మహాభారతం · అధ్యాయం 5.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.184.1
ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धोऽस्मि भारत ।
ततः संचिन्त्य वै स्वप्नमवापं हर्षमुत्तमम् ॥ ५.१८४.१ ॥
భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఓ భారతా, రాత్రి గడిచిన తర్వాత నేను మేల్కొన్నాను. అప్పుడు ఆ కలను గురించి ఆలోచించి నేను అత్యున్నత ఆనందాన్ని పొందాను.
5.184.2
ततः समभवद्युद्धं मम तस्य च भारत ।
तुमुलं सर्वभूतानां रोमहर्षणमद्भुतम् ॥ ५.१८४.२ ॥
భీష్ముడు ఇలా అన్నాడు: ఓ భారతా, అప్పుడు నాకూ అతనికీ యుద్ధం జరిగింది; అది సర్వప్రాణులకు భయంకరమైనది, రోమాంచకరమైనది, అద్భుతమైనది.
5.184.3
ततो बाणमयं वर्षं ववर्ष मयि भार्गवः ।
न्यवारयमहं तच्च शरजालेन भारत ॥ ५.१८४.३ ॥
అప్పుడు భార్గవుడు నాపై బాణవర్షం కురిపించాడు; ఓ భారతా, దానిని నేను బాణజాలంతో అడ్డుకున్నాను.
5.184.4
ततः परमसंक्रुद्धः पुनरेव महातपाः ।
ह्यस्तनेन च कोपेन शक्तिं वै प्राहिणोन्मयि ॥ ५.१८४.४ ॥
అప్పుడు మహాతపస్వి అత్యంత కోపంతో మళ్ళీ, నిన్నటి కోపంతో, నా మీదికి శక్తి అనే ఆయుధాన్ని ప్రయోగించాడు.
5.184.5
इन्द्राशनिसमस्पर्शां यमदण्डसमप्रभाम् ।
ज्वलन्तीमग्निवत्सङ्ख्ये लेलिहानां समन्ततः ॥ ५.१८४.५ ॥
ఇంద్రుని వజ్రంలా స్పర్శ కలిగినది, యముని దండంలా కాంతి కలిగినది, యుద్ధంలో అగ్నిలా మండుతూ నలువైపులా నాలుకలు చాచుతున్నది.
5.184.6
ततो भरतशार्दूल धिष्ण्यमाकाशगं यथा ।
सा ममाभ्यवधीत्तूर्णं जत्रुदेशे कुरूद्वह ॥ ५.१८४.६ ॥
అప్పుడు, ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ఆకాశంలో వెళ్ళే ఉల్కలా అది వేగంగా నా జత్రుప్రదేశంలో (కంఠ-భుజ సంధి) నన్ను కొట్టింది; ఓ కురుశ్రేష్ఠా.
5.184.7
अथास्रमस्रवद्धोरं गिरेर्गैरिकधातुवात् ।
रामेण सुमहाबाहो क्षतस्य क्षतजेक्षण ॥ ५.१८४.७ ॥
అప్పుడు, మహాబాహువా, రామునిచే గాయపడిన నా నుండి గైరిక ధాతువు కలిగిన పర్వతంలా భయంకరమైన రక్తం కారింది.
5.184.8
ततोऽहं जामदग्न्याय भृशं क्रोधसमन्वितः ।
चिक्षेप मृत्युसंकाशं बाणं सर्पविषोपमम् ॥ ५.१८४.८ ॥
అప్పుడు నేను అత్యంత కోపంతో జమదగ్ని కుమారునిపై మృత్యువులా, సర్ప విషంలా ఉన్న బాణాన్ని వేశాను.
5.184.9
स तेनाभिहतो वीरो ललाटे द्विजसत्तमः ।
अशोभत महाराज शश्रृङ्ग इव पर्वतः ॥ ५.१८४.९ ॥
దాని చేత కొట్టబడిన ఆ వీరుడు, ద్విజులలో ఉత్తముడు, నుదుటిపై, మహారాజా, శిఖరాలున్న పర్వతంలా ప్రకాశించాడు.
5.184.10
स संरब्धः समावृत्य शरं कालान्तकोपमम् ।
संदधे बलवत्कृष्य घोरं शत्रनिबर्हणम् ॥ ५.१८४.१० ॥
అతడు కోపంతో, కాలాంతకుని వంటి, శత్రునాశకమైన ఆ భయంకర బాణాన్ని బలంగా లాగి ధనువుపై సంధించాడు.
5.184.11
स वक्षसि पापतोग्रः शरो व्याल इव श्वसन् ।
महीं राजंस्ततश्चाहमगमं रुधिराविलः ॥ ५.१८४.११ ॥
ఆ పాపపు, తీవ్రమైన బాణం పామువలె బుసకొడుతూ నా రొమ్మును తాకింది; రాజా, అప్పుడు నేను రక్తంతో తడిసి నేలపై పడ్డాను.
5.184.12
संप्राप्य तु पुनः संज्ञां जामदघ्न्याय धीमते ।
प्राहिण्वं विमलां शक्तिं ज्वलन्तीमशनीमिव ॥ ५.१८४.१२ ॥
మళ్లీ స్పృహ పొంది, బుద్ధిమంతుడైన జమదగ్ని కుమారునిపై, వజ్రంలా మండుతున్న నిర్మలమైన శక్తిని ప్రయోగించాను.
5.184.13
सा तस्य द्विजमुख्यस्य निपपात भुजान्तरे ।
विह्वलश्चाभवद्राजन्वेपथुश्चैनमाविशत् ॥ ५.१८४.१३ ॥
ఆ శక్తి ఆ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణుని బాహువుల మధ్య పడింది. ఓ రాజా, అతడు కలత చెందాడు; వణుకు అతనిని ఆవరించింది.
5.184.14
तत एनं परिष्वज्य सखा विप्रो महातपाः ।
अकृतव्रणः शुभैर्वाक्यैराश्वासयदनेकधा ॥ ५.१८४.१४ ॥
అప్పుడు అతని మిత్రుడు, మహాతపస్వి అయిన అకృతవ్రణ బ్రాహ్మణుడు అతనిని కౌగిలించుకొని శుభవాక్యాలతో అనేక విధాలుగా ఓదార్చాడు.
5.184.15
समाश्वस्तस्ततो रामः क्रोधामर्षसमन्वितः ।
प्रादुश्चक्रे तदा ब्राह्मं परमास्त्रं महाव्रतः ॥ ५.१८४.१५ ॥
అప్పుడు ఓదార్పు పొందిన, కోపంతో మరియు అసహనంతో నిండిన మహావ్రతుడైన రాముడు బ్రాహ్మాస్త్రమనే పరమాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు.
5.184.16
ततस्तत्प्रतिघातार्थं ब्राह्ममेवास्त्रमुत्तमम् ।
मया प्रयुक्तं जज्वाल युगान्तमिव दर्शयत् ॥ ५.१८४.१६ ॥
అప్పుడు దానిని ప్రతిఘటించడానికి నేను ఉత్తమ బ్రాహ్మాస్త్రాన్నే ప్రయోగించాను; అది యుగాంతాన్ని చూపుతున్నట్లు మండింది.
5.184.17
तयोर्ब्रह्मास्त्रयोरासीदन्तरा वै समागमः ।
असंप्राप्यैव रामं च मां च भारतसत्तम ॥ ५.१८४.१७ ॥
భరత శ్రేష్ఠుడా, ఆ రెండు బ్రాహ్మాస్త్రాలు మధ్యలోనే ఢీకొన్నాయి; అవి రాముని గాని, నన్ను గాని చేరలేదు.
5.184.18
ततो व्योम्नि प्रादुरभूत्तेज एव हि केवलम् ।
भूतानि चैव सर्वाणि जग्मुरार्तिं विशांपते ॥ ५.१८४.१८ ॥
అప్పుడు ఆకాశంలో కేవలం తేజస్సు మాత్రమే ప్రత్యక్షమైంది; ఓ ప్రజాపతీ, సమస్త ప్రాణులు బాధకు గురయ్యాయి.
5.184.19
ऋषयश्च सगन्धर्वा देवताश्चैव भारत ।
संतापं परमं जग्मुरस्त्रतेजोभिपीडिताः ॥ ५.१८४.१९ ॥
భరతవంశీయుడా! ఋషులు, గంధర్వులు, దేవతలు కూడా అస్త్ర తేజస్సుచే పీడితులై అత్యంత సంతాపాన్ని పొందారు.
5.184.20
ततश्चचाल पृथिवी सपर्वतवनद्रुमा ।
संतप्तानि च भूतानि विषादंक जग्मुरुत्तमम् ॥ ५.१८४.२० ॥
అప్పుడు పర్వతాలు, వనాలు, వృక్షాలతో కూడిన భూమి కంపించింది; సంతప్తులైన ప్రాణులు అత్యంత విషాదాన్ని పొందాయి.
5.184.21
प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश ।
न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा ॥ ५.१८४.२१ ॥
రాజా! ఆకాశం మండిపోయింది, పది దిక్కులు పొగతో నిండాయి; ఆకాశంలో సంచరించేవారు అప్పుడు అంతరిక్షంలో నిలవలేకపోయారు.
5.184.22
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे ।
इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत ॥ ५.१८४.२२ ॥
అప్పుడు దేవ, అసుర, రాక్షసులతో కూడిన లోకం హాహాకారాలు చేయగా, భరతా! 'ఇదే అవకాశం' అని నేను (అస్త్రాన్ని) వదలదలచాను.
5.184.23
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् ।
चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा ॥ ५.१८४.२३ ॥
బ్రహ్మవాదుల మాటతో త్వరగా ప్రస్వాపం అనే అస్త్రాన్ని స్మరించాను; అప్పుడు ఆ అస్త్రమే నా మనసులో మెరిసింది.