Mahābhārata · Adhyāya 5.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.148.1
भीष्मेणोक्ते ततो द्रोणो दुर्योधनमभाषत ।
मध्ये नृपाणां भद्रं ते वचनं वचनक्षमः ॥ ५.१४८.१ ॥
Nachdem Bhīṣma gesprochen hatte, wandte sich Droṇa, gewandt in der Rede, inmitten der Könige an Duryodhana: Dir sei Wohl. Diese Worte.
5.148.2
प्रातीपः शन्तनुस्तात कुलस्यार्थे यथा स्थितः ।
यथा देवव्रतो भीष्मः कुलस्यार्थे स्थितोऽभवत् ॥ ५.१४८.२ ॥
Śantanu, Sohn des Pratīpa, stand fest zum Wohl der Sippe, so wie Bhīṣma, Devavrata, zum Wohl der Sippe festgestanden hatte.
5.148.3
तथा पाण्डुर्नरपतिः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
राजा कुरूणां धर्मात्मा सुव्रतः सुसमाहिताः ॥ ५.१४८.३ ॥
Ebenso war Pāṇḍu, Herr der Menschen, treu seinem Wort, Herr über seine Sinne, König der Kurus, gerechten Sinnes, von guten Gelübden und wohl gesammelt.
5.148.4
ज्येष्ठाय राज्यमददद्धृतराष्ट्राय धीमते ।
यवीयसे तथा क्षत्रे कुरूणां वंशवर्धनः । ॥ ५.१४८.४ ॥
Der Mehrer des Kuru-Geschlechts gab das Reich dem weisen Älteren Dhṛtarāṣṭra und ebenso dem Jüngeren, Kṣatra.
5.148.5
ततः सिंहासने राजन्स्थापयित्वैनमच्युतम् ।
वनं जगाम कौरव्यो भार्याभ्यां सहितो नृपः ॥ ५.१४८.५ ॥
Dann, o König, setzte er jenen Acyuta auf den Löwenthron und zog als Kaurava-König mit seinen beiden Frauen in den Wald.
5.148.6
नीचैः स्थित्वा तु विदुर उपास्ते स्म विनीतवत् ।
प्रेष्यवत्पुरुषव्याघ्रो वालव्यजनमुत्क्षिपन् ॥ ५.१४८.६ ॥
Vidura stand tiefer und diente demütig wie ein Diener, jener Tiger unter den Menschen, einen Yakschweif-Fächer schwingend.
5.148.7
ततः सर्वाः प्रजास्तात धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
अन्वपद्यन्त विधिवद्यथा पाण्डुं जनाधिपम् ॥ ५.१४८.७ ॥
Dann, mein Lieber, unterwarf sich das ganze Volk ordnungsgemäß Dhṛtarāṣṭra, dem Herrn der Menschen, so wie es sich einst Pāṇḍu, dem Herrn der Menschen, unterworfen hatte.
5.148.8
विसृज्य धृतराष्ट्राय राज्यं स विदुराय च ।
चचार पृथिवीं पाण्डुः सर्वां परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.८ ॥
Nachdem er das Reich an Dhṛtarāṣṭra und an Vidura übergeben hatte, durchstreifte Pāṇḍu, der Bezwinger feindlicher Städte, die ganze Erde.
5.148.9
कोशसंवनने दाने भृत्यानां चान्ववेक्षणे ।
भरणे चैव सर्वस्य विदुरः सत्यसङ्गरः ॥ ५.१४८.९ ॥
Bei der Verwaltung des Schatzes, beim Geben, bei der Aufsicht über die Diener und beim Unterhalt aller war Vidura seinem Wort treu.
5.148.10
सन्धिविग्रहसंयुक्तो राज्ञां संवाहनक्रियाः ।
अवैक्षत महातेजा भीष्मः परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.१० ॥
Mit Frieden und Krieg befasst, überwachte der großmächtige Bhīṣma, Bezwinger feindlicher Städte, die Märsche und Bewegungen der Könige.
5.148.11
सिंहासनस्थो नृपतिर्धृतराष्ट्रो महाबलः ।
अन्वास्यमानः सततं विदुरेण महात्मना ॥ ५.१४८.११ ॥
Auf dem Thron sitzend, wurde König Dhṛtarāṣṭra, der Mächtige, ständig vom großherzigen Vidura bedient.
5.148.12
कथं तस्य कुले जातः कुलभेदं व्यवस्यसि ।
संभूय भ्रातृभिः सार्धं भुङ्क्ष भोगाञ्जनाधिप ॥ ५.१४८.१२ ॥
Wie kannst du, in seiner Familie geboren, beschließen, die Sippe zu spalten? O Herr der Menschen, vereine dich mit deinen Brüdern und genieße deine Freuden.
5.148.13
ब्रवीम्यहं न कार्पण्यान्नार्थहेतोः कथञ्चन ।
भीष्मेण दत्तमिच्छामि न त्वया राजसत्तम ॥ ५.१४८.१३ ॥
Ich spreche nicht aus Kleinmut und nicht um irgendeines Reichtums willen. Ich wünsche, was Bhīṣma gegeben hat, nicht, was du gibst, o Bester der Könige.
5.148.14
नाहं त्वत्तोऽभिकाङ्क्षिष्ये वृत्त्युपायं जनाधिप ।
यतो भीष्मस्ततो द्रोणो यद्भीष्मस्त्वाह तत्कुरु ॥ ५.१४८.१४ ॥
Ich werde von dir kein Mittel zum Lebensunterhalt erbitten, Herr der Menschen. Von wem (kamen) Bhīṣma, dann Droṇa; tu, was Bhīṣma dir sagt.
5.148.15
दीयतां पाण्डुपुत्रेभ्यो राज्यार्धमरिकर्शन ।
सममाचार्यकं तात तव तेषां च मे सदा ॥ ५.१४८.१५ ॥
Man gebe den Söhnen Pāṇḍus die Hälfte des Reiches, o Bezwinger der Feinde. Lieber, die Lehrerschaft sei stets gleich für dich, für sie und für mich.
5.148.16
अश्वत्थामा यथा मह्यं तथा श्वेतहयो मम ।
बहुना किं प्रलापेन यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ५.१४८.१६ ॥
So wie Aśvatthāman für mich ist, so ist der Weißrössige (Arjuna) für mich. Was nützt viel Klagen? Wo das Dharma ist, dort ist der Sieg.
5.148.17
एवमुक्ते महाराज द्रोणेनामिततेजसा ।
व्याजहार ततो वाक्यं विदुरः सत्यसङ्गरः ।
पितुर्वदनमन्वीक्ष्य परिवृत्त्य च धर्मवित् ॥ ५.१४८.१७ ॥
So angesprochen, großer König, von Droṇa von unermesslichem Glanz, blickte Vidura, seinem Wort treu und des Dharma kundig, auf das Antlitz seines Vaters, wandte sich um und sprach diese Worte.
5.148.18
देवव्रत निबोधेदं वचनं मम भाषतः ।
प्रनष्टः कौरवो वंशस्त्वयायं पुनरुद्धृतः ॥ ५.१४८.१८ ॥
Devavrata, verstehe dieses mein Wort. Das Geschlecht der Kuru war zugrunde gegangen; durch dich ist es wieder aufgerichtet worden.
5.148.19
तन्मे विलपमानस्य वचनं समुपेक्षसे ।
कोयं दुर्योधनो नाम कुलेऽस्मिन्कुलपांसनः ॥ ५.१४८.१९ ॥
Du missachtest also meine Worte, während ich klage. Wer ist dieser Duryodhana, der Schandfleck dieser Familie?
5.148.20
यस्य लोभाभिभूतस्य मतिं समनुवर्तसे ।
अनार्यस्याकृतज्ञस्य लोभेन हृतचेतसः ।
अतिक्रामति यः शास्त्रं पितुर्धर्मार्थदर्शिनः ॥ ५.१४८.२० ॥
Du folgst dem Rat dessen, den die Gier überwältigt hat, des Unedlen und Undankbaren, dessen Geist die Gier geraubt hat. Er übertritt die Lehre seines Vaters, der Dharma und Nutzen sieht.
5.148.21
एते नश्यन्ति कुरवो दुर्योधनकृतेन वै ।
यथा ते न प्रणश्येयुर्महाराज तथा कुरु ॥ ५.१४८.२१ ॥
Diese Kurus gehen in der Tat durch Duryodhanas Tat zugrunde. Großer König, handle so, dass sie nicht zugrunde gehen.
5.148.22
मां चैव धृतराष्ट्रं च पूर्वमेव महामते ।
चित्रकार इवालेख्यं कृत्वा स्थापितवानसि ॥ ५.१४८.२२ ॥
Mich und Dhṛtarāṣṭra, o Weiser, hast du schon vorher wie von einem Maler gezeichnete Figuren aufgestellt.
5.148.23
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा यथा संहरते तथा ।
नोपेक्षश्व महाबाहो पश्यमानः कुलक्षयम् ॥ ५.१४८.२३ ॥
So wie der Herr der Geschöpfe die Wesen erschafft und dann wieder zurücknimmt, so vernachlässige es nicht, o Starkarmiger, während du den Untergang der Sippe siehst.
5.148.24
अथ तेऽद्य मतिर्नष्टा विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
वनं गच्छ मया सार्धं धृतराष्ट्रेण चैव ह ॥ ५.१४८.२४ ॥
Nun, da die Vernichtung nahe herangerückt ist, ist dein Geist heute verloren. Geh mit mir und mit Dhṛtarāṣṭra in den Wald.
5.148.25
बद्ध्वा वा निकृतिप्रज्ञं धार्तराष्ट्रं सुदुर्मतिम् ।
शाधीदं राज्यमद्याशु पाण्डवैरभिरक्षितम् ॥ ५.१४८.२५ ॥
Oder binde den Sohn Dhṛtarāṣṭras, dessen Sinn auf Betrug und dessen Gesinnung auf Übles gerichtet ist, und regiere sogleich dieses von den Pāṇḍavas geschützte Reich.
5.148.26
प्रसीद राजशार्दूल विनाशो दृश्यते महान् ।
पाण्डवानां कुरूणां च राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ५.१४८.२६ ॥
Sei gnädig, o Tiger unter den Königen. Eine große Vernichtung zeigt sich für die Pāṇḍavas, die Kurus und die Könige von unermesslichem Glanz.
5.148.27
विररामैवमुक्त्वा तु विदुरो दीनमानसः ।
प्रध्यायमानः स तदा निःश्वसंश्च पुनः पुनः ॥ ५.१४८.२७ ॥
So gesprochen, verstummte Vidura; betrübten Herzens, in Gedanken versunken, seufzte er immer wieder tief auf.
5.148.28
ततोऽस्य राज्ञः सुबलस्य पुत्री ।
धर्मार्थयुक्तं कुलनाशमीता।
दुर्योधनं पापमतिं नृशंसं ।
राज्ञां समक्षं सुतमाह कोपात् ॥ ५.१४८.२८ ॥
Da sprach die Tochter des Königs Subala, aus Furcht vor dem Untergang der Sippe, in Zorn vor den Königen zu ihrem Sohn Duryodhana, dessen Sinn böse und grausam war, Worte, die Dharma und Nutzen verbanden.
5.148.29
ये पार्थिवा राजसभां प्रविष्टा ।
ब्रह्मर्षयो ये च सभासदोऽन्ये।
श्रृण्वन्तु वक्ष्यामि तवापराधं ।
पापस्य सामात्यपरिच्छदस्य ॥ ५.१४८.२९ ॥
Mögen die Könige, die in die Königsversammlung eingetreten sind, die Brahmarṣis und die übrigen Mitglieder des Hofes hören: Ich will dein Vergehen verkünden, du Sünder, samt deinen Ministern und deinem Gefolge.
5.148.30
राज्यं कुरूणामनुरूपभोज्यं ।
क्रमागतो नः कुलधर्म एषः।
त्वं पापबुद्धेऽतिनृशंसकर्मन् ।
राज्यं कुरूणामनयाद्विहंसि ॥ ५.१४८.३० ॥
Das Reich der Kurus gebührt uns zu Recht als Genuss; es ist uns in Folge überliefert als Pflicht unserer Sippe. O du Böser im Sinn, o Täter äußerster Grausamkeit, du raubst unrechtmäßig das Reich der Kurus.
5.148.31
राज्ये स्थितो धृतराष्ट्रो मनीषी ।
तस्यानुजो विदुरो दीर्घदर्शी ।
एतावतिक्रम्य कथं नृपत्वं ।
दुर्योधन प्रार्थयसेऽद्य मोहात् ॥ ५.१४८.३१ ॥
Dhṛtarāṣṭra, der Weise, ist im Königreich eingesetzt. Sein jüngerer Bruder Vidura ist weitsichtig. Wie kannst du, Duryodhana, nun aus Verblendung die Königswürde begehren, indem du diese beiden übergehst?
5.148.32
राजा च क्षत्ता च महानुभावौ ।
भीष्मे स्थिते परवन्तौ भवेताम् ।
अयं तु धर्मज्ञतया महात्मा ।
न राज्यकामो नृवरो नदीजः ॥ ५.१४८.३२ ॥
Der König und der Verwalter sind beide von großer Hoheit; solange Bhīṣma anwesend ist, wären sie von einem anderen abhängig. Dieser Großherzige aber begehrt, da er das Dharma kennt, nicht das Königreich — der beste der Männer, flussgeboren.
5.148.33
राज्य तु पाण्डोरिदमप्रधृष्यं ।
तस्याद्य पुत्राः प्रभवन्ति नान्ये।
राज्यं तदेतन्निखिलं पाण्डवानां ।
पैतामहं पुत्रपौत्रानुगामि ॥ ५.१४८.३३ ॥
Dieses Königreich aber gehört Pāṇḍu, dem Unbezwingbaren. Heute können nur seine Söhne es halten, nicht andere. Das ganze Königreich gehört den Pāṇḍavas — ein Erbe der Ahnen, das Söhnen und Enkeln folgt.
5.148.34
यद्वै ब्रूते कुरुमुख्यो महात्मा ।
देवव्रतः सत्यसन्धो मनीषी ।
सर्वं तदस्माभिरहत्य कार्यं ।
राज्यं स्वधर्मान्परिपालयद्भिः ॥ ५.१४८.३४ ॥
Was der Großherzige Devavrata, der Erste der Kuru, treu seinem Gelübde und weise, sagt — all das müssen wir ohne Übertretung tun, das Königreich schützend und unsere eigenen Pflichten bewahrend.
5.148.35
अनुज्ञया चाथ महाव्रतस्य ।
ब्रूयान्नृपोऽयं विदुरस्तथैव।
कार्यं भवेत्तत्सुहृद्भिर्नियोज्यं ।
धर्मं पुरस्कृत्य सुदीर्घकालम् ॥ ५.१४८.३५ ॥
Mit Zustimmung des Großgelobten sollen der König und auch dieser Vidura ebenso sprechen. Was zu tun ist, soll von wohlmeinenden Freunden angeordnet werden, das Dharma voranstellend, für sehr lange Zeit.
5.148.36
न्यायागतं राज्यमिदं कुरूणां ।
युधिष्ठिरः शास्तु वै धर्मपुत्रः ।
प्रचोदितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
पुरस्कृतः शान्तनवेन चैव ॥ ५.१४८.३६ ॥
Dieses Reich der Kurus ist rechtmäßig gekommen. Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, möge herrschen, angeregt vom König Dhṛtarāṣṭra und vorangestellt vom Sohn des Śantanu (Bhīṣma).