Mahābhārata · Adhyāya 5.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.159.1
तथा व्यूढेष्वनीकेषु कुरुक्षेत्रे द्विजर्षभ ।
किमर्कुर्वंश्च कुरवः कालेनाभिप्रचोदिताः ॥ ५.१५९.१ ॥
Als die Heere so in Kurukṣetra aufgestellt waren, o Bester der Zweimalgeborenen, was taten die Kuru, von der Zeit getrieben?
5.159.2
तथा व्यूढेष्वनीकेषु यत्तेषु भरतर्षभ ।
धृतराष्ट्रो महाराज सञ्जयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.१५९.२ ॥
So sprach, als die Heere aufgestellt und bereit standen, o Stier der Bharata, der große König Dhṛtarāṣṭra diese Worte zu Sañjaya.
5.159.3
एहि सञ्जय सर्व मे आचक्ष्वानवशेषतः ।
सेनानिवेशे यद्वृत्तं कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ ५.१५९.३ ॥
Komm, Sañjaya, und erzähle mir alles ohne Auslassung, was im Lager der Heere der Kuru und Pāṇḍava geschah.
5.159.4
दिष्टमेव परं मन्ये पौरुषं चाप्यनर्थकम् ।
यदहं बुद्ध्यमानोऽपि युद्धदोषान्क्षयोदयान् ॥ ५.१५९.४ ॥
Ich glaube, dass das Schicksal allein das Höchste ist und menschliche Anstrengung vergeblich, denn obwohl ich die Fehler des Krieges kenne, seine Zerstörung und seinen Aufstieg,
5.159.5
तथापि निकृतिप्रज्ञं पुत्रं दुर्द्यूतदेविनम् ।
न शक्नोमि नियन्तुं वा कर्तुं वा हितमात्मनः ॥ ५.१५९.५ ॥
Dennoch vermag ich meinen Sohn, der listigen Sinnes und dem bösen Würfelspiel verfallen ist, weder zu zügeln noch etwas zu seinem eigenen Besten zu tun.
5.159.6
भवत्येव हि मे सूत बुद्धिर्दोषानुदर्शिनी ।
दुर्योधनं समासाद्य पुनः सा परिवर्तते ॥ ५.१५९.६ ॥
Zwar erkennt mein Geist wohl die Fehler, o Wagenlenker; doch sobald ich mich Duryodhana nähere, wendet er sich wieder um.
5.159.7
एवं गते वै यद्भावि तद्भविष्यति सञ्जय ।
क्षत्रधर्मः किल रणे तनुत्यागे हि पूजितः ॥ ५.१५९.७ ॥
So ist es geschehen; was geschehen soll, wird geschehen, o Sañjaya. Denn im Kampf wird das Hingeben des Leibes als Pflicht des Kriegers geehrt.
5.159.8
त्वद्युक्तोऽयमनुप्रश्नो महाराज यथेच्छसि ।
न तु दुर्योधने दोषमिममाधातुमर्हसि ॥ ५.१५९.८ ॥
Diese deine Frage, o großer König, geziemt dir; frage, wie du willst. Doch du solltest diese Schuld nicht auf Duryodhana laden.
5.159.9
शृणुष्वानवशेषेण वदतो मम पार्थिव ।
य आत्मनो दुश्चरितादशुभं प्राप्नुयान्नरः ।
न स कालं न वा देवानेनसा गन्तुमर्हति ॥ ५.१५९.९ ॥
Höre mich ganz an, o König. Der Mensch, der durch sein eigenes schlechtes Betragen Unheil erlangt, soll weder die Zeit noch die Götter für seine Schuld anklagen.
5.159.10
महाराज मनुष्येषु निन्द्यं यः सर्वमाचरेत् ।
स वध्यः सर्वलोकस्य निन्दितानि समाचरन् ॥ ५.१५९.१० ॥
O großer König, wer unter den Menschen alles Tadelnswerte übt und tadelnswerte Taten begeht, verdient den Tod durch die ganze Welt.
5.159.11
निकारा मनुजश्रेष्ठ पाण्डवैस्त्वत्प्रतीक्षया ।
अनुभूताः सहामात्यैर्निकृतैरधिदेवने ॥ ५.१५९.११ ॥
O bester der Menschen, die Pāṇḍavas erduldeten, auf dich wartend, zusammen mit ihren Ministern, Demütigungen, im Würfelspiel betrogen.
5.159.12
हयानां च गजानां च राज्ञां चामिततेजसाम् ।
वैशसं समरे वृत्तं यत्तन्मे शृणु सर्वशः ॥ ५.१५९.१२ ॥
Höre von mir vollständig das Gemetzel in der Schlacht an Pferden, Elefanten und Königen von unermesslicher Pracht, alles, was geschah.
5.159.13
स्थिरो भूत्वा महाप्राज्ञ सर्वलोकक्षयोदयम् ।
यथाभूतं महायुद्धे श्रुत्वा मा विमना भव ॥ ५.१५९.१३ ॥
O Großweiser, bleibe standhaft und höre, wie im großen Krieg der Untergang und Aufstieg aller Welten geschah; werde nicht betrübt, wenn du es hörst.
5.159.14
न ह्येव कर्ता पुरुषः कर्मणोः शुभपापयोः ।
अस्वतन्त्रो हि पुरुषः कार्यते दारुयन्त्रवत् ॥ ५.१५९.१४ ॥
Wahrlich, der Mensch ist nicht der wahre Täter guter und böser Taten; der Mensch ist nicht unabhängig, er wird wie eine hölzerne Marionette zum Handeln gebracht.
5.159.15
केचिदीश्वरनिर्दिष्टाः केचिदेव यदृच्छया ।
पूर्वकर्मभिरप्यन्ये त्रैधमेतत्प्रदृश्यते।
तस्मादनर्थमापन्नः स्थिरो भूत्वा निशामय ॥ ५.१५९.१५ ॥
Manches wird vom Herrn gelenkt, manches geschieht durch bloßen Zufall, anderes durch frühere Taten; dies zeigt sich dreifach. Darum, der du ins Unheil gefallen bist, bleibe standhaft und höre zu.