Mahābhārata · Adhyāya 5.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.178.1
एवमुक्तस्तदा रामो जहि भीष्ममिति प्रभो ।
उवाच रुदतीं कन्यां चोदयन्तीं पुनः पुनः ॥ ५.१७८.१ ॥
So angesprochen sprach Rāma zu dem weinenden Mädchen, das ihn immer wieder drängte: »Erschlage Bhīṣma.«
5.178.2
काश्ये न कामं गृह्णामि शस्त्रं वै वरवर्णिनि ।
ऋते ब्रह्मविदां हेतोः किमन्यत्करवाणि ते ॥ ५.१७८.२ ॥
Tochter von Kāśi, du Schöngestalte, ich ergreife nicht gern die Waffe, außer um der Brahmankenner willen. Was sonst könnte ich für dich tun?
5.178.3
वाचा भीष्मश्च साल्वश्च मम राज्ञि वशानुगौ ।
भविष्यतोऽनवद्याङ्गि तत्करिष्यामि मा शुचः ॥ ५.१७८.३ ॥
Durch mein Wort werden Bhīṣma und Śālva meine gehorsamen Gefolgsleute sein. Königin von makellosen Gliedern, das werde ich tun; betrübe dich nicht.
5.178.4
न तु शस्त्रं ग्रहीष्यामि कथंचिदपि भामिनि ।
ऋते नियोगाद्विप्राणामेष मे समयः कृतः ॥ ५.१७८.४ ॥
Doch, Dame, auf keine Weise werde ich die Waffe ergreifen, außer auf Befehl der Brahmanen. Dies ist das Gelübde, das ich abgelegt habe.
5.178.5
मम दुःखं भगवता व्यपनेयं यतस्ततः ।
तच्च भीष्मप्रसूतं मे तं जहीश्वर मा चिरम् ॥ ५.१७८.५ ॥
Herr, mein Leid muss von dir beseitigt werden, woher es auch kommt. Schlage jenes von Bhīṣma geborene Leid, o Herr; zögere nicht.
5.178.6
काशिकन्ये पुनर्ब्रूहि भीष्मस्ते चरणावुभौ ।
शिरसा वन्दनार्होऽपि ग्रहीष्यति गिरा मम ॥ ५.१७८.६ ॥
Tochter von Kāśi, sag es ihm noch einmal: Bhīṣma soll dir mit dem Haupt zu deinen beiden Füßen huldigen; obwohl er der Verehrung würdig ist, wird er auf mein Wort hin dies annehmen.
5.178.7
जहि भीष्मं रणे राम मम चेदिच्छसि प्रियम् ।
प्रतिश्रुतं च यदपि तत्सत्यं कर्तुमर्हसि ॥ ५.१७८.७ ॥
Rāma, wenn du mir Liebes erweisen willst, erschlage Bhīṣma im Kampf. Auch das Versprechen, das du gegeben hast, sollst du wahr machen.
5.178.8
तयोः संवदतोरेवं राजन्रामाम्बयोस्तदा ।
अकृतव्रणो जामदग्न्यमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१७८.८ ॥
O König, während Rāma und Ambā so miteinander sprachen, sprach Akṛtavraṇa diese Worte zu Rāma Jāmadagnya.
5.178.9
शरणागतां महाबाहो कन्यां न त्यक्तुमर्हसि ।
यदि भीष्मो रणे राम समाहूतस्त्वया मृधे ॥ ५.१७८.९ ॥
O Starkarmiger, du darfst diese Jungfrau nicht verlassen, die Zuflucht gesucht hat. O Rāma, wenn du Bhīṣma im Kampf herausgefordert hast,
5.178.10
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूयात्कुर्याद्वा वचनं तव ।
कृतमस्या भवेत्कार्यं कन्याया भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.१० ॥
Sagt er: »Ich bin besiegt«, oder tut er, was du sagst, dann wird das Anliegen dieser Jungfrau erfüllt sein, o Sohn des Bhṛgu.
5.178.11
वाक्यं सत्यं च ते वीर भविष्यति कृतं विभो ।
इयं चापि प्रतिज्ञा ते तदा राम महामुने ॥ ५.१७८.११ ॥
O Held, o mächtiger Herr, dein Wort wird wahr werden und sich erfüllen. Und auch dein Gelübde, o Rāma, großer Weiser, wird dann erfüllt sein.
5.178.12
जित्वा वै क्षत्रियान्सर्वान्ब्रह्मणेषु प्रतिश्रुता ।
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चैव रणे यदि ॥ ५.१७८.१२ ॥
Nachdem du alle Kṣatriyas besiegt hattest, gabst du den Brahmanen ein Versprechen: Wenn im Kampf ein Brahmane, ein Kṣatriya, ein Vaiśya oder sogar ein Śūdra,
5.178.13
ब्रह्मद्विङ्भविता तं वै हनिष्यामीति भार्गव ।
शरणार्थे प्रपन्नानां भीतानां शरणार्थिनाम् ॥ ५.१७८.१३ ॥
Wer ein Feind der Brahmanen sein wird, den werde ich gewiss töten, o Bhārgava, um derer willen, die Zuflucht gesucht haben, der Furchtsamen und der Zuflucht Suchenden.
5.178.14
न शक्ष्यामि परित्यागं कर्तुं जीवन्कथंचन ।
यश्च कृत्स्नं रणे क्षत्रं विजेष्यति समागतम् ॥ ५.१७८.१४ ॥
Solange ich lebe, kann ich sie auf keine Weise verlassen; und der, der die gesamte im Kampf versammelte Kriegerkaste besiegen wird.
5.178.15
दीप्तात्मानमहं तं च हनिष्यामीति भार्गव ।
स एवं विजयी राम भीष्मः कुरुकुलोद्वहः ।
तेन युध्यस्व सङ्ग्रमे समेत्य भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.१५ ॥
Und den von brennendem Geist werde ich gewiss töten, o Bhārgava. So siegreich ist Bhīṣma, der Träger des Kuru-Geschlechts, o Rāma. Triff ihn im Kampf und kämpfe mit ihm, o Sohn des Bhṛgu.
5.178.16
स्मराम्यहं पूर्वकृतां प्रतिज्ञामृषिसत्तम ।
तथैव त्त करिष्यामि यथा साम्नैव लप्स्यते ॥ ५.१७८.१६ ॥
O bester der Weisen, ich erinnere mich an das Gelübde, das ich früher abgelegt habe. Ich werde so handeln, dass es allein durch Versöhnung erlangt wird.
5.178.17
कार्यमेतन्महद्ब्रह्मन्काशिकान्यामनोगतम् ।
गमिष्यामि स्वयं कन्यामादाय यत्र सः ॥ ५.१७८.१७ ॥
O Brahmane, diese große Angelegenheit ist in meinem Sinn hinsichtlich der Jungfrauen von Kāśi. Die Jungfrau mit mir nehmend, werde ich selbst dorthin gehen, wo er ist.
5.178.18
यदि भीष्मो रणश्लाघी न करिष्यति मे वचः ।
हनिष्याम्येनमुद्रिक्तमिति मे निश्चिता मतिः ॥ ५.१७८.१८ ॥
Wenn Bhīṣma, der sich im Kampf rühmt, mein Wort nicht erfüllt, so werde ich diesen Überheblichen töten; das ist mein fester Entschluss.
5.178.19
न हि बाणा मयोत्सृष्टाः सज्जन्तीह शरीरिणाम् ।
कायेषु विदितं तुभ्यं पुरा क्षत्रियसंगरे ॥ ५.१७८.१९ ॥
Die von mir abgeschossenen Pfeile bleiben hier nicht in den Körpern der verkörperten Wesen stecken; das weißt du schon aus dem früheren Kampf der Kṣatriyas.
5.178.20
एवमुक्त्वा ततो रामः सह तैर्ब्रह्मवादिभिः ।
प्रयाणाय मतिं कृत्वा समुत्तस्थौ महातपाः ॥ ५.१७८.२० ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, erhob sich Rāma, der große Asket, fest entschlossen, mit jenen Brahmavādins aufzubrechen.
5.178.21
ततस्ते तामुषित्वा तु रजनीं तत्र तापसाः ।
हुताग्नयो जप्तजप्याः प्रतस्थुर्मञ्जिघांसया ॥ ५.१७८.२१ ॥
Dann brachen jene Asketen, nachdem sie dort die Nacht verbracht, Feueropfer dargebracht und Japa rezitiert hatten, auf, im Verlangen, ans Ziel zu gelangen.
5.178.22
अभ्यगच्छत्ततो रामः सह तैर्ब्रह्मवादिभिः ।
कुरुक्षेत्रं महाराज कन्यया सह भारत ॥ ५.१७८.२२ ॥
Dann kam Rāma mit jenen Brahmavādins und dem Mädchen nach Kurukṣetra, o großer König, o Bhārata.
5.178.23
न्यविशन्त ततः सर्वे परिगृह्य सरस्वतीम् ।
तापसास्ते महात्मानो भृगुश्रेष्ठपुरस्कृताः ॥ ५.१७८.२३ ॥
Dann ließen sich alle jene hochherzigen Asketen, mit dem Vornehmsten der Bhṛgus an der Spitze, an der Sarasvatī nieder.
5.178.24
ततस्तृतीये दिवसे समे देशे व्यवस्थितः ।
प्रेषयामास मे राजन्प्राप्तोऽस्मीति महाव्रतः ॥ ५.१७८.२४ ॥
Dann, am dritten Tag, an einem ebenen Ort verweilend, ließ mich jener Großgelübdige wissen, o König: »Ich bin angekommen.«
5.178.25
तमागतमहं श्रुत्वा विषयान्तं महाबलम् ।
अभ्यगच्छं जवेनाशु प्रीत्या तेजोनिधिं प्रभुम् ॥ ५.१७८.२५ ॥
Als ich hörte, dass jener Mächtige an der Grenze des Reiches angekommen war, eilte ich voller Freude zu jenem Herrn, dem Schatzhaus der Glanzkraft.
5.178.26
गां पुरस्कृत्य राजेन्द्र ब्राह्मणैः परिवारितः ।
ऋत्विग्भिर्देवकल्पैश्च तथैव च पुरोहितैः ॥ ५.१७८.२६ ॥
O Herr der Könige, eine Kuh vorausgestellt, umgeben von Brahmanen, gottgleichen Opferpriestern und ebenso Hauspriestern, (ging ich).
5.178.27
स मामभिगतं दृष्ट्वा जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
प्रतिजग्राह तां पूजां वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१७८.२७ ॥
Als er mich herannahen sah, nahm jener kraftvolle Jāmadagnya jene Verehrung an und sprach diese Worte.
5.178.28
भीष्म कां बुद्धिमास्थाय काशिराजसुता तदा ।
अकामेन त्वया नीता पुनश्चैव विसर्जिता ॥ ५.१७८.२८ ॥
Bhīṣma, mit welcher Absicht hast du damals die Tochter des Königs von Kāśi gegen ihren Willen fortgeführt und sie dann wieder freigelassen?
5.178.29
विभ्रंशिता त्वया हीयं धर्मादास्ते यशस्विनी ।
परामृष्टां त्वया हीमां को हि गन्तुमिहार्हति ॥ ५.१७८.२९ ॥
Du hast sie vom dharma abgebracht; diese Ruhmreiche bleibt (unvermählt). Du hast sie gewaltsam berührt; wer ist nun würdig, zu ihr zu gehen?
5.178.30
प्रत्याख्याता हि साल्वेन त्वया नीतेति भारत ।
तस्मादिमां मन्नियोगात्प्रतिगृह्णीष्व भारत ॥ ५.१७८.३० ॥
Sālva hat sie verschmäht, und du hast sie fortgeführt, o Bhārata. Darum nimm sie auf meinen Befehl an, o Bhārata.
5.178.31
स्वधर्मं पुरुषव्याघ्र राजपुत्री लभत्वियम् ।
न युक्तस्त्ववमानोऽयं राज्ञां कर्तुं त्वयाऽनघ ॥ ५.१७८.३१ ॥
O Tiger unter den Menschen, möge diese Prinzessin ihr eigenes Dharma erlangen. O Makelloser, es geziemt dir nicht, den Königen eine solche Schmach zuzufügen.
5.178.32
ततस्तं वै विमनसमुदीक्ष्याहमथाब्रुवम् ।
नाहमेनां पुनर्दद्यां ब्रह्मन्भ्रात्रे कथञ्चन ॥ ५.१७८.३२ ॥
Da ich ihn niedergeschlagen sah, sprach ich: 'O Brahmane, ich werde sie meinem Bruder auf keinen Fall wieder geben.'
5.178.33
साल्वस्याहमिति प्राह पुरा मामेव भार्गव ।
मया चैवाभ्यनुज्ञाता गतेयं नगरं प्रति ॥ ५.१७८.३३ ॥
'Ich gehöre Śālva', hatte sie mir zuvor gesagt, o Bhārgava, und mit meiner Erlaubnis ging sie zur Stadt.
5.178.34
न भयान्नाप्यनुक्रोशान्नार्थलोभान्न काम्यया ।
क्षात्रं धर्ममहं जह्यमिति मे व्रतमाहितम् ॥ ५.१७८.३४ ॥
Nicht aus Furcht, nicht aus Mitleid, nicht aus Gier nach Reichtum, nicht aus Verlangen: 'Ich werde die Pflicht des Kṣatriya nicht aufgeben' — dies ist das Gelübde, das ich abgelegt habe.
5.178.35
अथ मामब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
न करिष्यसि चेदेतद्वाक्यं मे नरपुङ्गव ॥ ५.१७८.३५ ॥
Da sprach Rāma zu mir, seine Augen von Zorn erregt: 'O Bester der Männer, wenn du diesem meinem Wort nicht folgst—'
5.178.36
हनिष्यामि सहामात्यं त्वामद्येति पुनः पुनः ।
संरम्भादब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ॥ ५.१७८.३६ ॥
'Heute noch werde ich dich samt deinen Ministern töten', sprach Rāma immer wieder in seinem Zorn, seine Augen von Wut erregt.
5.178.37
तमहं गीर्भिरिष्टाभि पुनः पुनररिन्दम ।
अयाचं भृगुशार्दूलं न चैव प्रशशाम सः ॥ ५.१७८.३७ ॥
O Bezwinger der Feinde, immer wieder bat ich jenen Tiger der Bhṛgus mit freundlichen Worten, doch er beruhigte sich nicht.
5.178.38
प्रणम्य तमहं मूर्ध्ना भूयो ब्राह्मणसत्तमम् ।
अब्रुवं कारणं किं तद्यत्त्वं युद्धं मयेच्छसि ॥ ५.१७८.३८ ॥
Ich neigte mein Haupt vor jenem besten der Brahmanen und fragte erneut: »Was ist der Grund, dass du den Kampf mit mir wünschst?«
5.178.39
इष्वस्त्रं मम बालस्य भवतैव चतुर्विधम् ।
उपदिष्टं महाबाहो शिष्योऽस्मि तव भार्गव ॥ ५.१७८.३९ ॥
O Bhārgava mit den mächtigen Armen, du warst es, der mir als Knaben die vierfache Kunst der Pfeile und Waffen lehrte; ich bin dein Schüler.
5.178.40
ततो मामब्रवीद्रामः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
जानीषे मां गुरुं भीष्म गृह्णासीमां न चैव ह ॥ ५.१७८.४० ॥
Da sprach Rāma, die Augen von Zorn gerötet, zu mir: »Bhīṣma, du kennst mich als deinen Lehrer, und doch nimmst du diese Frau — das soll niemals geschehen.«
5.178.41
सुतां काश्यस्य कौरव्य मत्प्रियार्थं महामते ।
न हि मे विद्यते शान्तिरन्यथा कुरुनन्दन ॥ ५.१७८.४१ ॥
Um meinetwillen, o Kaurava, o Weiser, nimm diese Tochter des Königs von Kāśi; sonst habe ich keinen Frieden, o Freude der Kurus.
5.178.42
गृहाणेमां महाबाहो रक्षस्व कुलमात्मनः ।
त्वया विभ्रंशिता हीयं भर्तारं नाधिगच्छति ॥ ५.१७८.४२ ॥
Nimm sie, o du mit den mächtigen Armen, und beschütze dein Geschlecht; von dir verstoßen, findet sie keinen anderen Gatten.
5.178.43
तथा ब्रुवन्तं तमहं रामं परपुरंयम् ।
नैतदेवं पुनर्भावि ब्रह्मर्षे किं श्रमेण ते ॥ ५.१७८.४३ ॥
Als er so sprach, sagte ich zu jenem Rāma, dem Bezwinger feindlicher Städte: O brahmanischer Weiser, das wird nicht wieder geschehen; warum diese Mühe für dich?
5.178.44
गुरुत्वं त्वयि संप्रेक्ष्य जामदग्न्य पुरातनम् ।
प्रसादये त्वां भगवंस्त्यक्तैषा तु पुरा मया ॥ ५.१७८.४४ ॥
Eingedenk deiner alten ehrwürdigen Würde, o Sohn des Jamadagni, o Gesegneter, bitte ich dich; diese Frau habe ich schon früher verstoßen.
5.178.45
को जातु परभावां हि नारीं व्यालीमिव स्थिताम् ।
वासयेत गृहे जानन्स्त्रीणां दोषो महात्ययः ॥ ५.१७८.४५ ॥
Wer, der weiß, dass die Schuld der Frauen ein großes Unglück ist, würde je eine Frau im Haus behalten, die einem anderen Mann ergeben ist und wie eine Schlange dasteht?
5.178.46
न भयाद्वासवस्यापि धर्मं जह्यां महाव्रत ।
प्रसीद मा वा यद्वा ते कार्यं तत्कुरु मा चिरम् ॥ ५.१७८.४६ ॥
Selbst aus Furcht vor Indra würde ich meine Pflicht nicht aufgeben, o großer Gelübdehalter; sei mir gnädig, oder tu, was dein Vorhaben ist, doch zögere nicht.
5.178.47
अयं चापि विशुद्धात्मन्पुराणे श्रूयते विभो ।
मरुत्तेन महाबुद्धे गीतः श्लोको महात्मना ॥ ५.१७८.४७ ॥
O reinen Geistes, o Mächtiger, auch dies hört man im Purāṇa: O Weiser, dieser Vers wurde vom großherzigen Marutta gesungen.
5.178.48
गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।
उत्पथं प्रतिपन्नस्य परित्यागो विधीयते ॥ ५.१७८.४८ ॥
Selbst ein Lehrer, wenn er hochmütig ist, nicht weiß, was zu tun und was zu lassen ist, und vom Pfad abgekommen ist, wird als zu verlassen vorgeschrieben.
5.178.49
स त्वं गुरुरिति प्रेम्णा मया संमानितो भृशम् ।
गुरुवृत्तिं न जानीषे तस्माद्योत्स्यामि वै त्वया ॥ ५.१७८.४९ ॥
Du bist mein Lehrer, und aus Zuneigung habe ich dich sehr geehrt; doch du kennst das Verhalten eines Lehrers nicht. Darum werde ich gewiss mit dir kämpfen.
5.178.50
गुरुं न हन्यां समरे ब्राह्मणं च विशेषतः ।
विशेषतस्तपोवृद्धमेवं क्षान्तं मया तव ॥ ५.१७८.५० ॥
Im Kampf sollte ich keinen Lehrer töten, am wenigsten einen Brahmanen, und besonders keinen, der im Asketentum alt geworden ist. So habe ich dir vergeben.
5.178.51
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा ब्राह्मणं क्षत्रबन्धुवत् ।
यो हन्यात्समरे क्रुद्धं युध्यन्तमपलायिनम् ॥ ५.१७८.५१ ॥
Wer einen Brahmanen, der den Pfeil erhebt wie ein entarteter Krieger, im Kampf tötet, wenn er zornig kämpft und nicht flieht—
5.178.52
ब्रह्महत्या न तस्य स्यादिति धर्मेषु निश्चयः ।
क्षत्रियाणां स्थितो धर्म क्षत्रियोऽस्मि तपोधन ॥ ५.१७८.५२ ॥
»Ihn trifft keine Sünde der Brahmanentötung« – das ist die feste Gewissheit im Dharma. So steht die Pflicht der Krieger fest, und, o Reichtum der Askese, ich bin ein Krieger.
5.178.53
यो यथा वर्तते यस्मिंस्तस्मिन्नेव प्रवर्तयन् ।
नाधर्मं समवाप्नोति न चाश्रेयश्च विन्दति ॥ ५.१७८.५३ ॥
Wer sich so verhält, wie es seiner Lage entspricht, und eben darin tätig ist, gerät nicht in Adharma und findet nicht das Unheilvolle.
5.178.54
अर्थे वा यदि वा धर्मे समर्थो देशकालवित् ।
अर्थसंशयमापन्नः श्रोयान्निःसंशयो नरः ॥ ५.१७८.५४ ॥
Ein Mensch, der in Sachen des Gewinns oder des Dharma fähig ist und Ort und Zeit kennt, ist besser als ein Mensch ohne Zweifel, auch wenn er im Zweifel über den Gewinn gerät.
5.178.55
यस्मात्संशयितेऽप्यर्थेऽयथान्यायं प्रवर्तसे ।
तस्माद्योत्स्यामि सहितस्त्वया राम महाहवे ॥ ५.१७८.५५ ॥
Weil du auch in einer zweifelhaften Sache dem Recht zuwider handelst, werde ich, o Rāma, in der großen Schlacht mit dir kämpfen.
5.178.56
पश्य मे बाहुवीर्यं च विक्रमं चातिमानुषम् ।
एवं गतेऽपि तु मया यच्छक्यं भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.५६ ॥
Sieh die Kraft meiner Arme und meine übermenschliche Tapferkeit. Auch in diesem Zustand, o Sohn des Bhṛgu, werde ich tun, was mir möglich ist.
5.178.57
तत्करिष्ये कुरुक्षेत्रे योत्स्ये विप्र त्वया सह ।
द्वन्द्वे राम यथेष्टं मे सञ्जीभव महाद्युते ॥ ५.१७८.५७ ॥
Deshalb werde ich dies tun: Ich werde mit dir in Kurukṣetra kämpfen, o Brahmane. O Rāma, o Strahlender, sei bereit zum Zweikampf, wie ich es wünsche.
5.178.58
तत्र त्वं निहतो राम मया शरशतार्दितः ।
प्राप्स्यसे निर्जिताँल्लोकाञ्शस्त्रपूतो महारणे ॥ ५.१७८.५८ ॥
Dort, o Rāma, von meinen hundert Pfeilen gequält, wirst du erschlagen werden, und durch die Waffen gereinigt wirst du in der großen Schlacht die eroberten Welten erlangen.
5.178.59
स गच्छ विनिवर्तस्व कुरुक्षोत्रं रणप्रिय ।
तत्रैष्यामि महाबाहो युद्धाय त्वांतपोधन ॥ ५.१७८.५९ ॥
So geh, kehre um nach Kurukṣetra, o Liebhaber des Kampfes. Dort werde ich zur Schlacht zu dir kommen, o Starkarmiger, o du, dessen Reichtum die Askese ist.
5.178.60
अपि यत्र त्वया राम कृतं शौचं पुरा पितुः ।
तत्राहमपि हत्वा त्वां शौचं कर्तास्मि भार्गव ॥ ५.१७८.६० ॥
Gerade dort, wo du einst das Reinigungsritual für deinen Vater vollzogen hast, dort werde auch ich, nachdem ich dich erschlagen habe, o Nachkomme des Bhṛgu, das Reinigungsritual vollziehen.
5.178.61
तत्र राम समागच्छ त्वरितं युद्धदुर्मद ।
व्यपनेष्यामि ते दर्पं पौराणं ब्राह्मणब्रुव ॥ ५.१७८.६१ ॥
O Rāma, vom Hochmut des Kampfes berauscht, komm schnell dorthin! Ich werde deinen alten Stolz vertreiben, du, der du dich Brahmane nennst.
5.178.62
यच्चापि कत्थसे राम बहुशः परिवत्सरे ।
निर्जिताः क्षत्रिया लोके मयैकेनेति तच्छ्रुणु ॥ ५.१७८.६२ ॥
O Rāma, du prahlst immer wieder, Jahr für Jahr, du allein hättest die kṣatriyas in der Welt besiegt. Höre das.
5.178.63
न तदा जातवान्भीष्मः क्षत्रियो वापि मद्विधः ।
पञ्चाञ्चातानि तेजांसि तृणेषु ज्वलितं त्वया ॥ ५.१७८.६३ ॥
Damals war Bhīṣma noch nicht geboren, auch kein kṣatriya wie ich. Du hast fünf Glutfeuer des Ruhmes im Gras entfacht.
5.178.64
यस्ते युद्धमयं दर्पं कामं च व्यपनाशयेत् ।
सोऽहं जातो महाबाहो भीष्मः परपुरंजयः।
व्यपनेष्यामि ते दर्पं युद्धे राम न संशयः ॥ ५.१७८.६४ ॥
Ich bin als Bhīṣma geboren, der starkarmige Eroberer feindlicher Städte, der deinen aus dem Krieg geborenen Stolz und dein Verlangen vernichten wird. O Rāma, ich werde deinen Stolz im Kampf gewiss beseitigen; daran ist kein Zweifel.
5.178.65
ततो मामब्रवीद्रामः प्रहसन्निव भारत ।
दिष्ट्या भीष्म मया सार्धं योद्धुमिच्छसि संगरे ॥ ५.१७८.६५ ॥
Da sprach Rāma zu mir, als lache er: O Bhārata, o Bhīṣma, glücklicherweise willst du im Kampf mit mir kämpfen.
5.178.66
अयं गच्छामि कौरव्य कुरुक्षेत्रं त्वया सह ।
भाषितं ते करिष्यामि तत्रागच्छ परंतप ॥ ५.१७८.६६ ॥
O Nachkomme der Kuru, ich gehe mit dir nach Kurukṣetra. Ich werde tun, was du gesagt hast. O Versenger der Feinde, komm dorthin.
5.178.67
तत्र त्वां निहतं माता मया शरशताचितम् ।
जाह्नवी पश्यतां भीष्म गृध्रकङ्कबलाशनम् ॥ ५.१७८.६७ ॥
Dort wirst du, von mir erschlagen und mit hunderten Pfeilen bedeckt, o Bhīṣma, von deiner Mutter Jāhnavī gesehen werden, als Speise für Geier und Reiher.
5.178.68
कृपणं त्वामभिप्रेक्ष्य सिद्धचारणसेविता ।
मया विनिहतं देवी रोदतामद्य पार्थिव ॥ ५.१७८.६८ ॥
O König, beim Anblick deines kläglichen Zustandes wird jene von Siddhas und Cāraṇas verehrte Göttin heute weinen, dich von mir erschlagen sehend.
5.178.69
अतदर्हा महाभागा भगीरथसुताऽनघा ।
या त्वामजीजनन्मन्दं युद्धकामुकमातुरम् ॥ ५.१७८.६९ ॥
Jene hochbegnadete, makellose Tochter Bhagīrathas, die dich, den Toren, von Kampfbegierde Gequälten, gebar, verdient das nicht.
5.178.70
एहि गच्छ मया भीष्म युद्धकामुक दुर्मद ।
गृहाण सर्वं कौरव्य रथादि भरतर्षभ ॥ ५.१७८.७० ॥
Komm, geh mit mir, o Bhīṣma, stolzer und kampfbegieriger! O Kaurava, o Stier der Bharatas, nimm alles, den Wagen und das übrige.
5.178.71
इति ब्रुवाणं तमहं रामं परपुरंजयमक् ।
प्रणम्यक शिरसा राममेवमस्त्वित्यथाब्रवम् ॥ ५.१७८.७१ ॥
Dem Rāma, dem Bezwinger feindlicher Städte, der so sprach, verneigte ich mein Haupt in Ehrerbietung und sagte: »So sei es.«
5.178.72
एवमुक्त्वा ययौ रामः कुरुक्षेत्रं युयुत्सया ।
प्रविश्य नगरं चाहं सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७८.७२ ॥
So sprechend, ging Rāma aus Kampfeslust nach Kurukṣetra. Ich betrat die Stadt und berichtete dies Satyavatī.
5.178.73
ततः कृतस्वस्त्ययनो मात्रा च प्रतिनन्दितः ।
द्विजातीन्वाच्य पुण्याहं स्वस्ति चैव महाद्युते ॥ ५.१७८.७३ ॥
Nachdem das glückverheißende Ritual vollzogen und ich von meiner Mutter gesegnet worden war, und nachdem die Brahmanen das puṇyāha und svasti rezitiert hatten, o Strahlender,
5.178.74
रथमास्थाय रुचिरं राजतं पाण्डुरैर्हयैः ।
सूपस्करं स्वधिष्ठानं वैयाघ्रपरिवारणम् ॥ ५.१७८.७४ ॥
Ich bestieg einen prächtigen silbernen Streitwagen, bespannt mit weißen Pferden, gut ausgerüstet, mit eigenem Sitz, bedeckt mit Tigerfellen,
5.178.75
उपपन्नं महाशस्त्रैः सर्वोपकरणान्वितम् ।
तत्कुलीनेन वीरेण हयशास्त्रविदा रणे ॥ ५.१७८.७५ ॥
Ausgestattet mit großen Waffen und allem Zubehör, von einem Helden jenes edlen Geschlechts, kundig der Pferdewissenschaft, im Kampf,
5.178.76
यत्तं सूतेन शिष्टेन बहुशो दृष्टकर्मणा ।
दंशितः पाण्डुरेणाहं कवचेन वपुष्मता ॥ ५.१७८.७६ ॥
Von einem wohlgeübten Wagenlenker, der sich vielfach bewährt hatte, bereitet, wurde ich mit einem weißen, leuchtenden Panzer gerüstet,
5.178.77
पाण्डुरं कार्मुकं गृह्य प्रायां भरतसत्तम ।
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ॥ ५.१७८.७७ ॥
Einen weißen Bogen ergreifend zog ich aus, o Bester der Bharatas, während ein weißer Sonnenschirm über meinem Haupt gehalten wurde,
5.178.78
पाण्डुरैश्चापि व्यजनैर्वीज्यमानो नराधिप ।
शुक्लवासाः सितोष्णीषः सर्वशुक्लविभूषणः ॥ ५.१७८.७८ ॥
Mit weißen Fächern gefächelt, o Herr der Menschen, in weiße Gewänder gekleidet, mit weißem Turban, ganz mit weißem Schmuck geschmückt.
5.178.79
स्तूयमानो जयाशीर्भिर्निष्क्रम्य गजसाह्वयात् ।
कुरुक्षेत्रं रणक्षेत्रमुपायां भरतर्षभ ॥ ५.१७८.७९ ॥
Mit Segenswünschen des Sieges gepriesen, brach ich von Gajasāhvaya (Hāstinapura) auf und ging nach Kurukṣetra, jenes Schlachtfeld, Stier der Bharatas.
5.178.80
ते हयाश्चोदितास्तेन सूतेन परमाहवे ।
अवहन्मां भृशं राजन्मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१७८.८० ॥
Von jenem Wagenlenker angetrieben, trugen mich jene Pferde in jener höchsten Schlacht, o König, schnell wie Gedanke und Wind.
5.178.81
गत्वाऽहं तत्कुरुक्षेत्रं स च रामः प्रतापवान् ।
युद्धाय सहसा राजन्पराक्रान्तौ परस्परम् ॥ ५.१७८.८१ ॥
Ich ging nach jenem Kurukṣetra, und auch jener mächtige Rāma, o König, rückte plötzlich zum Kampf gegen mich vor.
5.178.82
ततः सदर्शनेऽतिष्ठं रामस्यातितपस्विनः ।
प्रगृह्य शङ्खप्रवरंक ततः प्राधममुत्तमम् ॥ ५.१७८.८२ ॥
Dann stand ich im Blickfeld Rāmas, des höchst asketischen; dann nahm ich eine vortreffliche Muschel und blies sie edel.
5.178.83
ततस्तत्र द्विजा राजंस्तापसाश्च वनौकसः ।
अपश्यन्त रणं दिव्यं देवाः सेन्द्रगणास्तदा ॥ ५.१७८.८३ ॥
Dort, o König, sahen die Brahmanen, die Asketen und die Waldbewohner und die Götter samt den Scharen Indras jene göttliche Schlacht.
5.178.84
ततो दिव्यानि माल्यानि प्रादुरासंस्ततस्ततः ।
वादित्राणि च दिव्यानि मेघवृन्दानि चैव ह ॥ ५.१७८.८४ ॥
Dann erschienen hier und dort göttliche Girlanden, und auch göttliche Instrumente und Wolkenmassen erschienen.
5.178.85
ततस्ते तापसाः सर्वे भार्गवस्यानुयायिनः ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त परिवार्य रणाजिरम् ॥ ५.१७८.८५ ॥
Da umringten all jene Asketen, die Bhārgava folgten, das Schlachtfeld und wurden zu Zuschauern.
5.178.86
ततो मामब्रवीद्देवी सर्वभूतहितैषिणी ।
माता स्वरूपिणी राजन्किमिदं ते चिकीर्षितम् ॥ ५.१७८.८६ ॥
Da sprach die Göttin, die das Wohl aller Wesen wünscht, in Gestalt der Mutter zu mir: "O König, was hast du vor?"
5.178.87
गत्वाऽहं जामदग्न्यं तु प्रयाचिष्ये कुरूद्वह ।
भूष्मेण सह मा योत्सीः शिष्येणेति पुनः पुनः ॥ ५.१७८.८७ ॥
O Bester der Kurus, ich werde zu Jāmadagnya gehen und ihn immer wieder bitten: 'Kämpfe nicht mit Bhīṣma, deinem Schüler.'
5.178.88
मा मैवं पुत्र निर्बन्धं कुरु विप्रेण पार्थिव ।
जामदग्न्येन समरे योद्धुमित्येव भर्त्सयत् ॥ ५.१७८.८८ ॥
"Sei nicht so starrsinnig, mein Sohn. O König, im Kampf gegen den Brahmanen Jāmadagnya zu kämpfen—" so tadelte sie mich.
5.178.89
किं न वै क्षत्रियहणो हरतुल्यपराक्रमः ।
विदितः पुत्र रामस्ते यतस्तं योद्धुमिच्छसि ॥ ५.१७८.८९ ॥
Kennst du nicht, mein Sohn, Rāma, den Töter der Kṣatriyas, dessen Tapferkeit der Harās (Śivas) gleicht, mit dem du kämpfen willst?
5.178.90
ततोऽहमब्रवं देवीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
सर्वं तद्भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं स्वयंवरे ॥ ५.१७८.९० ॥
Da sagte ich, die Hände gefaltet und die Göttin ehrend, o Bester der Bharatas, ihr alles, wie es sich im Svayaṃvara zugetragen hatte.
5.178.91
यथा च रामो राजेन्द्र मया पूर्वं प्रचोदितः ।
काशिराजसुतायाश्च यथा कर्म पुरातनम् ॥ ५.१७८.९१ ॥
O Herr der Könige, wie Rāma handelte, als ich ihn zuvor angetrieben hatte, und wie sich die alte Tat mit der Tochter des Königs von Kāśi ereignete, höre auch dies.
5.178.92
ततः सा राममभ्येत्य जननी मे महानदी ।
मदर्थं तमृषिं वीक्ष्य क्षमयामास भार्गवम् ॥ ५.१७८.९२ ॥
Da trat meine Mutter, jener große Fluss, zu Rāma, und als sie den Weisen meinetwegen sah, bat sie den Nachkommen Bhṛgus um Vergebung.
5.178.93
भीष्मेण सह मा योत्सीः शिष्येणेति वचो।़ब्रवीत् ।
स च तामाह याचन्तीं भीष्ममेव निवर्तय।
न च मे कुरुते काममित्यहं तमुपागमम् ॥ ५.१७८.९३ ॥
»Kämpfe nicht mit Bhīṣma, deinem Schüler«, sprach er dieses Wort. Und zu ihr, die flehte, sagte er: »Bringe Bhīṣma selbst zurück; er erfüllt meinen Wunsch nicht.« Da trat ich zu ihm.
5.178.94
ततो गङ्गा सुतस्नोहान्मां सा पुनरुपागमत् ।
नास्या अकरवं वाक्यं क्रोधपर्याकुलेक्षणः ॥ ५.१७८.९४ ॥
Da kam der Ganges aus Liebe zu ihrem Sohn wieder zu mir; mit von Zorn getrübten Augen befolgte ich ihr Wort nicht.
5.178.95
अथादृश्यत धर्मात्मा भृगुश्रेष्ठो महातपाः ।
आह्वयामास च तदा युद्धाय द्विजसत्तमः ॥ ५.१७८.९५ ॥
Da erschien der rechtschaffene, beste der Bhṛgus, von großer Askese; und sogleich forderte mich jener beste der Zweimalgeborenen zum Kampf heraus.