மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.158
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.158.1
एतस्मिन्नैव काले तु भीष्मकस्य महात्मनः ।
हिरण्यरोम्णो नृपतेः साक्षादिन्द्रसखस्य वै ॥ ५.१५८.१ ॥
அந்தக் காலத்திலேயே மகாத்மாவான பீஷ்மகன், பொன்னிற ரோமம் கொண்ட அரசன், நேரடியாக இந்திரனின் நண்பன் ஆவான்.
5.158.2
आकूतीनामधिपतिर्भोजस्यातियशस्विनः ।
दाक्षिणात्यपतेः पुत्रो दिक्षु रुक्मीति विश्रुतः ॥ ५.१५८.२ ॥
ஆகூதிகளின் தலைவனும், மிகப் புகழ்பெற்ற போஜனின் மகனும், தென்னாட்டு அரசனின் மகனுமான ருக்மி என்று திசைகள் எங்கும் புகழ்பெற்றவன்.
5.158.3
यः किंपुरुषसिंहस्य गन्धमादनवासिनः ।
कृत्स्नं शिष्यो धनुर्वेदं चतुष्पादमवाप्तवान् ॥ ५.१५८.३ ॥
கிம்புருஷர்களின் சிங்கமும் கந்தமாதனத்தில் வசிப்பவருமான குருவின் சீடனாகி, நான்கு பாதங்களுடன் முழு தனுர்வேதத்தையும் அவன் பெற்றான்.
5.158.4
यो माहेन्द्रं धनुर्लेभे तुल्यं गाण्डीवतेजसा ।
शार्ङ्गेण च महाबाहुः संमितं दिव्यलक्षणम् ॥ ५.१५८.४ ॥
கௌடீவத்தின் ஒளிக்கு இணையான மாஹேந்திர வில்லைப் பெற்ற அந்த மகாபாகு, சார்ங்கத்துக்கு சமமான திவ்ய அடையாளங்கள் கொண்ட வில்லையும் பெற்றான்.
5.158.5
त्रीण्येवैतानि दिव्यानि धनूंषि दिविचारिणाम् ।
वारुणं गाण्डिवं तत्र माहेन्द्रं विजयं धनुः ।
शार्ङ्ग तु वैष्णवं प्राहुर्दिव्यं तेजोमयं धनुः ॥ ५.१५८.५ ॥
வானில் திரிபவர்களுடைய இந்த மூன்றே திவ்ய வில்லுகள்: வருணனுடைய கௌடீவம், அங்கே இந்திரனுடைய விஜயம் என்ற வில், மற்றும் சார்ங்கத்தை வைஷ்ணவம் என்று சொல்கிறார்கள், ஒளிமயமான திவ்ய வில்.
5.158.6
धारयामास तत्कृष्णः परसेनाभयावहम् ।
गाण्डीवं पावकाल्लेभे खाण्डवे पाकशासनिः ॥ ५.१५८.६ ॥
பகைவர் படைகளுக்கு அச்சம் தரும் அதை கிருஷ்ணன் தாங்கினான். காண்டவத்தில் பாகசாசனியின் மகன் அக்னியிடமிருந்து கௌடீவத்தைப் பெற்றான்.
5.158.7
द्रुमाद्रुक्मी महातेजा विजयं प्रत्यपद्यत ।
संछिद्य मौरवान्पाशान्निहत्य मुरमोजसा ॥ ५.१५८.७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான ருக்மி மரத்திலிருந்து வெற்றியைப் பெற்றான். மௌர்வ பாசங்களை அறுத்து, வலிமையுடன் முரனைக் கொன்றான்.
5.158.8
निर्जित्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।
षोडश स्त्रीसहस्राणि रत्नानि विविधानि च ॥ ५.१५८.८ ॥
பௌமன் நரகனை வென்று, மணிகுண்டலங்களையும், பதினாறாயிரம் பெண்களையும் பலவகை ரத்தினங்களையும் கொண்டு வந்தான்.
5.158.9
प्रतिपेदे हृषीकेशः शार्ङ्गं च धनुरुत्तमम् ।
रुक्मी तु विजयं लब्ध्वा धनुर्मेघनिभस्वनम् ॥ ५.१५८.९ ॥
ஹ்ருஷீகேசன் சார்ங்கம் என்ற சிறந்த வில்லைப் பெற்றான். ருக்மியோ வெற்றியைப் பெற்று, மேகம் போல் முழங்கும் வில்லைப் பெற்றான்.
5.158.10
विभीषयन्निव जगत्पाण्डवानभ्यवर्तत ।
नामृष्यत पुरा योऽसौ स्वबाहुलगर्वितः ॥ ५.१५८.१० ॥
உலகை அச்சுறுத்துவது போல் அவன் பாண்டவர்களை நோக்கி முன்னேறினான். முன்பு தன் புயபல கர்வத்தால் பொறுக்கமாட்டாதவனாக இருந்தவன்...
5.158.11
रुक्मिण्या हरणं वीरो वासुदेवेन धीमता ।
कृत्वा प्रतिज्ञां नाहत्वा निवर्तिष्ये जनार्दनम् ॥ ५.१५८.११ ॥
ருக்மிணி கவர்ந்து செல்லப்பட்டபோது, வீரன் அறிவுள்ள வாசுதேவனுடன் சபதம் செய்தான்: 'ஜனார்தனனைக் கொல்லாமல் நான் திரும்ப மாட்டேன்.'
5.158.12
ततोऽन्वधावद्वार्ष्णेयं सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
सेनया चतुरङ्गिण्या महत्या दूरपातया ॥ ५.१५८.१२ ॥
பின்னர் அனைத்து ஆயுதம் தாங்கியவர்களில் சிறந்தவன், வ்ருஷ்ணி வம்சத்தவனைப் பின்தொடர்ந்தான், தொலைதூரம் பரவும் நால்வகைப் பெரும் படையுடன்.
5.158.13
विचित्रायुधवर्मिण्या गङ्ग्येव प्रवृद्धया ।
स समासाद्य वार्ष्णेयं योगानामीश्वरं प्रभुम् ॥ ५.१५८.१३ ॥
பல்வேறு ஆயுதங்களும் கவசங்களும் கொண்ட, பெருகிய கங்கையைப் போன்ற படையுடன் அவன் வார்ஷ்ணேயனை அடைந்தான்; அவர் யோகங்களின் ஈசுவரரும் பிரபுவுமானவர்.
5.158.14
व्यंसितो व्रीडितो राजन्नाजगाम स कुण्डिनम् ।
यत्रैव कृष्णेन रणे निर्जितः परवीरहा ॥ ५.१५८.१४ ॥
அரசே, அவமானமும் வெட்கமும் அடைந்தவனாய் அவன் குண்டினத்திற்கு வந்தான்; அங்குதான் போரில் கிருஷ்ணனால் தோற்கடிக்கப்பட்டான், எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவன் அவன்.
5.158.15
तत्र भोजकटं नाम कृतं नगरमुत्तमम् ।
सैन्येन महता तेन प्रभूतगजवाजिना ॥ ५.१५८.१५ ॥
அங்கே அவன் போஜகடம் என்ற சிறந்த நகரை அமைத்தான்; யானைகளும் குதிரைகளும் மிகுந்த அந்தப் பெரும் படையுடன்.
5.158.16
पुरं तद्भुवि विख्यातं नाम्ना भोजकटं नृप ।
स भोजराजः सैन्येन महता परिवारितः ॥ ५.१५८.१६ ॥
அந்த நகரம் பூமியில் போஜகடம் என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது. அரசே, அந்த போஜ மன்னன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
5.158.17
अक्षौहिण्या महावीर्यः पाण्डवान्क्षिप्रमागमत् ।
ततः स कवची धन्वी तली खङ्गी शरासनी ॥ ५.१५८.१७ ॥
பெரும் வீரனான அவன் ஓர் அக்ஷௌஹிணி படையுடன் விரைவாகப் பாண்டவர்களிடம் வந்தான். அப்போது அவன் கவசமணிந்தும், வில்லும் கையுறையும் வாளும் ஏந்தி, அம்பு வில்லுடனும் இருந்தான்.
5.158.18
रथेनादित्यवर्णेन प्रविवेश महाचमूम् ।
विदितः पाण्डवेयानां वासुदेवप्रियेप्सया ॥ ५.१५८.१८ ॥
சூரியனைப் போன்ற நிறமுடைய தேரில் அவன் அந்தப் பெரும் படைக்குள் நுழைந்தான். பாண்டவர்களால் அறியப்பட்டவன், வாசுதேவனை மகிழ்விக்க விரும்பி.
5.158.19
युधिष्ठिरस्तु तं राजा प्रत्युद्गम्याभ्यपूजयत् ।
स पूजितः पाण्डुपुत्रैर्यथान्यायं सुसंस्तुतः ॥ ५.१५८.१९ ॥
ஆனால் அரசன் யுதிஷ்டிரன் அவனை எதிர்கொண்டு சென்று மதித்தான். பாண்டுவின் மகன்களால் முறைப்படி மதிக்கப்பட்டு, நன்கு புகழப்பட்டு அவன் ...
5.158.20
प्रतिगृह्य तु तान्सर्वान्विश्रान्तः सहसैनिकः ।
उवाच मध्ये वीराणां कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ५.१५८.२० ॥
அவர்கள் அனைவரையும் ஏற்றுக்கொண்டு, படைவீரர்களுடன் ஓய்வெடுத்த பின், வீரர்களின் நடுவே குந்தியின் மகன் தனஞ்சயனிடம் அவன் கூறினான் ...
5.158.21
सहायोस्मि स्थितो युद्धे यदि भीतोसि पाण्डव ।
करिष्यामि रणे साह्यमसह्यं तव शत्रुभिः ॥ ५.१५८.२१ ॥
பாண்டவனே, நீ அஞ்சினால், போரில் உதவியாளனாக நான் நிற்கிறேன். போரில் உன் பகைவர்களால் தாங்க முடியாத உதவியை உனக்குச் செய்வேன்.
5.158.22
न हि मे विक्रमे तुल्यः पुमानस्तीह कश्चन ।
हनिष्यामिरणे भागं यन्मे दास्यसि पाण्डव ॥ ५.१५८.२२ ॥
இங்கு என் வீரத்திற்கு ஒப்பான எந்த ஆணும் இல்லை. பாண்டவனே, நீ எனக்குத் தரும் பங்கை போரில் நான் அழிப்பேன்.
5.158.23
अपि द्रोणकृपौ वीरौ भीष्मकर्णावथो पुनः ।
अथवा सर्व एवैते तिष्ठन्तु वसुधाधिपाः ॥ ५.१५८.२३ ॥
துரோணரும் கிருபரும் வீரர்களாயினும், பீஷ்மரும் கர்ணரும் இருந்தாலும், அல்லது இந்த அரசர்கள் அனைவரும் நிற்கட்டும்.
5.158.24
निहत्य समरे शत्रूंस्तव दास्यामि मेदिनीम् ।
इत्युक्तो धर्मराजस्य केशवस्य च संनिधौ ॥ ५.१५८.२४ ॥
போரில் பகைவர்களைக் கொன்று உனக்கு பூமியைத் தருவேன் — என்று தர்மராஜனும் கேசவனும் முன்னிலையில் அவன் கூறினான்.
5.158.25
श्रृण्वतां पार्थिवेन्द्राणामन्येषां चैव सर्वशः ।
वासुदेवमभिप्रेक्ष्य धर्मराजं च पाण्डवम्।
उवाच धीमान्कौन्तेयः प्रहस्य सखिपूर्वकम् ॥ ५.१५८.२५ ॥
அரசர்களும் பிறரும் அனைவரும் கேட்கையில், வாசுதேவனையும் தர்மராஜனாகிய பாண்டவனையும் நோக்கி, அறிவுள்ள குந்தியின் மகன் புன்னகையுடன் நட்புடன் பேசினான்.
5.158.26
युध्यमानस्य मे वीर गन्धर्वैः सुमहाबलैः ।
सहायो घोषयात्रायां कस्तदासीत्सखा मम ॥ ५.१५८.२६ ॥
வீரனே, கோஷயாத்திரையில் மிக வலிமையான கந்தர்வர்களுடன் நான் போரிட்டபோது, அப்போது எனக்குத் துணையாகவும் நண்பனாகவும் இருந்தவன் யார்?
5.158.27
तथा प्रतिभये तस्मिन्देवदानवसंकुले ।
खाण्डवे युध्यमानस्य कः सहायस्तदावभवत् ॥ ५.१५८.२७ ॥
அதேபோல, தேவர்களும் தானவர்களும் நிறைந்த அந்த பயங்கரமான காண்டவத்தில் போரிட்டபோது, அப்போது எனக்குத் துணையாக இருந்தவன் யார்?
5.158.28
निवातकवचैर्युद्धे कालकेयैश्च दानवैः ।
तत्र मे युध्यमानस्य कः सहायस्तदाभवत् ॥ ५.१५८.२८ ॥
நிவாதகவசர்களும் காலகேயர்களும் தானவர்களும் போரில் இருந்தபோது, அங்கே நான் போரிட்டபோது அப்போது எனக்குத் துணையாக இருந்தவன் யார்?
5.158.29
तथा विराटनगरे कुरुभिः सह सङ्गरे ।
युध्यतो बहुभिस्तत्र कः सहायोऽभवन्मम ॥ ५.१५८.२९ ॥
அதேபோல, விராட நகரில் கௌரவர்களுடன் நடந்த போரில், பலரோடு அங்கே போரிட்டபோது எனக்குத் துணையாக இருந்தவன் யார்?
5.158.30
उपजीव्य रणे रुद्रं शक्रं वैश्रवणं यमम् ।
वरुणं पावकं चैव कृपं द्रोणं च माधवम् ॥ ५.१५८.३० ॥
போரில் உருத்திரன், இந்திரன், வைஸ்ரவணன், யமன், வருணன், அக்னி ஆகியோரையும், கிருபர், துரோணர், மாதவனையும் சார்ந்திருந்து.
5.158.31
धारयन्गाण्डिवं दिव्यं धनुस्तेजोमयं दृढम् ।
अक्षय्यशरसंयुक्तो दिव्यास्त्रपरिबृंहितः ॥ ५.१५८.३१ ॥
காண்டீவம் என்ற தெய்வீக, ஒளிமயமான, உறுதியான வில்லைத் தாங்கியவனாய், அழியாத அம்புகளுடனும் தெய்வீக அஸ்திரங்களுடனும் கூடியவனாய்.
5.158.32
कौरवामां कुले जातः पाण्डोः पुत्रो विशेषतः ।
द्रोणं व्यपदिशञ्छिष्यो वासुदेवसहायवान् ॥ ५.१५८.३२ ॥
கௌரவக் குலத்தில் பிறந்தவனும், குறிப்பாகப் பாண்டுவின் மகனும், துரோணரின் சீடனென்று அறியப்பட்டவனும், வாசுதேவனைத் துணையாகக் கொண்டவனும்.
5.158.33
कथमस्मद्विधो ब्रूयाद्भीतोऽस्मीति यशोहरम् ।
वचनं नरशार्दूल वज्रायुधसमस्वनम् ॥ ५.१५८.३३ ॥
எங்களைப் போன்றவன் எப்படி 'நான் அஞ்சுகிறேன்' என்று புகழை அழிக்கும் சொல்லைச் சொல்ல முடியும்? நரசிங்கமே, இடியின் ஒலிக்கு ஒப்பான வார்த்தை இது.
5.158.34
नास्मि भीतो महाबाहो सहायार्थश्च नास्ति मे ।
यथाकामं यथायोगं गच्छ वात्रैव तिष्ठ वा ॥ ५.१५८.३४ ॥
ஓ பெருந்தோளனே, நான் அஞ்சவில்லை; எனக்குத் துணையின் தேவையும் இல்லை. உனக்கு விருப்பமானபடி, தகுந்தபடி போ, அல்லது இங்கேயே இரு.
5.158.35
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विजयस्य च धीमतः ।
विनिवर्त्य ततो रुक्मी सेनां सागरसंनिभाम् ।
दुर्योधनमुपागच्छत्तथैव भरतर्षभ ॥ ५.१५८.३५ ॥
அந்த ஞானியான விஜயனின் சொல்லைக் கேட்டு, ருக்மி கடலுக்கு ஒப்பான தன் படையைத் திருப்பி, பரதர்களில் சிறந்தவனே, துரியோதனனிடம் சென்றான்.
5.158.36
तथैव चाभिगम्यैनमुवाच वसुधाधिपः ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि स तदा शूरमानिना ॥ ५.१५८.३६ ॥
அவ்வாறே அவனிடம் சென்று, அந்த நிலத்தலைவன் அவனிடம் பேசினான். அப்போது அந்த வீரனாகத் தன்னை எண்ணிக்கொண்டவன் அவனையும் மறுத்துவிட்டான்.
5.158.37
द्वावेव तु महाराज तस्माद्युद्धादपेयतुः ।
रौहिणेयश्च वार्ष्णेयो रुक्मी च वसुधाधिप ॥ ५.१५८.३७ ॥
மகாராஜனே, அந்தப் போரிலிருந்து இருவரே விலகிச் சென்றனர்—ரௌஹிணேயனும், வார்ஷ்ணேயனும், ருக்மியும், ஓ பூமியின் அதிபதியே.
5.158.38
गते रामे तीर्थयात्रां भीष्मकस्य सुते तथा ।
उपाविशन्पाण्डवेया मन्त्राय पुनरेव च ॥ ५.१५८.३८ ॥
ராமன் தீர்த்தயாத்திரை சென்றபின், பீஷ்மகனின் மகனும் சென்றபின், பாண்டவர்கள் மீண்டும் ஆலோசனைக்காக அமர்ந்தனர்.
5.158.39
समितिर्धर्मराजस्य सा पार्थिवसमाकुला ।
शुशुभे तारकैश्चित्रा द्यौश्चन्द्रेणेव भारत ॥ ५.१५८.३९ ॥
தர்மராஜனின் அந்தச் சபை அரசர்களால் நிறைந்திருந்தது; ஓ பாரதா, அது நட்சத்திரங்களால் சித்திரமான வானம் சந்திரனுடன் பிரகாசிப்பது போல் ஒளிர்ந்தது.