ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.143.1
केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम् ।
अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं तं मधुसूदनम् ॥ ५.१४३.१ ॥
ಕೇಶವನ ಆ ಹಿತಕರ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕರ್ಣನು ಮಧುಸೂದನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
5.143.2
जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि ।
योयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः ॥ ५.१४३.२ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಏಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ? ಭೂಮಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿನಾಶ ಈಗ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ.
5.143.3
निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा ।
दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ५.१४३.३ ॥
ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣರು ಶಕುನಿ, ನಾನು, ದುಃಶಾಸನ, ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಾದ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನ.
5.143.4
असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम् ॥ ५.१४३.४ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ, ಈ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ಬಂದೊದಗಿದೆ — ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ನಡುವಿನ, ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ.
5.143.5
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.१४३.५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ವಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಯಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವರು.
5.143.6
स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन ।
निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ५.१४३.६ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಅನೇಕ ಭಯಂಕರ ಸ್ವಪ್ನಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಯಂಕರ ಶಕುನಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಉತ್ಪಾತಗಳೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.
5.143.7
पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे ।
संसन्त इव वार्ष्णेय विविधा रोमहर्षणाः ॥ ५.१४३.७ ॥
ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಸೋಲನ್ನೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಗೆಲುವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ವಿವಿಧ ರೋಮಾಂಚಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
5.143.8
प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः ।
शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम् ॥ ५.१४३.८ ॥
ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಪ್ರಕಾಶದ ಗ್ರಹ ಶನೈಶ್ಚರನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
5.143.9
कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन ।
अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संगमयन्निव । ॥ ५.१४३.९ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಅಂಗಾರಕನು ಜ್ಯೇಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ವಕ್ರನಾಗಿ, ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಕೂಡಿಸುವಂತೆ ಅನುರಾಧೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
5.143.10
नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम् ।
विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः ॥ ५.१४३.१० ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕುರುಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಭಯ ಬಂದೊದಗಿದೆ; ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಹವು ಚಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
5.143.11
सोमस्य लक्ष्म व्यावृत्तं राहुरर्कमुपैति च ।
दिवश्चोल्काः पतन्त्येताः सनिर्घाताः सकंपनाः ॥ ५.१४३.११ ॥
ಚಂದ್ರನ ಲಕ್ಷಣವು ವಿಪರೀತವಾಗಿದೆ; ರಾಹು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆಕಾಶದಿಂದ ಈ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಕಂಪನದೊಂದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿವೆ.
5.143.12
निष्टनन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः ।
पानीयं यवसं चापि नाभिनन्दन्ति माधव ॥ ५.१४३.१२ ॥
ಓ ಮಾಧವ, ಆನೆಗಳು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿವೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅವು ನೀರನ್ನೂ ಹುಲ್ಲನ್ನೂ ಸಹ ಸವಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
5.143.13
प्रादुर्भूतेषु चैतेषु भयमाहुरुपास्थितम् ।
निमित्तेषु महाबाहो दारुणं प्राणिनाशनम् ॥ ५.१४३.१३ ॥
ಇವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಭಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಈ ಶಕುನಗಳು ಪ್ರಾಣನಾಶದ ಭಯಂಕರ ಸೂಚನೆಗಳು.
5.143.14
अल्पे भुक्ते पुरीषं च प्रभूतमिह दृश्यते ।
वाजिनां वारणानां च मनुष्याणां च केशव ॥ ५.१४३.१४ ॥
ಸ್ವಲ್ಪವೇ ತಿಂದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳ, ಆನೆಗಳ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಮಲ ಹೇರಳವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಓ ಕೇಶವ.
5.143.15
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु सर्वेषु मधुसूदन ।
पराभवस्य तल्लिङ्गमिति प्राहुर्मनीषिणः ॥ ५.१४३.१५ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಪರಾಭವದ ಲಕ್ಷಣ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
5.143.16
प्रहृष्टं वाहनं कृष्ण पाण्डवानां प्रचक्षते ।
प्रदक्षिणा मृगाश्चैव तत्तेषां जयलक्षणम् ॥ ५.१४३.१६ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಪಾಂಡವರ ವಾಹನಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಬಲಕ್ಕೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ; ಇದು ಅವರ ಜಯದ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.17
अपसव्या मृगाः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
वाचश्चाप्यशरीरिण्यस्तकत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.१७ ॥
ಓ ಕೇಶವ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಂಕೆಗಳು ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿವೆ; ಅಶರೀರ ವಾಣಿಗಳೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ; ಇದು ಪರಾಭವದ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.18
मयूराः पुण्यशकुना हंससारसचातकाः ।
जीवञ्जीवकसङ्घाश्चाप्यनुगच्छन्ति पाण्डवान् ॥ ५.१४३.१८ ॥
ನವಿಲುಗಳು, ಪುಣ್ಯ ಶಕುನ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಹಂಸಗಳು, ಸಾರಸಗಳು, ಚಾತಕಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಂಜೀವಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿವೆ.
5.143.19
गृध्राः कङ्का बकाः श्येना यातुधानास्तथा वृकाः ।
मक्षिकाणां च सङ्घाता अनुधावन्ति कौरवान् ॥ ५.१४३.१९ ॥
ರಣಹದ್ದುಗಳು, ಕಂಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ಗಿಡುಗಗಳು, ಯಾತುಧಾನರು ಮತ್ತು ತೋಳಗಳು, ನೊಣಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಕೌರವರ ಹಿಂದೆ ಧಾವಿಸುತ್ತವೆ.
5.143.20
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु भेरीणां नास्ति निःस्वनः ।
अनाहताः पाण्डवानां नदन्ति पटहाः किल ॥ ५.१४३.२० ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸೈನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭೇರಿಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲ; ಪಾಂಡವರ ಪಟಹಗಳು ಹೊಡೆಯದೆಯೇ ಮೊಳಗುತ್ತಿವೆ.
5.143.21
उदपानाश्च नर्दन्ति यथा गोवृषभास्तथा ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२१ ॥
ಬಾವಿಗಳೂ ಗೂಳಿಗಳಂತೆ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸೈನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಅವರ ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.22
मांसशोणितवर्षं च वृष्टं देवेन माधव ।
तथा गन्धर्वनगरं भानुमत्समुपस्थितम् ॥ ५.१४३.२२ ॥
ಓ ಮಾಧವ! ದೇವರು ಮಾಂಸ-ರಕ್ತದ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಗಂಧರ್ವನಗರವೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
5.143.23
सप्राकारं सपरिखं सवप्रं चारुतोरणम् ।
कृष्णश्च परिघस्तत्र भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ५.१४३.२३ ॥
ಪ್ರಾಕಾರ, ಕಂದಕ, ವಪ್ರ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ತೋರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಪರಿಘವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತಿದೆ.
5.143.24
उदयास्तमने संध्ये वेदयन्ती महद्भयम् ।
शिवा च वाशते घोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२४ ॥
ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮಾನದ ಸಂಧ್ಯೆಗಳು ಮಹಾಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ನರಿಯು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಊಳಿಡುತ್ತದೆ — ಇದು ಅವರ ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.25
एकपक्षाक्षिचरणाः पक्षिणो मधुसूदन ।
उत्सृजन्ति महद्धोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२५ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಒಂದೇ ರೆಕ್ಕೆ, ಒಂದೇ ಕಣ್ಣು, ಒಂದೇ ಕಾಲು ಇರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ; ಅದು ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.26
कृष्णग्रीवाश्च शकुना रक्तपादा भयानकाः ।
सन्ध्यामिमुखा यान्ति तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२६ ॥
ಕಪ್ಪು ಕತ್ತು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಾಲುಗಳ ಭಯಾನಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಂಜೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಹಾರುತ್ತಿವೆ; ಅದು ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.27
ब्राह्मणान्प्रथमं द्वेष्टि गुरूंश्च मधुसूदन ।
भृत्यान्भक्तिमतश्चापि तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२७ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಅವನು ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮತ್ತು ಗುರುಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸೇವಕರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸೋಲಿನ ಲಕ್ಷಣ.
5.143.28
पूर्वा दिग्लोहिताकारा शस्त्रवर्णा च दक्षिणा ।
आमपात्रप्रतीकाशा पश्चिमा मधुसूदन। ॥ ५.१४३.२८ ॥
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕು ರಕ್ತವರ್ಣದಂತಿದೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಶಸ್ತ್ರದ ವರ್ಣದಂತಿದೆ; ಪಶ್ಚಿಮ ಸುಡದ ಮಡಕೆಯಂತಿದೆ, ಓ ಮಧುಸೂದನ.
5.143.29
उत्तरा शङ्खवर्णाभा दिशां वर्णा उदाहृताः ।
प्रदीप्ताश्च दिशः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य माधव। ॥ ५.१४३.२९ ॥
ಉತ್ತರ ಶಂಖವರ್ಣದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದು — ಇವು ದಿಕ್ಕುಗಳ ವರ್ಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಓ ಮಾಧವ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಉರಿಯುತ್ತಿವೆ.
5.143.30
महद्भयं वेदयन्ति तस्मिन्नुत्पातदर्शने ।
सहस्रपादं प्रासादं स्वप्नान्ते स्म युधिष्ठिरः। ॥ ५.१४३.३० ॥
ಆ ಉತ್ಪಾತಗಳ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವು ಮಹಾ ಭಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ; ಸ್ವಪ್ನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳ ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ಕಂಡನು.
5.143.31
अधिरोहन्मया दृष्टः सह भ्रातृभिरच्युत ।
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे वै शुक्लवाससः । ॥ ५.१४३.३१ ॥
ಅಚ್ಯುತ, ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಬಿಳಿಯ ಪೇಟ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದರು.
5.143.32
आसनानि च शुभ्राणि सर्वेषामुपलक्षये ।
तव चापि मया कृष्ण स्वप्नान्ते रुधिराविला । ॥ ५.१४३.३२ ॥
ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆಸನಗಳನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ; ಕೃಷ್ಣ, ಕನಸಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೂ ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು ನಾನು ಕಂಡೆ.
5.143.33
आन्त्रेण पृथिवी दृष्टा परिक्षिप्ता जनार्दन ।
अस्थिसञ्चयमारूढश्चामितौजा यधिष्ठिरः । ॥ ५.१४३.३३ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ಭೂಮಿಯು ಕರುಳುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ; ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎಲುಬಿನ ರಾಶಿಯನ್ನು ಏರಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ.
5.143.34
सुवर्णपात्र्यां संहृष्टो भुक्तवान्घृतपायसम् ।
युधिष्ठिरो मया दृष्टो ग्रसमानो वसुन्धराम्। ॥ ५.१४३.३४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಪ್ಪದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.
5.143.35
उच्चं पर्वतमारूढो भीमकर्मा वृकोदरः ।
गदापाणिर्नरव्याघ्रो ग्रसन्निव महीमिमाम् ॥ ५.१४३.३५ ॥
ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮಿ ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ), ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದನು.
5.143.36
क्षपयिष्यति नः सर्वान्स सुव्यक्तं महारणे ।
विदितं मे हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३६ ॥
ಅವನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವನು; ಹೃಷೀಕೇಶ, ಇದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ — ಅವನು ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
5.143.37
पाण्डुरं गजमारूढो गाण्डीवी स धनञ्जयः ।
त्वया सार्धं हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३७ ॥
ಬಿಳಿಯ ಆನೆಯನ್ನೇರಿದ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಆ ಧನಂಜಯ, ಓ ಹೃಷೀಕೇಶ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತ.
5.143.38
यूयं सर्वे वधिष्यध्वं तत्र मे नास्ति संशयः ।
पार्थिवान्समरे कृष्ण दुर्योधनपुरोगमान् ॥ ५.१४३.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಿರಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ — ಓ ಕೃಷ್ಣ, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ರಾಜರನ್ನು.
5.143.39
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
शुक्लकेयूरकण्ठत्राः शुक्लमाल्याम्बरावृताः ॥ ५.१४३.३९ ॥
ನಕುಲ, ಸಹದೇವ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಮಹಾರಥ — ಬಿಳಿಯ ತೋಳ್ಬಳೆ ಮತ್ತು ಕಂಠಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಬಿಳಿಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ.
5.143.40
अधिरूढा नरव्याघ्रा नरवाहनमुत्तमम् ।
त्रय एते मया दृष्टाः पाण्डुरच्छत्रवाससः ॥ ५.१४३.४० ॥
ಉತ್ತಮ ನರವಾಹನದಲ್ಲಿ ಆರೂಢ ನರವ್ಯಾಘ್ರರು — ಈ ಮೂವರನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು; ಅವರ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳು ಬಿಳಿಯವು.
5.143.41
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते त्रय एते जनार्दन ।
धार्तराष्ट्रेषु सैन्येषु तान्विजानीहि केशव ॥ ५.१४३.४१ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಬಿಳಿಯ ಪೇಟ ಧರಿಸಿದ ಈ ಮೂವರು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಸೈನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸು, ಓ ಕೇಶವ.
5.143.42
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
रक्तोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे माधव पार्थिवाः ॥ ५.१४३.४२ ॥
ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ಕೃತವರ್ಮ — ಓ ಮಾಧವ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಕೆಂಪು ಪೇಟದೊಂದಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
5.143.43
उष्ट्रप्रयुक्तमारूढौ भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
मया सार्धं महाबाहो धार्तराष्ट्रेण वा विभो ॥ ५.१४३.४३ ॥
ಒಂಟೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ರಥವನ್ನೇರಿದ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಓ ವಿಭು.
5.143.44
अगस्त्यशास्तां च दिशं प्रयाताः स्म जनार्दन ।
अचिरेणैव कालेन प्राप्स्यामो यमसादनम् ॥ ५.१४३.४४ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆಳುವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಾವು ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ; ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಯಮನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೇವೆ.
5.143.45
अहं चान्ये च राजानो यच्च तत्क्षत्रमण्डलम् ।
गाण्डिवाग्निं प्रवेक्ष्याम इति मे नास्ति संशयः ॥ ५.१४३.४५ ॥
ನಾನು, ಇತರ ರಾಜರು, ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಂಡಲ, ಗಾಂಡೀವದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
5.143.46
अपस्थितविनाशेयं नूनमद्य वसुंधरा ।
यथा हि मे वचः कर्ण नोपैति हृदयं तव ॥ ५.१४३.४६ ॥
ಇಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಈ ಭೂಮಿ ವಿನಾಶದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಓ ಕರ್ಣ, ನನ್ನ ಮಾತು ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿಲ್ಲ.
5.143.47
सर्वेषां तात भूतानां विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ ५.१४३.४७ ॥
ಓ ಮಗನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಿನಾಶ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ನೀತಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಅನೀತಿ ಹೃದಯದಿಂದ ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ.
5.143.48
अपि त्वां कृष्ण पश्यामो जीवन्तोऽस्मान्महारणात् ।
समुत्तीर्णा महाबाहो वीरक्षत्रविनाशनात् ॥ ५.१४३.४८ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣ, ಬಹುಶಃ ನಾವು ಜೀವಂತರಾಗಿ ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ, ವೀರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಿನಾಶದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು.
5.143.49
अथवा सङ्गमः कृष्ण स्वर्गे नो भविता ध्रुवम् ।
तत्रेदानीं समेष्यामः पुनः सार्धं त्वयानघ ॥ ५.१४३.४९ ॥
ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಮಾಗಮ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಈಗ ನಾವು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೂಡುತ್ತೇವೆ.
5.143.50
इत्युक्त्वा माधवं कर्णः परिष्वज्य च पीडितम् ।
विसर्जितः केशवेन रथोपस्थादवातरत् ॥ ५.१४३.५० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕರ್ಣನು ನೊಂದ ಮಾಧವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕೇಶವನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟು ರಥದ ಆಸನದಿಂದ ಇಳಿದನು.
5.143.51
ततः स्वरथामस्थाय जाम्बूनदविभूषितम् ।
महात्मा वै निववृते राधेयो दीनमानसः ॥ ५.१४३.५१ ॥
ಆನಂತರ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ತನ್ನ ರಥವನ್ನೇರಿ, ಮಹಾತ್ಮ ರಾಧೇಯನು ದೀನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
5.143.52
ततः शीघ्रतरं प्रायात्केशवः सहसात्यकिः ।
पुनरुच्चारयन्वाणीं याहि याहीति सारथिम् ॥ ५.१४३.५२ ॥
ಆನಂತರ ಕೇಶವನು ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಸಾ ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಸಾರಥಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ನಡೆಸು, ನಡೆಸು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ.