മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.148.1
भीष्मेणोक्ते ततो द्रोणो दुर्योधनमभाषत ।
मध्ये नृपाणां भद्रं ते वचनं वचनक्षमः ॥ ५.१४८.१ ॥
ഭീഷ്മർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, വാക്കിൽ നിപുണനായ ദ്രോണൻ രാജാക്കന്മാരുടെ നടുവിൽ ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു: നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ.
5.148.2
प्रातीपः शन्तनुस्तात कुलस्यार्थे यथा स्थितः ।
यथा देवव्रतो भीष्मः कुलस्यार्थे स्थितोऽभवत् ॥ ५.१४८.२ ॥
പ്രതീപന്റെ പുത്രനായ ശന്തനു കുലത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി എങ്ങനെ ഉറച്ചുനിന്നുവോ, അതുപോലെ ദേവവ്രതനായ ഭീഷ്മൻ കുലത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ഉറച്ചുനിന്നു.
5.148.3
तथा पाण्डुर्नरपतिः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
राजा कुरूणां धर्मात्मा सुव्रतः सुसमाहिताः ॥ ५.१४८.३ ॥
അതുപോലെ പാണ്ഡു, നരപതി, സത്യസന്ധൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ, കുരുക്കളുടെ രാജാവ്, ധർമ്മാത്മാവ്, സുവ്രതൻ, നല്ലവണ്ണം സമാഹിതൻ ആയിരുന്നു.
5.148.4
ज्येष्ठाय राज्यमददद्धृतराष्ट्राय धीमते ।
यवीयसे तथा क्षत्रे कुरूणां वंशवर्धनः । ॥ ५.१४८.४ ॥
കുരുവംശത്തെ വളർത്തിയവൻ ജ്ഞാനിയായ ജ്യേഷ്ഠൻ ധൃതരാഷ്ട്രന് രാജ്യം നൽകി; അതുപോലെ ഇളയവനായ ക്ഷത്രനും നൽകി.
5.148.5
ततः सिंहासने राजन्स्थापयित्वैनमच्युतम् ।
वनं जगाम कौरव्यो भार्याभ्यां सहितो नृपः ॥ ५.१४८.५ ॥
പിന്നെ രാജാവേ, ആ അച്യുതനെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയ ശേഷം, കൗരവരാജാവ് തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
5.148.6
नीचैः स्थित्वा तु विदुर उपास्ते स्म विनीतवत् ।
प्रेष्यवत्पुरुषव्याघ्रो वालव्यजनमुत्क्षिपन् ॥ ५.१४८.६ ॥
വിദുരൻ താഴെ നിന്ന് വിനയത്തോടെ ഭൃത്യനെപ്പോലെ സേവിച്ചു; നരവ്യാഘ്രനായ അദ്ദേഹം ചാമരം വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
5.148.7
ततः सर्वाः प्रजास्तात धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
अन्वपद्यन्त विधिवद्यथा पाण्डुं जनाधिपम् ॥ ५.१४८.७ ॥
അപ്പോൾ, പ്രിയനേ, എല്ലാ പ്രജകളും ജനാധിപനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ യഥാവിധി അനുസരിച്ചു; മുൻപ് ജനാധിപനായ പാണ്ഡുവിനെ അനുസരിച്ചതുപോലെ.
5.148.8
विसृज्य धृतराष्ट्राय राज्यं स विदुराय च ।
चचार पृथिवीं पाण्डुः सर्वां परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.८ ॥
രാജ്യം ധൃതരാഷ്ട്രനും വിദുരനും ഏൽപ്പിച്ച്, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച പാണ്ഡു ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു.
5.148.9
कोशसंवनने दाने भृत्यानां चान्ववेक्षणे ।
भरणे चैव सर्वस्य विदुरः सत्यसङ्गरः ॥ ५.१४८.९ ॥
ഖജനാവ് പരിപാലനത്തിലും ദാനത്തിലും സേവകരുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും എല്ലാവരുടെയും പോഷണത്തിലും സത്യപ്രതിജ്ഞനായ വിദുരൻ നിലകൊണ്ടു.
5.148.10
सन्धिविग्रहसंयुक्तो राज्ञां संवाहनक्रियाः ।
अवैक्षत महातेजा भीष्मः परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.१० ॥
സന്ധി-വിഗ്രഹങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട മഹാതേജസ്വിയും ശത്രുനഗരജേതാവുമായ ഭീഷ്മർ രാജാക്കന്മാരുടെ യാത്രയും സഞ്ചാരകാര്യങ്ങളും മേൽനോക്കി.
5.148.11
सिंहासनस्थो नृपतिर्धृतराष्ट्रो महाबलः ।
अन्वास्यमानः सततं विदुरेण महात्मना ॥ ५.१४८.११ ॥
സിംഹാസനത്തിലിരിക്കുന്ന മഹാബലനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രനെ മഹാത്മാവായ വിദുരൻ എപ്പോഴും സേവിച്ചിരുന്നു.
5.148.12
कथं तस्य कुले जातः कुलभेदं व्यवस्यसि ।
संभूय भ्रातृभिः सार्धं भुङ्क्ष भोगाञ्जनाधिप ॥ ५.१४८.१२ ॥
അവന്റെ കുലത്തിൽ ജനിച്ച് കുലഭേദത്തിന് നീ എങ്ങനെ തീരുമാനിക്കുന്നു? ജനാധിപാ, സഹോദരന്മാരോടൊത്ത് ചേർന്ന് സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുക.
5.148.13
ब्रवीम्यहं न कार्पण्यान्नार्थहेतोः कथञ्चन ।
भीष्मेण दत्तमिच्छामि न त्वया राजसत्तम ॥ ५.१४८.१३ ॥
ഞാൻ ഭീരുത്വം കൊണ്ടോ ഒരു തരത്തിലും ധനലോഭം കൊണ്ടോ ഇത് പറയുന്നില്ല. ഭീഷ്മർ നൽകിയതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, നീ നൽകിയതല്ല, രാജശ്രേഷ്ഠാ.
5.148.14
नाहं त्वत्तोऽभिकाङ्क्षिष्ये वृत्त्युपायं जनाधिप ।
यतो भीष्मस्ततो द्रोणो यद्भीष्मस्त्वाह तत्कुरु ॥ ५.१४८.१४ ॥
ജനാധിപാ, ഞാൻ നിന്നോട് ജീവനോപാധി ആവശ്യപ്പെടില്ല. ഭീഷ്മരിൽ നിന്ന്, പിന്നെ ദ്രോണരിൽ നിന്ന്; ഭീഷ്മർ നിന്നോട് പറയുന്നത് ചെയ്യുക.
5.148.15
दीयतां पाण्डुपुत्रेभ्यो राज्यार्धमरिकर्शन ।
सममाचार्यकं तात तव तेषां च मे सदा ॥ ५.१४८.१५ ॥
ശത്രുക്കളെ അമർത്തുന്നവനേ, പാണ്ഡുപുത്രന്മാർക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി നൽകണം. പ്രിയനേ, നിനക്കും അവർക്കും എനിക്കും ആചാര്യത്വം എപ്പോഴും സമമായിരിക്കട്ടെ.
5.148.16
अश्वत्थामा यथा मह्यं तथा श्वेतहयो मम ।
बहुना किं प्रलापेन यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ५.१४८.१६ ॥
അശ്വത്ഥാമാവ് എനിക്കെങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ശ്വേതഹയൻ (അർജ്ജുനൻ) എനിക്കും. ഏറെ വിലാപം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? എവിടെ ധർമ്മമുണ്ടോ അവിടെ ജയം.
5.148.17
एवमुक्ते महाराज द्रोणेनामिततेजसा ।
व्याजहार ततो वाक्यं विदुरः सत्यसङ्गरः ।
पितुर्वदनमन्वीक्ष्य परिवृत्त्य च धर्मवित् ॥ ५.१४८.१७ ॥
മഹാരാജാവേ, അമിത തേജസ്വിയായ ദ്രോണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യസന്ധനും ധർമ്മജ്ഞനുമായ വിദുരൻ പിതാവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, തിരിഞ്ഞ് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
5.148.18
देवव्रत निबोधेदं वचनं मम भाषतः ।
प्रनष्टः कौरवो वंशस्त्वयायं पुनरुद्धृतः ॥ ५.१४८.१८ ॥
ദേവവ്രതാ, ഞാൻ പറയുന്ന ഈ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കൂ. കൗരവവംശം നശിച്ചിരുന്നു; നീ അതിനെ വീണ്ടും ഉയർത്തി.
5.148.19
तन्मे विलपमानस्य वचनं समुपेक्षसे ।
कोयं दुर्योधनो नाम कुलेऽस्मिन्कुलपांसनः ॥ ५.१४८.१९ ॥
അതിനാൽ വിലപിക്കുന്ന എന്റെ വാക്കുകളെ നീ അവഗണിക്കുന്നു. ഈ കുലത്തിൽ ദുര്യോധനൻ എന്ന ഈ കുലംകെടുപ്പുകാരൻ ആരാണ്?
5.148.20
यस्य लोभाभिभूतस्य मतिं समनुवर्तसे ।
अनार्यस्याकृतज्ञस्य लोभेन हृतचेतसः ।
अतिक्रामति यः शास्त्रं पितुर्धर्मार्थदर्शिनः ॥ ५.१४८.२० ॥
ലോഭത്താൽ അഭിഭൂതനും അനാര്യനും കൃതജ്ഞതയില്ലാത്തവനും ലോഭത്താൽ മനസ്സ് അപഹരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ആരുടെ ബുദ്ധിയെ നീ പിന്തുടരുന്നുവോ, ധർമ്മാർത്ഥം കാണുന്ന പിതാവിന്റെ ശാസ്ത്രത്തെ അവൻ ലംഘിക്കുന്നു.
5.148.21
एते नश्यन्ति कुरवो दुर्योधनकृतेन वै ।
यथा ते न प्रणश्येयुर्महाराज तथा कुरु ॥ ५.१४८.२१ ॥
ദുര്യോധനന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ ഈ കുരുക്കൾ നിശ്ചയമായും നശിക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, അവർ നശിക്കാത്തവിധം നീ ചെയ്യുക.
5.148.22
मां चैव धृतराष्ट्रं च पूर्वमेव महामते ।
चित्रकार इवालेख्यं कृत्वा स्थापितवानसि ॥ ५.१४८.२२ ॥
എന്നെയും ധൃതരാഷ്ട്രനെയും, ഹേ മഹാമതേ, മുമ്പേ ചിത്രകാരൻ വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ പോലെ നീ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
5.148.23
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा यथा संहरते तथा ।
नोपेक्षश्व महाबाहो पश्यमानः कुलक्षयम् ॥ ५.१४८.२३ ॥
പ്രജാപതി പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ച് അവയെ സംഹരിക്കുന്നതുപോലെ, ഹേ മഹാബാഹോ, കുലക്ഷയം കണ്ടും അവഗണിക്കരുത്.
5.148.24
अथ तेऽद्य मतिर्नष्टा विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
वनं गच्छ मया सार्धं धृतराष्ट्रेण चैव ह ॥ ५.१४८.२४ ॥
ഇപ്പോൾ വിനാശം അടുത്തെത്തിയിരിക്കെ, ഇന്ന് നിന്റെ ബുദ്ധി നശിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നോടും ധൃതരാഷ്ട്രനോടുമൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പോവുക.
5.148.25
बद्ध्वा वा निकृतिप्रज्ञं धार्तराष्ट्रं सुदुर्मतिम् ।
शाधीदं राज्यमद्याशु पाण्डवैरभिरक्षितम् ॥ ५.१४८.२५ ॥
അല്ലെങ്കിൽ വഞ്ചനാബുദ്ധിയും അതിദുർമതിയുമായ ധാർത്തരാഷ്ട്രനെ ബന്ധിച്ച്, പാണ്ഡവർ രക്ഷിച്ച ഈ രാജ്യം ഇപ്പോൾ തന്നെ വേഗം ഭരിക്കുക.
5.148.26
प्रसीद राजशार्दूल विनाशो दृश्यते महान् ।
पाण्डवानां कुरूणां च राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ५.१४८.२६ ॥
രാജശാർദൂലാ, പ്രസാദിക്കുക. അമിതതേജസ്സുള്ള പാണ്ഡവർക്കും കൗരവർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും വലിയ നാശം കാണുന്നു.
5.148.27
विररामैवमुक्त्वा तु विदुरो दीनमानसः ।
प्रध्यायमानः स तदा निःश्वसंश्च पुनः पुनः ॥ ५.१४८.२७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിദുരൻ മിണ്ടാതായി. ദുഃഖിതമനസ്സോടെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിട്ടു.
5.148.28
ततोऽस्य राज्ञः सुबलस्य पुत्री ।
धर्मार्थयुक्तं कुलनाशमीता।
दुर्योधनं पापमतिं नृशंसं ।
राज्ञां समक्षं सुतमाह कोपात् ॥ ५.१४८.२८ ॥
അപ്പോൾ സുബലരാജാവിന്റെ പുത്രി, കുലനാശഭയത്താൽ, ധർമ്മാർത്ഥയുക്തമായ വാക്കുകൾ പാപബുദ്ധിയും ക്രൂരനുമായ തന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനനോട് രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
5.148.29
ये पार्थिवा राजसभां प्रविष्टा ।
ब्रह्मर्षयो ये च सभासदोऽन्ये।
श्रृण्वन्तु वक्ष्यामि तवापराधं ।
पापस्य सामात्यपरिच्छदस्य ॥ ५.१४८.२९ ॥
രാജസഭയിൽ പ്രവേശിച്ച രാജാക്കന്മാരും ബ്രഹ്മർഷികളും മറ്റു സഭാംഗങ്ങളും കേൾക്കട്ടെ. മന്ത്രിമാരും പരിവാരങ്ങളുമുള്ള ഈ പാപിയുടെ നിന്റെ അപരാധം ഞാൻ പറയാം.
5.148.30
राज्यं कुरूणामनुरूपभोज्यं ।
क्रमागतो नः कुलधर्म एषः।
त्वं पापबुद्धेऽतिनृशंसकर्मन् ।
राज्यं कुरूणामनयाद्विहंसि ॥ ५.१४८.३० ॥
കൗരവരുടെ ഈ രാജ്യം നമുക്ക് യോജിച്ച ഭോഗ്യമാണ്; ഇത് പരമ്പരയായി വന്ന നമ്മുടെ കുലധർമ്മമാണ്. പാപബുദ്ധിയേ, അതിക്രൂരകർമ്മിയേ, നീ അന്യായത്താൽ കൗരവരുടെ രാജ്യം അപഹരിക്കുന്നു.
5.148.31
राज्ये स्थितो धृतराष्ट्रो मनीषी ।
तस्यानुजो विदुरो दीर्घदर्शी ।
एतावतिक्रम्य कथं नृपत्वं ।
दुर्योधन प्रार्थयसेऽद्य मोहात् ॥ ५.१४८.३१ ॥
രാജ്യത്തിൽ സ്ഥിതനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ബുദ്ധിമാനാണ്. അവന്റെ അനുജൻ വിദുരൻ ദൂരദർശിയാണ്. ഈ രണ്ടുപേരെയും മറികടന്ന്, ദുര്യോധനാ, മോഹത്താൽ ഇന്ന് നീ രാജത്വം എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
5.148.32
राजा च क्षत्ता च महानुभावौ ।
भीष्मे स्थिते परवन्तौ भवेताम् ।
अयं तु धर्मज्ञतया महात्मा ।
न राज्यकामो नृवरो नदीजः ॥ ५.१४८.३२ ॥
രാജാവും ക്ഷത്താവും മഹാനുഭാവന്മാരാണ്. ഭീഷ്മൻ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും പരാധീനരായിരിക്കും. എന്നാൽ ഈ മഹാത്മാവ് ധർമ്മജ്ഞനായതിനാൽ രാജ്യമോഹമില്ലാത്തവനാണ്, നരശ്രേഷ്ഠൻ, നദിയിൽ ജനിച്ചവൻ.
5.148.33
राज्य तु पाण्डोरिदमप्रधृष्यं ।
तस्याद्य पुत्राः प्रभवन्ति नान्ये।
राज्यं तदेतन्निखिलं पाण्डवानां ।
पैतामहं पुत्रपौत्रानुगामि ॥ ५.१४८.३३ ॥
എന്നാൽ ഈ രാജ്യം പാണ്ഡുവിന്റേതാണ്, അജയ്യമാണ്. ഇന്ന് അവന്റെ പുത്രന്മാർ മാത്രമാണ് സമർത്ഥർ, മറ്റാരുമല്ല. ആ സമ്പൂർണ്ണ രാജ്യം പാണ്ഡവരുടേതാണ്, പിതാമഹന്മാരുടേത്, പുത്രപൗത്രന്മാരെ പിന്തുടരുന്നത്.
5.148.34
यद्वै ब्रूते कुरुमुख्यो महात्मा ।
देवव्रतः सत्यसन्धो मनीषी ।
सर्वं तदस्माभिरहत्य कार्यं ।
राज्यं स्वधर्मान्परिपालयद्भिः ॥ ५.१४८.३४ ॥
മഹാത്മാവും കുരുശ്രേഷ്ഠനും സത്യസന്ധനും മനീഷിയുമായ ദേവവ്രതൻ എന്തു പറയുന്നുവോ അതെല്ലാം നാം ലംഘിക്കാതെ ചെയ്യണം; രാജ്യം സംരക്ഷിച്ച് സ്വധർമ്മങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരായി.
5.148.35
अनुज्ञया चाथ महाव्रतस्य ।
ब्रूयान्नृपोऽयं विदुरस्तथैव।
कार्यं भवेत्तत्सुहृद्भिर्नियोज्यं ।
धर्मं पुरस्कृत्य सुदीर्घकालम् ॥ ५.१४८.३५ ॥
മഹാവ്രതന്റെ അനുവാദത്തോടെ രാജാവും ഈ വിദുരനും അങ്ങനെതന്നെ പറയട്ടെ. ചെയ്യേണ്ടത് സുഹൃത്തുക്കൾ നിയോഗിക്കട്ടെ; ധർമ്മത്തെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ഏറെക്കാലം.
5.148.36
न्यायागतं राज्यमिदं कुरूणां ।
युधिष्ठिरः शास्तु वै धर्मपुत्रः ।
प्रचोदितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
पुरस्कृतः शान्तनवेन चैव ॥ ५.१४८.३६ ॥
ഈ കുരുരാജ്യം ന്യായമായി ലഭിച്ചതാണ്. ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഭരിക്കട്ടെ; രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനാൽ പ്രേരിതനായും ശന്തനുപുത്രനാൽ മുന്നിൽ നിർത്തപ്പെട്ടവനായും.