มหาภารตะ · อัธยายะ 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
ภีษมะกล่าวว่า โอ ภารตะ เมื่อคืนผ่านไป ข้าพเจ้าก็ตื่นขึ้น แล้วครุ่นคิดถึงความฝันนั้น ข้าพเจ้าก็ได้รับความยินดีอย่างยิ่ง
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
ภีษมะกล่าวว่า โอ ภารตะ จากนั้นการต่อสู้ก็เกิดขึ้นระหว่างข้าพเจ้ากับเขา เป็นการต่อสู้อันอึกทึกสำหรับสรรพสัตว์ น่าขนลุกและน่าอัศจรรย์
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
จากนั้นภารควะได้ระดมฝนลูกศรใส่ข้าพเจ้า โอ ภารตะ ข้าพเจ้าจึงป้องกันมันไว้ด้วยตาข่ายลูกศร
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
จากนั้นผู้ทรงตบะยิ่งใหญ่ ทรงพิโรธอย่างยิ่งอีกครั้ง ด้วยความโกรธที่มีมาตั้งแต่วันวาน จึงได้ขว้างหอกที่เรียกว่าศักติใส่ข้าพเจ้า
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
หอกนั้นสัมผัสเหมือนสายฟ้าของพระอินทร์ มีรัศมีเหมือนคทาของพระยม ลุกโชนดุจไฟในสนามรบ และแลบลิ้นเลียไปทุกทิศ
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
จากนั้น โอ ผู้เสือในหมู่ภารตะ หอกนั้นพุ่งไปดุจอุกกาบาตที่เคลื่อนผ่านท้องฟ้า แล้วก็ได้พุ่งเข้าปะทะที่กระดูกไหปลาร้าของข้าพเจ้าอย่างรวดเร็ว โอ ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
จากนั้น โอ ผู้มีแขนใหญ่ เลือดอันน่าสะพรึงกลัวไหลออกจากข้าพเจ้าผู้ได้รับบาดแผลจากพระราม ดุจภูเขาที่มีดินสีแดงไหลออกมา โอ ผู้มีดวงตาแดงก่ำเพราะเลือด
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
จากนั้น ข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความโกรธอย่างยิ่ง จึงขว้างลูกศรดุจความตาย ดุจพิษงู ใส่บุตรแห่งชมทัคนี
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
วีรบุรุษผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้งถูกลูกศรนั้นยิงที่หน้าผาก โอ มหาราชา ท่านสว่างไสวดุจภูเขาที่มียอดแหลม
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
ท่านโกรธจัด จึงดึงคันธนูและวางลูกศรอันน่าสะพรึงกลัวดุจผู้ทำลายกาลเวลา ผู้สังหารศัตรู ด้วยแรงอันเข้มแข็ง
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
ลูกศรอันดุร้ายและคมนั้นพุ่งเข้าที่อกของข้าพเจ้า ส่งเสียงฟ่อดุจงู โอ มหาราชา ข้าพเจ้าจึงล้มลงสู่พื้นดินโชกไปด้วยเลือด
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
แต่เมื่อกลับมีสติอีกครั้ง ข้าพเจ้าจึงขว้างหอกอันบริสุทธิ์ที่ลุกโชนดุจสายฟ้า ใส่บุตรแห่งชมทัคนีผู้มีปัญญา
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
หอกนั้นตกลงระหว่างแขนของพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุด โอ กษัตริย์ เขาสับสนงุนงง และความสั่นเทาก็เข้าครอบงำเขา
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
จากนั้น อกฤตวรณะ พราหมณ์ผู้ทรงตบะยิ่งใหญ่และเป็นสหายของเขา ได้โอบกอดเขาและปลอบโยนด้วยถ้อยคำอันเป็นมงคลหลายประการ
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
จากนั้น พระรามซึ่งได้รับการปลอบโยนแล้ว เต็มไปด้วยความโกรธและความไม่อดทน ผู้ทรงวัตรอันยิ่งใหญ่ จึงเรียกอาวุธสูงสุดที่เรียกว่าพรหมาสตร์ออกมา
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
จากนั้น เพื่อต้านทานอาวุธนั้น ข้าพเจ้าจึงยิงพรหมาสตร์อันประเสริฐออกไป มันลุกโชนขึ้นและแสดงให้เห็นถึงจุดจบของยุค
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
โอ ผู้ประเสริฐแห่งภารตะ พรหมาสตร์ทั้งสองได้มาปะทะกันกลางทาง โดยไม่ถึงพระรามหรือข้าพเจ้าเลย
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
จากนั้นบนท้องฟ้าก็ปรากฏเพียงรัศมีล้วนๆ โอ เจ้าแห่งมนุษย์ สรรพสัตว์ทั้งปวงจึงตกอยู่ในความทุกข์ทรมาน
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
โอ ภารตะ เหล่าฤๅษี คนธรรพ์ และเทวดา ถูกรัศมีของอาวุธนั้นทำให้เดือดร้อน จึงตกอยู่ในความเจ็บปวดอย่างยิ่ง
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
จากนั้นแผ่นดินพร้อมด้วยภูเขา ป่าไม้ และต้นไม้ก็สั่นสะเทือน และสรรพสัตว์ที่ถูกเผาไหม้ก็ตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างสูงสุด
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
ข้าแต่พระราชา ท้องฟ้าลุกโชนขึ้น ทิศทั้งสิบพากันมีควัน ผู้ที่เคลื่อนที่ไปในอากาศในตอนนั้นไม่อาจดำรงอยู่ในห้วงอากาศได้
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
ครั้นโลกพร้อมทั้งเทวดา อสุระ และรากษสร้องไห้คร่ำครวญด้วยความตกใจ ข้าพเจ้าจึงคิดว่า 'นี่คือโอกาส' ข้าแต่ภารตะ ข้าพเจ้าจึงตั้งใจจะปล่อยอาวุธนั้น
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
ตามคำของผู้กล่าวพรหมัน ข้าพเจ้ารีบระลึกถึงอาวุธที่เรียกว่าประสวาปะ และอาวุธนั้นก็ปรากฏขึ้นในใจของข้าพเจ้าในตอนนั้น