மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.143.1
केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम् ।
अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं तं मधुसूदनम् ॥ ५.१४३.१ ॥
கேசவனின் அந்த நன்மையும் மங்கலமுமான சொல்லைக் கேட்ட கர்ணன், மதுசூதனன் கிருஷ்ணனை நன்கு மதித்து இவ்வாறு கூறினான்.
5.143.2
जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि ।
योयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः ॥ ५.१४३.२ ॥
மகாபாகுவே, என்னை அறிந்திருந்தும் ஏன் என்னை மயக்க விரும்புகிறாய்? பூமியின் முழு அழிவும் இதோ வந்து நிற்கிறது.
5.143.3
निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा ।
दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ५.१४३.३ ॥
அதில் காரணமானவர்கள் சகுனி, நான், துச்சாசனன், மற்றும் திருதராஷ்டிரனின் மகனாகிய மன்னன் துரியோதனன் ஆவர்.
5.143.4
असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम् ॥ ५.१४३.४ ॥
கிருஷ்ணா, சந்தேகமின்றி இந்தப் பெரும் போர் வந்துவிட்டது — பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையிலான, இரத்தச் சேற்றுடன் கூடிய கொடிய போர்.
5.143.5
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.१४३.५ ॥
துரியோதனனுக்கு அடிபணிந்த அரசர்களும் அரச குமாரர்களும் போரில் ஆயுதத் தீயால் எரிக்கப்பட்டு யமலோகத்தை அடைவார்கள்.
5.143.6
स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन ।
निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ५.१४३.६ ॥
மதுசூதனா, பல கொடிய கனவுகள் தென்படுகின்றன; அவ்வாறே கொடிய சகுனங்களும் மிகக் கொடுமையான உற்பாதங்களும் தென்படுகின்றன.
5.143.7
पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे ।
संसन्त इव वार्ष्णेय विविधा रोमहर्षणाः ॥ ५.१४३.७ ॥
வார்ஷ்ணேயா, துரியோதனாதியரின் தோல்வியையும் யுதிஷ்டிரரின் வெற்றியையும் முன்னறிவிப்பது போல், பலவிதமான மயிர்சிலிர்க்கச் செய்யும் அறிகுறிகள் தோன்றுகின்றன.
5.143.8
प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः ।
शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम् ॥ ५.१४३.८ ॥
பிரஜாபதிக்குரிய நட்சத்திரத்தை கொடிய, மிகு ஒளியுள்ள கிரகமான சனைஶ்சரன் பெரிதும் துன்புறுத்துகிறான்; அவன் உயிரினங்களை மிகுதியாக வாட்டுகிறான்.
5.143.9
कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन ।
अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संगमयन्निव । ॥ ५.१४३.९ ॥
மதுசூதனா, செவ்வாய் ஜ்யேஷ்டையில் வக்கிரமாகி, நட்புச் சேர்க்கையை நிகழ்த்துவது போல அனுராதையை நாடுகிறான்.
5.143.10
नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम् ।
विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः ॥ ५.१४३.१० ॥
கிருஷ்ணா, நிச்சயமாக குருக்களுக்கு பெரும் பயம் வந்துவிட்டது; வார்ஷ்ணேயா, குறிப்பாக கிரகம் சித்ராவை வாட்டுகிறது.
5.143.11
सोमस्य लक्ष्म व्यावृत्तं राहुरर्कमुपैति च ।
दिवश्चोल्काः पतन्त्येताः सनिर्घाताः सकंपनाः ॥ ५.१४३.११ ॥
சந்திரனின் அடையாளம் தலைகீழாகிவிட்டது; ராகு சூரியனை நெருங்குகிறான்; வானத்திலிருந்து இடியோசையுடனும் நடுக்கத்துடனும் இந்த விண்கற்கள் விழுகின்றன.
5.143.12
निष्टनन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः ।
पानीयं यवसं चापि नाभिनन्दन्ति माधव ॥ ५.१४३.१२ ॥
மாதவா, யானைகள் பிளிறுகின்றன, குதிரைகள் கண்ணீர் சிந்துகின்றன; அவை தண்ணீரையோ புல்லையோ கூட விரும்பவில்லை.
5.143.13
प्रादुर्भूतेषु चैतेषु भयमाहुरुपास्थितम् ।
निमित्तेषु महाबाहो दारुणं प्राणिनाशनम् ॥ ५.१४३.१३ ॥
இவை தோன்றும்போது அச்சம் அருகில் வந்துவிட்டது என்று சொல்லப்படுகிறது. மஹாபாஹுவே, இந்த சகுனங்கள் உயிர்கள் அழிவதைக் குறிக்கும் பயங்கரமானவை.
5.143.14
अल्पे भुक्ते पुरीषं च प्रभूतमिह दृश्यते ।
वाजिनां वारणानां च मनुष्याणां च केशव ॥ ५.१४३.१४ ॥
சிறிது உண்டபோதும் இங்கே குதிரைகள், யானைகள் மற்றும் மனிதர்களின் மலம் மிகுதியாகக் காணப்படுகிறது, ஓ கேசவா.
5.143.15
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु सर्वेषु मधुसूदन ।
पराभवस्य तल्लिङ्गमिति प्राहुर्मनीषिणः ॥ ५.१४३.१५ ॥
ஓ மதுசூதனா, திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் அனைத்துப் படைகளிலும் இது தோல்வியின் அடையாளம் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
5.143.16
प्रहृष्टं वाहनं कृष्ण पाण्डवानां प्रचक्षते ।
प्रदक्षिणा मृगाश्चैव तत्तेषां जयलक्षणम् ॥ ५.१४३.१६ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, பாண்டவர்களின் வாகனங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றன என்று கூறுகின்றனர். மான்களும் வலப்பக்கமாகச் செல்கின்றன; இது அவர்களின் வெற்றிக்கான அடையாளம்.
5.143.17
अपसव्या मृगाः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
वाचश्चाप्यशरीरिण्यस्तकत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.१७ ॥
ஓ கேசவா, திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் அனைத்து மான்களும் இடப்பக்கமாகத் திரும்புகின்றன; உருவமற்ற குரல்களும் கேட்கின்றன; இது தோல்வியின் அடையாளம்.
5.143.18
मयूराः पुण्यशकुना हंससारसचातकाः ।
जीवञ्जीवकसङ्घाश्चाप्यनुगच्छन्ति पाण्डवान् ॥ ५.१४३.१८ ॥
மயில்கள், புண்ணிய சகுனப் பறவைகள், அன்னங்கள், கொக்குகள், சாதகப் பறவைகள் மற்றும் ஜீவஞ்ஜீவக பறவைக் கூட்டங்களும் பாண்டவர்களைப் பின்தொடர்கின்றன.
5.143.19
गृध्राः कङ्का बकाः श्येना यातुधानास्तथा वृकाः ।
मक्षिकाणां च सङ्घाता अनुधावन्ति कौरवान् ॥ ५.१४३.१९ ॥
கழுகுகளும், கங்கப் பறவைகளும், கொக்குகளும், பருந்துகளும், யாதுதானர்களும், ஓநாய்களும், ஈக்களின் கூட்டங்களும் கௌரவர்களைப் பின்தொடர்ந்து ஓடுகின்றன.
5.143.20
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु भेरीणां नास्ति निःस्वनः ।
अनाहताः पाण्डवानां नदन्ति पटहाः किल ॥ ५.१४३.२० ॥
திருதராஷ்டிரரின் மக்களின் படைகளில் பேரிகைகளின் ஒலி இல்லை; பாண்டவர்களின் பறைகள் தாமாகவே ஒலிக்கின்றன.
5.143.21
उदपानाश्च नर्दन्ति यथा गोवृषभास्तथा ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२१ ॥
கிணறுகளும் காளைகளைப் போல் கர்ஜிக்கின்றன; திருதராஷ்டிரரின் மக்களின் படைகளில் இது அவர்களின் தோல்விக்கான அடையாளம்.
5.143.22
मांसशोणितवर्षं च वृष्टं देवेन माधव ।
तथा गन्धर्वनगरं भानुमत्समुपस्थितम् ॥ ५.१४३.२२ ॥
ஓ மாதவா! தேவனால் ஊன், இரத்த மழை பொழிந்திருக்கிறது; அதுபோல் சூரியனருகே கந்தர்வ நகரமும் தோன்றியிருக்கிறது.
5.143.23
सप्राकारं सपरिखं सवप्रं चारुतोरणम् ।
कृष्णश्च परिघस्तत्र भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ५.१४३.२३ ॥
மதிலும், அகழியும், கோட்டைச் சுவரும், அழகிய தோரணங்களும் கொண்ட (கந்தர்வ நகரம்) அங்கு உள்ளது; அங்கே கருநிற இரும்புத் தடுப்பு சூரியனைச் சூழ்ந்து நிற்கிறது.
5.143.24
उदयास्तमने संध्ये वेदयन्ती महद्भयम् ।
शिवा च वाशते घोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२४ ॥
உதயமும் அஸ்தமனமும் ஆகிய சந்திகள் பெரும் பயத்தை அறிவிக்கின்றன; நரியும் பயங்கரமாக ஊளையிடுகிறது — இது அவர்களின் தோல்விக்கான அடையாளம்.
5.143.25
एकपक्षाक्षिचरणाः पक्षिणो मधुसूदन ।
उत्सृजन्ति महद्धोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२५ ॥
மதுசூதனா, ஒரே இறகு, ஒரே கண், ஒரே கால் கொண்ட பறவைகள் பெரிய பயங்கரமான ஒலியை எழுப்புகின்றன; அது தோல்வியின் அடையாளம்.
5.143.26
कृष्णग्रीवाश्च शकुना रक्तपादा भयानकाः ।
सन्ध्यामिमुखा यान्ति तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२६ ॥
கறுத்த கழுத்தும் சிவந்த கால்களும் கொண்ட பயங்கரமான பறவைகள் அந்தித் திசையை நோக்கிச் செல்கின்றன; அது தோல்வியின் அடையாளம்.
5.143.27
ब्राह्मणान्प्रथमं द्वेष्टि गुरूंश्च मधुसूदन ।
भृत्यान्भक्तिमतश्चापि तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२७ ॥
மதுசூதனா, அவன் முதலில் அந்தணர்களையும் குருமார்களையும் வெறுக்கிறான், பக்தியுள்ள ஊழியர்களையும் வெறுக்கிறான்; அது தோல்வியின் அடையாளம்.
5.143.28
पूर्वा दिग्लोहिताकारा शस्त्रवर्णा च दक्षिणा ।
आमपात्रप्रतीकाशा पश्चिमा मधुसूदन। ॥ ५.१४३.२८ ॥
கிழக்குத் திசை இரத்த நிறமும், தெற்கு ஆயுதத்தின் நிறமும் கொண்டது; மேற்கு பச்சைக் குடம் போல் உள்ளது, மதுசூதனா.
5.143.29
उत्तरा शङ्खवर्णाभा दिशां वर्णा उदाहृताः ।
प्रदीप्ताश्च दिशः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य माधव। ॥ ५.१४३.२९ ॥
வடக்கு சங்கின் நிறப் பொலிவுடையது — இவை திசைகளின் நிறங்கள் எனப்படுகின்றன; மாதவா, துரியோதனனின் அனைத்துத் திசைகளும் எரிகின்றன.
5.143.30
महद्भयं वेदयन्ति तस्मिन्नुत्पातदर्शने ।
सहस्रपादं प्रासादं स्वप्नान्ते स्म युधिष्ठिरः। ॥ ५.१४३.३० ॥
அந்த அபசகுன தரிசனத்தில் அவை பெரும் பயத்தைத் தெரிவிக்கின்றன; கனவின் முடிவில் யுதிஷ்டிரர் ஆயிரம் கால்களுடைய மாளிகையைக் கண்டார்.
5.143.31
अधिरोहन्मया दृष्टः सह भ्रातृभिरच्युत ।
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे वै शुक्लवाससः । ॥ ५.१४३.३१ ॥
அச்யுதா, நான் கனவில் சகோதரர்களுடன் அதில் ஏறுவதைக் கண்டேன்; அனைவரும் வெள்ளைத் தலைப்பாகையும் வெள்ளை ஆடையும் அணிந்திருந்தனர்.
5.143.32
आसनानि च शुभ्राणि सर्वेषामुपलक्षये ।
तव चापि मया कृष्ण स्वप्नान्ते रुधिराविला । ॥ ५.१४३.३२ ॥
அனைவரின் பிரகாசமான இருக்கைகளையும் நான் கண்டேன்; கிருஷ்ணா, கனவின் முடிவில் உன்னதையும் இரத்தத்தால் கலங்கியதாகக் கண்டேன்.
5.143.33
आन्त्रेण पृथिवी दृष्टा परिक्षिप्ता जनार्दन ।
अस्थिसञ्चयमारूढश्चामितौजा यधिष्ठिरः । ॥ ५.१४३.३३ ॥
ஜனார்தனா, பூமி குடல்களால் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டேன்; அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட யுதிஷ்டிரன் எலும்புக் குவியலின்மேல் ஏறி நிற்பதைக் கண்டேன்.
5.143.34
सुवर्णपात्र्यां संहृष्टो भुक्तवान्घृतपायसम् ।
युधिष्ठिरो मया दृष्टो ग्रसमानो वसुन्धराम्। ॥ ५.१४३.३४ ॥
பொன்னாலான பாத்திரத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் நெய்ப்பாயசம் உண்டுகொண்டு, பூமியை விழுங்கிக்கொண்டிருந்த யுதிஷ்டிரனை நான் கண்டேன்.
5.143.35
उच्चं पर्वतमारूढो भीमकर्मा वृकोदरः ।
गदापाणिर्नरव्याघ्रो ग्रसन्निव महीमिमाम् ॥ ५.१४३.३५ ॥
பயங்கர செயல் புரியும் வ்ருகோதரன் (பீமன்), கையில் கதையுடன், மனிதர்களில் புலியானவன், இப்பூமியை விழுங்குவது போல உயர்ந்த மலையின்மேல் ஏறினான்.
5.143.36
क्षपयिष्यति नः सर्वान्स सुव्यक्तं महारणे ।
विदितं मे हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३६ ॥
அவன் பெரும் போரில் நம் அனைவரையும் நிச்சயமாக அழிப்பான்; ஹ்ருஷீகேசா, இது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியும் — அவன் பேரொளியால் ஒளிர்கிறான்.
5.143.37
पाण्डुरं गजमारूढो गाण्डीवी स धनञ्जयः ।
त्वया सार्धं हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३७ ॥
வெண்மையான யானையில் ஏறிய காண்டீவதாரியான அந்த தனஞ்சயன், ஹிருஷீகேசா, உன்னுடன் உயர்ந்த ஒளியால் ஜொலித்து.
5.143.38
यूयं सर्वे वधिष्यध्वं तत्र मे नास्ति संशयः ।
पार्थिवान्समरे कृष्ण दुर्योधनपुरोगमान् ॥ ५.१४३.३८ ॥
அங்கே போரில் நீங்கள் அனைவரும் அவர்களை வெல்வீர்கள் என்பதில் எனக்கு ஐயமில்லை — கிருஷ்ணா, துரியோதனனை முன்னிட்டுச் செல்லும் அரசர்களை.
5.143.39
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
शुक्लकेयूरकण्ठत्राः शुक्लमाल्याम्बरावृताः ॥ ५.१४३.३९ ॥
நகுலன், சகாதேவன், சாத்யகி மற்றும் மகாரதர் — வெண் தோள்வளையும் கழுத்துக் கவசமும் அணிந்து, வெண் மாலையும் ஆடையும் போர்த்தியவர்கள்.
5.143.40
अधिरूढा नरव्याघ्रा नरवाहनमुत्तमम् ।
त्रय एते मया दृष्टाः पाण्डुरच्छत्रवाससः ॥ ५.१४३.४० ॥
உயர்ந்த மனிதர்-வாகனத்தில் ஏறிய நரவியாக்ரர்கள் — இந்த மூவரை நான் கண்டேன், அவர்களின் குடையும் ஆடையும் வெண்மையானவை.
5.143.41
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते त्रय एते जनार्दन ।
धार्तराष्ट्रेषु सैन्येषु तान्विजानीहि केशव ॥ ५.१४३.४१ ॥
ஜனார்தனா, வெண்தலைப்பாகை அணிந்த இம்மூவரும் தெரிகின்றனர். திருதராட்டிரனின் மகன்களின் படைகளில் அவர்களை அறிந்துகொள், கேசவா.
5.143.42
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
रक्तोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे माधव पार्थिवाः ॥ ५.१४३.४२ ॥
அசுவத்தாமன், கிருபர், சாத்வதனான கிருதவர்மன் — ஆம், மாதவா, அனைத்து அரசர்களும் சிவப்புத் தலைப்பாகையுடன் தெரிகின்றனர்.
5.143.43
उष्ट्रप्रयुक्तमारूढौ भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
मया सार्धं महाबाहो धार्तराष्ट्रेण वा विभो ॥ ५.१४३.४३ ॥
ஒட்டகங்களால் பூட்டப்பட்ட தேரில் ஏறியிருந்த பீஷ்மரும் துரோணரும் என்ற இரு மகாரதர்கள், என்னுடன் அல்லது தார்தராஷ்டிரனுடன், ஓ மகாபாஹு, ஓ விபு.
5.143.44
अगस्त्यशास्तां च दिशं प्रयाताः स्म जनार्दन ।
अचिरेणैव कालेन प्राप्स्यामो यमसादनम् ॥ ५.१४३.४४ ॥
ஓ ஜனார்தனா, அகஸ்தியரால் ஆளப்படும் திசையை நாம் சென்றடைந்தவர்களாவோம்; விரைவில், காலத்தில், யமனின் இருப்பிடத்தை அடைவோம்.
5.143.45
अहं चान्ये च राजानो यच्च तत्क्षत्रमण्डलम् ।
गाण्डिवाग्निं प्रवेक्ष्याम इति मे नास्ति संशयः ॥ ५.१४३.४५ ॥
நானும், மற்ற அரசர்களும், அந்த க்ஷத்திரிய வட்டமும், காண்டீவ நெருப்பில் நுழைவோம்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
5.143.46
अपस्थितविनाशेयं नूनमद्य वसुंधरा ।
यथा हि मे वचः कर्ण नोपैति हृदयं तव ॥ ५.१४३.४६ ॥
இன்று நிச்சயமாக இந்த பூமி அழிவை அருகில் கொண்டுள்ளது; ஏனெனில் ஓ கர்ணா, என் சொல் உன் இதயத்தில் இறங்கவில்லை.
5.143.47
सर्वेषां तात भूतानां विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ ५.१४३.४७ ॥
ஓ அன்பனே, எல்லா உயிர்களுக்கும் அழிவு அருகில் வந்த போது, நீதி போல தோன்றும் அநீதி இதயத்திலிருந்து விலகுவதில்லை.
5.143.48
अपि त्वां कृष्ण पश्यामो जीवन्तोऽस्मान्महारणात् ।
समुत्तीर्णा महाबाहो वीरक्षत्रविनाशनात् ॥ ५.१४३.४८ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, ஒருவேளை நாம் உயிருடன் இந்த பெரும்போரிலிருந்தும், வீர க்ஷத்திரியர்களின் அழிவிலிருந்தும் கடந்து, உன்னை காண்போம், ஓ மகாபாஹு.
5.143.49
अथवा सङ्गमः कृष्ण स्वर्गे नो भविता ध्रुवम् ।
तत्रेदानीं समेष्यामः पुनः सार्धं त्वयानघ ॥ ५.१४३.४९ ॥
அல்லது கிருஷ்ணா, சொர்க்கத்தில் நமக்கு நிச்சயமாகச் சந்திப்பு இருக்கும். பாவமற்றவனே, அங்கே இப்போது நாம் உன்னுடன் மீண்டும் சந்திப்போம்.
5.143.50
इत्युक्त्वा माधवं कर्णः परिष्वज्य च पीडितम् ।
विसर्जितः केशवेन रथोपस्थादवातरत् ॥ ५.१४३.५० ॥
இவ்வாறு கூறி, கர்ணன் வருந்திய மாதவனை அணைத்துக்கொண்டு, கேசவனால் விடைகொடுக்கப்பட்டு, தேர்த்தட்டிலிருந்து இறங்கினான்.
5.143.51
ततः स्वरथामस्थाय जाम्बूनदविभूषितम् ।
महात्मा वै निववृते राधेयो दीनमानसः ॥ ५.१४३.५१ ॥
பின்னர் ஜாம்பூநதத் தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தனது தேரில் ஏறி, மகாத்மாவான ராதேயன் வருத்தமான மனத்துடன் திரும்பினான்.
5.143.52
ततः शीघ्रतरं प्रायात्केशवः सहसात्यकिः ।
पुनरुच्चारयन्वाणीं याहि याहीति सारथिम् ॥ ५.१४३.५२ ॥
பின்னர் கேசவன் சாத்யகியுடன் திடீரென இன்னும் வேகமாகச் சென்றான்; சாரதியிடம் மீண்டும் மீண்டும், ஓட்டு, ஓட்டு என்று கூறிக்கொண்டே.