மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.178
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.178.1
एवमुक्तस्तदा रामो जहि भीष्ममिति प्रभो ।
उवाच रुदतीं कन्यां चोदयन्तीं पुनः पुनः ॥ ५.१७८.१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது ராமர், 'பீஷ்மரைக் கொல்' என்று, அழுதுகொண்டிருந்த, மீண்டும் மீண்டும் தூண்டிய கன்னியிடம் கூறினார்.
5.178.2
काश्ये न कामं गृह्णामि शस्त्रं वै वरवर्णिनि ।
ऋते ब्रह्मविदां हेतोः किमन्यत्करवाणि ते ॥ ५.१७८.२ ॥
காசியின் மகளே, அழகிய நிறமுடையவளே, பிரம்மஞானிகளின் நலனுக்காகத் தவிர நான் விருப்பத்துடன் ஆயுதம் ஏந்துவதில்லை. உனக்காக வேறு என்ன செய்யட்டும்?
5.178.3
वाचा भीष्मश्च साल्वश्च मम राज्ञि वशानुगौ ।
भविष्यतोऽनवद्याङ्गि तत्करिष्यामि मा शुचः ॥ ५.१७८.३ ॥
சொல்லால் பீஷ்மரும் சால்வரும் என் வசப்பட்டுப் பின்பற்றுவோர் ஆவார்கள். குற்றமற்ற அங்கங்களுடையவளே, அதை நான் செய்வேன்; வருந்தாதே.
5.178.4
न तु शस्त्रं ग्रहीष्यामि कथंचिदपि भामिनि ।
ऋते नियोगाद्विप्राणामेष मे समयः कृतः ॥ ५.१७८.४ ॥
ஆனால் அழகியே, எந்த வகையிலும் நான் ஆயுதம் ஏந்தமாட்டேன்; அந்தணர்களின் கட்டளையின்றி. இதுவே என் சபதம்.
5.178.5
मम दुःखं भगवता व्यपनेयं यतस्ततः ।
तच्च भीष्मप्रसूतं मे तं जहीश्वर मा चिरम् ॥ ५.१७८.५ ॥
பகவானே, என் துயரம் எங்கிருந்தாவது நீக்கப்பட வேண்டும். பீஷ்மரால் வந்த அந்தத் துயரை, ஈஸ்வரா, அவரைக் கொல்லுங்கள்; தாமதிக்காதீர்கள்.
5.178.6
काशिकन्ये पुनर्ब्रूहि भीष्मस्ते चरणावुभौ ।
शिरसा वन्दनार्होऽपि ग्रहीष्यति गिरा मम ॥ ५.१७८.६ ॥
காசியின் மகளே, மீண்டும் சொல்லு: பீஷ்மர் உன் இரு பாதங்களுக்கும் தலை வணங்கட்டும்; அவர் வணக்கத்திற்குத் தகுந்தவராயினும், என் சொல்லால் அதை ஏற்பார்.
5.178.7
जहि भीष्मं रणे राम मम चेदिच्छसि प्रियम् ।
प्रतिश्रुतं च यदपि तत्सत्यं कर्तुमर्हसि ॥ ५.१७८.७ ॥
ராமா, நீ எனக்கு பிரியம் செய்ய விரும்பினால், போரில் பீஷ்மனைக் கொல். நீ அளித்த வாக்குறுதியையும் உண்மையாக்குவது உனக்குத் தகும்.
5.178.8
तयोः संवदतोरेवं राजन्रामाम्बयोस्तदा ।
अकृतव्रणो जामदग्न्यमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.१७८.८ ॥
அரசே, ராமனும் அம்பையும் இவ்வாறு உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, அகிருதவ்ரணன் ஜாமதக்னியான ராமரிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
5.178.9
शरणागतां महाबाहो कन्यां न त्यक्तुमर्हसि ।
यदि भीष्मो रणे राम समाहूतस्त्वया मृधे ॥ ५.१७८.९ ॥
மகாபாஹுவே, அடைக்கலம் புகுந்த இந்தக் கன்னியைக் கைவிடுவது உனக்குத் தகாது. ராமா, போரில் நீ பீஷ்மனை சவால் விட்டிருந்தால்.
5.178.10
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूयात्कुर्याद्वा वचनं तव ।
कृतमस्या भवेत्कार्यं कन्याया भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.१० ॥
நான் தோற்கடிக்கப்பட்டேன் என்று அவன் சொன்னாலும், அல்லது உன் வார்த்தையை நிறைவேற்றினாலும், இந்தக் கன்னியின் காரியம் முடிந்ததாகும். ஓ பிருகுவின் மகனே.
5.178.11
वाक्यं सत्यं च ते वीर भविष्यति कृतं विभो ।
इयं चापि प्रतिज्ञा ते तदा राम महामुने ॥ ५.१७८.११ ॥
வீரனே, வல்லவனே, உன் வாக்கு உண்மையாகி நிறைவேறும். ராமா, மாமுனியே, அப்போது உன் இந்த சபதமும் நிறைவேறும்.
5.178.12
जित्वा वै क्षत्रियान्सर्वान्ब्रह्मणेषु प्रतिश्रुता ।
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चैव रणे यदि ॥ ५.१७८.१२ ॥
எல்லா க்ஷத்திரியர்களையும் வென்று, பிராமணர்களுக்கு நீ வாக்குறுதி அளித்திருந்தாய். போரில் பிராமணனோ, க்ஷத்திரியனோ, வைசியனோ, சூத்திரனோ, (யாராயினும்).
5.178.13
ब्रह्मद्विङ्भविता तं वै हनिष्यामीति भार्गव ।
शरणार्थे प्रपन्नानां भीतानां शरणार्थिनाम् ॥ ५.१७८.१३ ॥
பிராமணர்களின் பகைவனாக இருப்பவனை நான் கொல்வேன், ஓ பார்கவா. அடைக்கலம் தேடி சரணடைந்தவர்களுக்கும், அஞ்சியவர்களுக்கும், அடைக்கலம் நாடுபவர்களுக்கும்.
5.178.14
न शक्ष्यामि परित्यागं कर्तुं जीवन्कथंचन ।
यश्च कृत्स्नं रणे क्षत्रं विजेष्यति समागतम् ॥ ५.१७८.१४ ॥
உயிருடன் இருக்கும் வரை எந்த வகையிலும் அவர்களைக் கைவிடுவது என்னால் இயலாது. போரில் ஒன்றுகூடிய முழு க்ஷத்திரியர்களையும் வெல்பவனும்.
5.178.15
दीप्तात्मानमहं तं च हनिष्यामीति भार्गव ।
स एवं विजयी राम भीष्मः कुरुकुलोद्वहः ।
तेन युध्यस्व सङ्ग्रमे समेत्य भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.१५ ॥
தீப்பற்றிய ஆன்மாவுடைய அவனை நான் கொல்வேன், ஓ பார்கவா. அவ்வாறு வெற்றியாளனான அவன் பீஷ்மன், குருகுலத்தைத் தாங்குபவன், ஓ ராமா. அவனுடன் போரில் எதிர்கொண்டு போராடு, ஓ பிருகுவின் மகனே.
5.178.16
स्मराम्यहं पूर्वकृतां प्रतिज्ञामृषिसत्तम ।
तथैव त्त करिष्यामि यथा साम्नैव लप्स्यते ॥ ५.१७८.१६ ॥
ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவரே, முன்பு செய்த என் சபதம் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. சாம வழியிலேயே அது கிடைக்கும்படி நான் அவ்வாறே செய்வேன்.
5.178.17
कार्यमेतन्महद्ब्रह्मन्काशिकान्यामनोगतम् ।
गमिष्यामि स्वयं कन्यामादाय यत्र सः ॥ ५.१७८.१७ ॥
ஓ பிராமணரே, இது பெரிய காரியம்; காசியின் பெண்களைப் பற்றி என் மனதில் உள்ளது. கன்னியை அழைத்துக்கொண்டு, அவன் இருக்குமிடத்திற்கு நானே செல்வேன்.
5.178.18
यदि भीष्मो रणश्लाघी न करिष्यति मे वचः ।
हनिष्याम्येनमुद्रिक्तमिति मे निश्चिता मतिः ॥ ५.१७८.१८ ॥
போரில் பெருமை பேசும் பீஷ்மன் என் சொல்லைச் செய்யாவிட்டால், இந்த ஆணவக்காரனை நான் கொல்வேன் என்பது என் உறுதியான முடிவு.
5.178.19
न हि बाणा मयोत्सृष्टाः सज्जन्तीह शरीरिणाम् ।
कायेषु विदितं तुभ्यं पुरा क्षत्रियसंगरे ॥ ५.१७८.१९ ॥
நான் எய்த அம்புகள் இங்கு உடல் கொண்ட உயிரினங்களின் உடல்களில் தங்குவதில்லை; இது முன்பு க்ஷத்திரியப் போரில் உனக்குத் தெரிந்ததே.
5.178.20
एवमुक्त्वा ततो रामः सह तैर्ब्रह्मवादिभिः ।
प्रयाणाय मतिं कृत्वा समुत्तस्थौ महातपाः ॥ ५.१७८.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அந்த பிரம்மவாதிகளுடன் புறப்படத் தீர்மானித்து மகாதபஸ்வியான ராமர் எழுந்தார்.
5.178.21
ततस्ते तामुषित्वा तु रजनीं तत्र तापसाः ।
हुताग्नयो जप्तजप्याः प्रतस्थुर्मञ्जिघांसया ॥ ५.१७८.२१ ॥
பின்னர் அந்தத் தபஸ்விகள் அங்கே இரவு தங்கி, அக்னியில் ஹோமம் செய்து, ஜபங்களை ஓதி, புறப்பட்டனர்.
5.178.22
अभ्यगच्छत्ततो रामः सह तैर्ब्रह्मवादिभिः ।
कुरुक्षेत्रं महाराज कन्यया सह भारत ॥ ५.१७८.२२ ॥
பின்னர் ராமர் அந்த பிரம்மவாதிகளுடனும், கன்னியுடனும், மகாராஜனே பாரதனே, குருக்ஷேத்திரத்தை அடைந்தார்.
5.178.23
न्यविशन्त ततः सर्वे परिगृह्य सरस्वतीम् ।
तापसास्ते महात्मानो भृगुश्रेष्ठपुरस्कृताः ॥ ५.१७८.२३ ॥
பின்னர் பிருகுக்களில் சிறந்தவரை முன்னிறுத்திய அந்த மகாத்மா தபஸ்விகள் அனைவரும் சரஸ்வதியைச் சூழ்ந்து அங்கே குடியேறினர்.
5.178.24
ततस्तृतीये दिवसे समे देशे व्यवस्थितः ।
प्रेषयामास मे राजन्प्राप्तोऽस्मीति महाव्रतः ॥ ५.१७८.२४ ॥
பின்னர் மூன்றாம் நாள், சமமான இடத்தில் தங்கி, அந்த மகாவ்ரதர் ஓ அரசே, நான் வந்துவிட்டேன் என்று எனக்குச் செய்தி அனுப்பினார்.
5.178.25
तमागतमहं श्रुत्वा विषयान्तं महाबलम् ।
अभ्यगच्छं जवेनाशु प्रीत्या तेजोनिधिं प्रभुम् ॥ ५.१७८.२५ ॥
எல்லையில் வந்திருக்கும் அந்த மகாபலவானைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் விரைந்து அந்த தேஜோநிதியும் பிரபுவுமானவரை நோக்கிச் சென்றேன்.
5.178.26
गां पुरस्कृत्य राजेन्द्र ब्राह्मणैः परिवारितः ।
ऋत्विग्भिर्देवकल्पैश्च तथैव च पुरोहितैः ॥ ५.१७८.२६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, பசுவை முன்னிறுத்தி, பிராமணர்களாலும் தேவர்களுக்கு நிகரான ருத்விக்குகளாலும், அவ்வாறே புரோகிதர்களாலும் சூழப்பட்டு (சென்றேன்).
5.178.27
स मामभिगतं दृष्ट्वा जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
प्रतिजग्राह तां पूजां वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१७८.२७ ॥
நான் வருவதைக் கண்ட அந்த பிரதாபவானான ஜாமதக்னியன் அந்த வழிபாட்டை ஏற்று இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
5.178.28
भीष्म कां बुद्धिमास्थाय काशिराजसुता तदा ।
अकामेन त्वया नीता पुनश्चैव विसर्जिता ॥ ५.१७८.२८ ॥
பீஷ்மா, எந்த எண்ணத்தைக் கொண்டு நீ அப்போது காசி அரசனின் மகளை அவளது விருப்பமின்றி அழைத்துச் சென்று, பின்னர் விடுவித்தாய்?
5.178.29
विभ्रंशिता त्वया हीयं धर्मादास्ते यशस्विनी ।
परामृष्टां त्वया हीमां को हि गन्तुमिहार्हति ॥ ५.१७८.२९ ॥
நீ இவளைத் தர்மத்திலிருந்து வீழ்த்திவிட்டாய்; இந்த புகழுள்ளவள் இன்னும் (கன்னியாக) இருக்கிறாள். நீ இவளை பலவந்தமாகத் தொட்டுவிட்டாய்; இனி இவளை யார் அடையத் தகுதியுடையவன்?
5.178.30
प्रत्याख्याता हि साल्वेन त्वया नीतेति भारत ।
तस्मादिमां मन्नियोगात्प्रतिगृह्णीष्व भारत ॥ ५.१७८.३० ॥
சால்வனால் இவள் நிராகரிக்கப்பட்டாள், நீ இவளை அழைத்துச் சென்றாய், பாரதனே. ஆகையால் என் ஆணைப்படி இவளை ஏற்றுக்கொள், பாரதனே.
5.178.31
स्वधर्मं पुरुषव्याघ्र राजपुत्री लभत्वियम् ।
न युक्तस्त्ववमानोऽयं राज्ञां कर्तुं त्वयाऽनघ ॥ ५.१७८.३१ ॥
ஆண்களில் புலியே, இந்த அரச மகள் தன் தர்மத்தைப் பெறட்டும். பாவமற்றவனே, அரசர்களுக்கு இத்தகைய அவமானத்தை நீ செய்வது தகாது.
5.178.32
ततस्तं वै विमनसमुदीक्ष्याहमथाब्रुवम् ।
नाहमेनां पुनर्दद्यां ब्रह्मन्भ्रात्रे कथञ्चन ॥ ५.१७८.३२ ॥
அப்போது அவன் மனம் சோர்ந்திருப்பதைக் கண்டு நான் சொன்னேன்: 'பிராமணனே, இவளை என் சகோதரனுக்கு எந்த வகையிலும் மீண்டும் கொடுக்க மாட்டேன்.'
5.178.33
साल्वस्याहमिति प्राह पुरा मामेव भार्गव ।
मया चैवाभ्यनुज्ञाता गतेयं नगरं प्रति ॥ ५.१७८.३३ ॥
'நான் சால்வனுடையவள்' என்று முன்பு அவள் என்னிடம் சொன்னாள், பார்கவனே. என்னால் அனுமதிக்கப்பட்டு இவள் நகரத்தை நோக்கிச் சென்றாள்.
5.178.34
न भयान्नाप्यनुक्रोशान्नार्थलोभान्न काम्यया ।
क्षात्रं धर्ममहं जह्यमिति मे व्रतमाहितम् ॥ ५.१७८.३४ ॥
பயத்தாலும் அல்ல, இரக்கத்தாலும் அல்ல, செல்வ ஆசையாலும் அல்ல, விருப்பத்தாலும் அல்ல — 'க்ஷத்ரிய தர்மத்தை நான் கைவிட மாட்டேன்' என்பது என் நிலையான விரதம்.
5.178.35
अथ मामब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
न करिष्यसि चेदेतद्वाक्यं मे नरपुङ्गव ॥ ५.१७८.३५ ॥
அப்போது சினத்தால் கலங்கிய கண்களுடைய ராமன் என்னிடம் சொன்னான்: 'மனிதர்களில் சிறந்தவனே, என் இந்த சொல்லை நீ செய்யாவிட்டால்—'
5.178.36
हनिष्यामि सहामात्यं त्वामद्येति पुनः पुनः ।
संरम्भादब्रवीद्रामः क्रोधपर्याकुलेक्षणः ॥ ५.१७८.३६ ॥
'இன்றே உன்னையும் அமைச்சர்களுடன் கொன்றுவிடுவேன்' என்று ராமன் மீண்டும் மீண்டும் ஆவேசத்துடன் சொன்னான்; அவனுடைய கண்கள் சினத்தால் கலங்கியிருந்தன.
5.178.37
तमहं गीर्भिरिष्टाभि पुनः पुनररिन्दम ।
अयाचं भृगुशार्दूलं न चैव प्रशशाम सः ॥ ५.१७८.३७ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, இனிய சொற்களால் பலமுறை நான் அந்த பிருகு குலத்துப் புலியை வேண்டினேன்; ஆனால் அவர் சாந்தமடையவில்லை.
5.178.38
प्रणम्य तमहं मूर्ध्ना भूयो ब्राह्मणसत्तमम् ।
अब्रुवं कारणं किं तद्यत्त्वं युद्धं मयेच्छसि ॥ ५.१७८.३८ ॥
அந்த பிராமணர்களில் சிறந்தவரை தலை வணங்கி வணங்கிய பின், மீண்டும் நான் கேட்டேன்: "நீர் என்னுடன் போர் விரும்புவதற்கான காரணம் என்ன?"
5.178.39
इष्वस्त्रं मम बालस्य भवतैव चतुर्विधम् ।
उपदिष्टं महाबाहो शिष्योऽस्मि तव भार्गव ॥ ५.१७८.३९ ॥
மகாபாகுவே, பார்கவரே, சிறுவனான என்னுக்கு நீரே நான்கு வகை வில்-அஸ்திர வித்தையைக் கற்பித்தீர்; நான் உமது சீடன்.
5.178.40
ततो मामब्रवीद्रामः क्रोधसंरक्तलोचनः ।
जानीषे मां गुरुं भीष्म गृह्णासीमां न चैव ह ॥ ५.१७८.४० ॥
அப்போது கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய ராமர் என்னிடம் கூறினார்: "பீஷ்மா, நீ என்னை உன் குருவாக அறிவாய்; இருந்தும் இவளை ஏற்கிறாய் — அது ஒருபோதும் நடக்காது."
5.178.41
सुतां काश्यस्य कौरव्य मत्प्रियार्थं महामते ।
न हि मे विद्यते शान्तिरन्यथा कुरुनन्दन ॥ ५.१७८.४१ ॥
கௌரவா, மகாமதியே, எனக்குப் பிரியமானதற்காக காசி அரசனின் இந்த மகளை ஏற்றுக்கொள்; இல்லையெனில் எனக்கு அமைதி இல்லை, குருநந்தனா.
5.178.42
गृहाणेमां महाबाहो रक्षस्व कुलमात्मनः ।
त्वया विभ्रंशिता हीयं भर्तारं नाधिगच्छति ॥ ५.१७८.४२ ॥
மகாபாகுவே, இவளை ஏற்று உன் குலத்தைக் காப்பாற்று; உன்னால் கைவிடப்பட்ட இவள் வேறு கணவனைப் பெறவில்லை.
5.178.43
तथा ब्रुवन्तं तमहं रामं परपुरंयम् ।
नैतदेवं पुनर्भावि ब्रह्मर्षे किं श्रमेण ते ॥ ५.१७८.४३ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த, பகைவர் நகரங்களை வென்ற அந்த ராமரிடம் நான் சொன்னேன்: பிரம்மரிஷியே, இது மீண்டும் இவ்வாறு நடக்காது; உமக்கு ஏன் இந்தச் சிரமம்?
5.178.44
गुरुत्वं त्वयि संप्रेक्ष्य जामदग्न्य पुरातनम् ।
प्रसादये त्वां भगवंस्त्यक्तैषा तु पुरा मया ॥ ५.१७८.४४ ॥
உம்முடைய பழமையான குருத்துவத்தைக் கருதி, ஜமதக்னியின் மகனே, பகவானே, உம்மைச் சமாதானப்படுத்துகிறேன்; இவளை முன்பே நான் விட்டுவிட்டேன்.
5.178.45
को जातु परभावां हि नारीं व्यालीमिव स्थिताम् ।
वासयेत गृहे जानन्स्त्रीणां दोषो महात्ययः ॥ ५.१७८.४५ ॥
பெண்களில் குற்றம் பெரும் ஆபத்து என்று அறிந்தும், பிறரிடம் பற்றுள்ள, பாம்பைப் போல நிற்கும் அந்தப் பெண்ணை யார் வீட்டில் வைத்திருப்பார்?
5.178.46
न भयाद्वासवस्यापि धर्मं जह्यां महाव्रत ।
प्रसीद मा वा यद्वा ते कार्यं तत्कुरु मा चिरम् ॥ ५.१७८.४६ ॥
மகாவிரதரே, இந்திரனின் பயத்தினாலும் நான் தர்மத்தைக் கைவிடமாட்டேன்; என்மேல் கருணை கொள்க, அல்லது உமது காரியத்தைச் செய்க, தாமதிக்காதீர்.
5.178.47
अयं चापि विशुद्धात्मन्पुराणे श्रूयते विभो ।
मरुत्तेन महाबुद्धे गीतः श्लोको महात्मना ॥ ५.१७८.४७ ॥
தூய ஆத்மாவே, பிரபுவே, புராணத்தில் இதுவும் கேட்கப்படுகிறது — மகாபுத்தியே, மகாத்மா மருத்தன் இந்த ஸ்லோகத்தைப் பாடினார்.
5.178.48
गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।
उत्पथं प्रतिपन्नस्य परित्यागो विधीयते ॥ ५.१७८.४८ ॥
ஆணவம் கொண்டவனாகி, செய்யத்தக்கது எது செய்யத்தகாதது எது என்று அறியாமல், தவறான வழியில் சென்ற குருவாயினும் அவனைக் கைவிடுவது விதிக்கப்பட்டது.
5.178.49
स त्वं गुरुरिति प्रेम्णा मया संमानितो भृशम् ।
गुरुवृत्तिं न जानीषे तस्माद्योत्स्यामि वै त्वया ॥ ५.१७८.४९ ॥
நீ குரு என்று அன்புடன் நான் உன்னை மிகவும் மதித்தேன். ஆனால் குருவின் நடத்தையை நீ அறியவில்லை; ஆகவே நான் உன்னுடன் நிச்சயம் போரிடுவேன்.
5.178.50
गुरुं न हन्यां समरे ब्राह्मणं च विशेषतः ।
विशेषतस्तपोवृद्धमेवं क्षान्तं मया तव ॥ ५.१७८.५० ॥
போரில் குருவை நான் கொல்லமாட்டேன்; அந்தணரை, சிறப்பாக தவத்தில் முதிர்ந்தவரை. இவ்வாறு நான் உன்னை மன்னித்தேன்.
5.178.51
उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा ब्राह्मणं क्षत्रबन्धुवत् ।
यो हन्यात्समरे क्रुद्धं युध्यन्तमपलायिनम् ॥ ५.१७८.५१ ॥
ஒரு அந்தணர் கீழ்நிலைக்ஷத்திரியனைப் போல அம்பை உயர்த்தியிருக்கக் கண்டு, போரில் சினந்து போரிடுபவனும், ஓடாதவனுமான அவனை யார் கொல்வானோ—
5.178.52
ब्रह्महत्या न तस्य स्यादिति धर्मेषु निश्चयः ।
क्षत्रियाणां स्थितो धर्म क्षत्रियोऽस्मि तपोधन ॥ ५.१७८.५२ ॥
'அவனுக்கு அந்தணக் கொலைப் பாவம் வராது' என்பதே தர்மத்தில் உறுதியான முடிவு. க்ஷத்திரியர்களின் தர்மம் இதுவே நிலைபெற்றுள்ளது; ஓ தவத்தின் செல்வமே, நான் க்ஷத்திரியன்.
5.178.53
यो यथा वर्तते यस्मिंस्तस्मिन्नेव प्रवर्तयन् ।
नाधर्मं समवाप्नोति न चाश्रेयश्च विन्दति ॥ ५.१७८.५३ ॥
எவன் எப்படி எதில் ஈடுபட்டிருக்கிறானோ, அதிலேயே ஈடுபட்டு நடப்பவன் அதர்மத்தை அடைவதில்லை; தீமையையும் அடைவதில்லை.
5.178.54
अर्थे वा यदि वा धर्मे समर्थो देशकालवित् ।
अर्थसंशयमापन्नः श्रोयान्निःसंशयो नरः ॥ ५.१७८.५४ ॥
பொருளிலோ தர்மத்திலோ திறமையும், இடம் காலம் அறிந்தவனுமான மனிதன், பொருள்-ஐயத்தில் சிக்கினால், ஐயமற்ற மனிதனைவிட உயர்ந்தவன்.
5.178.55
यस्मात्संशयितेऽप्यर्थेऽयथान्यायं प्रवर्तसे ।
तस्माद्योत्स्यामि सहितस्त्वया राम महाहवे ॥ ५.१७८.५५ ॥
ஐயத்திற்குரிய விஷயத்திலும் நீ நியாயத்திற்கு மாறாக நடக்கிறாய்; ஆகையால் ராமா, பெரும் போரில் உன்னுடன் நான் போரிடுவேன்.
5.178.56
पश्य मे बाहुवीर्यं च विक्रमं चातिमानुषम् ।
एवं गतेऽपि तु मया यच्छक्यं भृगुनन्दन ॥ ५.१७८.५६ ॥
என் கரங்களின் வீரியத்தையும் மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்ட என் பராக்கிரமத்தையும் பார்; பிருகுவின் மகனே, இந்த நிலையிலும் என்னால் இயன்றதை நான் செய்வேன்.
5.178.57
तत्करिष्ये कुरुक्षेत्रे योत्स्ये विप्र त्वया सह ।
द्वन्द्वे राम यथेष्टं मे सञ्जीभव महाद्युते ॥ ५.१७८.५७ ॥
ஆகையால் குருக்ஷேத்திரத்தில் உன்னுடன் போரிடுவேன், பிராமணனே. ராமா, என் விருப்பப்படி ஒருவருக்கு ஒருவர் போரிட தயாராகு, மகா ஒளியுடையவனே.
5.178.58
तत्र त्वं निहतो राम मया शरशतार्दितः ।
प्राप्स्यसे निर्जिताँल्लोकाञ्शस्त्रपूतो महारणे ॥ ५.१७८.५८ ॥
அங்கே, ராமா, என்னால் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்டு நீ கொல்லப்படுவாய்; பெரும் போரில் ஆயுதங்களால் தூய்மையடைந்து வென்ற உலகங்களை அடைவாய்.
5.178.59
स गच्छ विनिवर्तस्व कुरुक्षोत्रं रणप्रिय ।
तत्रैष्यामि महाबाहो युद्धाय त्वांतपोधन ॥ ५.१७८.५९ ॥
ஆகையால் போ, குருக்ஷேத்திரத்திற்குத் திரும்பு, போரை விரும்புபவனே. அங்கே நான் வருவேன், மகாபாகுவே, போருக்காக உன்னிடம், தவச் செல்வனே.
5.178.60
अपि यत्र त्वया राम कृतं शौचं पुरा पितुः ।
तत्राहमपि हत्वा त्वां शौचं कर्तास्मि भार्गव ॥ ५.१७८.६० ॥
முன்பு நீ உன் தந்தைக்காக சுத்திச் சடங்கு செய்த அதே இடத்தில், பார்க்கவா, உன்னைக் கொன்று நானும் சுத்திச் சடங்கு செய்வேன்.
5.178.61
तत्र राम समागच्छ त्वरितं युद्धदुर्मद ।
व्यपनेष्यामि ते दर्पं पौराणं ब्राह्मणब्रुव ॥ ५.१७८.६१ ॥
ராமா, போர்க் களிப்பில் மதிமயங்கியவனே, அங்கே விரைவில் வா. பிராமணன் என்று சொல்லும் உன் பழைய பெருமிதத்தை நான் அழிப்பேன்.
5.178.62
यच्चापि कत्थसे राम बहुशः परिवत्सरे ।
निर्जिताः क्षत्रिया लोके मयैकेनेति तच्छ्रुणु ॥ ५.१७८.६२ ॥
ராமா, ஆண்டுதோறும் பலமுறை நீ பெருமையாகச் சொல்கிறாய்: உலகில் நான் ஒருவனாகவே க்ஷத்திரியர்களை வென்றேன் என்று. அதைக் கேள்.
5.178.63
न तदा जातवान्भीष्मः क्षत्रियो वापि मद्विधः ।
पञ्चाञ्चातानि तेजांसि तृणेषु ज्वलितं त्वया ॥ ५.१७८.६३ ॥
அப்போது பீஷ்மனும், என்னைப்போன்ற எந்த க்ஷத்திரியனும் பிறக்கவில்லை. நீ புல்லில் ஐந்து தேஜஸ்களை எரியச் செய்தாய்.
5.178.64
यस्ते युद्धमयं दर्पं कामं च व्यपनाशयेत् ।
सोऽहं जातो महाबाहो भीष्मः परपुरंजयः।
व्यपनेष्यामि ते दर्पं युद्धे राम न संशयः ॥ ५.१७८.६४ ॥
உன் போர்ப் பெருமிதத்தையும் ஆசையையும் அழிக்கவல்லவனாக, நீண்ட தோள்களை உடைய, பகைநகர்களை வெல்லும் பீஷ்மன் நான் பிறந்துள்ளேன். ராமா, போரில் உன் பெருமிதத்தை நான் நிச்சயம் அழிப்பேன், ஐயமில்லை.
5.178.65
ततो मामब्रवीद्रामः प्रहसन्निव भारत ।
दिष्ट्या भीष्म मया सार्धं योद्धुमिच्छसि संगरे ॥ ५.१७८.६५ ॥
பிறகு ராமன் சிரிப்பது போல் என்னிடம் சொன்னான்: பாரதா, பீஷ்மா, நல்லதாக, என்னுடன் போரிட நீ விரும்புகிறாய்.
5.178.66
अयं गच्छामि कौरव्य कुरुक्षेत्रं त्वया सह ।
भाषितं ते करिष्यामि तत्रागच्छ परंतप ॥ ५.१७८.६६ ॥
கௌரவ்யா, நான் உன்னுடன் குருக்ஷேத்திரத்திற்குப் போகிறேன். நீ சொன்னபடியே செய்வேன். பகைவரை வாட்டுபவனே, அங்கே வா.
5.178.67
तत्र त्वां निहतं माता मया शरशताचितम् ।
जाह्नवी पश्यतां भीष्म गृध्रकङ्कबलाशनम् ॥ ५.१७८.६७ ॥
அங்கே நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் மூடப்பட்டு, நான் கொன்ற உன்னை, பீஷ்மா, ஜாஹ்னவி தாய் பார்ப்பாள்; நீ கழுகுகளுக்கும் கொக்குகளுக்கும் இரையாவாய்.
5.178.68
कृपणं त्वामभिप्रेक्ष्य सिद्धचारणसेविता ।
मया विनिहतं देवी रोदतामद्य पार्थिव ॥ ५.१७८.६८ ॥
ஓ அரசே, இரங்கத்தக்க நிலையில் உன்னைக் கண்டு, சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்பட்ட அந்தத் தேவி, என்னால் கொல்லப்பட்ட உன்னைப் பார்த்து இன்று அழுவாள்.
5.178.69
अतदर्हा महाभागा भगीरथसुताऽनघा ।
या त्वामजीजनन्मन्दं युद्धकामुकमातुरम् ॥ ५.१७८.६९ ॥
அந்த மகாபாக்கியவதி, பாவமற்ற பகீரதனின் மகள், போர் ஆசையால் வருந்தும் மூடனான உன்னைப் பெற்றவள், அதற்குத் தகுதியற்றவள்.
5.178.70
एहि गच्छ मया भीष्म युद्धकामुक दुर्मद ।
गृहाण सर्वं कौरव्य रथादि भरतर्षभ ॥ ५.१७८.७० ॥
வா, என்னுடன் வா, பீஷ்மா, போராசை கொண்ட செருக்குள்ளவனே! ஓ கௌரவா, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, தேர் முதலியவற்றை எல்லாம் எடுத்துக்கொள்.
5.178.71
इति ब्रुवाणं तमहं रामं परपुरंजयमक् ।
प्रणम्यक शिरसा राममेवमस्त्वित्यथाब्रवम् ॥ ५.१७८.७१ ॥
இவ்வாறு பேசிய அந்த எதிரி நகரங்களை வென்ற ராமனுக்கு, நான் தலை வணங்கி, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றேன்.
5.178.72
एवमुक्त्वा ययौ रामः कुरुक्षेत्रं युयुत्सया ।
प्रविश्य नगरं चाहं सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ ५.१७८.७२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, போர் செய்யும் விருப்பத்துடன் ராமன் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் சென்றான். நான் நகரில் நுழைந்து சத்தியவதிக்கு அதைத் தெரிவித்தேன்.
5.178.73
ततः कृतस्वस्त्ययनो मात्रा च प्रतिनन्दितः ।
द्विजातीन्वाच्य पुण्याहं स्वस्ति चैव महाद्युते ॥ ५.१७८.७३ ॥
பின்னர் சுவஸ்த்யயனம் செய்து, தாயால் வாழ்த்தப்பட்டு, அந்தணர்களைக் கொண்டு புண்யாஹமும் ஸ்வஸ்தியும் ஓதுவித்து, ஓ மகாதேஜஸ்வியே,
5.178.74
रथमास्थाय रुचिरं राजतं पाण्डुरैर्हयैः ।
सूपस्करं स्वधिष्ठानं वैयाघ्रपरिवारणम् ॥ ५.१७८.७४ ॥
வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய, வெள்ளி போன்ற அழகிய தேரில் ஏறி, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, தனக்கே உரிய இருக்கை கொண்ட, புலித்தோல் போர்த்தப்பட்ட,
5.178.75
उपपन्नं महाशस्त्रैः सर्वोपकरणान्वितम् ।
तत्कुलीनेन वीरेण हयशास्त्रविदा रणे ॥ ५.१७८.७५ ॥
பெரும் ஆயுதங்களுடன் கூடிய, எல்லா உபகரணங்களும் நிறைந்த, அந்தக் குலத்தில் பிறந்த, குதிரைக் கலை அறிந்த வீரனால், போர்க்களத்தில்,
5.178.76
यत्तं सूतेन शिष्टेन बहुशो दृष्टकर्मणा ।
दंशितः पाण्डुरेणाहं कवचेन वपुष्मता ॥ ५.१७८.७६ ॥
பலமுறை சோதிக்கப்பட்ட செயல்களுடைய, பயிற்சி பெற்ற சாரதியால் தயார் செய்யப்பட்ட, வெண்ணிற, உடல் ஒளிரும் கவசத்தால் நான் அணிந்து கொள்ளப்பட்டேன்,
5.178.77
पाण्डुरं कार्मुकं गृह्य प्रायां भरतसत्तम ।
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ॥ ५.१७८.७७ ॥
வெள்ளை வில்லை எடுத்துக்கொண்டு நான் புறப்பட்டேன், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, என் தலைக்கு மேல் வெண்குடை பிடிக்கப்பட்டிருந்தது,
5.178.78
पाण्डुरैश्चापि व्यजनैर्वीज्यमानो नराधिप ।
शुक्लवासाः सितोष्णीषः सर्वशुक्लविभूषणः ॥ ५.१७८.७८ ॥
வெள்ளை விசிறிகளால் வீசப்பட்டவனாய், ஓ நராதிபனே, வெண்ணிற ஆடை அணிந்து, வெண்ணிறத் தலைப்பாகையுடன், முழுவதும் வெண்ணிற ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய்.
5.178.79
स्तूयमानो जयाशीर्भिर्निष्क्रम्य गजसाह्वयात् ।
कुरुक्षेत्रं रणक्षेत्रमुपायां भरतर्षभ ॥ ५.१७८.७९ ॥
வெற்றி வாழ்த்துக்களால் புகழப்பட்டவனாக, கஜசாஹ்வயத்திலிருந்து புறப்பட்டு நான் குருக்ஷேத்திரமாகிய அந்தப் போர்க்களத்திற்குச் சென்றேன், பரதர்களில் காளையே.
5.178.80
ते हयाश्चोदितास्तेन सूतेन परमाहवे ।
अवहन्मां भृशं राजन्मनोमारुतरंहसः ॥ ५.१७८.८० ॥
அந்த சாரதியால் தூண்டப்பட்ட அந்தக் குதிரைகள் அந்த மகத்தான போரில், அரசனே, மனத்தையும் காற்றையும் போன்ற வேகத்தில் என்னை மிகவும் விரைவாக சுமந்து சென்றன.
5.178.81
गत्वाऽहं तत्कुरुक्षेत्रं स च रामः प्रतापवान् ।
युद्धाय सहसा राजन्पराक्रान्तौ परस्परम् ॥ ५.१७८.८१ ॥
நான் அந்தக் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் சென்றேன்; பெருவீரனாகிய ராமனும் அரசனே, போருக்காக திடீரென ஒருவரையொருவர் எதிர்த்து முன்னேறினோம்.
5.178.82
ततः सदर्शनेऽतिष्ठं रामस्यातितपस्विनः ।
प्रगृह्य शङ्खप्रवरंक ततः प्राधममुत्तमम् ॥ ५.१७८.८२ ॥
பின்னர் நான் அதி தபஸ்வியான ராமனின் பார்வையில் நின்றேன்; பின் சிறந்த சங்கை எடுத்து, அதை உயர்ந்த முறையில் ஊதினேன்.
5.178.83
ततस्तत्र द्विजा राजंस्तापसाश्च वनौकसः ।
अपश्यन्त रणं दिव्यं देवाः सेन्द्रगणास्तदा ॥ ५.१७८.८३ ॥
அங்கே, அரசனே, பிராமணர்களும், தபஸ்விகளும், வனவாசிகளும், இந்திரனின் கணங்களுடன் கூடிய தேவர்களும் அந்த தெய்வீகப் போரைக் கண்டனர்.
5.178.84
ततो दिव्यानि माल्यानि प्रादुरासंस्ततस्ततः ।
वादित्राणि च दिव्यानि मेघवृन्दानि चैव ह ॥ ५.१७८.८४ ॥
பின்னர் இடம்தோறும் தெய்வீக மாலைகள் தோன்றின; தெய்வீக இசைக்கருவிகளும், மேகக்கூட்டங்களும் தோன்றின.
5.178.85
ततस्ते तापसाः सर्वे भार्गवस्यानुयायिनः ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त परिवार्य रणाजिरम् ॥ ५.१७८.८५ ॥
அப்போது பார்கவனைப் பின்பற்றிய அந்தத் தவசிகள் அனைவரும் போர்க்களத்தைச் சூழ்ந்து காட்சியாளர்களாக நின்றனர்.
5.178.86
ततो मामब्रवीद्देवी सर्वभूतहितैषिणी ।
माता स्वरूपिणी राजन्किमिदं ते चिकीर्षितम् ॥ ५.१७८.८६ ॥
அப்போது அனைத்து உயிர்களின் நலனை விரும்பும் அந்தத் தேவியான தாய், தனது உண்மை வடிவில் என்னிடம் சொன்னாள்: "அரசே, நீ இதை என்ன செய்ய நினைக்கிறாய்?"
5.178.87
गत्वाऽहं जामदग्न्यं तु प्रयाचिष्ये कुरूद्वह ।
भूष्मेण सह मा योत्सीः शिष्येणेति पुनः पुनः ॥ ५.१७८.८७ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, நான் ஜாமதக்னியிடம் சென்று, 'சீடனான பீஷ்மருடன் போரிடாதே' என்று மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுவேன்.
5.178.88
मा मैवं पुत्र निर्बन्धं कुरु विप्रेण पार्थिव ।
जामदग्न्येन समरे योद्धुमित्येव भर्त्सयत् ॥ ५.१७८.८८ ॥
மகனே, இவ்வாறு பிடிவாதம் செய்யாதே. அரசே, போரில் பிராமணனான ஜாமதக்னியுடன் போரிடுவதற்கு — என்று அவள் என்னைக் கடிந்தாள்.
5.178.89
किं न वै क्षत्रियहणो हरतुल्यपराक्रमः ।
विदितः पुत्र रामस्ते यतस्तं योद्धुमिच्छसि ॥ ५.१७८.८९ ॥
மகனே, க்ஷத்திரியர்களைக் கொல்பவனும், ஹரனுக்கு (சிவனுக்கு) நிகரான வீரமுடையவனுமான அந்த ராமன் உனக்குத் தெரியாதா? அவனுடன் நீ போரிட விரும்புகிறாய்?
5.178.90
ततोऽहमब्रवं देवीमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
सर्वं तद्भरतश्रेष्ठ यथावृत्तं स्वयंवरे ॥ ५.१७८.९० ॥
அப்போது நான் கைகூப்பி, தேவியை வணங்கி, பரதர்களில் சிறந்தவனே, சுயம்வரத்தில் நடந்ததையெல்லாம் முழுவதுமாகச் சொன்னேன்.
5.178.91
यथा च रामो राजेन्द्र मया पूर्वं प्रचोदितः ।
काशिराजसुतायाश्च यथा कर्म पुरातनम् ॥ ५.१७८.९१ ॥
ராஜேந்திரா, முன்பு நான் தூண்டியபடி ராமர் செய்ததும், காசி அரசனின் மகளுடன் நடந்த பழைய செயலும் இவ்வாறே.
5.178.92
ततः सा राममभ्येत्य जननी मे महानदी ।
मदर्थं तमृषिं वीक्ष्य क्षमयामास भार्गवम् ॥ ५.१७८.९२ ॥
அப்போது என் தாயான அந்த மகாநதி ராமரிடம் சென்று, எனக்காக அந்த ரிஷியைப் பார்த்து பார்கவரிடம் மன்னிப்பு வேண்டினாள்.
5.178.93
भीष्मेण सह मा योत्सीः शिष्येणेति वचो।़ब्रवीत् ।
स च तामाह याचन्तीं भीष्ममेव निवर्तय।
न च मे कुरुते काममित्यहं तमुपागमम् ॥ ५.१७८.९३ ॥
"சீடனே, பீஷ்மருடன் போர் செய்யாதே" என்று அவர் கூறினார். அவரும் மன்றாடிய அவளுக்குப் பதில் சொன்னார்: "பீஷ்மரையே திருப்பு; அவன் என் விருப்பத்தைச் செய்யவில்லை." அதனால் நான் அவனிடம் சென்றேன்.
5.178.94
ततो गङ्गा सुतस्नोहान्मां सा पुनरुपागमत् ।
नास्या अकरवं वाक्यं क्रोधपर्याकुलेक्षणः ॥ ५.१७८.९४ ॥
அப்போது மகன்மீதான அன்பால் கங்கை மீண்டும் என்னிடம் வந்தாள். கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் நான் அவள் சொல்லுக்கு இணங்கவில்லை.
5.178.95
अथादृश्यत धर्मात्मा भृगुश्रेष्ठो महातपाः ।
आह्वयामास च तदा युद्धाय द्विजसत्तमः ॥ ५.१७८.९५ ॥
அப்போது அறம் நிறைந்த, பிருகுவின் சிறந்தவரும் பெரும் தவம் உடையவருமான அவர் தோன்றினார். அப்போதே அந்த துவிஜர்களில் சிறந்தவர் போருக்கு எனக்கு சவால் விடுத்தார்.