مهابهاراتا · أدهيايا 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
قال بهيشما: يا بهاراتا، لما انقضت الليلة استيقظتُ. ثم تأملتُ ذلك الحلم، فنلتُ فرحًا عظيمًا.
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
قال بهيشما: يا بهاراتا، فوقع بيني وبينه قتال، صاخب على جميع الكائنات، يقشعر له البدن، وعجيب.
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
فأمطرني البهارغوي وابلًا من السهام؛ يا بهاراتا، فصددته بشبكة من السهام.
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
ثم إن ذلك الزاهد العظيم، وقد اشتد غضبه مجددًا، بغضب الأمس، قذف عليّ رمحًا يُدعى شاكتي.
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
لمستها كصاعقة إندرا، وضياؤها كعصا يama، تتقد في المعركة كالنار، تلحس من كل جانب.
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
ثم، يا نمر البهاراتا، كشهاب يمر في السماء، أصابني سريعًا في منطقة الترقوة، يا أفضل الكورو.
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
فنزل مني، يا ذا الذراعين العظيمتين، وقد جرحني راما، دم مروع كجبل من مغرة حمراء.
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
ثم، وقد امتلأت غضبا شديدا، رميت على ابن جامادغني سهما كالموت، كسم الأفعى.
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
فلما أصابه ذلك البطل، أفضل المولودين مرتين، أشرق على جبهته أيها الملك العظيم، كجبل ذي قمم.
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
فغضب، وسحب بقوة وركّب على قوسه ذلك السهم الرهيب الذي كالفناء الزمني، مُهلك الأعداء.
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
انغرس ذلك السهم القاسي الحاد في صدري وهو يفحّ كالأفعى، فسقطت إلى الأرض مغطى بالدم، أيها الملك.
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
ولما استعدت وعيي من جديد، قذفت على ابن جامادغني الحكيم رمحا نقيا متقدا كالصاعقة.
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
سقط ذلك السلاح بين ذراعي ذلك الأفضل بين البراهمة. أيها الملك، اضطرب وأخذته الرعشة.
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
ثم احتضنه صديقه، البراهمي عظيم التقشف أكريتافرانا، وواساه بكلمات مباركة بشتى الوجوه.
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
ثم استعاد راما طمأنينته، وقد امتلأ غضبًا وعدم صبر، ذلك صاحب النذور العظيمة، فأظهر السلاح الأعلى المسمى سلاح براهما.
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
ثم لدفعه أطلقتُ السلاح الأفضل نفسه، سلاح براهما، فاشتعل كأنه يُري نهاية العصر.
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
يا أفضل البهاراتا، تلاقى السلاحان المسميان براهما في الوسط، فلم يبلغا راما ولا أنا.
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
ثم ظهر في السماء نور وحده، وأيها سيد الناس، وقعت جميع الكائنات في الكرب.
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
يا بهارata، أصابت الحكماء والغاندهاربا والآلهة، المكروبين بوهج السلاح، أشد المعاناة.
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
فارتعدت الأرض مع جبالها وغاباتها وأشجارها، وسقطت الكائنات المعذبة في أعمق اليأس.
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
أيها الملك، اشتعلت السماء وصارت الجهات العشر دخانية، ولم يستطع السائرون في الجو أن يثبتوا في الفضاء حينذاك.
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
فلما ارتفع الصراخ في العالم مع الآلهة والأسورا والراكشاسا، فكرت: «هذه هي الفرصة»، يا بهارتا، وعزمت على إطلاق السلاح.
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
بكلمة القائلين بالبراهمان تذكرت سريعاً السلاح المسمى براسفابا، فظهر ذلك السلاح في نفسي حينذاك.