Mahābhārata · Adhyāya 5.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.150.1
एवमुक्ते तु भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
गान्धार्या धृतराष्ट्रेण न वै मन्दोऽन्वबुद्ध्यत ॥ ५.१५०.१ ॥
Als Bhīṣma, Droṇa und Vidura so gesprochen hatten, auch Gāndhārī und Dhṛtarāṣṭra, beachtete der Tor es nicht.
5.150.2
अवधूयोत्थितो मन्दः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
अन्वद्रवन्त तं पश्चाद्राजानस्त्यक्तजीविताः ॥ ५.१५०.२ ॥
Alle verwerfend erhob sich der Tor mit von Zorn geröteten Augen, und die Könige, die ihr Leben aufgegeben hatten, eilten ihm nach.
5.150.3
आज्ञापयच्च राज्ञस्तान्पार्थिवान्नष्टचेतसः ।
प्रयात वै कुरुक्षेत्रं पुष्योऽद्येति पुनः पुनः ॥ ५.१५०.३ ॥
Und er befahl jenen Königen, deren Geist verwirrt war, immer wieder: 'Heute ist das Puṣya-Gestirn; brecht auf nach Kurukṣetra.'
5.150.4
ततस्ते पृथिवीपालाः प्रययुः सहसैनिकाः ।
भीष्मं सेनापतिं कृत्वा संहृष्टाः कालचोदिताः ॥ ५.१५०.४ ॥
Dann brachen jene Erdbeschützer, vom Schicksal getrieben und voller Freude, mit ihren Soldaten auf, nachdem sie Bhīṣma zum Heerführer gemacht hatten.
5.150.5
अक्षौहिण्यो दशैका च कौरवाणां समागताः ।
तासां प्रमुखतो भीष्मस्तालकेतुर्व्यरोचत ॥ ५.१५०.५ ॥
Elf Akṣauhiṇī der Kauravas versammelten sich, und an ihrer Spitze strahlte Bhīṣma, der Träger des Palmenbanners.
5.150.6
यदत्र युक्तं प्राप्तं च तद्विधत्स्व विशांपते ।
उक्तं भीष्मेण यद्वाक्यं द्रोणेन विदुरेण च ॥ ५.१५०.६ ॥
O Herr der Menschen, was hier angemessen und erreichbar ist, das tue: die Worte, die Bhīṣma, Droṇa und Vidura gesprochen haben.
5.150.7
गान्धार्या धृतराष्ट्रेण समक्षं मम भारत ।
एतत्ते कथितं राजन्यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१५०.७ ॥
O Bhārata, in Gegenwart von Gāndhārī und Dhṛtarāṣṭra habe ich dir, o König, alles erzählt, was in der Versammlung der Kurus geschehen ist.
5.150.8
साम चादौ प्रयुक्तं मे राजन्सौभ्रात्रमिच्छता ।
अभेदायास्य वंशस्य प्रजानां च विवृद्धये ॥ ५.१५०.८ ॥
O König, aus dem Wunsch nach brüderlicher Eintracht wandte ich zuerst den Ausgleich an, damit dieses Geschlecht nicht gespalten werde und die Untertanen gedeihen.
5.150.9
पुनर्भेदश्च मे युक्तो यदा साम न गृह्यते ।
कर्मानुकीर्तनं चैव देवमानुपसंहितम् ॥ ५.१५०.९ ॥
Wenn der Ausgleich nicht angenommen wird, ist für mich wieder die Spaltung angemessen, ebenso die Erzählung von Taten, die Götter und Menschen betreffen.
5.150.10
यदा नाद्रियते वाक्यं सामपूर्वं सुयोधनः ।
तदा मया समानीय भेदिताः सर्वपार्थिवाः ॥ ५.१५०.१० ॥
Als Suyodhana die zuvor in Ausgleichsworten gesprochenen Reden nicht beachtete, versammelte ich alle Könige und spaltete sie.
5.150.11
अद्भुतानि च घोराणि दारुणानि च भारत ।
अमानुषाणि कर्माणि दर्शितानि मया विभो ॥ ५.१५०.११ ॥
O Bhārata, o Mächtiger, ich habe wunderbare, schreckliche, furchtbare und übermenschliche Taten gezeigt.
5.150.12
निर्भर्त्सयित्वा राज्ञस्तांस्तृणीकृत्य सुयोधनम् ।
राधेयं भीषयित्वा च सौबलं च पुनः पुनः ॥ ५.१५०.१२ ॥
Nachdem ich jene Könige gescholten, Suyodhana für einen Strohhalm gehalten und Karṇa, den Sohn der Rādhā, und Śakuni, den Sohn des Subala, immer wieder erschreckt hatte.
5.150.13
द्यूततो धार्तराष्ट्राणां निन्दां कृत्वा तथा पुनः ।
भेदयित्वा नृपास्नर्वान्वाग्भिर्मन्त्रेम चासकृत् ॥ ५.१५०.१३ ॥
Nachdem er die Söhne Dhṛtarāṣṭras wegen des Würfelspiels wiederholt getadelt und unter den Königen und den Āsnarva Zwietracht gesät hatte, mit Worten und mit Ratschlägen.
5.150.14
पुनः सामाभिसंयुक्तं संप्रदानमथाब्रुवम् ।
अभेदात्कुरुवंशस्य कार्ययोगात्तथैव च ॥ ५.१५०.१४ ॥
Dann sprach ich erneut den Vorschlag aus, verbunden mit Versöhnlichkeit, um der ungeteilten Kuru-Linie willen und wegen der anstehenden Angelegenheit.
5.150.15
ते शूरा धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य विदुरस्य च ।
तिष्ठेयुः पाण्डवाः सर्वे हित्वा मानमधश्चराः ॥ ५.१५०.१५ ॥
Mögen jene heldenhaften Pāṇḍava alle unter Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma und Vidura bleiben, Stolz ablegend und in Demut lebend.
5.150.16
प्रयच्छन्तु च ते राज्यमनीशास्ते भवन्तु च ।
यथाह राजा गाङ्गेयो विदुरश्च हितं तव ॥ ५.१५०.१६ ॥
Mögen sie das Reich übergeben und machtlos werden, wie der König Gāṅgeya und Vidura es zu deinem Wohl gesagt haben.
5.150.17
सर्वं भवतु ते राज्यं पञ्च ग्रामान्विसर्जय ।
अवश्यं भरणीया हि पितुस्ते राजसत्तम ॥ ५.१५०.१७ ॥
Möge dir das ganze Reich bleiben; gib fünf Dörfer ab. O Bester der Könige, die Söhne deines Vaters müssen unbedingt versorgt werden.
5.150.18
एवमुक्तोऽपि दुष्टात्मा नैव भागं व्यमुञ्चत ।
दण्डं चतुर्थं पश्यामि तेषु पापेषु नान्यथा ॥ ५.१५०.१८ ॥
Obwohl so angesprochen, gab jener Böse keinen Anteil preis. Über jene Sünder sehe ich eine vierte Strafe, und es kann nicht anders sein.
5.150.19
निर्याताश्च विनाशाय कुरुक्षेत्रं नराधिपाः ।
एतत्ते कथितं राजन्यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१५०.१९ ॥
Und die Könige brachen zum Verderben nach Kurukṣetra auf. O König, dies ist dir erzählt worden: das Geschehen in der Versammlung der Kurus.
5.150.20
न ते राज्यं प्रयच्छन्ति विना युद्धेन पाण्डव ।
विनाशहेतवः सर्वे प्रत्युपस्थितमृत्यवः ॥ ५.१५०.२० ॥
O Pāṇḍava, sie werden dir das Reich nicht ohne Krieg geben. Sie alle sind Ursachen des Verderbens, und der Tod ist ihnen nahe.