マハーバーラタ · 章 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
ビーシュマは言った。バーラタよ、夜が明けてから私は目覚めた。そして、その夢を思い巡らせて、この上ない喜びを得た。
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
ビーシュマは言った。バーラタよ、そして私と彼との間に戦いが起こった。それはすべての生き物にとって凄まじく、身の毛もよだつほど驚くべきものだった。
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
するとバールガヴァは私に矢の雨を降らせた。バーラタよ、私はそれを矢の網で防いだ。
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
すると、再び激しく怒った大苦行者は、昨日の怒りをもって、シャクティという槍を私に投げつけた。
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
インドラの雷霆のような触れ心地で、ヤマの杖のような輝きを持ち、戦場で火のように燃え、四方に舌を伸ばしていた。
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
そして、バーラタの虎よ、空を渡る流星のように、それは速やかに私の鎖骨の部位を打った。クルの最良の人よ。
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
その時、大臂の者よ、ラーマに傷つけられた私から、赤土鉱物の山のように恐ろしい血が流れ出た。
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
そこで私は激しい怒りに満たされ、ジャマダグニの子に死のように、蛇の毒のような矢を放った。
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
それに打たれたその英雄、再生族の中の最も優れた者は、大王よ、峰を持つ山のように額で輝いた。
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
彼は怒りに燃え、時の終末者のような、敵を砕くその恐ろしい矢を引き絞り、力強く弓につがえた。
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
あの残酷で鋭い矢は蛇のようにシューと唸り、私の胸に突き刺さった。王よ、そして私は血にまみれて大地に倒れた。
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
しかし再び意識を取り戻し、私は賢いジャマダグニの子に、雷のように燃える清らかな槍を投げつけた。
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
その槍は、そのバラモン第一人者の両腕の間に落ちた。王よ、彼は狼狽し、震えが彼を襲った。
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
そこで彼の友、大苦行者のバラモン、アクリタヴラナは彼を抱きしめ、吉兆の言葉によって様々に慰めた。
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
その後、安心を取り戻したラーマは、怒りと不満に満ち、大誓の人として、ブラフマーの武器という最高の武器を現した。
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
そこで、それを防ぐために私は優れたブラフマーの武器そのものを放った。それは燃え上がり、劫末を示すかのようだった。
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
バーラタの最上の者よ、その二つのブラフマーの武器は中途で衝突し、ラーマにも私にも届かなかった。
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
すると空には、ただ光輝だけが現れた。人の主よ、すべての生きものは苦悩に陥った。
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
バーラタよ、仙人・ガンダルヴァ・神々も武器の輝きに苦しめられ、極度の苦悩に陥った。
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
すると山々・森・木々とともに大地が震え、苦しむ生き物たちは深い絶望に陥った。
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
王よ、空は燃え上がり、十方は煙に覆われた。空を行くものたちは、そのとき虚空に留まることができなかった。
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
そのとき神々・阿修羅・羅刹とともに世界は嘆きの叫びをあげた。バーラタよ、私は「今こそ好機だ」と思い、武器を放とうと決意した。
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
梵を語る者たちの言葉により、私は速やかに「眠りの武器」と呼ばれるものを思い出し、その武器が心に浮かんだ。