥ ५.१४१.४३ ॥
ଏଠାରେ ମହାବଳ ଘଟୋତ୍କଚ ଶାମିତ୍ର କର୍ମ କରିବେ। ହେ ମହାବାହୋ, ଅତିରାତ୍ର ବିସ୍ତୃତ ଯଜ୍ଞକର୍ମରେ।
5.141.44
दक्षिणा त्वस्य यज्ञस्य धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
वैतानिके कर्ममुखे जातो यत्कृष्ण पावकात् ॥ ५.१४१.४४ ॥
ଏହି ଯଜ୍ଞର ଦକ୍ଷିଣା ତ ପ୍ରତାପବାନ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ। ହେ କୃଷ୍ଣ, ବୈତାନିକ କର୍ମର ଆରମ୍ଭରେ ଅଗ୍ନିରୁ ଜାତ ଯେ।
5.141.45
यदब्रुवमहं कृष्ण कटुकानि स्म पाण्डवान् ।
प्रियार्थं धार्तराष्ट्रस्य तेन तप्ये ह्यकर्मणा ॥ ५.१४१.४५ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କଟୁ ବାକ୍ୟ କହିଥିଲି। ସେହି ଅକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ସନ୍ତପ୍ତ।
5.141.46
यदा द्रक्ष्यसि मां कृष्ण निहतं सव्यसाचिना ।
पुनश्चितिस्तदा चास्य यज्ञस्याथ भविष्यति ॥ ५.१४१.४६ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ମୋତେ ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଚିତି ପୁନର୍ବାର ହେବ।
5.141.47
दुःशासनस्य रुधिरं यदा पास्यति पाण्डवः ।
आनर्दं नर्दतः सम्यक् तदा सूयं भविष्यति ॥ ५.१४१.४७ ॥
ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବ (ଭୀମ) ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରିବ ଏବଂ ସମ୍ୟକ୍ ଗର୍ଜନ କରିବ, ସେତେବେଳେ ସୂୟ ଯଜ୍ଞ ହେବ।
5.141.48
यदा द्रोणं च भीष्मं च पाञ्चाल्यौ पातयिष्यतः ।
तदा यज्ञावसानं तद्भविष्यति जनार्दन ॥ ५.१४१.४८ ॥
ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ପାଞ୍ଚାଳ୍ୟ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଖଣ୍ଡୀ) ଦ୍ରୋଣ ଓ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପାଡ଼ିବେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେତେବେଳେ ସେହି ଯଜ୍ଞର ଅବସାନ ହେବ।
5.141.49
दुर्योधनं यदा हन्ता भीमसेनो महाबलः ।
तदा समाप्स्यते यज्ञो धार्तराष्ट्रस्य माधव ॥ ५.१४१.४९ ॥
ମହାବଳ ଭୀମସେନ ଯେତେବେଳେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର ଏହି ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେବ, ହେ ମାଧବ।
5.141.50
स्नुषाश्च प्रस्नुषाश्चैव धृतराष्ट्रस्य सङ्गताः ।
हतेश्वरा नष्टपुत्रा हतनाथाश्च केशव ॥ ५.१४१.५० ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ ଓ ପୌତ୍ରବଧୂମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନେ ନିହତ, ପୁତ୍ରମାନେ ନଷ୍ଟ, ରକ୍ଷକ ନାହାନ୍ତି, ହେ କେଶବ।
5.141.51
रुदन्त्यः सहगान्धार्या श्वगृध्रकुरराकुले ।
स यज्ञेऽस्मिन्नवभृथो भविष्यति जनार्दन ॥ ५.१४१.५१ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ସହିତ କାନ୍ଦୁଥିବା ସେମାନେ, କୁକୁର, ଶକୁନି ଓ କୁରର ପକ୍ଷୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ହେବ, ହେ ଜନାର୍ଦନ।
5.141.52
विद्यावृद्धा वयोवृद्धाः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ।
वृथा मृत्युं न कुर्वीरंस्त्वत्कृते मधुसूदन ॥ ५.१४१.५२ ॥
ବିଦ୍ୟା ଓ ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଯୋଗୁଁ ବ୍ୟର୍ଥ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ ନ କରନ୍ତୁ, ହେ ମଧୁସୂଦନ।
5.141.53
शस्त्रेण निधनं गच्छेत्समृद्धं क्षत्रमण्डलम् ।
करुक्षेत्रे पुण्यतमे त्रैलोक्यस्यापि केशव ॥ ५.१४१.५३ ॥
ସମୃଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟମଣ୍ଡଳ ଶସ୍ତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଉ; ତ୍ରିଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଅତି ପୁଣ୍ୟ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ କେଶବ।
5.141.54
तदत्र पुण्डरीकाक्ष विधत्स्व यदभीप्सितम् ।
यथा कार्त्स्न्येन वार्ष्णेय क्षत्रं स्वर्गमवाप्नुयात् ॥ ५.१४१.५४ ॥
ଅତଏବ ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ଏଠାରେ ଯାହା ତୁମ ଇଚ୍ଛା, ତାହା କର, ଯେପରି ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ସମଗ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜାତି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇପାରିବ।
5.141.55
यावत्स्थास्यन्ति गिरयः सरितश्च जनार्दन ।
तावत्कीर्तिभवः शब्दः शाश्वतोयं भविष्यति ॥ ५.१४१.५५ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପର୍ବତ ଓ ନଦୀ ରହିବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀର୍ତ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଶବ୍ଦ (ଯଶର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି) ଶାଶ୍ୱତ ହେବ।
5.141.56
ब्राह्मणाः कथयिष्यन्ति महाभारतमाहवम् ।
समागमेषु वार्ष्णेय क्षत्रियाणां यशोधनम् ॥ ५.१४१.५६ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ସଭାମାନଙ୍କରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର କଥା କହିବେ; ତାହା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଯଶରୂପ ଧନ।
5.141.57
समुपानय कौन्तेयं युद्धाय मम केशव ।
मन्त्रसंवरणं कुर्वन्नित्यमेव परन्तप ॥ ५.१४१.५७ ॥
ହେ କେଶବ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ କୌନ୍ତେୟ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ। ହେ ପରନ୍ତପ, ମନ୍ତ୍ରଣାକୁ ସର୍ବଦା ଗୋପନ ରଖି ଏହା କର।