மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.148.1
भीष्मेणोक्ते ततो द्रोणो दुर्योधनमभाषत ।
मध्ये नृपाणां भद्रं ते वचनं वचनक्षमः ॥ ५.१४८.१ ॥
பீஷ்மர் இவ்வாறு கூறிய பின்னர், பேச்சில் வல்லவரான துரோணர் அரசர்களின் நடுவே துரியோதனனிடம் கூறினார்: உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
5.148.2
प्रातीपः शन्तनुस्तात कुलस्यार्थे यथा स्थितः ।
यथा देवव्रतो भीष्मः कुलस्यार्थे स्थितोऽभवत् ॥ ५.१४८.२ ॥
பிரதீபனின் மகனான சந்தனு குலத்தின் நலனுக்காக எவ்வாறு நிலைத்து நின்றாரோ, அவ்வாறே தேவவிரதரான பீஷ்மர் குலத்தின் நலனுக்காக நிலைத்து நின்றார்.
5.148.3
तथा पाण्डुर्नरपतिः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ।
राजा कुरूणां धर्मात्मा सुव्रतः सुसमाहिताः ॥ ५.१४८.३ ॥
அவ்வாறே பாண்டு, மன்னர்களின் தலைவரும், சத்தியம் காத்தவரும், புலன்களை வென்றவரும், குருக்களின் அரசரும், தர்மாத்மாவும், நல்ல விரதம் கொண்டவரும், நன்கு அமைதி பெற்றவருமாய் இருந்தார்.
5.148.4
ज्येष्ठाय राज्यमददद्धृतराष्ट्राय धीमते ।
यवीयसे तथा क्षत्रे कुरूणां वंशवर्धनः । ॥ ५.१४८.४ ॥
குருவம்சத்தை வளர்த்தவர் மூத்தவரும் அறிவாளியுமான திருதராஷ்டிரருக்கு அரசை அளித்தார்; அவ்வாறே இளையவரான க்ஷத்ருக்கும் அளித்தார்.
5.148.5
ततः सिंहासने राजन्स्थापयित्वैनमच्युतम् ।
वनं जगाम कौरव्यो भार्याभ्यां सहितो नृपः ॥ ५.१४८.५ ॥
பின்னர் அரசே, அச்சுதனை அரியணையில் அமர்த்திவிட்டு, குரு வம்சத்து அரசர் தம் இரு மனைவியருடன் வனத்துக்குச் சென்றார்.
5.148.6
नीचैः स्थित्वा तु विदुर उपास्ते स्म विनीतवत् ।
प्रेष्यवत्पुरुषव्याघ्रो वालव्यजनमुत्क्षिपन् ॥ ५.१४८.६ ॥
விதுரர் கீழே நின்று பணிவுடன் பணியாளைப் போல் அமர்ந்து பணிவிடை செய்தார்; அந்த நரசிங்கம் போல் அவர் சாமரத்தை வீசிக்கொண்டிருந்தார்.
5.148.7
ततः सर्वाः प्रजास्तात धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
अन्वपद्यन्त विधिवद्यथा पाण्डुं जनाधिपम् ॥ ५.१४८.७ ॥
அதன்பின் ஐயா, அனைத்து குடிமக்களும் மக்களின் தலைவரான திருதராஷ்டிரருக்கு முறைப்படி அடிபணிந்தனர்; முன்பு மக்களின் தலைவரான பாண்டுவுக்கு அடிபணிந்தது போல.
5.148.8
विसृज्य धृतराष्ट्राय राज्यं स विदुराय च ।
चचार पृथिवीं पाण्डुः सर्वां परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.८ ॥
அரசை திருதராஷ்டிரருக்கும் விதுரருக்கும் ஒப்படைத்து, பகைவரின் நகரங்களை வென்ற பாண்டு முழு பூமியிலும் சஞ்சரித்தான்.
5.148.9
कोशसंवनने दाने भृत्यानां चान्ववेक्षणे ।
भरणे चैव सर्वस्य विदुरः सत्यसङ्गरः ॥ ५.१४८.९ ॥
கருவூலத்தை நிர்வகிப்பதிலும், தானம் வழங்குவதிலும், பணியாளர்களை மேற்பார்ப்பதிலும், அனைவரையும் காப்பாற்றுவதிலும் சத்தியவிரதனான விதுரர் சிறந்தவர்.
5.148.10
सन्धिविग्रहसंयुक्तो राज्ञां संवाहनक्रियाः ।
अवैक्षत महातेजा भीष्मः परपुरञ्जयः ॥ ५.१४८.१० ॥
சமாதானம், போர் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்ட மகாதேஜஸ்வியான, பகைநகரங்களை வென்ற பீஷ்மர் அரசர்களின் படையெடுப்பு, போக்குவரத்துப் பணிகளை கவனித்தார்.
5.148.11
सिंहासनस्थो नृपतिर्धृतराष्ट्रो महाबलः ।
अन्वास्यमानः सततं विदुरेण महात्मना ॥ ५.१४८.११ ॥
சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்த மகாபலசாலியான அரசன் திருதராஷ்டிரர், மகாத்மாவான விதுரரால் எப்போதும் பணிவிடை பெற்றார்.
5.148.12
कथं तस्य कुले जातः कुलभेदं व्यवस्यसि ।
संभूय भ्रातृभिः सार्धं भुङ्क्ष भोगाञ्जनाधिप ॥ ५.१४८.१२ ॥
அவனுடைய குலத்தில் பிறந்து, குலத்தில் பிளவு உண்டாக்க எப்படி துணிகிறாய்? ஓ மக்களின் தலைவனே, சகோதரர்களுடன் ஒன்றுசேர்ந்து இன்பங்களை அனுபவி.
5.148.13
ब्रवीम्यहं न कार्पण्यान्नार्थहेतोः कथञ्चन ।
भीष्मेण दत्तमिच्छामि न त्वया राजसत्तम ॥ ५.१४८.१३ ॥
நான் கோழைத்தனத்தாலோ, எந்த வகையிலும் செல்வத்திற்காகவோ இதைச் சொல்லவில்லை. பீஷ்மர் கொடுத்ததையே நான் விரும்புகிறேன், உன்னால் கொடுக்கப்பட்டதை அல்ல, அரசர்களில் சிறந்தவனே.
5.148.14
नाहं त्वत्तोऽभिकाङ्क्षिष्ये वृत्त्युपायं जनाधिप ।
यतो भीष्मस्ततो द्रोणो यद्भीष्मस्त्वाह तत्कुरु ॥ ५.१४८.१४ ॥
ஓ மக்களின் தலைவனே, உன்னிடமிருந்து வாழ்வுக்கான வழியை நான் கேட்கமாட்டேன். பீஷ்மரிடமிருந்து, பின்னர் துரோணரிடமிருந்து; பீஷ்மர் உனக்குச் சொல்வதையே செய்.
5.148.15
दीयतां पाण्डुपुत्रेभ्यो राज्यार्धमरिकर्शन ।
सममाचार्यकं तात तव तेषां च मे सदा ॥ ५.१४८.१५ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, பாண்டுவின் மகன்களுக்கு அரசில் பாதி கொடுக்கப்படட்டும். அன்பனே, உனக்கும் அவர்களுக்கும், எனக்கும் ஆசிரியர் பதவி எப்போதும் சமமாக இருக்கட்டும்.
5.148.16
अश्वत्थामा यथा मह्यं तथा श्वेतहयो मम ।
बहुना किं प्रलापेन यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ५.१४८.१६ ॥
அஸ்வத்தாமன் எனக்கு எப்படியோ, அப்படியே சுவேதஹயனும் (அர்ஜுனன்) எனக்கு. அதிக புலம்பலால் என்ன பயன்? எங்கே தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே வெற்றி.
5.148.17
एवमुक्ते महाराज द्रोणेनामिततेजसा ।
व्याजहार ततो वाक्यं विदुरः सत्यसङ्गरः ।
पितुर्वदनमन्वीक्ष्य परिवृत्त्य च धर्मवित् ॥ ५.१४८.१७ ॥
பெரிய அரசே, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட துரோணர் இவ்வாறு சொன்னதும், சத்தியத்தில் உறுதியான, தர்மம் அறிந்த விதுரன் தன் தந்தையின் முகத்தைப் பார்த்து, திரும்பி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
5.148.18
देवव्रत निबोधेदं वचनं मम भाषतः ।
प्रनष्टः कौरवो वंशस्त्वयायं पुनरुद्धृतः ॥ ५.१४८.१८ ॥
தேவவிரதனே, நான் சொல்லும் இந்த வார்த்தையைக் கேள். குரு வம்சம் அழிந்து போயிருந்தது; நீ அதை மீண்டும் உயர்த்தியிருக்கிறாய்.
5.148.19
तन्मे विलपमानस्य वचनं समुपेक्षसे ।
कोयं दुर्योधनो नाम कुलेऽस्मिन्कुलपांसनः ॥ ५.१४८.१९ ॥
ஆகையால் புலம்பும் என் சொற்களை நீ புறக்கணிக்கிறாய். இந்தக் குலத்தில் இந்த துரியோதனன் என்ற குலத்தைக் கெடுப்பவன் யார்?
5.148.20
यस्य लोभाभिभूतस्य मतिं समनुवर्तसे ।
अनार्यस्याकृतज्ञस्य लोभेन हृतचेतसः ।
अतिक्रामति यः शास्त्रं पितुर्धर्मार्थदर्शिनः ॥ ५.१४८.२० ॥
பேராசையால் மூழ்கடிக்கப்பட்ட, அநாரியனும் நன்றியற்றவனுமான, பேராசையால் மனம் கவரப்பட்டவனின் எண்ணத்தை நீ பின்பற்றுகிறாய். அறமும் பொருளும் காணும் தன் தந்தையின் சாஸ்திரத்தை அவன் மீறுகிறான்.
5.148.21
एते नश्यन्ति कुरवो दुर्योधनकृतेन वै ।
यथा ते न प्रणश्येयुर्महाराज तथा कुरु ॥ ५.१४८.२१ ॥
துரியோதனன் செய்த செயலால் இந்தக் குருக்கள் நிச்சயமாக அழிகின்றனர். மகாராஜனே, அவர்கள் அழியாதபடி நீ செய்வாயாக.
5.148.22
मां चैव धृतराष्ट्रं च पूर्वमेव महामते ।
चित्रकार इवालेख्यं कृत्वा स्थापितवानसि ॥ ५.१४८.२२ ॥
என்னையும் திருதராஷ்டிரனையும், ஓ மகாமதியே, முன்பே ஓவியன் வரைந்த உருவங்களைப் போல் நீ நிறுத்தி வைத்திருக்கிறாய்.
5.148.23
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा यथा संहरते तथा ।
नोपेक्षश्व महाबाहो पश्यमानः कुलक्षयम् ॥ ५.१४८.२३ ॥
பிரஜாபதி உயிர்களைப் படைத்து பின் அவற்றை அழிப்பது போல, ஓ மகாபாகுவே, குலத்தின் அழிவைக் கண்டும் புறக்கணிக்காதே.
5.148.24
अथ तेऽद्य मतिर्नष्टा विनाशे प्रत्युपस्थिते ।
वनं गच्छ मया सार्धं धृतराष्ट्रेण चैव ह ॥ ५.१४८.२४ ॥
இப்போது அழிவு எதிரே நிற்கும் போது உன் அறிவு இன்று அழிந்துவிட்டது. என்னுடனும் திருதராஷ்டிரனுடனும் சேர்ந்து காட்டுக்குச் செல்.
5.148.25
बद्ध्वा वा निकृतिप्रज्ञं धार्तराष्ट्रं सुदुर्मतिम् ।
शाधीदं राज्यमद्याशु पाण्डवैरभिरक्षितम् ॥ ५.१४८.२५ ॥
அல்லது வஞ்சக அறிவுடைய, மிகவும் தீய எண்ணமுடைய தார்தராஷ்டிரனைக் கட்டிவிட்டு, பாண்டவர்களால் காக்கப்பட்ட இந்த அரசை இப்போதே விரைவில் ஆட்சி செய்.
5.148.26
प्रसीद राजशार्दूल विनाशो दृश्यते महान् ।
पाण्डवानां कुरूणां च राज्ञाममिततेजसाम् ॥ ५.१४८.२६ ॥
அரசர்களில் புலியே, தணிந்தருளுக. அமிததேஜஸ்வியான பாண்டவர்களுக்கும் குருக்களுக்கும் அரசர்களுக்கும் பெரிய அழிவு தெரிகிறது.
5.148.27
विररामैवमुक्त्वा तु विदुरो दीनमानसः ।
प्रध्यायमानः स तदा निःश्वसंश्च पुनः पुनः ॥ ५.१४८.२७ ॥
இவ்வாறு கூறி விதுரர் பேச்சை நிறுத்தினார். துயருற்ற மனத்துடன் சிந்தித்தவாறு அவர் மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டார்.
5.148.28
ततोऽस्य राज्ञः सुबलस्य पुत्री ।
धर्मार्थयुक्तं कुलनाशमीता।
दुर्योधनं पापमतिं नृशंसं ।
राज्ञां समक्षं सुतमाह कोपात् ॥ ५.१४८.२८ ॥
அப்போது சுபலரின் மகளான அவள், குலநாசத்திற்கு அஞ்சி, தர்மமும் பொருளும் கலந்த சொற்களை, பாவ புத்தியும் கொடூரமுமுடைய தன் மகன் துரியோதனனிடம், அரசர்கள் முன்னிலையில் கோபத்துடன் கூறினாள்.
5.148.29
ये पार्थिवा राजसभां प्रविष्टा ।
ब्रह्मर्षयो ये च सभासदोऽन्ये।
श्रृण्वन्तु वक्ष्यामि तवापराधं ।
पापस्य सामात्यपरिच्छदस्य ॥ ५.१४८.२९ ॥
அரசவையில் நுழைந்துள்ள அரசர்களும், பிரம்மரிஷிகளும், மற்ற சபையினரும் கேளுங்கள். அமைச்சர்களும் பரிவாரமும் கொண்ட இந்தப் பாவியான உன் குற்றத்தை நான் கூறுவேன்.
5.148.30
राज्यं कुरूणामनुरूपभोज्यं ।
क्रमागतो नः कुलधर्म एषः।
त्वं पापबुद्धेऽतिनृशंसकर्मन् ।
राज्यं कुरूणामनयाद्विहंसि ॥ ५.१४८.३० ॥
குருக்களின் இந்த அரசு நமக்குரிய முறையான அனுபவமாகும்; இது நம் குலதர்மமாக வழிவழியாக வந்தது. பாவ புத்தியுடையவனே, மிகக் கொடிய செயல் புரிபவனே, நீ அநீதியால் குருக்களின் அரசைக் கவர்கிறாய்.
5.148.31
राज्ये स्थितो धृतराष्ट्रो मनीषी ।
तस्यानुजो विदुरो दीर्घदर्शी ।
एतावतिक्रम्य कथं नृपत्वं ।
दुर्योधन प्रार्थयसेऽद्य मोहात् ॥ ५.१४८.३१ ॥
அரசில் நிலைபெற்ற திருதராஷ்டிரன் அறிவாளி. அவனுடைய இளைய சகோதரன் தூரநோக்குடைய விதுரன். இவர்கள் இருவரையும் தாண்டி, துரியோதனா, மோகத்தால் இன்று அரசுரிமையை எவ்வாறு விரும்புகிறாய்?
5.148.32
राजा च क्षत्ता च महानुभावौ ।
भीष्मे स्थिते परवन्तौ भवेताम् ।
अयं तु धर्मज्ञतया महात्मा ।
न राज्यकामो नृवरो नदीजः ॥ ५.१४८.३२ ॥
அரசனும் க்ஷத்தாவும் பெருமைமிக்கவர்கள். பீஷ்மர் இருக்கும்போது இவ்விருவரும் பிறர் சார்ந்தவர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால் இந்த மகாத்மா தர்மத்தை அறிந்தவனாதலால் அரசாட்சி விரும்பவில்லை, நரர்களில் சிறந்தவன், நதியில் பிறந்தவன்.
5.148.33
राज्य तु पाण्डोरिदमप्रधृष्यं ।
तस्याद्य पुत्राः प्रभवन्ति नान्ये।
राज्यं तदेतन्निखिलं पाण्डवानां ।
पैतामहं पुत्रपौत्रानुगामि ॥ ५.१४८.३३ ॥
ஆனால் இந்த அரசு பாண்டுவினுடையது, வெல்லமுடியாதது. இன்று அவனுடைய புதல்வர்களே ஆளத் தகுதியுடையவர்கள், பிறர் அல்ல. அந்த முழு அரசும் பாண்டவர்களுடையது, மூதாதையர்வழி வந்தது, மகன்களும் பேரன்களும் தொடர்வது.
5.148.34
यद्वै ब्रूते कुरुमुख्यो महात्मा ।
देवव्रतः सत्यसन्धो मनीषी ।
सर्वं तदस्माभिरहत्य कार्यं ।
राज्यं स्वधर्मान्परिपालयद्भिः ॥ ५.१४८.३४ ॥
மகாத்மாவான குருக்களில் முதல்வன் தேவவிரதன், சத்திய சங்கல்பன், அறிவாளி, எது சொல்கிறானோ அதை நாம் அனைத்தையும் மீறாமல் செய்ய வேண்டும்; அரசைக் காத்து தம் தர்மங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்களாக.
5.148.35
अनुज्ञया चाथ महाव्रतस्य ।
ब्रूयान्नृपोऽयं विदुरस्तथैव।
कार्यं भवेत्तत्सुहृद्भिर्नियोज्यं ।
धर्मं पुरस्कृत्य सुदीर्घकालम् ॥ ५.१४८.३५ ॥
மகாவிரதனின் அனுமதியுடன், அரசனும், இந்த விதுரனும் அப்படியே சொல்லட்டும். செய்யத்தக்கது எதுவோ அது நண்பர்களால் நியமிக்கப்படட்டும்; தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, மிக நீண்ட காலம்.
5.148.36
न्यायागतं राज्यमिदं कुरूणां ।
युधिष्ठिरः शास्तु वै धर्मपुत्रः ।
प्रचोदितो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
पुरस्कृतः शान्तनवेन चैव ॥ ५.१४८.३६ ॥
இந்த குருக்களின் அரசு நியாயமாக வந்தது. தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் ஆளட்டும்; அரசன் திருதராஷ்டிரனால் தூண்டப்பட்டவனாகவும், சாந்தனுவின் மகனால் முன்னிறுத்தப்பட்டவனாகவும் இருக்கிறான்.