Mahābhārata · Adhyāya 5.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.143.1
केशवस्य तु तद्वाक्यं कर्णः श्रुत्वा हितं शुभम् ।
अब्रवीदभिसंपूज्य कृष्णं तं मधुसूदनम् ॥ ५.१४३.१ ॥
Nachdem Karṇa jene heilsamen und glückverheißenden Worte Keśavas gehört hatte, sprach er, Kṛṣṇa, den Madhusūdana, voll ehrend.
5.143.2
जानन्मां किं महाबाहो संमोहयितुमिच्छसि ।
योयं पृथिव्याः कार्त्स्न्येन विनाशः समुपस्थितः ॥ ५.१४३.२ ॥
O Starkarmiger, warum willst du mich verwirren, da du mich doch kennst? Diese vollständige Vernichtung der Erde ist nun eingetreten.
5.143.3
निमित्तं तत्र शकुनिरहं दुःशासनस्तथा ।
दुर्योधनश्च नृपतिर्धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ॥ ५.१४३.३ ॥
Die Ursachen dafür waren Śakuni, ich selbst, Duḥśāsana und König Duryodhana, der Sohn Dhṛtarāṣṭras.
5.143.4
असंशयमिदं कृष्ण महद्युद्धमुपस्थितम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च घोरं रुधिरकर्दमम् ॥ ५.१४३.४ ॥
O Kṛṣṇa, ohne Zweifel ist diese große Schlacht gekommen — der schreckliche Blutmorast zwischen den Pāṇḍavas und den Kurus.
5.143.5
राजानो राजपुत्राश्च दुर्योधनवशानुगाः ।
रणे शस्त्राग्निना दग्धाः प्राप्स्यन्ति यमसादनम् ॥ ५.१४३.५ ॥
Die Könige und Prinzen, die dem Willen Duryodhanas folgen, werden im Kampf vom Feuer der Waffen verbrannt werden und die Wohnstatt Yamas erreichen.
5.143.6
स्वप्ना हि बहवो घोरा दृश्यन्ते मधुसूदन ।
निमित्तानि च घोराणि तथोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ५.१४३.६ ॥
O Madhusūdana, viele schreckliche Träume sind zu sehen, ebenso schreckliche Vorzeichen und äußerst furchtbare Unheilszeichen.
5.143.7
पराजयं धार्तराष्ट्रे विजयं च युधिष्ठिरे ।
संसन्त इव वार्ष्णेय विविधा रोमहर्षणाः ॥ ५.१४३.७ ॥
O Vārṣṇeya, erscheinen vielfältige haarsträubende Vorzeichen, gleichsam die Niederlage der Söhne Dhṛtarāṣṭras und den Sieg Yudhiṣṭhiras ankündigend.
5.143.8
प्राजापत्यं हि नक्षत्रं ग्रहस्तीक्ष्णो महाद्युतिः ।
शनैश्चरः पीडयति पीडयन्प्राणिनोऽधिकम् ॥ ५.१४३.८ ॥
Der Planet Śanaiścara, grimm und von großem Glanz, bedrängt das Mondhaus des Prajāpati und bereitet den Lebewesen übermäßiges Leid.
5.143.9
कृत्वा चाङ्गारको वक्रं ज्येष्ठायां मधुसूदन ।
अनुराधां प्रार्थयते मैत्रं संगमयन्निव । ॥ ५.१४३.९ ॥
O Madhusūdana, Mars, rückläufig geworden in Jyeṣṭhā, begehrt Anurādhā, gleichsam eine freundliche Verbindung herbeiführend.
5.143.10
नूनं महद्भयं कृष्ण कुरूणां समुपस्थितम् ।
विशेषेण हि वार्ष्णेय चित्रां पीडयते ग्रहः ॥ ५.१४३.१० ॥
O Kṛṣṇa, gewiss ist den Kurus eine große Gefahr nahegekommen; O Vārṣṇeya, besonders ein Planet bedrängt das Mondhaus Citrā.
5.143.11
सोमस्य लक्ष्म व्यावृत्तं राहुरर्कमुपैति च ।
दिवश्चोल्काः पतन्त्येताः सनिर्घाताः सकंपनाः ॥ ५.१४३.११ ॥
Das Zeichen des Mondes hat sich abgewandt, und Rāhu naht der Sonne; vom Himmel fallen diese Meteore, mit Donnerschlägen und Erschütterungen.
5.143.12
निष्टनन्ति च मातङ्गा मुञ्चन्त्यश्रूणि वाजिनः ।
पानीयं यवसं चापि नाभिनन्दन्ति माधव ॥ ५.१४३.१२ ॥
O Mādhava, die Elefanten stoßen Schreie aus und die Pferde vergießen Tränen; sie erfreuen sich weder am Wasser noch am Futter.
5.143.13
प्रादुर्भूतेषु चैतेषु भयमाहुरुपास्थितम् ।
निमित्तेषु महाबाहो दारुणं प्राणिनाशनम् ॥ ५.१४३.१३ ॥
Wenn diese erschienen sind, sagt man, dass Furcht nahe bevorsteht; diese Zeichen, o Mächtigarmiger, sind furchtbare Vorzeichen der Vernichtung der Lebewesen.
5.143.14
अल्पे भुक्ते पुरीषं च प्रभूतमिह दृश्यते ।
वाजिनां वारणानां च मनुष्याणां च केशव ॥ ५.१४३.१४ ॥
Obwohl wenig gefressen wurde, sieht man hier viel Kot von Pferden, Elefanten und Menschen, o Keśava.
5.143.15
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु सर्वेषु मधुसूदन ।
पराभवस्य तल्लिङ्गमिति प्राहुर्मनीषिणः ॥ ५.१४३.१५ ॥
O Madhusūdana, bei allen Heeren der Söhne Dhṛtarāṣṭras ist dies ein Zeichen der Niederlage, so sagen die Weisen.
5.143.16
प्रहृष्टं वाहनं कृष्ण पाण्डवानां प्रचक्षते ।
प्रदक्षिणा मृगाश्चैव तत्तेषां जयलक्षणम् ॥ ५.१४३.१६ ॥
O Kṛṣṇa, die Reittiere der Pāṇḍavas sollen frohlocken; und die Hirsche wenden sich nach rechts – das ist das Zeichen ihres Sieges.
5.143.17
अपसव्या मृगाः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
वाचश्चाप्यशरीरिण्यस्तकत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.१७ ॥
O Keśava, alle Hirsche der Söhne Dhṛtarāṣṭras wenden sich nach links, und auch körperlose Stimmen sind zu hören – dies ist das Zeichen der Niederlage.
5.143.18
मयूराः पुण्यशकुना हंससारसचातकाः ।
जीवञ्जीवकसङ्घाश्चाप्यनुगच्छन्ति पाण्डवान् ॥ ५.१४३.१८ ॥
Pfauen, glückverheißende Vögel, Schwäne, Kraniche und Cātaka-Vögel sowie Schwärme von Jīvañjīvaka-Vögeln folgen den Pāṇḍavas.
5.143.19
गृध्राः कङ्का बकाः श्येना यातुधानास्तथा वृकाः ।
मक्षिकाणां च सङ्घाता अनुधावन्ति कौरवान् ॥ ५.१४३.१९ ॥
Geier, Kaṅka-Vögel, Kraniche, Falken, Yātudhānas und Wölfe, und Fliegenschwärme jagen den Kurus nach.
5.143.20
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु भेरीणां नास्ति निःस्वनः ।
अनाहताः पाण्डवानां नदन्ति पटहाः किल ॥ ५.१४३.२० ॥
In den Heeren der Söhne Dhṛtarāṣṭras ist kein Klang von Kesselpauken; doch die Trommeln der Pāṇḍavas dröhnen, ungeschlagen, wahrlich.
5.143.21
उदपानाश्च नर्दन्ति यथा गोवृषभास्तथा ।
धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२१ ॥
Auch die Brunnen brüllen wie Stiere; in den Heeren der Söhne Dhṛtarāṣṭras ist dies das Zeichen ihrer Niederlage.
5.143.22
मांसशोणितवर्षं च वृष्टं देवेन माधव ।
तथा गन्धर्वनगरं भानुमत्समुपस्थितम् ॥ ५.१४३.२२ ॥
O Mādhava, ein Regen aus Fleisch und Blut ist vom Gott niedergegangen, und ebenso ist eine Gandharva-Stadt nahe der Sonne erschienen.
5.143.23
सप्राकारं सपरिखं सवप्रं चारुतोरणम् ।
कृष्णश्च परिघस्तत्र भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ५.१४३.२३ ॥
Es hat Mauern, Gräben, Wälle und schöne Tore; und dort steht ein dunkler Riegel und umschließt die Sonne.
5.143.24
उदयास्तमने संध्ये वेदयन्ती महद्भयम् ।
शिवा च वाशते घोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२४ ॥
Die Dämmerungen von Sonnenaufgang und Sonnenuntergang künden große Furcht an, und der Schakal heult entsetzlich — dies ist das Zeichen ihrer Niederlage.
5.143.25
एकपक्षाक्षिचरणाः पक्षिणो मधुसूदन ।
उत्सृजन्ति महद्धोरं तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२५ ॥
O Madhusūdana, Vögel mit einem Flügel, einem Auge und einem Fuß stoßen einen großen, schrecklichen Schrei aus: Das ist ein Zeichen der Niederlage.
5.143.26
कृष्णग्रीवाश्च शकुना रक्तपादा भयानकाः ।
सन्ध्यामिमुखा यान्ति तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२६ ॥
Schreckliche Vögel mit schwarzen Hälsen und roten Füßen fliegen der Abenddämmerung entgegen: Das ist ein Zeichen der Niederlage.
5.143.27
ब्राह्मणान्प्रथमं द्वेष्टि गुरूंश्च मधुसूदन ।
भृत्यान्भक्तिमतश्चापि तत्पराभवलक्षणम् ॥ ५.१४३.२७ ॥
O Madhusūdana, zuerst hasst er die Brahmanen und die Lehrer, ja sogar die ergebenen Diener: Das ist ein Zeichen der Niederlage.
5.143.28
पूर्वा दिग्लोहिताकारा शस्त्रवर्णा च दक्षिणा ।
आमपात्रप्रतीकाशा पश्चिमा मधुसूदन। ॥ ५.१४३.२८ ॥
Die östliche Richtung ist blutrot von Gestalt, die südliche von der Farbe einer Waffe; die westliche ist wie ein ungebrannter Topf, o Madhusūdana.
5.143.29
उत्तरा शङ्खवर्णाभा दिशां वर्णा उदाहृताः ।
प्रदीप्ताश्च दिशः सर्वा धार्तराष्ट्रस्य माधव। ॥ ५.१४३.२९ ॥
Die nördliche Richtung hat den Glanz einer Muschel; dies gelten als die Farben der Richtungen. Und alle Richtungen brennen für Dhṛtarāṣṭras Sohn, o Mādhava.
5.143.30
महद्भयं वेदयन्ति तस्मिन्नुत्पातदर्शने ।
सहस्रपादं प्रासादं स्वप्नान्ते स्म युधिष्ठिरः। ॥ ५.१४३.३० ॥
Beim Anblick jener Vorzeichen künden sie große Angst an; am Ende des Schlafes sah Yudhiṣṭhira einen Palast mit tausend Füßen.
5.143.31
अधिरोहन्मया दृष्टः सह भ्रातृभिरच्युत ।
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे वै शुक्लवाससः । ॥ ५.१४३.३१ ॥
O Acyuta, ich sah mich mit meinen Brüdern dort hinaufsteigen; alle erschienen in weißen Turbanen und weißen Gewändern.
5.143.32
आसनानि च शुभ्राणि सर्वेषामुपलक्षये ।
तव चापि मया कृष्ण स्वप्नान्ते रुधिराविला । ॥ ५.१४३.३२ ॥
Ich sah auch die strahlenden Sitze aller; und am Ende des Traumes, o Kṛṣṇa, sah ich deine (Erde) von Blut befleckt.
5.143.33
आन्त्रेण पृथिवी दृष्टा परिक्षिप्ता जनार्दन ।
अस्थिसञ्चयमारूढश्चामितौजा यधिष्ठिरः । ॥ ५.१४३.३३ ॥
O Janārdana, ich sah die Erde von Eingeweiden umgeben; und ich sah Yudhiṣṭhira, von unermesslicher Kraft, auf einem Haufen Knochen stehen.
5.143.34
सुवर्णपात्र्यां संहृष्टो भुक्तवान्घृतपायसम् ।
युधिष्ठिरो मया दृष्टो ग्रसमानो वसुन्धराम्। ॥ ५.१४३.३४ ॥
Ich sah Yudhiṣṭhira, voll Freude, Milchreis mit Butterschmalz aus einem goldenen Gefäß essen und die Erde verschlingen.
5.143.35
उच्चं पर्वतमारूढो भीमकर्मा वृकोदरः ।
गदापाणिर्नरव्याघ्रो ग्रसन्निव महीमिमाम् ॥ ५.१४३.३५ ॥
Vṛkodara (Bhīma), von schrecklichen Taten, die Keule in der Hand, Tiger unter den Menschen, stieg auf einen hohen Berg, als verschlänge er diese Erde.
5.143.36
क्षपयिष्यति नः सर्वान्स सुव्यक्तं महारणे ।
विदितं मे हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३६ ॥
Er wird uns alle in der großen Schlacht gewiss vernichten; dies ist mir klar bekannt, o Hṛṣīkeśa — er leuchtet in höchstem Glanz.
5.143.37
पाण्डुरं गजमारूढो गाण्डीवी स धनञ्जयः ।
त्वया सार्धं हृषीकेश श्रिया परमया ज्वलन् ॥ ५.१४३.३७ ॥
Auf einem weißen Elefanten reitend, jener Dhanañjaya, der Träger des Gāṇḍīva, strahlend in höchster Pracht mit dir, o Hṛṣīkeśa.
5.143.38
यूयं सर्वे वधिष्यध्वं तत्र मे नास्ति संशयः ।
पार्थिवान्समरे कृष्ण दुर्योधनपुरोगमान् ॥ ५.१४३.३८ ॥
Dort in der Schlacht werdet ihr sie alle erschlagen; daran zweifle ich nicht, o Kṛṣṇa — die Könige, angeführt von Duryodhana.
5.143.39
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिश्च महारथः ।
शुक्लकेयूरकण्ठत्राः शुक्लमाल्याम्बरावृताः ॥ ५.१४३.३९ ॥
Nakula, Sahadeva, Sātyaki und der große Wagenkämpfer — mit weißen Armreifen und Halsschutz, in weiße Girlanden und Gewänder gehüllt.
5.143.40
अधिरूढा नरव्याघ्रा नरवाहनमुत्तमम् ।
त्रय एते मया दृष्टाः पाण्डुरच्छत्रवाससः ॥ ५.१४३.४० ॥
Auf dem vortrefflichen menschengezogenen Gefährt reitend, diese drei Tiger unter den Menschen habe ich gesehen, mit weißen Schirmen und weißen Gewändern.
5.143.41
श्वेतोष्णीषाश्च दृश्यन्ते त्रय एते जनार्दन ।
धार्तराष्ट्रेषु सैन्येषु तान्विजानीहि केशव ॥ ५.१४३.४१ ॥
O Janārdana, diese drei sieht man mit weißen Turbanen. Unter den Heeren der Söhne Dhṛtarāṣṭras erkenne sie, o Keśava.
5.143.42
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ।
रक्तोष्णीषाश्च दृश्यन्ते सर्वे माधव पार्थिवाः ॥ ५.१४३.४२ ॥
Aśvatthāman, Kṛpa und Kṛtavarman der Sātvata — und alle Könige, o Mādhava, sieht man mit roten Turbanen.
5.143.43
उष्ट्रप्रयुक्तमारूढौ भीष्मद्रोणौ महारथौ ।
मया सार्धं महाबाहो धार्तराष्ट्रेण वा विभो ॥ ५.१४३.४३ ॥
Bhīṣma und Droṇa, die beiden großen Wagenkämpfer, auf Wagen mit Kamelen bespannt, mit mir oder mit dem Sohn Dhṛtarāṣṭras, o Starkarmiger, o Herr.
5.143.44
अगस्त्यशास्तां च दिशं प्रयाताः स्म जनार्दन ।
अचिरेणैव कालेन प्राप्स्यामो यमसादनम् ॥ ५.१४३.४४ ॥
O Janārdana, wir sind in die von Agastya beherrschte Richtung gezogen und werden bald, zur rechten Zeit, die Wohnstätte Yamas erreichen.
5.143.45
अहं चान्ये च राजानो यच्च तत्क्षत्रमण्डलम् ।
गाण्डिवाग्निं प्रवेक्ष्याम इति मे नास्ति संशयः ॥ ५.१४३.४५ ॥
Ich, die anderen Könige und jener Kreis der Krieger werden in das Feuer des Gāṇḍīva eintreten; daran habe ich keinen Zweifel.
5.143.46
अपस्थितविनाशेयं नूनमद्य वसुंधरा ।
यथा हि मे वचः कर्ण नोपैति हृदयं तव ॥ ५.१४३.४६ ॥
Gewiss steht heute diese Erde mit nahender Vernichtung da, denn, o Karṇa, mein Wort dringt nicht in dein Herz.
5.143.47
सर्वेषां तात भूतानां विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ ५.१४३.४७ ॥
Lieber, wenn die Vernichtung aller Wesen nahe ist, weicht das Unrecht, das der rechten Staatskunst gleicht, nicht aus dem Herzen.
5.143.48
अपि त्वां कृष्ण पश्यामो जीवन्तोऽस्मान्महारणात् ।
समुत्तीर्णा महाबाहो वीरक्षत्रविनाशनात् ॥ ५.१४३.४८ ॥
O Kṛṣṇa, vielleicht sehen wir dich lebend wieder, nachdem wir diese große Schlacht und die Vernichtung der heldenhaften Krieger überstanden haben, o Starkarmiger.
5.143.49
अथवा सङ्गमः कृष्ण स्वर्गे नो भविता ध्रुवम् ।
तत्रेदानीं समेष्यामः पुनः सार्धं त्वयानघ ॥ ५.१४३.४९ ॥
Oder, o Kṛṣṇa, unser Zusammentreffen im Himmel wird gewiss stattfinden; dort werden wir nun wieder mit dir zusammenkommen, o Makelloser.
5.143.50
इत्युक्त्वा माधवं कर्णः परिष्वज्य च पीडितम् ।
विसर्जितः केशवेन रथोपस्थादवातरत् ॥ ५.१४३.५० ॥
So gesprochen, umarmte Karṇa den betrübten Mādhava; und von Keśava verabschiedet, stieg er vom Wagensitz herab.
5.143.51
ततः स्वरथामस्थाय जाम्बूनदविभूषितम् ।
महात्मा वै निववृते राधेयो दीनमानसः ॥ ५.१४३.५१ ॥
Dann bestieg der großmütige Rādheya seinen mit Jāmbūnada-Gold geschmückten Wagen und wandte sich mit niedergeschlagenem Herzen zurück.
5.143.52
ततः शीघ्रतरं प्रायात्केशवः सहसात्यकिः ।
पुनरुच्चारयन्वाणीं याहि याहीति सारथिम् ॥ ५.१४३.५२ ॥
Dann fuhr Keśava zusammen mit Sātyaki plötzlich noch schneller davon und rief dem Wagenlenker immer wieder zu: „Fahre weiter, fahre weiter!“