Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.150

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

5.150.1

एवमुक्ते तु भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
गान्धार्या धृतराष्ट्रेण न वै मन्दोऽन्वबुद्ध्यत ॥ ५.१५०.१ ॥

பீஷ்மர், துரோணர், விதுரர் இவ்வாறு கூறியபோதும், காந்தாரி, திருதராஷ்டிரர் கூறியபோதும் அந்த மூடன் அதை உணரவில்லை.

5.150.2

अवधूयोत्थितो मन्दः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
अन्वद्रवन्त तं पश्चाद्राजानस्त्यक्तजीविताः ॥ ५.१५०.२ ॥

அந்த மூடன் அனைவரையும் புறக்கணித்து, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் எழுந்தான்; உயிரைத் துறந்த அரசர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.

5.150.3

आज्ञापयच्च राज्ञस्तान्पार्थिवान्नष्टचेतसः ।
प्रयात वै कुरुक्षेत्रं पुष्योऽद्येति पुनः पुनः ॥ ५.१५०.३ ॥

மேலும் அவன் அந்த மனம் கெட்ட அரசர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் கட்டளையிட்டான்—'இன்று புஷ்ய நட்சத்திரம்; குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்லுங்கள்.'

5.150.4

ततस्ते पृथिवीपालाः प्रययुः सहसैनिकाः ।
भीष्मं सेनापतिं कृत्वा संहृष्टाः कालचोदिताः ॥ ५.१५०.४ ॥

பின்னர் காலத்தால் தூண்டப்பட்ட, மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த நில மன்னர்கள் தங்கள் படைகளுடன், பீஷ்மரைப் படைத்தலைவராக்கி, புறப்பட்டனர்.

5.150.5

अक्षौहिण्यो दशैका च कौरवाणां समागताः ।
तासां प्रमुखतो भीष्मस्तालकेतुर्व्यरोचत ॥ ५.१५०.५ ॥

கௌரவர்களின் பதினோரு அக்ஷௌஹிணிப் படைகள் கூடின; அவற்றின் முன்னே பனைக்கொடி கொண்ட பீஷ்மர் ஒளிர்ந்தார்.

5.150.6

यदत्र युक्तं प्राप्तं च तद्विधत्स्व विशांपते ।
उक्तं भीष्मेण यद्वाक्यं द्रोणेन विदुरेण च ॥ ५.१५०.६ ॥

மக்கள் தலைவனே! இங்கு எது பொருத்தமும் பெற்றதுமோ அதைச் செய்வாய்—பீஷ்மரும் துரோணரும் விதுரரும் சொன்ன வார்த்தையையே.

5.150.7

गान्धार्या धृतराष्ट्रेण समक्षं मम भारत ।
एतत्ते कथितं राजन्यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१५०.७ ॥

ஓ பாரதா, காந்தாரி மற்றும் திருதராஷ்டிரன் முன்னிலையில், குரு சபையில் நடந்த அனைத்தையும் ஓ அரசே, உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.

5.150.8

साम चादौ प्रयुक्तं मे राजन्सौभ्रात्रमिच्छता ।
अभेदायास्य वंशस्य प्रजानां च विवृद्धये ॥ ५.१५०.८ ॥

ஓ அரசே, சகோதரத்துவத்தை விரும்பி நான் முதலில் சாமம் என்ற சமாதான வழியைப் பயன்படுத்தினேன்; இந்த வம்சம் பிளவுபடாமலும் குடிமக்கள் செழிக்கவும்.

5.150.9

पुनर्भेदश्च मे युक्तो यदा साम न गृह्यते ।
कर्मानुकीर्तनं चैव देवमानुपसंहितम् ॥ ५.१५०.९ ॥

சாமம் ஏற்கப்படாதபோது, மீண்டும் பேதம் எனக்குப் பொருத்தமானது; தேவர்களும் மனிதர்களும் தொடர்புடைய செயல்களையும் எடுத்துரைப்பது.

5.150.10

यदा नाद्रियते वाक्यं सामपूर्वं सुयोधनः ।
तदा मया समानीय भेदिताः सर्वपार्थिवाः ॥ ५.१५०.१० ॥

சாமத்தை முன்னிட்டுச் சொன்ன வார்த்தைகளைச் சுயோதனன் மதிக்காதபோது, நான் அனைத்து அரசர்களையும் ஒன்று சேர்த்துப் பிளவுபடுத்தினேன்.

5.150.11

अद्भुतानि च घोराणि दारुणानि च भारत ।
अमानुषाणि कर्माणि दर्शितानि मया विभो ॥ ५.१५०.११ ॥

ஓ பாரதா, ஓ வல்லவனே, அற்புதமான, கொடிய, பயங்கரமான, மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்களை நான் காட்டினேன்.

5.150.12

निर्भर्त्सयित्वा राज्ञस्तांस्तृणीकृत्य सुयोधनम् ।
राधेयं भीषयित्वा च सौबलं च पुनः पुनः ॥ ५.१५०.१२ ॥

அந்த அரசர்களைக் கடிந்து, சுயோதனனைத் துரும்பாக மதித்து, ராதேயனை (கர்ணனை) மற்றும் சௌபலனை (சகுனியை) மீண்டும் மீண்டும் அச்சுறுத்தி.

5.150.13

द्यूततो धार्तराष्ट्राणां निन्दां कृत्वा तथा पुनः ।
भेदयित्वा नृपास्नर्वान्वाग्भिर्मन्त्रेम चासकृत् ॥ ५.१५०.१३ ॥

சூதாட்டத்தின் காரணமாக த்ருதராஷ்டிரரின் மகன்களை மீண்டும் மீண்டும் இகழ்ந்து, அரசர்களிடையே பிளவை உண்டாக்கி, சொற்களாலும் ஆலோசனைகளாலும்.

5.150.14

पुनः सामाभिसंयुक्तं संप्रदानमथाब्रुवम् ।
अभेदात्कुरुवंशस्य कार्ययोगात्तथैव च ॥ ५.१५०.१४ ॥

மீண்டும் சாமநீதியுடன் கூடிய உடன்படிக்கையை நான் கூறினேன், குரு வம்சத்தின் ஒற்றுமைக்காகவும் இந்தச் செயலுக்காகவும்.

5.150.15

ते शूरा धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य विदुरस्य च ।
तिष्ठेयुः पाण्डवाः सर्वे हित्वा मानमधश्चराः ॥ ५.१५०.१५ ॥

அந்த வீரர்களாகிய பாண்டவர்கள் அனைவரும் த்ருதராஷ்டிரர், பீஷ்மர், விதுரர் ஆகியோரின் கீழ் இருக்கட்டும், செருக்கை விட்டு தாழ்ந்தவர்களாக வாழட்டும்.

5.150.16

प्रयच्छन्तु च ते राज्यमनीशास्ते भवन्तु च ।
यथाह राजा गाङ्गेयो विदुरश्च हितं तव ॥ ५.१५०.१६ ॥

அவர்கள் ராஜ்யத்தைக் கொடுக்கட்டும், அவர்கள் அதிகாரமற்றவர்களாக இருக்கட்டும்; அரசர் கங்கையின் மகனும் (பீஷ்மர்) விதுரரும் உனக்கு நலமாக சொன்னபடி.

5.150.17

सर्वं भवतु ते राज्यं पञ्च ग्रामान्विसर्जय ।
अवश्यं भरणीया हि पितुस्ते राजसत्तम ॥ ५.१५०.१७ ॥

உன் அரசு முழுவதும் நிலைக்கட்டும்; ஐந்து கிராமங்களை விட்டுக் கொடு. அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன் தந்தையின் (மகன்கள்) அவசியம் பராமரிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

5.150.18

एवमुक्तोऽपि दुष्टात्मा नैव भागं व्यमुञ्चत ।
दण्डं चतुर्थं पश्यामि तेषु पापेषु नान्यथा ॥ ५.१५०.१८ ॥

இவ்வாறு சொல்லப்பட்டும் அந்தத் தீய மனமுடையவன் ஒரு பங்கையும் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. அந்தப் பாவிகள் மீது நான்காவது தண்டனையைக் காண்கிறேன், வேறுவிதமாக அல்ல.

5.150.19

निर्याताश्च विनाशाय कुरुक्षेत्रं नराधिपाः ।
एतत्ते कथितं राजन्यद्वृत्तं कुरुसंसदि ॥ ५.१५०.१९ ॥

அழிவுக்காக அரசர்கள் குருக்ஷேத்திரத்திற்குப் புறப்பட்டனர். ஓ அரசே, குரு சபையில் நடந்தது இதுவே என்று உமக்குச் சொல்லப்பட்டது.

5.150.20

न ते राज्यं प्रयच्छन्ति विना युद्धेन पाण्डव ।
विनाशहेतवः सर्वे प्रत्युपस्थितमृत्यवः ॥ ५.१५०.२० ॥

ஓ பாண்டவா, போர் இன்றி அவர்கள் உனக்கு அரசை வழங்க மாட்டார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அழிவின் காரணங்கள்; அவர்களுக்கு மரணம் அருகில் வந்துவிட்டது.