മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.143.1
केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम् ।
अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं तं मधुसूदनम् ॥ ५.१४३.१ ॥
കേശവന്റെ ആ ഹിതകരവും ശുഭകരവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട കർണൻ മധുസൂദനനായ കൃഷ്ണനെ നന്നായി ആദരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
5.143.2
जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि ।
योयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः ॥ ५.१४३.२ ॥
മഹാബാഹോ, എന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും എന്തിനാണ് നീ എന്നെ മോഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഭൂമിയുടെ സമ്പൂർണ നാശം ഇതാ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.
5.143.3
निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा ।
दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ५.१४३.३ ॥
അതിന്റെ കാരണക്കാർ ശകുനി, ഞാൻ, ദുശ്ശാസനൻ, അതുപോലെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനായ രാജാവ് ദുര്യോധനൻ എന്നിവരാണ്.
5.143.4
असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम् ॥ ५.१४३.४ ॥
കൃഷ്ണാ, സംശയമില്ല, ഈ മഹായുദ്ധം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു — പാണ്ഡവർക്കും കൗരവർക്കും ഇടയിലുള്ള, രക്തച്ചേറുള്ള ഭീകരമായ യുദ്ധം.
5.143.5
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.१४३.५ ॥
ദുര്യോധനന്റെ വശത്ത് നടക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരും രാജകുമാരന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ ആയുധാഗ്നിയിൽ ദഹിച്ച് യമലോകത്തെത്തും.
5.143.6
स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन ।
निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ५.१४३.६ ॥
മധുസൂദനാ, അനേകം ഭയങ്കര സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്; അതുപോലെ ഭയങ്കര ശകുനങ്ങളും അതിദാരുണമായ ഉത്പാതങ്ങളും കാണുന്നു.
5.143.7
पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे ।
संसन्त इव वार्ष्णेय विविधा रोमहर्षणाः ॥ ५.१४३.७ ॥
ഹേ വാർഷ്ണേയ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ പരാജയത്തെയും യുധിഷ്ഠിരന്റെ വിജയത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പലതരം രോമാഞ്ചജനകമായ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണുന്നു.
5.143.8
प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः ।
शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम् ॥ ५.१४३.८ ॥
പ്രാജാപത്യ നക്ഷത്രത്തെ തീക്ഷ്ണനും മഹാദ്യുതിയുമായ ഗ്രഹമായ ശനൈശ്ചരൻ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ജീവികളെ അധികമായി വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
5.143.9
कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन ।
अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संगमयन्निव । ॥ ५.१४३.९ ॥
ഹേ മധുസൂദന, ചൊവ്വ ജ്യേഷ്ഠയിൽ വക്രഗതി പൂണ്ട്, സൗഹൃദം ചേർക്കുന്നതുപോലെ അനുരാധയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
5.143.10
नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम् ।
विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः ॥ ५.१४३.१० ॥
ഹേ കൃഷ്ണ, കുരുക്കൾക്ക് മഹാഭയം തീർച്ചയായും വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു; ഹേ വാർഷ്ണേയ, വിശേഷിച്ചും ഗ്രഹം ചിത്രയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
5.143.11
सोमस्य लक्ष्म व्यावृत्तं राहुरर्कमुपैति च ।
दिवश्चोल्काः पतन्त्येताः सनिर्घाताः सकंपनाः ॥ ५.१४३.११ ॥
ചന്ദ്രന്റെ ലക്ഷണം വിപരീതമായിരിക്കുന്നു; രാഹു സൂര്യനെ സമീപിക്കുന്നു; ആകാശത്തുനിന്ന് ഇടിമുഴക്കത്തോടും കമ്പനത്തോടും കൂടി ഈ ഉൽക്കകൾ വീഴുന്നു.
5.143.12
निष्टनन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः ।
पानीयं यवसं चापि नाभिनन्दन्ति माधव ॥ ५.१४३.१२ ॥
ഹേ മാധവ, ആനകൾ ചിന്നം വിളിക്കുന്നു, കുതിരകൾ കണ്ണീർ പൊഴിക്കുന്നു; അവ വെള്ളമോ പുല്ലോ പോലും ആസ്വദിക്കുന്നില്ല.
5.143.13
प्रादुर्भूतेषु चैतेषु भयमाहुरुपास्थितम् ।
निमित्तेषु महाबाहो दारुणं प्राणिनाशनम् ॥ ५.१४३.१३ ॥
ഇവ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ ഭയം അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മഹാബാഹോ, ഈ ശകുനങ്ങൾ ജീവനാശത്തിന്റെ ഭയങ്കര സൂചനകളാണ്.
5.143.14
अल्पे भुक्ते पुरीषं च प्रभूतमिह दृश्यते ।
वाजिनां वारणानां च मनुष्याणां च केशव ॥ ५.१४३.१४ ॥
അല്പം ഭക്ഷിച്ചിട്ടും ഇവിടെ കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും വിസർജ്യം ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്നു, കേശവാ.
5.143.15
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु सर्वेषु मधुसूदन ।
पराभवस्य तल्लिङ्गमिति प्राहुर्मनीषिणः ॥ ५.१४३.१५ ॥
മധുസൂദനാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ എല്ലാ സേനകളിലും ഇത് പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
5.143.16
प्रहृष्टं वाहनं कृष्ण पाण्डवानां प्रचक्षते ।
प्रदक्षिणा मृगाश्चैव तत्तेषां जयलक्षणम् ॥ ५.१४३.१६ ॥
കൃഷ്ണാ, പാണ്ഡവരുടെ വാഹനങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. മാനുകളും വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു പോകുന്നു; ഇത് അവരുടെ വിജയലക്ഷണമാണ്.
5.143.17
अपसव्या मृगाः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
वाचश्चाप्यशरीरिण्यस्तकत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.१७ ॥
കേശവാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ എല്ലാ മാനുകളും ഇടത്തോട്ട് തിരിയുന്നു; ശരീരമില്ലാത്ത വാണികളും കേൾക്കുന്നു; ഇത് പരാജയലക്ഷണമാണ്.
5.143.18
मयूराः पुण्यशकुना हंससारसचातकाः ।
जीवञ्जीवकसङ्घाश्चाप्यनुगच्छन्ति पाण्डवान् ॥ ५.१४३.१८ ॥
മയിലുകളും പുണ്യശകുനപ്പക്ഷികളും അരയന്നങ്ങളും കൊക്കുകളും ചാതകപ്പക്ഷികളും ജീവഞ്ജീവകപ്പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളും പാണ്ഡവരെ പിന്തുടരുന്നു.
5.143.19
गृध्राः कङ्का बकाः श्येना यातुधानास्तथा वृकाः ।
मक्षिकाणां च सङ्घाता अनुधावन्ति कौरवान् ॥ ५.१४३.१९ ॥
കഴുകന്മാരും കങ്കപ്പക്ഷികളും കൊക്കുകളും പരുന്തുകളും യാതുധാനന്മാരും ചെന്നായ്ക്കളും ഈച്ചക്കൂട്ടങ്ങളും കൗരവരെ പിന്തുടർന്നോടുന്നു.
5.143.20
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु भेरीणां नास्ति निःस्वनः ।
अनाहताः पाण्डवानां नदन्ति पटहाः किल ॥ ५.१४३.२० ॥
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനകളിൽ ഭേരികളുടെ ശബ്ദമില്ല; പാണ്ഡവരുടെ പടഹങ്ങൾ അടിക്കാതെ തന്നെ മുഴങ്ങുന്നു.
5.143.21
उदपानाश्च नर्दन्ति यथा गोवृषभास्तथा ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२१ ॥
കിണറുകളും കാളകളെപ്പോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്നു; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനകളിൽ ഇത് അവരുടെ പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.
5.143.22
मांसशोणितवर्षं च वृष्टं देवेन माधव ।
तथा गन्धर्वनगरं भानुमत्समुपस्थितम् ॥ ५.१४३.२२ ॥
ഹേ മാധവാ! ദേവൻ മാംസ-രക്തമഴ പെയ്യിച്ചിരിക്കുന്നു; സൂര്യനു സമീപം ഗന്ധർവനഗരവും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
5.143.23
सप्राकारं सपरिखं सवप्रं चारुतोरणम् ।
कृष्णश्च परिघस्तत्र भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ५.१४३.२३ ॥
മതിലും കിടങ്ങും കോട്ടയും മനോഹരമായ തോരണങ്ങളുമുള്ളതാണ് (ഗന്ധർവനഗരം); അവിടെ കറുത്ത പരിഘം സൂര്യനെ വലയം ചെയ്തു നിൽക്കുന്നു.
5.143.24
उदयास्तमने संध्ये वेदयन्ती महद्भयम् ।
शिवा च वाशते घोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२४ ॥
ഉദയ-അസ്തമയ സന്ധ്യകൾ മഹാഭയം അറിയിക്കുന്നു; കുറുക്കൻ ഭയങ്കരമായി ഓരിയിടുന്നു — ഇത് അവരുടെ പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
5.143.25
एकपक्षाक्षिचरणाः पक्षिणो मधुसूदन ।
उत्सृजन्ति महद्धोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२५ ॥
ഹേ മധുസൂദനാ, ഒരു ചിറകും ഒരു കണ്ണും ഒരു കാലുമുള്ള പക്ഷികൾ മഹാഭയങ്കരമായ ശബ്ദം മുഴക്കുന്നു; അത് പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
5.143.26
कृष्णग्रीवाश्च शकुना रक्तपादा भयानकाः ।
सन्ध्यामिमुखा यान्ति तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२६ ॥
കറുത്ത കഴുത്തും ചുവന്ന കാലുമുള്ള ഭയാനകമായ പക്ഷികൾ സന്ധ്യയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു പോകുന്നു; അത് പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
5.143.27
ब्राह्मणान्प्रथमं द्वेष्टि गुरूंश्च मधुसूदन ।
भृत्यान्भक्तिमतश्चापि तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२७ ॥
ഹേ മധുസൂദനാ, അവൻ ആദ്യം ബ്രാഹ്മണരെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും വെറുക്കുന്നു; ഭക്തിയുള്ള ഭൃത്യന്മാരെയും വെറുക്കുന്നു; അത് പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
5.143.28
पूर्वा दिग्लोहिताकारा शस्त्रवर्णा च दक्षिणा ।
आमपात्रप्रतीकाशा पश्चिमा मधुसूदन। ॥ ५.१४३.२८ ॥
കിഴക്കൻ ദിക്ക് രക്തവർണ്ണമാണ്; തെക്ക് ആയുധവർണ്ണമാണ്; പടിഞ്ഞാറ് ചുടാത്ത കലം പോലെയാണ്, ഹേ മധുസൂദനാ.
5.143.29
उत्तरा शङ्खवर्णाभा दिशां वर्णा उदाहृताः ।
प्रदीप्ताश्च दिशः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य माधव। ॥ ५.१४३.२९ ॥
വടക്ക് ശംഖവർണ്ണത്തിന്റെ ശോഭയുള്ളതാണ്; ഇവയാണ് ദിക്കുകളുടെ വർണ്ണങ്ങളെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്; ഹേ മാധവാ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ എല്ലാ ദിക്കുകളും ജ്വലിക്കുന്നു.
5.143.30
महद्भयं वेदयन्ति तस्मिन्नुत्पातदर्शने ।
सहस्रपादं प्रासादं स्वप्नान्ते स्म युधिष्ठिरः। ॥ ५.१४३.३० ॥
ആ ഉത്പാതദർശനത്തിൽ അവ മഹാഭയത്തെ അറിയിക്കുന്നു; സ്വപ്നാന്ത്യത്തിൽ യുധിഷ്ഠിരൻ ആയിരം കാലുള്ള പ്രാസാദം കണ്ടു.
5.143.31
अधिरोहन्मया दृष्टः सह भ्रातृभिरच्युत ।
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे वै शुक्लवाससः । ॥ ५.१४३.३१ ॥
അച്യുതാ, ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം അതിൽ കയറുന്നത് കണ്ടു; എല്ലാവരും വെള്ള തലപ്പാവും വെള്ള വസ്ത്രവും ധരിച്ചിരുന്നു.
5.143.32
आसनानि च शुभ्राणि सर्वेषामुपलक्षये ।
तव चापि मया कृष्ण स्वप्नान्ते रुधिराविला । ॥ ५.१४३.३२ ॥
എല്ലാവരുടെയും പ്രകാശമുള്ള ആസനങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു; കൃഷ്ണാ, സ്വപ്നാന്ത്യത്തിൽ നിന്റെ (ഭൂമിയും) രക്തത്താൽ കലങ്ങിയതായി ഞാൻ കണ്ടു.
5.143.33
आन्त्रेण पृथिवी दृष्टा परिक्षिप्ता जनार्दन ।
अस्थिसञ्चयमारूढश्चामितौजा यधिष्ठिरः । ॥ ५.१४३.३३ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഭൂമി കുടലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായി ഞാൻ കണ്ടു; അമിതതേജസ്വിയായ യുധിഷ്ഠിരൻ അസ്ഥിക്കൂമ്പാരത്തിൽ കയറുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.
5.143.34
सुवर्णपात्र्यां संहृष्टो भुक्तवान्घृतपायसम् ।
युधिष्ठिरो मया दृष्टो ग्रसमानो वसुन्धराम्। ॥ ५.१४३.३४ ॥
സ്വർണ്ണപാത്രത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ നെയ്പായസം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ വിഴുങ്ങുന്ന യുധിഷ്ഠിരനെ ഞാൻ കണ്ടു.
5.143.35
उच्चं पर्वतमारूढो भीमकर्मा वृकोदरः ।
गदापाणिर्नरव्याघ्रो ग्रसन्निव महीमिमाम् ॥ ५.१४३.३५ ॥
ഭീമകർമ്മാവായ വൃകോദരൻ (ഭീമൻ), കയ്യിൽ ഗദയേന്തിയ നരവ്യാഘ്രൻ, ഈ ഭൂമിയെ വിഴുങ്ങുമ്പോലെ ഉയർന്ന പർവതത്തിൽ കയറി.
5.143.36
क्षपयिष्यति नः सर्वान्स सुव्यक्तं महारणे ।
विदितं मे हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३६ ॥
അവൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ നമ്മെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കും; ഹൃഷീകേശാ, ഇത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം — അവൻ പരമമായ ശ്രീയാൽ ജ്വലിക്കുന്നു.
5.143.37
पाण्डुरं गजमारूढो गाण्डीवी स धनञ्जयः ।
त्वया सार्धं हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३७ ॥
വെളുത്ത ആനപ്പുറത്ത് കയറിയ ഗാണ്ഡീവധാരിയായ ആ ധനഞ്ജയൻ, ഹൃഷീകേശാ, നിന്നോടൊപ്പം പരമമായ തേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്.
5.143.38
यूयं सर्वे वधिष्यध्वं तत्र मे नास्ति संशयः ।
पार्थिवान्समरे कृष्ण दुर्योधनपुरोगमान् ॥ ५.१४३.३८ ॥
അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അവരെ വധിക്കും, അതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല — കൃഷ്ണാ, ദുര്യോധനനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ രാജാക്കന്മാരെ.
5.143.39
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
शुक्लकेयूरकण्ठत्राः शुक्लमाल्याम्बरावृताः ॥ ५.१४३.३९ ॥
നകുലൻ, സഹദേവൻ, സാത്യകി, മഹാരഥൻ — വെള്ള തോൾവളയും കണ്ഠകവചവും ധരിച്ച്, വെള്ള മാലയും വസ്ത്രവും അണിഞ്ഞവർ.
5.143.40
अधिरूढा नरव्याघ्रा नरवाहनमुत्तमम् ।
त्रय एते मया दृष्टाः पाण्डुरच्छत्रवाससः ॥ ५.१४३.४० ॥
ഉത്തമമായ നരവാഹനത്തിൽ കയറിയ നരവ്യാഘ്രർ — ഈ മൂവരെ ഞാൻ കണ്ടു; അവരുടെ കുടയും വസ്ത്രവും വെളുത്തതാണ്.
5.143.41
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते त्रय एते जनार्दन ।
धार्तराष्ट्रेषु सैन्येषु तान्विजानीहि केशव ॥ ५.१४३.४१ ॥
ജനാർദ്ദനാ, വെളുത്ത തലപ്പാവണിഞ്ഞ ഈ മൂവർ കാണുന്നു; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സേനകളിൽ അവരെ തിരിച്ചറിയൂ, കേശവാ.
5.143.42
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
रक्तोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे माधव पार्थिवाः ॥ ५.१४३.४२ ॥
അശ്വത്ഥാമാവ്, കൃപൻ, സാത്വതനായ കൃതവർമ്മാവ് — മാധവാ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ചുവന്ന തലപ്പാവണിഞ്ഞതായി കാണുന്നു.
5.143.43
उष्ट्रप्रयुक्तमारूढौ भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
मया सार्धं महाबाहो धार्तराष्ट्रेण वा विभो ॥ ५.१४३.४३ ॥
ഒട്ടകങ്ങൾ പൂട്ടിയ തേരിൽ കയറിയ ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും എന്ന രണ്ടു മഹാരഥന്മാർ, എന്നോടൊപ്പമോ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോടൊപ്പമോ, ഹേ മഹാബാഹോ, ഹേ വിഭോ.
5.143.44
अगस्त्यशास्तां च दिशं प्रयाताः स्म जनार्दन ।
अचिरेणैव कालेन प्राप्स्यामो यमसादनम् ॥ ५.१४३.४४ ॥
ഹേ ജനാർദ്ദനാ, അഗസ്ത്യൻ ഭരിക്കുന്ന ദിക്കിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പോയിരിക്കുന്നു; ഉടൻതന്നെ കാലക്രമത്തിൽ യമലോകത്ത് എത്തും.
5.143.45
अहं चान्ये च राजानो यच्च तत्क्षत्रमण्डलम् ।
गाण्डिवाग्निं प्रवेक्ष्याम इति मे नास्ति संशयः ॥ ५.१४३.४५ ॥
ഞാനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ആ ക്ഷത്രിയമണ്ഡലവും ഗാണ്ഡീവാഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കും; അതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
5.143.46
अपस्थितविनाशेयं नूनमद्य वसुंधरा ।
यथा हि मे वचः कर्ण नोपैति हृदयं तव ॥ ५.१४३.४६ ॥
ഇന്ന് തീർച്ചയായും ഈ ഭൂമി നാശത്തിന് അടുത്തിരിക്കുന്നു; ഹേ കർണ, എന്റെ വാക്ക് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കയറുന്നില്ലല്ലോ.
5.143.47
सर्वेषां तात भूतानां विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ ५.१४३.४७ ॥
ഹേ പുത്രാ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും നാശം അടുത്തെത്തുമ്പോൾ, നീതിപോലെ തോന്നുന്ന അനീതി ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് മാറുന്നില്ല.
5.143.48
अपि त्वां कृष्ण पश्यामो जीवन्तोऽस्मान्महारणात् ।
समुत्तीर्णा महाबाहो वीरक्षत्रविनाशनात् ॥ ५.१४३.४८ ॥
ഹേ കൃഷ്ണാ, ഒരുപക്ഷേ ജീവനോടെ ഈ മഹായുദ്ധത്തിൽ നിന്നും വീര ക്ഷത്രിയരുടെ നാശത്തിൽ നിന്നും കടന്ന് നിന്നെ ഞങ്ങൾ കാണും, ഹേ മഹാബാഹോ.
5.143.49
अथवा सङ्गमः कृष्ण स्वर्गे नो भविता ध्रुवम् ।
तत्रेदानीं समेष्यामः पुनः सार्धं त्वयानघ ॥ ५.१४३.४९ ॥
അല്ലെങ്കിൽ കൃഷ്ണാ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നമുക്ക് തീർച്ചയായും സംഗമം ഉണ്ടാകും. നിഷ്കളങ്കനേ, അവിടെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പം വീണ്ടും കൂടിച്ചേരും.
5.143.50
इत्युक्त्वा माधवं कर्णः परिष्वज्य च पीडितम् ।
विसर्जितः केशवेन रथोपस्थादवातरत् ॥ ५.१४३.५० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കർണ്ണൻ വേദനിച്ച മാധവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു; കേശവനാൽ യാത്രയയക്കപ്പെട്ട് രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി.
5.143.51
ततः स्वरथामस्थाय जाम्बूनदविभूषितम् ।
महात्मा वै निववृते राधेयो दीनमानसः ॥ ५.१४३.५१ ॥
പിന്നെ ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്താൽ അലങ്കരിച്ച സ്വന്തം രഥത്തിൽ കയറി, മഹാത്മാവായ രാധേയൻ ദുഃഖിതമനസ്സോടെ തിരിച്ചുപോയി.
5.143.52
ततः शीघ्रतरं प्रायात्केशवः सहसात्यकिः ।
पुनरुच्चारयन्वाणीं याहि याहीति सारथिम् ॥ ५.१४३.५२ ॥
പിന്നെ കേശവൻ സാത്യകിയോടൊപ്പം പെട്ടെന്ന് കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ പോയി; സാരഥിയോട് വീണ്ടും വീണ്ടും 'പോ, പോ' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.