മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.182
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.182.1
ततः प्रभाते राजेन्द्र सूर्ये विमलतां गते ।
भार्गवस्य मया सार्धं पुनर्युद्धमवर्तत ॥ ५.१८२.१ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്ര, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ നിർമ്മലനായപ്പോൾ ഭാർഗവനോട് (പരശുരാമനോട്) എന്നോടൊപ്പം വീണ്ടും യുദ്ധം നടന്നു.
5.182.2
ततोऽभ्रान्ते रथे तिष्ठन्रामः प्रहरतां वरः ।
ववर्ष शरजालानि मयि मेध इवाचले ॥ ५.१८२.२ ॥
അപ്പോൾ രഥത്തിൽ നിന്ന, പ്രഹരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ, പർവതത്തിൽ മേഘം പെയ്യുന്നതുപോലെ എന്റെമേൽ ശരജാലങ്ങൾ വർഷിച്ചു.
5.182.3
ततः सूतो मम सुहृच्छरवर्षेण ताडितः ।
अपयातो रथोपस्थान्मनो मम विषादयन् ॥ ५.१८२.३ ॥
അപ്പോൾ എന്റെ സുഹൃത്തായ സാരഥി ശരവർഷത്താൽ മുറിവേറ്റ് രഥാസനത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി; അത് എന്റെ മനസ്സിനെ വിഷാദത്തിലാഴ്ത്തി.
5.182.4
ततः सूतो ममात्यर्थं कश्मलं प्राविशन्महत् ।
पृथिव्यां च शराघातान्निपपात मुमोह च ॥ ५.१८२.४ ॥
അപ്പോൾ എന്റെ സാരഥി അത്യധികമായ മൂർച്ഛയിൽ വീണു; ശരങ്ങളുടെ പ്രഹരത്താൽ ഭൂമിയിൽ വീണ് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
5.182.5
ततः सूतो जहात्प्राणान्रामबाणप्रपीडितः ।
मुहूर्तादिव राजेन्द्र मां च भीराविशत्तदा ॥ ५.१८२.५ ॥
അപ്പോൾ രാമബാണങ്ങളാൽ പീഡിതനായ എന്റെ സാരഥി പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞു; ഹേ രാജേന്ദ്ര, ആ നിമിഷം എന്നിലും ഭയം പ്രവേശിച്ചു.
5.182.6
ततः सूते हते तस्मिन्क्षिपतस्तस्य मे शरान् ।
प्रमत्तमनसो रामः प्राहिणोन्मृत्युसंमितम् ॥ ५.१८२.६ ॥
അപ്പോൾ ആ സാരഥി കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ശരങ്ങൾ എയ്യുമ്പോൾ, എന്റെ അശ്രദ്ധമായ മനസ്സ് കണ്ട് രാമൻ മൃത്യുവിന് തുല്യമായ ശരം പ്രയോഗിച്ചു.
5.182.7
ततः सूतव्यसनिनं विप्लुतं मां स भार्गवः ।
शरेणाभ्यहनद्गाढं विकृष्य बलवद्धनुः ॥ ५.१८२.७ ॥
സാരഥി വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വ്യാകുലനായ എന്നെ ആ ഭാർഗവൻ ശക്തമായ വില്ല് വലിച്ച് ഒരു ബാണംകൊണ്ട് ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
5.182.8
स मे भुजान्तरे राजन्निपत्य रुधिराशनः ।
मयैव सह राजेन्द्र जगाम वसुधातलम् ॥ ५.१८२.८ ॥
രാജാവേ, രക്തം കുടിക്കുന്ന ആ ബാണം എന്റെ തോളുകൾക്കിടയിൽ വീണ് എന്നോടൊപ്പം ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചു, ഓ രാജേന്ദ്രാ.
5.182.9
मत्वा तु निहतं रामस्ततो मां भरतर्षभ ।
मेघवद्विननादोच्चैर्जहृषे च पुनः पुनः ॥ ५.१८२.९ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, എന്നെ മരിച്ചതായി കരുതി രാമൻ മേഘം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുകയും വീണ്ടുംവീണ്ടും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
5.182.10
तथा तु पतिते राजन्मयि रामो मुदा युतः ।
उदक्रोशन्महानादं सह तैरनुयायिभिः ॥ ५.१८२.१० ॥
രാജാവേ, ഞാൻ വീണപ്പോൾ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം ഉച്ചത്തിൽ ആർത്തുവിളിച്ചു.
5.182.11
मम तत्राभवन्ये तु कुरवः पार्श्वतः स्थिताः ।
आगता अपि युद्धं तञ्जनास्तत्र दिदृक्षवः ।
आर्तिं परमिकां जग्मुस्ते तदा पतिते मयि ॥ ५.१८२.११ ॥
എന്റെ അരികിൽ നിന്നിരുന്ന കുരുക്കളും യുദ്ധം കാണാൻ വന്നിരുന്ന ജനങ്ങളും ഞാൻ വീണപ്പോൾ അത്യന്തം ദുഃഖത്തിലായി.
5.182.12
ततोऽपश्यं पतितो राजसिंह ।
द्विजानष्टौ सूर्यहुताशनाभान् ।
ते मां समन्तात्परिर्वाय तस्थुः ।
स्वबाहुभिः परिधार्याजिमध्ये ॥ ५.१८२.१२ ॥
രാജസിംഹാ, വീണുകിടന്ന ഞാൻ സൂര്യനും യജ്ഞാഗ്നിയും പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന എട്ടു ബ്രാഹ്മണരെ കണ്ടു. അവർ എന്നെ എല്ലാവശത്തുനിന്നും വലയം ചെയ്ത് യുദ്ധമധ്യത്തിൽ സ്വന്തം ബാഹുക്കളാൽ എന്നെ താങ്ങി നിന്നു.
5.182.13
रक्ष्यमाणश्च तैर्विप्रैर्नाहं भूमिमुपास्पृशम् ।
अन्तरिक्षे धृतो ह्यस्मि तैर्विप्रैर्बान्धवैरिव ॥ ५.१८२.१३ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണർ എന്നെ രക്ഷിച്ചതിനാൽ ഞാൻ ഭൂമിയെ തൊട്ടില്ല. ബന്ധുക്കളെപ്പോലെ ആ ബ്രാഹ്മണർ എന്നെ ആകാശത്തിൽത്തന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തി.
5.182.14
श्वसन्निवान्तरिक्षे च जलबिन्दुभिरुक्षितः ।
ततस्ते ब्राह्मणा राजन्नब्रुवन्परिगृह्य माम् ॥ ५.१८२.१४ ॥
ആകാശത്തിൽ ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, ജലബിന്ദുക്കളാൽ നനയ്ക്കപ്പെട്ട്. അപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ ബ്രാഹ്മണർ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
5.182.15
मा भैरिति समं सर्वे स्वस्ति तेऽस्त्विति चासकृत् ।
ततस्तेषामहं वाग्भिस्तर्पितः सहसोत्थितः ।
मातरं सरितां श्रेष्ठामपश्यं रथमास्थिताम् ॥ ५.१८२.१५ ॥
'ഭയപ്പെടേണ്ട' എന്നും 'നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ' എന്നും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പലതവണ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവരുടെ വാക്കുകളാൽ തൃപ്തനായി ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു; നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ മാതാവിനെ രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്നതായി കണ്ടു.
5.182.16
हयाश्च मे संगृहीतास्तयाऽऽस-
न्महानद्या संयति कौरवेन्द्र।
पादौ जनन्याः प्रतिगृह्य चाहं ।
तथा पितॄणां रथमभ्यरोहम् ॥ ५.१८२.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആ മഹാനദി എന്റെ കുതിരകളെയും പിടികൂടി, ഓ കൗരവേന്ദ്രാ. മാതാവിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച്, പിതൃക്കളുടെ രഥത്തിൽ ഞാൻ കയറി.
5.182.17
ररक्ष सा मां सरथं हयांश्चोपस्काराणि च ।
तामहं प्राञ्जलिर्भूत्वा पुनरेव व्यसर्जयम् ॥ ५.१८२.१७ ॥
അവൾ എന്നെയും രഥത്തെയും കുതിരകളെയും ഉപകരണങ്ങളെയും രക്ഷിച്ചു. കൈകൂപ്പി നിന്ന് ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും യാത്രയാക്കി.
5.182.18
ततोऽहं स्वयमुद्यम्य हयांस्तान्वातरंहसः ।
अयुध्यं जामदग्न्येन निवृत्तेऽहनि भारत ॥ ५.१८२.१८ ॥
അതിനുശേഷം ഞാൻ തന്നെ ആ കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ തെളിച്ച് ജാമദഗ്ന്യനുമായി (പരശുരാമനുമായി) യുദ്ധം ചെയ്തു, ഓ ഭാരതാ, പകൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ.
5.182.19
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ वेगवन्तं महाबलम् ।
अमुञ्चं समरे बाणं रामाय हृदयच्छिदम् ॥ ५.१८२.१९ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ വേഗവാനും മഹാബലനുമായ രാമന്റെ നേർക്ക് ഹൃദയം പിളർക്കുന്ന ബാണം അയച്ചു.
5.182.20
ततो जगाम वसुधां मम बाणप्रपीडितः ।
जानुभ्यां धनुरुत्सृज्य रामो मोहवशं गतः ॥ ५.१८२.२० ॥
എന്റെ ബാണത്താൽ പീഡിതനായ രാമൻ വില്ലു താഴെയിട്ട് മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് വീണു, മോഹത്തിന് വശനായി.
5.182.21
ततस्तस्मिन्निपतिते रामे भूरिसहस्रदे ।
आवव्रुर्जलदा व्योम क्षरन्तो रुधिरं बहु ॥ ५.१८२.२१ ॥
ആയിരങ്ങൾ ദാനം ചെയ്ത രാമൻ വീണപ്പോൾ മേഘങ്ങൾ ആകാശത്തെ മൂടി, ധാരാളം രക്തം വർഷിച്ചുകൊണ്ട്.
5.182.22
उल्काश्च शतशः पेतुः सनिर्घाताः सकम्पनाः ।
अर्कं च सहसा दीप्तं स्वर्भानुरभिसंवृणोत् ॥ ५.१८२.२२ ॥
നൂറുകണക്കിന് ഉൽക്കകൾ ഇടിമുഴക്കത്തോടും കുലുക്കത്തോടും കൂടി വീണു; ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെ സ്വർഭാനു പെട്ടെന്ന് മറച്ചു.
5.182.23
ववुश्च वाताः परुषाश्चलिता च वसुंधरा ।
गृध्रा बलाश्च कङ्काश्च परिपेतुर्गुदा युताः ॥ ५.१८२.२३ ॥
കഠിനമായ കാറ്റുകൾ വീശി, ഭൂമി വിറച്ചു; കഴുകന്മാരും പരുന്തുകളും കൊക്കുകളും കുടലുകളോടെ ചുറ്റും വീണു.
5.182.24
दीप्तायां दिशि गोमायुर्दारुणं मुहुरुन्नदत् ।
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्भृशनिःस्वनाः ॥ ५.१८२.२४ ॥
കത്തിജ്വലിക്കുന്ന ദിക്കിൽ കുറുക്കൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഭയങ്കരമായി ഓരിയിട്ടു; ആരും അടിക്കാതെ ഭേരികൾ ഘോരശബ്ദത്തോടെ മുഴങ്ങി.
5.182.25
एतदौत्पातिकं सर्वं घोरमासीद्भयंकरम् ।
विसंज्ञकल्पे धरणीं गते रामे महात्मनि ॥ ५.१८२.२५ ॥
ഇവയെല്ലാം അപശകുനങ്ങളായിരുന്നു; ഭയങ്കരവും ഭീതിജനകവുമായിരുന്നു. മഹാത്മാവായ രാമൻ അബോധാവസ്ഥയിലെന്നപോലെ ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോഴായിരുന്നു ഇവ.
5.182.26
ततो वै सहसोत्थाय रामो मामभ्यवर्तत ।
पुनर्युद्धाय कौरव्य विह्वलः क्रोधमूर्छितः ॥ ५.१८२.२६ ॥
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് രാമൻ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി എന്റെ നേരെ വന്നു, ഓ കൗരവ്യാ! അദ്ദേഹം വിഹ്വലനും കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനെപ്പോലെയുമായിരുന്നു.
5.182.27
आददानो महाबाहुः कार्मुकं तालसन्निभम् ।
ततो मय्याददानं तं राममेव न्यवारयन् ॥ ५.१८२.२७ ॥
മഹാബാഹുവായ രാമൻ താളവൃക്ഷത്തോളം ഉയരമുള്ള വില്ലെടുത്തു. അപ്പോൾ എന്റെ നേരെ അമ്പെടുക്കാനൊരുങ്ങിയ ആ രാമനെത്തന്നെ അവർ തടഞ്ഞു.
5.182.28
महर्षयः कृपायुक्ताः क्रोधाविष्टोऽपि भार्गवः ।
समाहरदमेयात्मा शरं कालानलोपमम् ॥ ५.१८२.२८ ॥
മഹർഷിമാർ കാരുണ്യം നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു; ഭാർഗവൻ കോപാവിഷ്ടനായിരുന്നിട്ടും, അളവറ്റ ആത്മാവുള്ള അദ്ദേഹം കാലാഗ്നിക്കു തുല്യമായ അമ്പ് പിൻവലിച്ചു.
5.182.29
सतो रविर्मन्दमरीचिमण्डलो ।
जगामास्तं पांसुपुञ्जावगूढः
निशा व्यगाहत्सुखशीतमारुता ।
ततो युद्धं प्रत्यवहारयाव- ॥ ५.१८२.२९ ॥
സൂര്യന്റെ രശ്മികൾ മങ്ങി; അദ്ദേഹം പൊടിപടലത്തിൽ മറഞ്ഞ് അസ്തമിച്ചു. സുഖകരമായ തണുത്ത കാറ്റോടെ രാത്രി കടന്നുവന്നു. അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ യുദ്ധം നിർത്തിവെച്ചു.
5.182.30
एवं राजन्नवहारो बभूव ।
ततः पुनर्विमलेऽभूत्सुघोरम्।
कल्यंकल्यं विंशतिं वै दिनानि ।
तथैव चान्यानि दिनानि त्रीणि ॥ ५.१८२.३० ॥
ഓ രാജാവേ, ഇങ്ങനെ യുദ്ധവിരാമമുണ്ടായി. പിന്നെ തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതത്തിൽ യുദ്ധം വീണ്ടും അതിഭയങ്കരമായി. ഇരുപതു ദിവസം, ഓരോ ദിവസവും, അതുപോലെ മറ്റു മൂന്നു ദിവസവും.